Vlaamstalige muziek
.Vlaamstalige muziek is een enorm brede muziekstroming uit Vlaanderen (België). Het genre loopt van klassieke Vlaamse liedjes en levensliederen tot schlager, pop, kleinkunst en rock. Vooral vanaf de jaren 60 kreeg Nederlandstalige muziek uit Vlaanderen ook in Nederland een groot publiek.
🎶 De typische Vlaamse sound
Veel oudere Vlaamse nummers herken je aan:
Een duidelijke, makkelijk mee te zingen melodie
Nederlandstalige teksten over liefde, verdriet, heimwee en het dagelijks leven
Veel accordeon, orkestbegeleiding en later synthesizers
Een sterke invloed van Duitse schlager en Franse chansons
Vaak een gezellige, volkse sfeer
🇧🇪 Vlaamse schlager
Een belangrijk onderdeel is de Vlaamse schlager. Deze muziek lijkt in veel opzichten op de Nederlandse piratenmuziek en het levenslied. De teksten zijn eenvoudig, herkenbaar en emotioneel.
Artiesten als Will Tura, Eddy Wally, Jo Vally, John Terra, Luc Steeno en Laura Lynn horen bij verschillende generaties van deze traditie.
📻 Vlaamse muziek en de piratenzenders
Voor een piratenzender is Vlaamstalige muziek bijzonder interessant. In de jaren 60, 70 en 80 werden Vlaamse platen veel gedraaid door vrije radio's, lokale zenders en piratenzenders.
Vlaamse nummers passen daardoor uitstekend tussen:
Nederlandse piratenhits
Nederlandstalige levensliederen
Duitse schlagers
Belgische pop
oude dansmuziek
60's en 70's classics
Een programma met bijvoorbeeld Will Tura → Zangeres Zonder Naam → Eddy Wally → Corry Konings → Jimmy Frey → Johnny Jordaan geeft meteen die ouderwetse piratensfeer.
💿 Jaren 60
De jaren 60 waren een belangrijke periode. Vlaamse artiesten combineerden het traditionele Vlaamse lied met invloeden uit de popmuziek.
Namen om te ontdekken:
Will Tura
Jimmy Frey
Marva
La Esterella
Louis Neefs
Bob Benny
Rita Deneve
💿 Jaren 70
In de jaren 70 werd de Vlaamse muziek nog sterker verbonden met schlager en het levenslied. Accordeon, orkesten en romantische teksten waren populair.
Denk bijvoorbeeld aan:
Will Tura
Eddy Wally
John Terra
Joe Harris
Marva
Nicole & Hugo
Jo Vally
Nicole & Hugo zijn overigens ook interessant vanwege hun zeer herkenbare, vrolijke Vlaamse showstijl.
💿 Jaren 80
In de jaren 80 veranderde de productie. Synthesizers en modernere poparrangementen kwamen erbij, maar de herkenbare Vlaamse teksten bleven.
Onder andere:
Will Tura
Luc Steeno
John Terra
Jo Vally
Dana Winner
Bart Kaëll
🇳🇱 Vlaanderen en Nederland
Er is een interessante wisselwerking tussen Vlaamse en Nederlandse muziek. Een Vlaamse plaat kon in Nederland een grote hit worden, terwijl Nederlandse artiesten eveneens zeer populair waren in Vlaanderen.
Dat maakt Vlaamstalige muziek bijzonder geschikt voor een nostalgisch Nederlandstalig radioprogramma.
Vlaamse troeven
🇧🇪 Vlaamse Troeven – de cd-serie
Vlaamse Troeven is een omvangrijke Belgische compilatiereeks met uitsluitend Vlaamse muziek. De reeks werd uitgebracht als een project van D & V en verscheen vanaf 2014 op cd. De albums bevatten doorgaans 20 nummers per deel.
Het bijzondere aan de serie is dat er niet alleen de bekende Vlaamse nummer-1-hits op staan. Er werd juist veel aandacht besteed aan vergeten Vlaamse artiesten en nummers die ooit in de hitparade stonden maar later moeilijk verkrijgbaar werden. Ook kwamen er opnamen op de reeks die nooit eerder op plaat of cd waren verschenen.
💿 Enorm veel delen
De serie groeide bijzonder snel. In juni 2020 waren er volgens de berichtgeving al 230 verzamelalbums verschenen, met plannen om richting 250 delen te gaan.
Er bestaan bijvoorbeeld:
Vlaamse Troeven 1
Vlaamse Troeven 2
Vlaamse Troeven 3
Vlaamse Troeven 4
enzovoort
tientallen delen uit 2014 en 2015
later nog veel hogere nummers
Dat de reeks zo omvangrijk is, blijkt ook uit muziekdatabasegegevens: er zijn bijvoorbeeld cd-uitgaven van Vlaamse Troeven 25, 62, 101 t/m 109 en 111 t/m 114 terug te vinden.
🎤 Wat staat erop?
De serie is vooral interessant voor liefhebbers van het Vlaamse levenslied, Vlaamse schlager, Nederlandstalige pop en vergeten Vlaamse hits.
Op Vlaamse Troeven 3 staan bijvoorbeeld:
Juul Kabas – Juul Kabas
Tina Rosita – De parkeerplaats van je hart
John Horton – Shanna
Le Grand Julot – Cuca Cha-Cha
Jean Walter – Een lied zonder eind
Henri Spider – Aan het Noordzeestrand
Diana More – M'n dorp in de Kempen
Sylviane – Ik hou zoveel van het leven
Benny Michiels – Goodbye My Love
Roy Payne – Arrivederci You
Samantha – Enrico
Dat deel verscheen in 2014 en bevat 15 nummers volgens de huidige productvermelding.
Een mooi voorbeeld van hoe breed de reeks is: Ignace – “More Than Sympathy” staat op Vlaamse Troeven 1.
📻 Vooral interessant voor piratenradio
Voor jouw interesse in Nederlandstalige muziek en piratenhits is deze serie eigenlijk een enorme schatkist. Veel nummers passen uitstekend bij een uitzending met:
Vlaamse Troeven → Vlaamse klassiekers → Nederlandse piratenhits → Nederlandstalige vergeten pareltjes.
En juist die minder bekende nummers maken de serie interessant: je vindt er veel platen die je niet zo snel in de standaard compilaties tegenkomt.
Inmiddels is de serie helemaal af en bestaat uit maar liefst 454 cd's die ook tijdens onze uitzendingen kunt horen.
Zwarte Maria
Wie was Zwarte Maria?
De artiestennaam Zwarte Maria verwijst naar een zangeres uit Temse in Oost-Vlaanderen. Een muziekdatabase vermeldt haar als een Belgische vrouwelijke artiest, geboren op 19 december 1926 in Beveren (Oost-Vlaanderen) en overleden op 1 juni 2007 in Temse, op 80-jarige leeftijd.
Ze wordt gerekend tot de oudere generatie Vlaamse volkse zangers en zangeressen. Haar muziek past vooral bij het levenslied, met onderwerpen als liefde, verdriet, noodlot en het dagelijkse leven.
🎵 „Noodlot”
Een nummer dat tegenwoordig nog regelmatig met Zwarte Maria wordt geassocieerd is „Noodlot”. Een Vlaamse historische blog besteedt aandacht aan haar en vermeldt daarbij expliciet de opname „Zwarte Maria – Noodlot”. De auteur maakt bovendien duidelijk dat deze zangeres uit Temse niet dezelfde persoon is als een gelijknamige folklorefiguur uit Bredene.
Dat onderscheid is belangrijk, want de naam Zwarte Maria komt in verschillende Vlaamse verhalen en contexten voor.
🍻 Verbonden met het volkse Vlaamse leven
Er is ook een interessant stukje lokale geschiedenis rond een café in Temse. De moeder van Rita De Rijck was cafébazin én zangeres van volkse liedjes en stond in de volksmond bekend als Zwarte Maria. Zij vestigde zich in 1968 in het café dat later bekend werd als Café Bij Rita.
Dat geeft een mooi beeld van de wereld waarin dit soort artiesten actief waren: cafés, kermissen, lokale feesten, markten en volkscafés waren belangrijke plaatsen voor Vlaamse muziek.
🇧🇪 Een vergeten naam uit de Vlaamse muziekgeschiedenis
Zwarte Maria staat tegenwoordig niet meer in het rijtje van de grote commerciële Vlaamse sterren, maar haar naam is wel terug te vinden in overzichten van Vlaamse artiesten uit de jaren 50, 60, 70 en 80.
Juist voor liefhebbers van oude Vlaamse muziek, Vlaamse levensliederen en piratenmuziek is ze daarom interessant. Haar repertoire hoort bij een generatie muziek die later veelvuldig door Vlaamse en Nederlandse radiopiraten werd gedraaid.
Kort samengevat:
Artiestennaam: Zwarte Maria
Geboorte: 19 december 1926, Beveren
Overleden: 1 juni 2007, Temse
Regio: Oost-Vlaanderen
Genre: Vlaams levenslied / volkse muziek
Bekend nummer: Noodlot
Actief: vooral in de oudere Vlaamse volkse muziektraditie
Bijzonder: haar naam wordt soms verward met de gelijknamige folklorefiguur uit Bredene.
Zwarte Lola
Zwarte Lola – Annie Heuts
Zwarte Lola was de artiestennaam van Annie Heuts, een Nederlandse zangeres die vooral bekend werd in de jaren zestig en zeventig. Ze werd geboren in Maastricht op 13 juni 1929 en overleed op 7 november 2019 in Heusden-Zolder.
Ze is een bijzonder figuur uit de geschiedenis van het Nederlandstalige levenslied: haar repertoire was veel stouter, ondeugender en erotischer dan wat destijds gebruikelijk was.
Van Annie Heuts naar Zwarte Lola
Annie Heuts had al vóór haar grote doorbraak een muzikale carrière. Ze zong onder haar eigen naam en maakte onder meer platen vanaf het begin van de jaren zestig. Ze was ook actief in het variété en trad op met het duo De Olympiazusjes. Daarnaast verving ze soms Jo Leemans in het orkest van Francis Bay.
In 1967 kwam haar grote ommekeer. Ze werkte samen met producer Johnny Hoes, die haar opnieuw in de markt zette met een heel nieuw imago: Zwarte Lola, de verleidelijke zangeres uit de stripteasebar.
Het nummer "Zwarte Lola" verscheen in 1967 op het Telstar-label. Het werd haar bekendste nummer en bereikte in België zelfs nummer 6 in de hitparade.
Het imago
Zwarte Lola was niet zomaar een zangeres. Ze was een compleet podiumpersonage. Haar uiterlijk bestond onder andere uit:
zwarte netkousen
hoge hakken
opvallende cocktailjurken
zwarte krullen
felrode lippen
een schoonheidsvlekje bij haar oog
Tijdens optredens speelde ze nadrukkelijk met haar imago en flirtte ze met het publiek. Dat was in de jaren zestig behoorlijk gewaagd.
Haar liedjes gingen regelmatig over liefde, overspel, mannen, verleiding en seksualiteit, vaak met een flinke dosis humor. Daardoor werd ze ook wel gezien als een soort erotische tegenhanger van de Zangeres Zonder Naam.
Bekende nummers
Tot haar repertoire behoren onder meer:
Zwarte Lola
Dat ene slippertje
Wie me betaalt mag me bekijken
Lola, Lola, Lola
Lola, laat je benen nog 'ns zien
Striptease Tango
Zijn er nog heren
Ik ben 'n hele toffe meid
Ik heb m'n hartje verloren
Oh Oh Die Lola
Ik doe 't toch zo graag
'n Nacht zonder einde
Haar discografie is behoorlijk omvangrijk. Muziekweb registreert tientallen uitgaven en meer dan honderd digitale nummers.
Albums
Een paar interessante platen uit haar carrière zijn Lola, Lola, Lola! uit 1969 en Zwarte Lola uit 1972. Het album Zwarte Lola bevat onder andere "C'est la vie", "Dat ene slippertje", "'n Nacht zonder einde" en "Wie betaalt mag me bekijken".
Ook verschenen later verzamelalbums, waaronder Het Beste van Zwarte Lola en verschillende Telstar-compilaties.
Een opmerkelijk verhaal achter haar comeback
De comeback van Annie Heuts had ook een persoonlijke aanleiding. Volgens bronnen had ze in 1967 extra geld nodig voor de verzorging van een kind dat aan polio leed. Daarom zocht ze contact met Johnny Hoes. Hij zag mogelijkheden in haar uitgesproken persoonlijkheid en creëerde het Zwarte-Lola-personage.
Dat bleek een gouden zet: na jaren waarin haar carrière niet echt doorbrak, werd ze ineens een bekende naam in zowel Nederland als Vlaanderen.
Zwarte Lola en de piratenzenders
Voor liefhebbers van Nederlandstalige muziek, Telstar-platen, levensliederen en piratenhits is Zwarte Lola bijzonder interessant. Haar platen passen uitstekend bij de muziek die later veelvuldig door Nederlandse en Vlaamse piratenzenders werd gedraaid.
Ze zit muzikaal ergens tussen het Nederlandstalige levenslied, variété, schlager en feestmuziek, met een uitgesproken ondeugend randje. Haar platen zijn daardoor ook interessant voor een nostalgische uitzending met muziek uit de jaren 60 en 70.
Een leuke bijzonderheid: haar platen verschenen veelvuldig op het bekende Telstar-label van Johnny Hoes, hetzelfde label dat een enorme hoeveelheid Nederlandstalige levensliederen en feestplaten uitbracht.
Kort gezegd: Zwarte Lola was Annie Heuts, een Maastrichtse zangeres die op bijna veertigjarige leeftijd een tweede carrière begon en uitgroeide tot een van de meest opvallende en ondeugende Nederlandstalige artiesten van de jaren 60 en 70.
Zuster Glimlach
Zuster Glimlach was de Nederlandse naam waaronder de Belgische kloosterzuster en zangeres Jeannine Deckers (1933–1985) bekend werd. Internationaal werd zij vooral bekend als Sœur Sourire („Zuster Glimlach”) en in Engelstalige landen als The Singing Nun. Het Nationaal Archief beschrijft haar als de Dominicaanse Zuster Glimlach, gefotografeerd met gitaar en in habijt rond 1963.
🎸 De grote doorbraak: Dominique
Deckers trad in bij de Dominicanessen en schreef daar haar eigen liedjes. Haar bekendste lied was „Dominique”, over de heilige Dominicus, de stichter van de Dominicaanse orde.
Het nummer werd een enorme internationale hit. Voor de Nederlandstalige markt verscheen het als „Dominiek”, uitgevoerd onder de naam Zuster Glimlach. De Nederlandse tekst werd geschreven door Stan Haag.
De Nederlandse versie begint met het bekende:
„Dominieke nieke nieke…”
Het lied vertelt op een eenvoudige, bijna kinderlijke manier over Dominicus en zijn prediking.
🇳🇱 Zuster Glimlach in Nederland
Interessant voor liefhebbers van Nederlandstalige muziek uit de jaren 60 is dat Philips daadwerkelijk Nederlandstalige platen van Sœur Sourire uitbracht onder de naam Zuster Glimlach. Er verschenen dus niet alleen vertaalde versies van haar muziek, maar zij werd voor de Nederlandse markt ook als een afzonderlijke artiestennaam gepresenteerd.
Naast „Dominiek” is bijvoorbeeld „Laat zingen de bloemen” terug te vinden in oude muziekcollecties en radioplaylists. Ook „Tussen al die sterren” wordt aan Zuster Glimlach toegeschreven.
🌟 Van kloosterzuster tot wereldster
Het bijzondere verhaal is dat Deckers vanuit het klooster plotseling een internationale popster werd. Haar eenvoudige combinatie van gitaar, zang en religieuze teksten sloeg wereldwijd aan.
De Franstalige Dominique bereikte bijvoorbeeld de Amerikaanse hitlijsten en werd in allerlei talen opgenomen. Het succes was zo groot dat zij tijdelijk een internationaal fenomeen werd.
Maar het succes bracht ook problemen. Deckers verliet uiteindelijk het klooster en probeerde daarna een eigen leven en muziekcarrière op te bouwen. Dat verliep aanzienlijk moeilijker dan haar plotselinge wereldroem had doen vermoeden. Haar levensverhaal eindigde tragisch in 1985.
📻 Voor liefhebbers van oude Nederlandstalige muziek
Zuster Glimlach is vooral interessant binnen de vroege Nederlandstalige pop en religieuze muziek van de jaren 60. Haar platen passen goed naast artiesten en groepen uit de sfeer van:
Nederlandstalige 45-toerenplaten
religieuze en katholieke liederen
Vlaamse en Nederlandse amusementsmuziek
vroege jaren-60-pop
nostalgische „gouwe ouwe”
Nederlandstalige vertalingen van internationale hits
„Dominiek” uit 1963 is daarbij waarschijnlijk de bekendste Nederlandse opname onder de naam Zuster Glimlach.
Zjef Vanuystel
.🎶 Zjef Vanuytsel
Zjef Vanuytsel werd geboren als Jozef Guillaume Vanuytsel op 6 juli 1945 in Mol en overleed op 30 december 2015 in Leuven, 70 jaar oud. Hij was zanger, gitarist, liedjesschrijver én architect.
Hij werd vooral bekend in de Vlaamse kleinkunst van de jaren 70. Zijn muziek combineerde luisterliedjes en poëtische teksten met invloeden uit folk, chanson, pop en rock.
⭐ De Zotte Morgen
Zijn grote doorbraak kwam in 1970 met zijn eerste elpee De Zotte Morgen. Het titelnummer groeide uit tot een absolute klassieker van de Vlaamse Nederlandstalige muziek. Van het album werden volgens een rouwbericht meer dan 100.000 exemplaren verkocht.
Bekende nummers van het album zijn onder andere:
De Zotte Morgen
Houten Kop
Ik Weet Wel Mijn Lief
Hop Marlène
Deze nummers behoren nog steeds tot zijn bekendste werk.
💿 Belangrijke albums
Na De Zotte Morgen verschenen onder meer:
Jaar Album
1970 De Zotte Morgen
1973 Er Is Geen Weg Terug
1976 De Zanger
1978 De Stilte Van Het Land
1983 Tederheid
1988 Portret
2007 Ouwe Makkers
Zijn discografie bevat daarnaast verschillende verzamelalbums.
🎵 Zijn stijl
Zjef was geen typische commerciële popzanger. Zijn kracht lag vooral in verhalen vertellen met muziek. Zijn teksten gingen over liefde, relaties, het dagelijks leven, ouder worden en maatschappelijke onderwerpen. De sfeer was vaak melancholisch en beschouwend, maar soms ook humoristisch.
Hij wordt vaak gerekend tot de grote namen van de Vlaamse kleinkunst, naast bijvoorbeeld Wannes Van de Velde en Willem Vermandere.
🏛️ Bijzonder: hij was ook architect
Naast zijn muziek studeerde Vanuytsel architectuur. Vanaf 1985 ging hij zich een tijdlang volledig op zijn werk als architect richten. Hij ontwierp en restaureerde verschillende openbare gebouwen en gemeentehuizen.
In 2007 keerde hij terug naar de muziek met Ouwe Makkers. Daarna volgden opnieuw optredens en tournees. In 2009 was hij centrale gast tijdens de Nekka-Nacht in het Antwerpse Sportpaleis.
De Zotte Morgen is waarschijnlijk het nummer waarmee je hem het beste kunt introduceren bij luisteraars van een Nederlandstalig of Vlaams muziekprogramma. Het is echt een klassieker uit de Vlaamse muziekgeschiedenis.
Zichem’s Demerzonen
Zichem's Demerzonen zijn een bijzondere naam uit de Vlaamse muziekgeschiedenis. Het gaat niet zozeer om een individuele zanger, maar om een muzikaal gezelschap uit Zichem, in Vlaams-Brabant, dat verbonden was met de plaatselijke volks- en fanfaretraditie.
🎺 Zichem en de Demerzonen
De naam verwijst naar Zichem aan de Demer. De Demerzonen waren verbonden met de plaatselijke muzikale traditie en worden in historische bronnen ook als Zichemse Demerzonen vermeld. Een overzicht van Belgische fanfares noemt de Zichemse Demerzonen al in 1868.
Dat maakt de naam interessant: de traditie achter de Demerzonen gaat dus veel verder terug dan de periode waarin hun platen bekend werden.
🎶 De Mannekes van Plezier
Voor liefhebbers van oude Vlaamse muziek is vooral het nummer "De Mannekes Van Plezier" interessant. Het werd uitgebracht onder de naam Zichem's Demerzonen en staat tegenwoordig op verschillende nostalgische Vlaamse verzamelalbums.
Het nummer is bijvoorbeeld opgenomen op Liedjes van Vroeger Vol. 4, een dubbel-cd uit 2020 met 40 nostalgische Vlaamse nummers. Daar staat Zichem's Demerzonen tussen namen als Bobbejaan Schoepen, Louis Neefs, Rocco Granata, Paul Severs, Bobby Prins en De Strangers.
💿 Een interessante oude plaat
Er bestaat ook een historische 45-toeren-single met de vermelding:
Ernest Claes – Zichem's Demerzonen en de Sint-Sebastiaansgilde
Deze plaat verscheen op Arcade Records en is tegenwoordig vooral interessant voor verzamelaars van oude Vlaamse muziek en vinyl.
De koppeling met Ernest Claes is logisch: Claes was afkomstig uit Zichem en zijn verhalen en personages zijn sterk verbonden met het dorpsleven van de streek. De Demerzonen passen daardoor mooi in die nostalgische wereld van Zichem, dorpsmuziek, gilden en Vlaamse volkscultuur.
🇧🇪 Waarom zijn ze interessant voor piratenradio?
Voor een zender die veel Vlaamse klassiekers, Nederlandstalige muziek en oude piratenhits draait, zijn Zichem's Demerzonen precies zo'n vergeten naam die je tussen de bekende artiesten kunt zetten.
Je kunt ze plaatsen in een blok met bijvoorbeeld:
Bobby Prins
Marc Dex
Juul Kabas
Tony Geys
Eddy Smets
Jan Verbraeken
De Strangers
Zichem's Demerzonen
Hun muziek heeft vooral waarde vanwege de Vlaamse folklore en nostalgische sfeer, eerder dan omdat ze tot de grote commerciële popsterren behoorden.
Kort gezegd: Zichem's Demerzonen vormen een mooie schakel tussen de oude Zichemse volkscultuur, fanfaretraditie en de Vlaamse lichte muziek op plaat. Hun naam is tegenwoordig minder bekend, maar De Mannekes Van Plezier duikt nog steeds op op verzamelalbums met klassieke Vlaamse muziek.
Zeeraar en Klavervier
Zeeraar en Klavervier is een vrij obscure maar interessante naam uit de Vlaamse Nederlandstalige muziek, vooral bekend bij liefhebbers van oude Vlaamse singles en muziek uit het Gents dialect.
🎵 Wie waren Zeeraar en Klavervier?
Zeeraar en Klavervier wordt vermeld als Vlaamse artiest in overzichten van Vlaamse artiesten uit de jaren 50, 60, 70 en 80.
Het bijzondere aan de groep/act is vooral het gebruik van het Gents dialect. Dat maakt de muziek onderdeel van een traditie waarin Vlaamse artiesten lokale dialecten gebruikten voor humoristische, volkse en herkenbare liedjes.
💿 De single Louise
Een van de best terug te vinden platen is:
Zeeraar en Klavervier – Louise / Den Toerloeloe
De single verscheen in België op het Omega-label, met catalogusnummer 36525. Een platenvermelding beschrijft beide nummers expliciet als Gents-dialectliedjes.
De twee nummers zijn:
Louise
Den Toerloeloe
De plaat wordt tegenwoordig vooral aangeboden door verzamelaars van oude Belgische en Vlaamse vinylsingles. Er zijn ook exemplaren van de single terug te vinden in internationale tweedehands-verzamelingen.
🗣️ Het Gentse karakter
Vooral dat Gentse dialect maakt Zeeraar en Klavervier interessant. In de Vlaamse muziekgeschiedenis waren dialectliedjes belangrijk omdat ze veel dichter bij het dagelijkse leven stonden dan de meer algemene Nederlandstalige schlager.
Je kunt Zeeraar en Klavervier daarom mooi plaatsen naast andere Vlaamse dialectartiesten en volksmuziekacts. Het gaat om muziek die tegenwoordig gemakkelijk wordt vergeten, maar die voor liefhebbers van Vlaamse oldies, dialectmuziek en oude piratenhits juist erg interessant is.
Kort samengevat:
Gegevens Informatie
Artiest Zeeraar en Klavervier
Herkomst Vlaanderen, België
Taal Nederlands / Gents dialect
Bekende single Louise / Den Toerloeloe
Label Omega
Catalogusnummer 36525
Genre Vlaamse dialectmuziek / Nederlandstalige oldies
Bijzonder Zeldzame en weinig gedocumenteerde Vlaamse act
Er is online helaas erg weinig betrouwbare biografische informatie over Zeeraar en Klavervier te vinden. De platen zelf zijn beter gedocumenteerd dan de artiesten erachter. Dat maakt ze juist interessant voor een onderzoek naar vergeten Vlaamse artiesten.
Zaki
🎤 Zaki als zanger
Zaki werd geboren in Gent op 23 maart 1945. Zijn artiestennaam ontstond tijdens zijn schooltijd: Jackie werd in het Gents uitgesproken als ongeveer Zaki.
Hoewel hij vooral als dj bekend werd, maakte hij in de jaren zeventig ook verschillende platen. Er zijn zes singles van Zaki bekend: vier Nederlandstalige en twee Engelstalige.
Een van zijn bekendste nummers is:
't Is te laat — een productie van Raymond van het Groenewoud. Het nummer bereikte in 1974 de Vlaamse Top 10.
De ballade van de gevangene / Alfons — zijn eerste single uit 1970. Deze plaat was opgebouwd uit fragmenten van liedjes van Will Tura, die Zaki tot een verhaal verwerkte.
Die schoone Leie (Aan Gezelle) — opgenomen met De Hartjes.
In 1973 maakte hij bovendien samen met De Hartjes een muzikaal nummer waarin hij zich uitsprak tegen milieuvervuiling.
📻 Vooral bekend als dj
Zijn grootste betekenis voor de Vlaamse muziekgeschiedenis ligt eigenlijk bij de radio. Midden jaren zestig werd Zaki een van de eerste grote Vlaamse dj's. Hij bracht pop- en rockmuziek bij een breed publiek en werd een zeer populaire radiomaker.
Samen met Mike Verdrengh vormde hij de beroemde Mike & Zaki Show, een rondreizende drive-inshow die ongeveer tien jaar zeer populair was in Vlaanderen.
Zijn radioprogramma's waren onder meer:
Rudy's Club
Hi Tension
Jamazaki
De Kleinste Keuze
Er komt geluid uit het behang
Hij draaide daarbij een brede mix van pop, rock, soul en dansmuziek.
📺 Ook een bekende televisiepersoonlijkheid
Zaki werd later een vertrouwd gezicht op de Vlaamse televisie. Hij werkte bij de BRT en later bij VTM. Hij presenteerde onder andere Cijfers en Letters, Viersprong, Taxi en Lingo, en had ook een programma dat simpelweg Zaki heette.
👨👦👦 Interessant voor muziekliefhebbers
Zaki is bovendien de vader van Stephen en David Dewaele, de twee muzikanten achter Soulwax en 2manydjs. Muziek zit dus letterlijk in de familie.
🎶 Zaki in de Nederlandstalige muziek
Voor liefhebbers van oude Vlaamse muziek is Zaki vooral interessant omdat hij precies op het snijpunt zat van Vlaamse schlager, pop, beatmuziek en de opkomende dj-cultuur van de jaren 60 en 70. Zijn platen zijn veel minder talrijk dan die van bijvoorbeeld Will Tura of Eddy Wally, maar juist daardoor zijn ze interessant voor verzamelaars van Vlaamse 45-toerenplaten.
Zijn bekendste periode als zanger ligt vooral rond 1970–1974, met De ballade van de gevangene en later 't Is te laat.
Yvonne Verbeeck
Yvonne Verbeeck – Vlaamse zangeres, actrice en comédienne
Yvonne Verbeeck was een bijzonder veelzijdige Vlaamse artieste. Ze werd geboren op 7 december 1913 in Rumst en overleed op 26 februari 2012 in Antwerpen, op 98-jarige leeftijd. Ze was niet alleen zangeres, maar ook actrice en comédienne en stond gedurende ruim 75 jaar op het podium.
🎤 Haar muzikale begin
Verbeeck kreeg al jong een muzikale opleiding. Ze volgde lessen aan de muziekschool in Boom en studeerde vervolgens aan het Antwerps Conservatorium, waar ze in 1933 haar opleiding met eerste prijs en grote onderscheiding afrondde. Ze begon haar professionele loopbaan als klassieke sopraanzangeres bij de toenmalige NIR, de voorloper van de huidige VRT.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog trad ze op voor soldaten. Daarna maakte ze een belangrijke muzikale overstap: ze ging zich meer toeleggen op het lichtere genre, waaronder operette, schlagers en komische nummers.
🎭 Van zangeres naar variétéartieste
Yvonne Verbeeck ontwikkelde zich vervolgens tot een echte varietéartieste. Ze trad op in:
operettes
revues
blijspelen
komedies
toneelstukken
radio
televisie
Ze stond jarenlang op Vlaamse podia en werkte samen met talrijke bekende artiesten. Vooral haar samenwerking met Gaston Berghmans en Leo Martin werd belangrijk voor haar latere bekendheid.
📺 Bekend bij Gaston en Leo
Bij het grote publiek werd Yvonne vooral bekend door haar optredens in de televisiesketches van Gaston en Leo. Haar komische timing en uitgesproken Vlaamse persoonlijkheid maakten haar tot een geliefde verschijning.
Ze verscheen daarnaast in verschillende Vlaamse producties. Zo speelde ze onder meer in De Kolderbrigade, Benidorm, Lili en Marleen, Hallo België!, Zone Stad en F.C. De Kampioenen. Ook was ze te zien in films, waaronder Koko Flanel.
🎬 Een opmerkelijke carrière
Wat Yvonne Verbeeck bijzonder maakt, is dat haar carrière verschillende generaties overspande. Ze begon als klassieke sopraan in de jaren dertig, maakte daarna naam in operette en variété en werd uiteindelijk vooral bekend als televisie- en filmactrice.
Ze bleef zelfs op zeer hoge leeftijd optreden. In 2005 verscheen de dvd Artiestenleven, waarin ze terugblikte op haar lange carrière en haar band met het publiek.
🏅 Eerbetoon in Rumst
Haar geboortedorp Rumst bleef haar bijzonder waarderen. In 1993 werd ze benoemd tot ereburger van Rumst. Er kwam ook een bronzen borstbeeld ter herinnering aan haar.
In 2025 werd bovendien aangekondigd dat Rumst een wandelpad naar haar zou vernoemen: het Yvonne Verbeeckpad.
📻 Voor liefhebbers van oude Vlaamse muziek
Voor een programma met oude Vlaamse muziek, Vlaamse schlager, operette en variété uit de jaren 30–60 is Yvonne Verbeeck een interessante naam. Ze vertegenwoordigt een generatie artiesten die de grens tussen zang, toneel, humor en variété veel minder scherp trok dan tegenwoordig.
Een leuke manier om haar te plaatsen is naast artiesten als Bobbejaan Schoepen, Jo Leemans, La Esterella, Louis Neefs en andere Vlaamse variété- en schlagerartiesten uit de twintigste eeuw.
Kort samengevat: Yvonne Verbeeck was veel meer dan alleen een zangeres. Ze begon als klassiek geschoolde sopraan, groeide uit tot variétéartieste en werd uiteindelijk een geliefde Vlaamse televisie- en filmfiguur. Haar carrière van meer dan 75 jaar maakt haar tot een opvallende figuur uit de geschiedenis van de Vlaamse amusementswereld.
Yvonne Henneco
Yvonne Henneco (1929–2019)
Yvonne Henneco was een Antwerpse Vlaamse revue-artieste en zangeres die vooral in de jaren 1950 grote bekendheid genoot. Ze werd geboren op 17 januari 1929 in Antwerpen en overleed op 13 april 2019, op 90-jarige leeftijd.
⭐ Een ster uit de jaren 50
Henneco behoorde tot de opvallende vrouwelijke Vlaamse artiesten van de jaren vijftig, naast onder anderen La Esterella en Jetty Gitari. Dat was de periode waarin Vlaamse zangers en zangeressen nog veel platen uitbrachten op 78 toeren en waarin variété, revue en orkestmuziek een belangrijke plaats innamen.
Ze zong veel met het Metropolis Amusements Ensemble van Marcel Hellemans. In 1953 volgde ze daar Enny Denita op als zangeres. Met hetzelfde orkest maakte ze vervolgens een groot aantal opnamen.
📺 Een bijzondere plaats in de Vlaamse televisiegeschiedenis
Een bijzonder feit uit haar carrière is dat Yvonne Henneco in 1953 de eerste zangeres op de Vlaamse televisie was, toen de omroep nog NIR heette.
Ze bracht toen ‘O Lieve-Vrouwetoren’. Het nummer zou later vooral bekend worden door La Esterella, die er een van haar grootste successen mee behaalde.
Dat maakt Henneco interessant voor liefhebbers van de vroege Vlaamse televisie- én muziekgeschiedenis.
🎶 Haar repertoire
Henneco had een breed repertoire. Ze zong romantische Nederlandstalige liedjes, populaire internationale melodieën en typische variété-nummers.
Enkele bekende opnamen zijn:
Hoeveel kost dat leuke hondje – 1953
Leen me nog een kusje – 1953
Meer en meer – 1953
Op Jamaica – 1953
Gejaagd door de wind – 1955
Judas – 1955
Postiljon – 1955
Soldaatje er is een briefje voor jou – 1955
Bloemen voor je moeder – 1957
Fiesta d'amore – 1958
Moeder – 1958
Speel nog eenmaal voor mij Habanero – 1958
Een aardige bijzonderheid is ‘Hoeveel kost dat leuke hondje’, haar Nederlandstalige versie uit 1953 van Patti Pages Amerikaanse hit How Much Is That Doggie in the Window?
🎤 De samenwerking met Jan Verbraeken
Een belangrijk onderdeel van haar platenwerk waren de duetten met Jan Verbraeken, destijds een zeer populaire Vlaamse zanger.
Ze namen ongeveer vijftien duetten op. Voorbeelden daarvan zijn:
Oh Heideroosje – 1954
De Schoenmaker – 1955
Volkspotporrie – 1955
Laat ons liefste samen varen – 1957
Salamanderwals – 1959
De combinatie Henneco–Verbraeken is daarom bijzonder interessant voor verzamelaars van oude Vlaamse 78-toerenplaten.
💕 Huwelijk met Henk van Montfoort
Eind jaren vijftig leerde Henneco in Amsterdam de Nederlandse entertainer en presentator Henk van Montfoort kennen. Ze trouwden en werkten ook muzikaal samen.
Er verschenen bijvoorbeeld platen waarop Henneco en Van Montfoort samen of afzonderlijk te horen waren. Een discografie vermeldt onder meer ‘Come Prima / De Hoela Hoep’ uit 1959, waarbij Henneco de Nederlandse kant van de single voor haar rekening nam.
Later gingen Henneco en Van Montfoort uit elkaar. Henneco begon daarna samen met haar nieuwe levenspartner een restaurant-tearoom aan de zeedijk van Duinbergen.
🎭 Ook op televisie
Naast haar zangcarrière verscheen Henneco in verschillende televisieproducties. IMDb vermeldt onder andere De TV maakt muziek, Tweemaal drie in de zes en 200.000 voor Antwerpen.
Ze was dus niet alleen een platenzangeres, maar maakte deel uit van de bredere Vlaamse variété- en televisiewereld.
🕯️ Haar laatste jaren
Henneco stopte uiteindelijk met actief zingen, maar bleef volgens berichtgeving nog regelmatig verschijnen bij premières en evenementen. Ze overleed op 13 april 2019 in Damme, 90 jaar oud.
Yvonne Henneco is vooral interessant omdat ze een schakel vormt tussen de Vlaamse revue, de vroege televisie en de Nederlandstalige platenwereld van de jaren 50. Voor liefhebbers van oude Vlaamse muziek is ze een mooie naam om naast La Esterella, Jo Leemans, Jetty Gitari, Enny Denita en Jan Verbraeken te plaatsen.
Yvette Ravel,
Yvette Ravel – Vlaamse zangeres
Yvette Ravel was een Vlaamse zangeres die vooral bekend was in de jaren 1970 en 1980. Ze behoorde tot de generatie artiesten die regelmatig optraden op Vlaamse podia, in televisieprogramma's en op evenementen. Bronnen omschrijven haar als een van de bekende dames op de Vlaamse podia van die periode.
🇧🇪 Deelname aan Eurosong 1983
Een belangrijk moment in haar carrière was haar deelname aan Eurosong 1983, de Belgische voorronde voor het Eurovisiesongfestival.
Ze trad daar op met drie nummers:
Als je droomt van liefde
Herinneringen
Niemand weet
Als je droomt van liefde, geschreven door Luc Smets en Yvette Ravel, werd gekozen om door te gaan naar de Belgische finale.
In de nationale finale van 19 maart 1983 eindigde Yvette Ravel met Als je droomt van liefde op de 5de plaats, met 6 punten. De uiteindelijke winnaar was Pas de Deux met Rendez-vous/“Rendez-vous”-materiaal dat onderdeel was van hun selectie.
🎵 Vlaamse muziek
Ravel maakte deel uit van het bredere circuit van Vlaamse artiesten. Ze werkte ook samen met andere bekende namen uit de Vlaamse amusementswereld. Zo wordt ze genoemd als een van de zangeressen die meewerkten aan de LP Mooi Vlaanderen, samen met onder anderen Jef Elbers, Lily Castel, Mark De Coninck en Will Ferdy.
Ook in latere jaren bleef haar naam verbonden aan de Vlaamse artiestenwereld. Ze werd bijvoorbeeld genoemd als begeleide artiest door muzikanten die met bekende Vlaamse zangers en zangeressen werkten.
🌟 Vlaamse artiestenreünies
Een bijzonder aspect van haar latere activiteiten is dat Yvette Ravel zich inzette voor het samenbrengen van oudere Vlaamse artiesten.
In Oostende organiseerde zij jarenlang een Vlaamse artiestenreünie. In 2018 werd gemeld dat dit al de 13de editie was. Daarbij kwamen ongeveer 140 Vlaamse artiesten bijeen. Onder de aanwezigen waren onder andere Will Ferdy, Lily Castel, Marina Wally, Jacques Raymond, Marina Marcia, Ida Denijs, Ignace Baert, Benny Scott en anderen.
Daarmee werd Ravel niet alleen herinnerd als zangeres, maar ook als iemand die zich inzette voor het bewaren van de herinnering aan de Vlaamse show- en muziekwereld van vroeger.
💿 Haar muziek vandaag
Haar opnamen zijn nog terug te vinden in digitale muziekcatalogi. Apple Music vermeldt bijvoorbeeld Goeiedag, dat verscheen op Vlaamse Troeven volume 189 uit 2019.
Kort samengevat: Yvette Ravel was een Vlaamse zangeres uit de jaren 70/80, deelnemer aan Eurosong 1983, uitvoerster van Nederlandstalige/Vlaamse muziek en later een belangrijke organisator van ontmoetingen tussen voormalige Vlaamse artiesten.
Yvan Brunetti
Yvan Brunetti – Vlaamse zanger
Yvan Brunetti is een Vlaamse zanger die vooral bekend werd in de jaren 80 en 90 met Nederlandstalige popmuziek. Hij werd geboren op 19 april 1962. Zijn eerste grote succes kwam in 1982, toen hij doorbrak met ‘Zonder jou’.
🎤 Zijn doorbraak
Brunetti begon zijn muzikale carrière als zanger in een groepje en werd vervolgens als solozanger opgepikt door producers. De vrije radio's speelden een belangrijke rol bij zijn doorbraak in de vroege jaren 80.
Tot zijn bekendste nummers behoren onder meer:
Zonder jou – 1982
Weet je wat ik doe – 1982
Niemand – 1982
Blijf – 1986
Meisje van de zee – 1986
Geven en nemen
Ze danst weer met mij
Kussen kan geen kwaad – 1989
Ik doe wat ik doe
Wit in mijn hart – 2015
Mooie tijden – 2018
Heel dichtbij – 2025
Ik neem je mee – 2025
📺 Periode van Tien Om Te Zien
Toen VTM in de jaren 80 begon en het Nederlandstalige lied opnieuw veel televisieaandacht kreeg, profiteerde ook Brunetti daarvan. Hij was regelmatig op Vlaamse podia te vinden en zijn muziek werd in die periode sterk verbonden met de Vlaamse showbizzcultuur.
Een bijzonder nummer is ‘Ze danst weer met mij’, een Nederlandstalige bewerking van Claude Jérômes Et tu danses avec lui.
🎶 Niet alleen als soloartiest actief
Yvan Brunetti was ook actief als backingzanger. Hij verzorgde achtergrondzang voor verschillende bekende Vlaamse artiesten, waaronder Luc Steeno, Micha Marah, Mama's Jasje, Danny Fabry en Willy Sommers.
Dat maakt hem interessant voor liefhebbers van de Vlaamse muziekgeschiedenis: hij was niet alleen de man achter zijn eigen singles, maar werkte ook achter de schermen mee aan producties van andere artiesten.
🚌 Een opmerkelijke carrièreswitch
Na het verdwijnen van programma's zoals Tien Om Te Zien raakte Brunetti minder prominent in de televisiewereld. Hij ging vervolgens bij De Lijn werken als buschauffeur. Tegelijkertijd bleef muziek voor hem belangrijk; hij beschikte thuis over een eigen opnamestudio.
In 2015 maakte hij een muzikale comeback met ‘Wit in mijn hart’.
🏆 Carrièreprijs
Zijn lange carrière werd in 2025 officieel bekroond. Tijdens de Golden Lifetime Awards in Aarschot kreeg Yvan Brunetti de Carrièreprijs, voor zijn bijdrage aan meer dan vier decennia Nederlandstalige muziek in Vlaanderen.
En Brunetti is nog altijd muzikaal actief. In 2025 verschenen onder andere Heel dichtbij en Ik neem je mee, en in maart 2026 kwam de single ‘Mi Luv Yuh Mi Man’ uit.
Voor liefhebbers van Vlaamse muziek uit de vrije-radiotijd zijn vooral ‘Zonder jou’, ‘Weet je wat ik doe’ en ‘Kussen kan geen kwaad’ mooie nummers om eens terug te luisteren.
Monopole platen label
Ontstaan en periode
Monopole was een Belgisch, in Antwerpen gevestigd platenlabel, dat zich sterk richtte op Vlaamse artiesten. Volgens SecondHandSongs was het label actief van ongeveer 1969 tot 1992 en werd het opgericht door Luc Verbist. Later kwam Monopole volledig in handen van Leon Lambrechts (Noël Lambre).
De catalogus is echter al in 1967 zichtbaar: de bekende 45cat-discografie begint bijvoorbeeld met Ankie Ritzy – "Ik Kan Het Toch Zelf Niet Vragen", catalogusnummer S.001, en Rudy Noël – "Cherie", S.002.
Dat maakt de precieze beginperiode wat lastig: verschillende discografische bronnen hanteren kennelijk verschillende criteria voor de oprichting/actieve periode van het label.
Wat bracht Monopole uit?
Monopole was bepaald geen label dat zich maar tot één muziekstijl beperkte. Je vindt er onder meer:
🇧🇪 Nederlandstalige Vlaamse muziek
🎤 Vlaamse schlager
💃 variété en amusement
🎭 cabaret
🎸 pop en rock
🎶 Franstalige Belgische artiesten
🪗 levensliedachtige producties
🕺 dans- en feestmuziek
🎸 zelfs Belgische hardrock
De enorme 7-inchcatalogus op 45cat laat honderden releases zien, met catalogusnummers die in de loop der jaren flink oplopen.
Bekende namen
Een heel interessante naam in de Monopole-catalogus is Salim Seghers. Zijn album Mooie uren, mooie dromen verscheen in 1974 op Monopole als M.L.P. 771. Later verschenen ook albums als Vol. 7 uit 1982 en Vol. 9 uit 1986 op het label.
Ook De Willyjo's brachten Nederlandstalig werk uit op Monopole, waaronder Toen kwam de liefde / Met jou wil ik verder leven uit 1981, catalogusnummer S.1979.
Een andere interessante artiest is de Nederlandse zangeres Anja van Avoort. Haar nummer Nemen en geven werd in België door Monopole uitgebracht als S.035. Haar grote hit De laatste dans werd eveneens in Brussel opgenomen en was bijzonder succesvol in Vlaanderen.
Monopole en de Vlaamse muziekwereld
Het leuke aan Monopole is dat het label een soort dwarsdoorsnede van de Vlaamse populaire muziek vormt. Naast de bekende schlager- en amusementsartiesten werd ook ruimte gegeven aan minder voor de hand liggende producties.
Een mooi voorbeeld is Frankie en de Trillers – "Eddy Is Niet Te Kloppen!", een Nederlandstalige ode aan wielrenner Eddy Merckx uit 1971. Het nummer verscheen op Monopole.
Ook cabaretachtige producties verschenen op het label. Zo verscheen Fabien Collin – "Ophoepelen" in 1977 als Monopole S.606.
En dan het verrassende: rock!
Voor verzamelaars is dit misschien wel het leukste aspect van Monopole. Het label bracht namelijk ook Belgische rock- en hardrockplaten uit.
Mothers of Track is daarvan een prachtig voorbeeld. Hun single Motorcycle Rock / Storm In A Teacup verscheen in 1976 op Monopole S.476. Uiteindelijk bracht Monopole in 1979 ook hun lp Electra Glide uit.
Ook de Belgische hardrockband Tails Blue nam in 1976 een single op voor Kazan Records, een sublabel van Monopole.
Er was zelfs een Monopole-uitgave rond het Jeuzelfestival in Wuustwezel, waarop lokale Belgische rockbands te horen waren.
Monopole-catalogusnummers
Voor vinylverzamelaars zijn de catalogusnummers erg interessant. Je komt onder andere tegen:
Type Voorbeeld
7" single S.001
7" single S.035
7" single S.476
7" single S.606
LP MLP 0255/900
LP MLP 0299/948
LP MLP 0335/1027
De catalogus loopt dus over een zeer lange periode en geeft een mooie indruk van de enorme productie van het label.
Sub-labels
Monopole had ook andere labels/sublabels. Flandria en Passe Partout worden als gerelateerde sublabels genoemd; Kazan Records is een ander voorbeeld dat vooral interessant is voor de Belgische rockgeschiedenis.
Waarom is Monopole interessant voor verzamelaars?
Monopole-platen zijn vaak veel minder bekend dan releases van grote maatschappijen zoals Philips, Decca, EMI of RCA. Daardoor kom je bij het zoeken in kringloopwinkels, rommelmarkten en platenbeurzen nogal eens typische Belgische pareltjes tegen die buiten Vlaanderen nauwelijks bekend zijn.
Voor iemand die geïnteresseerd is in Vlaamstalige muziek, piratenhits en oude Nederlandstalige muziek is Monopole daarom een bijzonder interessant label. De catalogus bevat precies het soort platen dat je vroeger op Belgische en Nederlandse radiostations kon tegenkomen.
Een aanrader is vooral om de Monopole 45-toeren-catalogus chronologisch te bekijken. De beschikbare discografie begint bij S.001 en loopt uiteindelijk tot ver in de duizenden catalogusnummers.
Alain Jaques
Alain Jacques – Vlaamse zanger
Alain Jacques is een Vlaamse zanger uit de Nederlandstalige muziek van de jaren 60 en 70. Hij is tegenwoordig niet meer zo bekend bij het grote publiek, maar zijn naam komt wel voor in overzichten van Vlaamse artiesten uit die periode.
🎵 „Maar jij ging heen”
Een nummer dat duidelijk met Alain Jacques wordt geassocieerd is „Maar jij ging heen”, uit 1977. Het lied wordt vermeld in het archief van Vlaamse Wonderjaren, een website die veel aandacht besteedt aan oudere Vlaamse populaire muziek.
Het nummer past goed binnen de Nederlandstalige popmuziek van de jaren zeventig: een romantisch en enigszins melancholisch lied, zoals er in die tijd veel verschenen op Vlaamse singles.
📻 Plaats binnen de Vlaamse muziek
Alain Jacques hoort bij een grote groep artiesten die tegenwoordig wat in de schaduw staan van bekendere namen zoals Will Tura, Eddy Wally, Jimmy Frey, Marc Dex, Paul Severs en Johnny White. Zijn naam staat echter wel opgenomen in een overzicht van 552 Vlaamse artiesten uit de jaren 50, 60, 70 en 80.
Dat maakt hem interessant voor liefhebbers van de minder bekende Vlaamse singles uit die periode. Dit soort artiesten zijn vooral interessant voor verzamelaars van oude 45-toerenplaten en voor radioprogramma's die zich richten op vergeten Vlaamse hits.
💿 Een vergeten Vlaamse single
„Maar jij ging heen” uit 1977 is waarschijnlijk het beste vertrekpunt wanneer je Alain Jacques wilt leren kennen. Het is precies het soort plaat dat tegenwoordig vaak wordt aangeduid als een vergeten Vlaamse parel.
Albric Frank
🎤 Albric Frank
Albric Frank was actief in de Vlaamse lichte muziek in de jaren 70. Zijn repertoire bestond uit Nederlandstalige nummers met een gemakkelijk in het gehoor liggende, commerciële popstijl.
Een van zijn bekendste nummers is "Simpel als bonjour" uit 1975. Dat nummer wordt nog altijd opgenomen in overzichten en playlists van vergeten Vlaamse artiesten uit de jaren 50, 60, 70 en 80.
Een tweede belangrijke titel is "Het regent maar ik zing", dat in 1977 verscheen. Het nummer wordt eveneens vermeld in historische Vlaamse muziekoverzichten.
💿 Zijn platen
Er is in ieder geval een opname bekend waarop beide nummers samen staan:
A-kant: Het regent maar ik zing – 1977
B-kant: Simpel als bonjour – 1975
Bij Het regent maar ik zing wordt Johan De Graeve als tekstschrijver vermeld. De muziek is afkomstig van N. Herb Brown. Bij Simpel als bonjour wordt eveneens Johan De Graeve als tekstschrijver genoemd, met muziek van J. Leopold.
🎺 Ook orkestleider?
Interessant is dat de naam Albric Frank niet alleen als zanger voorkomt. In het archief van de Université libre de Bruxelles vinden we affiches voor een "orchestre Albric Frank", onder andere voor een Bal bleu in de Salle Bagatelle. Dat wijst erop dat Albric Frank mogelijk ook als orkestleider of bandleader actief was.
Dat maakt hem extra interessant binnen de Vlaamse muziekgeschiedenis: hij was blijkbaar niet uitsluitend een platenzanger, maar had ook een band/orkest rond zich.
📻 Een vergeten naam
Albric Frank hoort tegenwoordig bij de groep vergeten Vlaamse artiesten uit de jaren 70. Zijn naam staat bijvoorbeeld naast artiesten als Alain Jacques, Alex Andry, Benny Frank, Bobby Prins, Marc Dex en vele anderen in het grote overzicht van Vlaamse artiesten uit de jaren 50–80.
Alex Andry
Alex Andry was een Vlaamse zanger die vooral bekend werd in de late jaren 70 en de jaren 80. Zijn echte naam was André Vanderheyden en hij werd geboren op 1 juli 1948 in Helchteren (Limburg).
Hij behoort tot die generatie Vlaamse artiesten die in de periode vóór de grote commerciële doorbraak van de Nederlandstalige muziek veel optraden in zalen, op Vlaamse evenementen en via radio en televisie.
🎤 Zijn muziek
Alex Andry bracht voornamelijk Nederlandstalige, gemakkelijk in het gehoor liggende popmuziek. Een aantal bekende titels uit zijn repertoire zijn:
Zomerdroom – uit 1978
Waarheen je ook gaat
Cherchez La Femme
Aerobic
Veel geluk Marina
De oude piano
De zwerver
Denk aan Davy
Dit is kermisromantiek
Lola met een cola
Nog maar zeventien
Wat een story
Weet je
Adios amigos
Een mooi voorbeeld van zijn populariteit is Zomerdroom. Het nummer kwam in 1978 in de BRT 2 Vlaamse Top 10 terecht.
⭐ „Waarheen je ook gaat”
Een van zijn opvallendste successen was Waarheen je ook gaat. Volgens een terugblik op de Vlaamse muziekgeschiedenis haalde Alex Andry er in 1984 de eerste plaats van de Vlaamse Top Tien mee.
Ook Cherchez La Femme deed het goed: in 1986 stond het nummer in de BRT 2 Vlaamse Top 10 en bereikte het daar de 7e plaats.
💿 Singles en platen
Alex Andry maakte verschillende singles voor het Belgische label MIT. Zo verscheen in 1981:
Alex Andry – (Dit Is) Kermisromantiek / De Zwerver
en in 1982:
Alex Andry – Sancta Madonna / 'k Hou Van Jou.
Er verscheen ook een album met de titel Weet je nog. Vinylverzamelaars komen zijn platen tegenwoordig nog regelmatig tegen in tweedehands platenaanbod.
📺 Radio en televisie
Andry was niet alleen een platenartiest. Hij maakte deel uit van het Vlaamse showcircuit en verscheen in programma's en optredens met andere bekende artiesten.
Zo werd hij in 1984 vermeld als deelnemer aan de VRT-opnames van Studio 3 – Onvergetelijk, samen met onder anderen Johan Dylyan, Paula Jong, Lucy Loes en Corry Konings.
Ook in 1986 stond hij op het programma van een voorstelling in het Augustijner Theater in Antwerpen, samen met onder anderen The Shorts en Angie Dillen.
🎪 Een echte Vlaamse variétéartiest
Uit oude programma's blijkt dat Alex Andry regelmatig optrad op Vlaamse evenementen. In 1981 stond hij bijvoorbeeld op een grote Vedettenparade in Damme-Moerkerke, samen met onder andere Conny Collins en Luc Appermont.
Ook in 1982 werd hij genoemd als één van de vele artiesten tijdens een grote Vlaamse benefietavond in Buggenhout. Daar trad hij op naast namen als Bobby Prins, Benny Scott, Danny Fabry, Yvan Brunetti en Eddy Wally.
📻 Interessant voor liefhebbers van Vlaamse nostalgie
Alex Andry past heel goed in het soort Vlaamse nostalgische muziek uit de jaren 70 en 80 dat tegenwoordig opnieuw wordt opgezocht door verzamelaars en oldiesradio's. Zijn platen zijn interessant omdat ze een beeld geven van de Vlaamse populaire muziek tussen de grote successen van artiesten als Will Tura, Willy Sommers en Eddy Wally.
Alex Valere
Alex Valère was een Vlaamse zanger uit de vroege jaren 60, die vooral bekend is uit de wereld van de Vlaamse Nederlandstalige amusementsmuziek. Hij is tegenwoordig vooral interessant voor liefhebbers van Vlaamse oldies, jukeboxmuziek en vergeten singles.
🎤 Wie was Alex Valère?
Over zijn persoonlijke leven is helaas weinig betrouwbare biografische informatie bewaard gebleven. Zijn naam komt wel duidelijk voor in discografische bronnen uit de jaren 60. Hij bracht verschillende singles uit, zowel solo als met Alex Valère en zijn Ensemble.
Een interessant detail is dat Alex Valère ook wordt genoemd als pseudoniem van Tony Geys. De Vlaamse Wonderjaren-site vermeldt bijvoorbeeld “Oh! Mieke” (1963) als een nummer van Tony Geys, uitgevoerd als Alex Valère.
🚴 Zijn bekendste nummer: Rik Van Looy
Een bijzonder stukje Vlaamse muziekgeschiedenis is zijn plaat “Rik Van Looy”. Daarmee bracht Alex Valère in 1962 een muzikale hulde aan wielerkampioen Rik Van Looy, de beroemde “Keizer van Herentals”.
De single verscheen ook met “Het Smidje (Twist)” als andere kant. In 1963 staat deze uitgave vermeld bij Alex Valère en zijn Ensemble.
💿 Andere platen
In de discografische gegevens vinden we onder meer:
Oh! Mieke – 1962/63
De Meisjes Van Bij Ons
Rik Van Looy
Het Smidje (Twist)
Mijn Tuintje
Zonder Krimi
Weer Een Café
O Moet Je Eens Voelen
Och Was Ik Maar – een Nederlandstalige uitvoering van Och Was Ik Maar...
Zijn platen verschenen onder andere op het Belgische label Teeny en op Vlaamse uitgaven. Er is ook een Nederlandse uitgave terug te vinden op Discofoon.
⭐ Waarom is Alex Valère interessant?
Alex Valère past mooi in de periode waarin de Vlaamse platenindustrie sterk groeide. Naast grote namen als Bobbejaan Schoepen, Bob Benny en Will Tura verschenen er tientallen artiesten die tegenwoordig vrijwel vergeten zijn. Alex Valère behoort tot die groep Vlaamse wonderjaren-artiesten.
Zijn nummer over Rik Van Looy is bovendien een mooi voorbeeld van de traditie waarbij Vlaamse zangers actuele gebeurtenissen en populaire volkshelden bezongen. Er bestaan uit dezelfde periode verschillende liederen over wielrenners zoals Rik Van Looy, Stan Ockers en later Eddy Merckx.
Kort samengevat: Alex Valère is vooral een interessante vergeten Vlaamse artiest uit de vroege jaren 60, met een kleine maar opvallende discografie. Zijn “Rik Van Looy” en “Oh! Mieke” zijn bijzonder interessant voor verzamelaars van Vlaamse 45-toerenplaten. De link met Tony Geys maakt zijn verhaal nog interessanter.
Anita
Anita – Maria Liekens
Anita werd geboren in 1937 en stond al heel jong op het podium. In 1947, toen ze pas tien jaar oud was, trad ze op met Bobbejaan Schoepen in de Brusselse Folies Bergère. Twee jaar later maakte ze haar eerste 78-toerenplaat.
Ze was afkomstig uit Mechelen en woonde daar zelfs een tijd in dezelfde straat als twee andere bekende Vlaamse artiesten: Jo Leemans en Louis Neefs. Later trad Anita onder meer op in het voorprogramma van Will Tura en werkte ze samen met het orkest van Henk Van Montfoort.
Haar doorbraak in de jaren 60
Hoewel Anita al vanaf haar jeugd zong, kwam de grotere erkenning pas in de tweede helft van de jaren 60. Ze was toen inmiddels 32 jaar oud. In die periode verschenen ongeveer negen Vlaamse singles van haar. Sommige daarvan zijn tegenwoordig behoorlijk gezocht door verzamelaars van Vlaamse vinylplaten.
Tot haar bekende nummers behoren onder andere:
Dromen – 1966
Ik weet – 1966
Ritme van je tijd – 1966
Ik heb nog steeds een koffer in Berlijn – 1966
Zie Zanzibar – 1967
Daar in Wien – 1968
De blauwe zee – 1968
Shangri-la – 1968
Verlangen – 1968
Als je mij gelukkig maakt – 1969
De tango van mijn dromen – 1969
Een huis voor ons alleen – 1969
Ze nam ook enkele nummers op met De Meiklokjes, waaronder Do-Re-Mi en The Sound of Music.
Een interessante naam voor verzamelaars
Anita is tegenwoordig minder bekend bij het grote publiek dan bijvoorbeeld Will Tura, Louis Neefs of Jo Leemans. Toch is ze voor liefhebbers van Vlaamse 60's muziek en oude singles een interessante artiest. Haar platen zijn vooral interessant omdat haar discografie relatief klein is en sommige originele singles moeilijker te vinden zijn.
Na haar zangcarrière hield Anita samen met haar tweede echtgenoot Rik Torfs een pub, King Henry, in de Hanswijkstraat in Mechelen. Ze woont volgens de geraadpleegde biografie in Leest.
Let op: er zijn meerdere zangeressen die Anita heten. Dit verhaal gaat specifiek over Anita (Maria Liekens), de Mechelse Vlaamse zangeres uit de jaren 60 — dus niet over de Nederlandse zangeres Anita Meyer of Anita van de Rapsodies.
Anjes
🎤 Anjes – Vlaamse zangeres
Anjes is vooral interessant voor liefhebbers van de Vlaamse muziek uit de jaren 60 en 70. Ze behoort tot de minder bekende artiesten uit die periode, waardoor er online helaas niet zoveel biografische informatie over haar beschikbaar is.
Wat wél vrij duidelijk terug te vinden is:
Anjes staat vermeld tussen de Vlaamse artiesten uit de jaren 50, 60, 70 en 80.
Een van haar bekende nummers is ‘Kleine bakvispolonaise’.
Dat nummer dateert uit 1972 en wordt regelmatig opgenomen in thematische overzichten van Vlaamse muziek uit dat jaar.
Haar repertoire past goed bij de luchtige, Nederlandstalige amusementsmuziek die in Vlaanderen begin jaren 70 populair was.
💿 ‘Kleine bakvispolonaise’
‘Kleine bakvispolonaise’ (1972) is waarschijnlijk de plaat waarmee Anjes tegenwoordig het gemakkelijkst wordt teruggevonden. Het nummer wordt door Vlaamse muziekverzamelaars en liefhebbers van oude Vlaamse singles nog steeds genoemd.
De term bakvis verwees vroeger naar een jong meisje of tienermeisje. De titel past dus helemaal bij de vrolijke, wat nostalgische sfeer van de Nederlandstalige amusementsmuziek uit die tijd.
Ann Christy
Ann Christy was een van de meest markante Vlaamse zangeressen van de jaren 60, 70 en begin jaren 80. Haar echte naam was Christiane Leenaerts. Ze werd geboren in Antwerpen op 22 september 1945 en overleed op 7 augustus 1984, slechts 38 jaar oud.
Haar muzikale carrière
Ann Christy begon haar carrière bij het orkest The Adams. De drummer van die groep, Marc Hoyois, werd later haar echtgenoot. Haar eerste soloplaatjes hadden aanvankelijk weinig succes. Ze zong in die periode vooral Franstalig repertoire en trad ook op in België en Frankrijk met de bekende Frans-Italiaanse zanger Adamo.
Een belangrijke doorbraak kwam in 1968, toen ze de prestigieuze Knokke Cup won. Daarna werd ze steeds bekender in Vlaanderen.
Eurovision en Gelukkig zijn
Ann Christy probeerde verschillende keren België te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival. In 1971 maakte ze grote indruk met ‘Dag vreemde man’, geschreven door Mary Boduin. Ze eindigde toen tweede in de Belgische selectie.
In 1975 lukte het uiteindelijk wel. Ze won de Belgische preselectie met ‘Gelukkig zijn’ en mocht naar het Eurovisiesongfestival in Stockholm. Het nummer werd gedeeltelijk in het Nederlands en gedeeltelijk in het Engels gezongen. België eindigde uiteindelijk 15de van 19 landen.
Interessant is dat Gelukkig zijn oorspronkelijk door Mary Boduin was geschreven voor een reclamespot voor een jeansmerk. Op verzoek van Ann Christy werd het nummer verder uitgewerkt tot een volwaardig lied.
De roos
Een van haar grootste klassiekers kwam pas enkele jaren later: ‘De roos’ uit 1980. Het was een Nederlandstalige bewerking van ‘The Rose’ van Bette Midler, met een Nederlandse tekst van Johan Verminnen. Het nummer groeide uit tot een van de bekendste Nederlandstalige liedjes uit haar repertoire.
Ook ‘Dag vreemde man’, ‘Gelukkig zijn’, ‘Ik leef voor jou’ en ‘De roos’ zijn inmiddels echte Vlaamse klassiekers.
Een bijzondere stem
Wat Ann Christy onderscheidde, was haar gevoelige, breekbare en tegelijk zeer expressieve stem. Ze was niet typisch een schlagerzangeres en voelde zich ook niet volledig thuis binnen de kleinkunst. Ze zat volgens haar eigen omschrijving eigenlijk tussen verschillende muziekwerelden in.
Daardoor was haar commerciële succes tijdens haar leven soms kleiner dan haar talent deed vermoeden. Na haar overlijden groeide de waardering voor haar werk juist sterk. Ze wordt tegenwoordig vaak herinnerd als een van de karakteristieke stemmen van de Vlaamse muziekgeschiedenis.
Veel te vroeg overleden
In 1982 werd bij Ann Christy baarmoederhalskanker vastgesteld. Ze bleef nog een tijd actief, maar haar gezondheid ging steeds verder achteruit. Op 7 augustus 1984 overleed ze op 38-jarige leeftijd.
Haar muziek is echter blijven voortleven. De roos, Dag vreemde man en Gelukkig zijn worden nog steeds op Vlaamse radiozenders gedraaid en regelmatig opnieuw uitgevoerd. Zelfs jongere artiesten hebben haar repertoire opnieuw opgenomen.
Ann Michel
Ann Michel
Ann Michel was de artiestennaam van Angèle Schrevens, een Vlaamse zangeres die vooral bekend werd in de jaren 70. Ze werd geboren in Kessel-Lo in 1946 en werd al op jonge leeftijd ontdekt door de Nederbelg Johnny Steggerda. Op haar veertiende trad ze mee op in zijn rondtrekkende liedjesrevue.
Eerste plaatjes
In 1965 maakte ze haar eerste single "Ik kan het toch zelf niet vragen", toen nog onder de naam Ankie Ritzy. Dit was bijzonder omdat het de eerste plaat op het Belgische platenlabel Monopole was. Later verschenen onder de naam Ankie Ritzy onder meer Vergeten en Wat rest mij nog?.
Doorbraak als Ann Michel
Begin jaren 70 ging ze verder als Ann Michel. Vooral tussen 1972 en 1975 was ze regelmatig te zien op Vlaamse liedjesfestivals en televisie. Tot haar bekende nummers uit die periode behoren:
Wacht maar tot morgen (1972)
Eindelijk weer bij jou (1972)
Ciao (1973)
Een zoen van de zon (1973)
Verliefd (1973)
Waarom huilen (1973)
Hey Mister Super (1974)
Mijn gentleman (1975)
Een mooi detail is dat "Waarom huilen" werd bekroond tijdens Hit '73 in Blankenberge. Het nummer was geschreven door Gerd Frank en Ernie Frank.
Ann Michel en het Eurovisiesongfestival
Ann Michel deed verschillende keren mee aan de Belgische voorrondes voor het Eurovisiesongfestival. In 1974/1975 behoorde ze tot de kandidaten van de Belgische Eurosongselectie.
Met "Mijn gentleman" won ze op 1 december 1974 haar voorronde met 401 punten en plaatste ze zich voor de verdere competitie.
In de nationale finale van 1 februari 1975 zong ze "Droomland aan zee". Ze eindigde daar als zevende met 272 punten en wist zich daarmee niet voor het Eurovisiesongfestival te plaatsen.
Ze bleef ook later actief in de Belgische Eurosongselecties. In 1981 nam ze deel met "Ik ben gelukkig", waarmee ze haar halve finale wist te overleven.
Een typische Vlaamse vedette van de jaren 70
Ann Michel past goed in de generatie Vlaamse zangeressen die in de jaren 70 veelvuldig optraden in revues, variétéprogramma's, festivals en televisieprogramma's. Ze stond bijvoorbeeld in 1972 in het VRT-programma Hangmat en trad ook op tijdens evenementen aan de Belgische kust.
Vanaf het einde van de jaren 70 werd haar aanwezigheid in de showbizz minder groot en uiteindelijk verdween ze grotendeels uit de publieke belangstelling.
Voor liefhebbers van Vlaamse muziek
Ann Michel is vooral interessant als je houdt van de Vlaamse lichte muziek uit de jaren 60 en 70. Haar carrière laat ook mooi de overgang zien van de klassieke Vlaamse variété naar de meer moderne Nederlandstalige pop van de jaren 70.
Leuke nummers om op te zoeken: Ciao, Een zoen van de zon, Eindelijk weer bij jou, Waarom huilen, Hey Mister Super en Mijn gentleman.
Anneke Desender
Anneke Desender
Anneke Desender werd geboren in 1954. Als tienermeisje begon ze in het begin van de jaren 70 platen uit te brengen. Onder haar eigen naam verschenen er volgens Vlaamse Wonderjaren ongeveer een tiental singles.
Ze behoort daarmee tot de groep Vlaamse artiesten die tegenwoordig wat in de vergetelheid zijn geraakt, maar die in de periode van de Vlaamse populaire muziek regelmatig op plaat verschenen.
Ann Wickersen
Een interessant onderdeel van haar carrière is dat ze later onder een andere naam verderging. Eind jaren 70 bracht ze enkele Engelstalige plaatjes uit onder de naam Ann Wickersen. Die naam was afkomstig van haar echtgenoot.
Dat maakt haar discografie extra interessant voor verzamelaars van Vlaamse singles uit de jaren 60 en 70: je moet namelijk niet alleen zoeken op Anneke Desender, maar ook op Ann Wickersen.
Waarom ze interessant is voor liefhebbers van oude Vlaamse muziek
Anneke Desender past goed in de geschiedenis van de Vlaamse tienersterren en schlager/popzangeressen uit de jaren 70. In die periode verschenen veel jonge zangers en zangeressen op singles, vaak met Nederlandstalige commerciële pop, schlagerachtige nummers en bewerkingen van buitenlandse hits.
Haar platen zijn tegenwoordig vooral interessant voor verzamelaars van Vlaamse 45-toerenplaten en liefhebbers van vergeten Vlaamse artiesten.
Anneke Soetaert
Anneke Soetaert
Anneke Soetaert was een Vlaamse zangeres die vooral bekend werd in de jaren zestig. Ze werd geboren als Andrée Soetaert in Tielt en groeide op met wortels in Ruiselede. Over haar geboortejaar bestaan bronnenverschillen: sommige bronnen vermelden 1946, andere 1947.
Doorbraak
Haar carrière begon opvallend vroeg. In 1963 won ze de wedstrijd 'Ontdek de Ster', waarbij ze onder meer I'm Gonna Knock on Your Door van Eddie Hodges bracht. Daarna kwam ze onder begeleiding van producer Louis Van Rijmenant te staan. In 1964 verscheen haar vroege single Blue Beat, die tegenwoordig wordt genoemd als een vroege Belgische ska-opname.
Canzonissima
Een belangrijk moment in haar carrière was haar deelname aan Canzonissima, de toenmalige Belgische selectie voor het Eurovisiesongfestival.
Met 'Verlangen' behaalde ze in 1967 de tweede plaats. Louis Neefs won de finale met Ik heb zorgen. Daarmee miste Anneke dus maar net de kans om België op het Eurovisiesongfestival te vertegenwoordigen.
Een ander bekend nummer uit die periode was 'Rio de Janeiro'. Dat werd later een geliefd Vlaams retro- en feestnummer. De single bereikte in 1967 de 10e plaats in de Belgische hitparade en stond elf weken genoteerd.
Bekende nummers
Tot haar repertoire behoren onder meer:
Rio de Janeiro – 1966
Ciao, adieu, bye bye – 1967
Ik verlang naar jou – 1967
Kringetjes – 1968
Open je hart – 1968
Met of zonder jou – 1969
Vergeven is vergeten – 1969
Weet je, weet je – 1970
Zou dit het einde zijn – 1970
Elke dag schijnt de zon
Hello my dear
Ay ay mi linda muchacha
'Ciao, adieu, bye bye' is een van haar opvallendste successen. Het nummer kwam in mei 1967 binnen op nummer 16 van de Belgische hitparade.
Samenwerking met Mary Boduin
Anneke werkte ook samen met de bekende Vlaamse tekstschrijfster Mary Boduin. Boduin schreef verschillende teksten voor haar. Volgens VRT schreef Boduin bovendien teksten en vertalingen voor Anneke die uiteindelijk niet op plaat verschenen, maar wel voor radio-uitzendingen werden gebruikt.
Boduin beschreef Anneke in haar memoires als iemand met een bijzonder mooie stem en schreef dat er tussen hen een hechte vriendschap ontstond.
Vertrek naar Amerika
Rond het einde van de jaren zestig veranderde haar leven ingrijpend. Ze trouwde met de Amerikaanse muzikant Scott Bradford, die onder meer organist was bij een begeleidingsgroep rond Jess & James. Het paar kreeg twee dochters. In 1970 verhuisde Anneke naar Florida.
Daarna verdween ze grotendeels uit de Vlaamse showbusiness. Volgens Vlaamse Wonderjaren bleef ze uiteindelijk in Florida wonen en ging ze later door het leven als Ann Valence.
Een vergeten naam uit de Vlaamse jaren 60
Anneke Soetaert is daarmee een interessante figuur uit de Vlaamse muziekgeschiedenis van de jaren 60. Ze combineerde Nederlandstalige luisterliedjes met meer ritmische nummers en was bovendien actief in de periode waarin televisieprogramma's als Ontdek de Ster en Canzonissima een belangrijke rol speelden bij het lanceren van nieuwe Vlaamse artiesten.
Haar muziek is overigens nog steeds terug te vinden op compilaties zoals 100 Vlaamse klassiekers en De tijd van toen.
Voor een nostalgisch programma met Vlaamse muziek uit de jaren 60 zijn vooral 'Rio de Janeiro', 'Ciao, adieu, bye bye' en 'Weet je, weet je' interessante nummers om te draaien.
Anny Gerda
Anny Gerda lijkt een voorbeeld te zijn van de vele kleine Vlaamse platenartiesten uit de jaren '50, '60 en '70 die wel platen hebben uitgebracht, maar waarvan de biografie nauwelijks op internet terechtgekomen is. Voor dergelijke artiesten zijn oude platen, Belgische muziekcatalogi, radioprogramma's, krantenadvertenties en verzamelaars vaak veel belangrijker dan moderne websites.
Arbeid Adelt
Arbeid Adelt! – eigenzinnige Vlaamse new wave
Arbeid Adelt! is een van de meest bijzondere groepen uit de Vlaamse Belpop. De groep werd in 1981 opgericht door Marcel Vanthilt en Jan Vanroelen. Hun muziek combineerde elektronische klanken, new wave, dansritmes en vooral zeer eigenzinnige en absurde Nederlandstalige teksten.
De beginjaren
Marcel Vanthilt en Jan Vanroelen besloten in 1981, geïnspireerd door de nieuwe golf van punk en new wave, zelf een groep te beginnen. Hun eerste single was ‘Ik Sta Scherp’. Die verscheen in 1981 en trok meteen de aandacht.
De grote doorbraak kwam in 1982 met ‘De Dag Dat Het Zonlicht Niet Meer Scheen’. Het nummer was een opvallende, enigszins absurde bewerking van een schlager van John Terra. Daarmee wist Arbeid Adelt! zich duidelijk te onderscheiden van de traditionele Nederlandstalige popmuziek.
Marcel Vanthilt
Het gezicht van Arbeid Adelt! was Marcel Vanthilt. Hij was niet alleen zanger en muzikant, maar groeide later ook uit tot een bekende radio- en televisiepersoonlijkheid.
Zijn manier van zingen was vaak half gesproken, half gezongen. De teksten waren bewust vreemd, humoristisch en soms bijna nonsensicaal. Vanthilt wilde nadrukkelijk niet klinken als de traditionele Vlaamse zangers. Hij wilde juist tegendraads en modern zijn.
Een heel eigen geluid
Het geluid van Arbeid Adelt! wordt vaak omschreven als new wave, elektronische pop en experimentele muziek. De band werkte met synthesizers, drumcomputers, bas, gitaar en later steeds uitgebreidere elektronische producties.
Vanthilt omschreef de muziek zelf ooit als “kubistische neopop”: popmuziek, maar hoekig, experimenteel en anders dan gewone pop.
Dat maakt Arbeid Adelt! interessant naast andere Belgische newwavegroepen zoals TC Matic, Telex, The Neon Judgement en Front 242.
Bekende nummers
Een aantal belangrijke nummers uit hun geschiedenis zijn:
Ik Sta Scherp – 1981
De Dag Dat Het Zonlicht Niet Meer Scheen – 1982
De Man Die Alles Noteert – 1983
Het Meisje Van Mijn Hart – 1983
Lekker Westers – 1983
Geen Ekskuzes Meer – 1984
Wittekomhie – 1985
Decoiffe – 1985
Disco Death – 1987
Spannend – 1990
Nergens Heen – 1991
Johnniie Sexpistool – 1992
Vooral ‘Lekker Westers’ is een typische Arbeid Adelt!-plaat: Nederlandstalig, elektronisch, absurd en tegelijk behoorlijk dansbaar.
Belangrijke muzikanten
Naast Vanthilt en Vanroelen waren er in verschillende periodes andere bekende Belgische muzikanten bij de groep betrokken. Een belangrijke naam was Luc Van Acker, die in 1983 bij Arbeid Adelt! kwam. Van Acker werd later ook bekend als muzikant, producer en als lid van andere Belgische projecten. Ook Willy Willy en Dani Klein maakten op bepaalde momenten deel uit van de groep.
Albums
Tot de belangrijke platen behoren onder meer:
Jonge Helden (1983)
Le Chagrin En Quatre-Vingts (1983)
Des Duivels Oorkussen (1991)
Noblësse Oblige (1994)
Slik (2015)
Het Heelal Is Hier (2023)
Parkaparaplu (2026)
Arbeid Adelt! anno 2026
Het bijzondere is dat Arbeid Adelt! geen puur nostalgische jaren-80-band is geworden. De groep is opnieuw actief en brengt nog steeds nieuw materiaal uit.
In 2026 verscheen ‘Parkaparaplu’, een samenwerking met het Antwerpse newwave-duo Parkaparaplu. Het album werd op 17 april 2026 uitgebracht en combineert de typische absurdistische aanpak van Arbeid Adelt! met een jongere, moderne newwave-invalshoek.
Dat maakt Arbeid Adelt! voor liefhebbers van Vlaamse muziek, Belpop, new wave en Nederlandstalige cultmuziek nog steeds interessant.
Bart Kaëll
Bart Kaëll
Bart Kaëll is een van de bekendste Vlaamse zangers van de jaren 80 en 90. Zijn echte naam is Bart Marcel Emilienne Gyselinck. Hij werd op 2 augustus 1960 geboren in Oudenaarde en is vooral bekend om zijn vrolijke Nederlandstalige pop, schlagers en echte meezingers.
🎤 Begin van zijn carrière
Bart Kaëll volgde een opleiding aan het Herman Teirlinckinstituut in Antwerpen. In 1982 deed hij mee aan de Baccarabeker, een belangrijke talentenjacht voor Vlaamse artiesten. Hij won er de publieksprijs, wat een belangrijke stap in zijn carrière betekende.
In 1983 deed hij mee aan de Belgische voorronde van het Eurovisiesongfestival met "Symfonie". Later, in 1987, probeerde hij het opnieuw met "Carrousel". Hij wist België uiteindelijk niet te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival.
🌴 De grote doorbraak
Zijn grote doorbraak kwam in 1986 met "La Mamadora". Het vrolijke, zomerse nummer werd een grote Vlaamse hit en bepaalde voor een belangrijk deel het imago van Bart Kaëll: zonnig, feestelijk en gemakkelijk mee te zingen.
Daarna volgden verschillende nummers die inmiddels tot de Vlaamse klassiekers behoren:
La Mamadora – 1986
Carrousel – 1987
De Marie-Louise – 1989
Duizend terrassen in Rome – 1989
Zeil je voor het eerst – 1989
Mooi weer vandaag – 1993
Sprakeloos – 1994
Ik vlieg – 1996
Stapelgek op jou – 1997
Vooral "De Marie-Louise", "Duizend terrassen in Rome" en "Zeil je voor het eerst" groeiden uit tot enorme publieksfavorieten.
⚓ De zee als handelsmerk
Een opvallend element in zijn repertoire is de zee. "Zeil je voor het eerst" en "De Marie-Louise" hebben allebei een sterk maritiem karakter. Dat thema werd zo belangrijk voor Kaëll dat hij zelfs een volledig album met zeemansliederen maakte.
Daardoor is zijn muziek ook bijzonder populair geworden op Vlaamse zomerfeesten, kermissen, festivals en evenementen.
📺 Ook een bekende televisiepresentator
Bart Kaëll was niet alleen zanger. Vanaf de jaren 80 werd hij ook een vertrouwd gezicht op de Vlaamse televisie.
Bij VTM presenteerde hij onder andere:
Mini Playbackshow
Soundmixshow
Het Rad van Fortuin
Vooral door zijn televisieoptredens werd hij bij een nog groter publiek bekend. In de jaren 90 legde hij tijdelijk meer nadruk op televisie en stond zijn zangcarrière wat minder centraal.
🏆 Erkenning
In 2013 werd Bart Kaëll opgenomen in de Radio 2 Eregalerij, als erkenning voor zijn jarenlange bijdrage aan de Vlaamse populaire muziek.
Zijn muziek bleef bovendien populair. Op Vlaamse nostalgie- en oldieszenders worden zijn nummers nog regelmatig gedraaid. Jouwradio vermeldt bijvoorbeeld honderden afspeelbeurten van nummers als "Ik weet niet wat ik doe", "La Mamadora" en "Stapelgek op jou".
🎶 Bart Kaëll vandaag
Hij is nog altijd actief als artiest. Zijn officiële website vermeldt momenteel optredens en een theatertour. In 2026 bracht hij ook de nieuwe single "Zot Verliefd" uit; Apple Music vermeldt 15 mei 2026 als releasedatum.
Kort samengevat: Bart Kaëll hoort bij de generatie Vlaamse artiesten die Nederlandstalige pop en ambiance in de jaren 80 en 90 enorm populair maakten. Zijn combinatie van vrolijke muziek, meezingbare refreinen, zee- en zomerthema's en televisieoptredens heeft hem tot een blijvende naam in de Vlaamse muziek gemaakt.
Bart van den Bossche
.Bart Van den Bossche
Bart Van den Bossche (1964–2013) was een Vlaamse zanger, presentator en acteur die vooral in de jaren 90 grote bekendheid kreeg. Hij werd geboren op 17 april 1964 in Oostende en groeide op in Kortrijk. Op 6 januari 2013 overleed hij op 48-jarige leeftijd in Lint.
🎸 Begin van zijn muzikale carrière
Tijdens zijn middelbare schooltijd leerde Van den Bossche gitaar spelen en zong hij in verschillende jeugd-folkgroepjes. Daarna studeerde hij aan het Conservatorium van Brussel en aan Studio Herman Teirlinck in Antwerpen.
Zijn eerste plaat verscheen in 1986. Het nummer ‘Overstuur’ werd meteen opgepikt door de Vlaamse radio. Zijn muziek had duidelijke invloeden van de Vlaamse kleinkunst en chanson, met onder meer Johan Verminnen en Raymond van het Groenewoud als belangrijke inspiratiebronnen.
🎶 Zijn bekendste nummers
Zijn grootste populariteit kwam vooral in de jaren 90. Tot zijn bekendste nummers behoren:
De Heuveltjes van Erika
Ga met me mee (Jij bent de zon)
Boem
Arno
Oh Jolie
Wakker
De Boom
Alle grenzen open
'k Heb bijna alles
Vooral ‘De Heuveltjes van Erika’ en ‘Ga met me mee’ zijn later uitgegroeid tot bekende Vlaamse klassiekers. Op Spotify behoren die twee nummers nog steeds tot zijn meest beluisterde nummers.
‘Boem’ was een bewerking van ‘Boum’, het bekende Franse lied van Charles Trenet.
💿 Albums
Een aantal belangrijke albums uit zijn carrière waren:
Bouillon de charme – 1992
Wakker! – 1993
Kermis in de Hel – 1996
Het houdt nooit op – 1998
Bijna Alles – 1999, een best-of-dubbelalbum
De Zotte Avond – 2002
📺 Ook een bekende televisiepresentator
Bart Van den Bossche was niet alleen zanger. Hij werd ook een vertrouwd gezicht op de Vlaamse televisie. Hij presenteerde onder andere Videodinges, Kok en Co, Haha Reclame! en later Puzzeltijd op VTM. Daarnaast was hij actief als radio-presentator.
In 2011 nam hij deel aan het VTM-programma MasterChef, dat hij uiteindelijk won.
✍️ Ook songwriter
Van den Bossche schreef bovendien nummers voor andere Vlaamse artiesten. Volgens berichtgeving schreef hij onder meer liedjes voor Dana Winner, Bart Kaëll en De Pita Boys.
🕯️ Zijn overlijden
Bart Van den Bossche overleed onverwacht op 6 januari 2013, op slechts 48-jarige leeftijd. De doodsoorzaak was een scheur in de aorta (hartslagaderbreuk). Zijn overlijden kwam als een grote schok voor de Vlaamse muziek- en televisiewereld.
📻 Zijn betekenis voor Vlaamse muziek
Bart Van den Bossche neemt een bijzondere plaats in binnen de Vlaamse populaire muziek. Hij combineerde kleinkunst, chanson en lichte popmuziek met een heel toegankelijke, soms humoristische stijl. Daardoor past zijn muziek uitstekend bij programma's met Vlaamse klassiekers en Nederlandstalige muziek.
Benny Frank
Benny Frank
Benny Frank was vooral actief als zanger en orkestartiest in het Vlaamse dans- en amusementscircuit. Zijn naam duikt regelmatig op in oude aankondigingen van bals en dansavonden.
Een interessante aanwijzing komt uit 1970, toen in Lebbeke een overwinningsbal werd aangekondigd met orkest Benny Frank.
Ook in 1972 wordt Benny Frank genoemd als artiest bij The Happy Band, samen met Sophie en een discobar. Dat laat zien dat hij niet alleen als soloartiest bekend was, maar ook in een groter dansorkestverband optrad.
Bekend nummer
Een nummer dat met Benny Frank wordt geassocieerd is „Driemaal Dromen”. Het staat bijvoorbeeld op een compilatie met Vlaamse klassiekers, naast nummers van onder anderen John Terra, Jan Theys, Yvette Ravell en Lize Marke.
Een echte Vlaamse nostalgie-artiest
Benny Frank lijkt vooral een artiest te zijn geweest uit de danszaal- en balcultuur van Vlaanderen. Dat verklaart waarschijnlijk waarom hij tegenwoordig minder bekend is bij het grote publiek dan bijvoorbeeld Bob Benny, Will Tura of Eddy Wally.
Zijn naam bleef echter in bepaalde streken bekend. In Vlezenbeek werd hij later omschreven als een „klinkende naam” uit de periode van de vele dansavonden in het Pajottenland. Hij trad daar zelfs op met The Mark River Band, een twintigkoppige bigband.
In 2016 stond hij bovendien geprogrammeerd bij de Hoebelfeesten als Benny Frank & The New Happy Band.
Kortom
Benny Frank is vooral interessant als vertegenwoordiger van de oude Vlaamse amusements- en dansmuziek. Zijn carrière lijkt zich uit te strekken van de jaren 60/70 tot veel later, waarbij hij zowel met orkesten als met bands optrad.
Benny Scott
Benny Scott – de Brugse zanger
Benny Scott is de artiestennaam van Urbain Schotte, een bekende Brugse zanger die vooral beroemd werd met liedjes in het Brugse dialect. Hij werd geboren op 7 maart 1940 in Brugge.
🎸 Begin als rock-'n-rollzanger
Benny Scott groeide op in de Langestraat in Brugge, tussen cafés en volksmensen. Al op jonge leeftijd was hij met muziek bezig. De opkomst van de rock-'n-roll in de jaren vijftig had grote invloed op hem. Hij was bovendien een grote bewonderaar van Elvis Presley.
In zijn eerste jaren zong hij voornamelijk Engelstalige rock-'n-roll en covers. In 1974 bracht hij zijn eerste plaat uit, met onder meer nummers die aansloten bij zijn liefde voor Elvis.
Hij speelde daarnaast in verschillende orkesten en richtte uiteindelijk zijn eigen Benny Scott en de Big Band op.
🎶 De grote ommekeer: Brugs dialect
Het belangrijkste moment in zijn carrière kwam in 1981. Benny nam toen 'k En Brugge in m'n herte op. Het nummer was oorspronkelijk bedoeld als een B-kantje van De Brugsche Reitjes, maar het publiek en de lokale radiostations pikten juist dat nummer op.
Het werd uiteindelijk zijn absolute klassieker.
'k En Brugge in m'n herte wordt vaak beschouwd als een soort onofficieel volkslied van Brugge en groeide uit tot een van de bekendste liederen over de stad. Er werden volgens Vlaamse bronnen meer dan 17.000 exemplaren van verkocht.
Vanaf dat moment ging Benny steeds meer in het Brugs zingen.
🏙️ Typisch Brugse liedjes
Zijn repertoire bestaat uit vrolijke, herkenbare en vaak humoristische liedjes over het dagelijks leven. Enkele bekende titels zijn:
'k En Brugge in m'n herte
De Brugsche Reitjes
De chef van de stoatie
Iddewartje
Clementientje
De barbekjoe
'k En soldoat gewist
In da héél kléén kaffeetje
M'n Angeliekstje
Ik zie je geeren
De schoane joaren
Zijn muziek is daardoor niet alleen populair als Vlaamse muziek, maar ook belangrijk geworden voor het behoud en de herkenbaarheid van het Brugse dialect.
😂 Ook humorist en entertainer
Benny Scott was meer dan alleen zanger. Hij was ook gitarist, entertainer en humorist. Hij bracht bijvoorbeeld one-man-shows en werkte met verschillende typetjes. De Standaard vermeldde dat hij tijdens zijn lange carrière meer dan 2.500 optredens gaf in honderden zalen in Vlaanderen.
Hij werd in West-Vlaanderen zelfs wel eens gezien als een opvolger van de legendarische Brugse volksartiest Willy Lustenhouwer, hoewel Scott benadrukte dat hij hem niet probeerde te imiteren.
🎤 Afscheid en latere optredens
Benny Scott stopte rond 2005 met zijn reguliere optredens, maar helemaal afscheid nemen van het podium bleek moeilijk. In 2010 maakte hij bijvoorbeeld nog een comeback voor zijn 70ste verjaardag. De voorstellingen waren uitverkocht.
Ook later bleef zijn muziek leven. In 2025 verscheen er ter gelegenheid van zijn 85ste verjaardag een biografie over zijn leven en carrière.
En hij is anno 2026 nog steeds actief rond zijn muzikale nalatenschap: in juli 2026 trad hij opnieuw kort op in Brugge en in augustus signeerde hij zijn biografie tijdens de Auteursdagen in Damme.
📖 Zijn biografie
De biografie heet Brugge in m'n herte – mijn leven, mijn muziek en werd geschreven door Olivier Neese en Koen De Brabander. Voor het boek werd gebruikgemaakt van een groot persoonlijk archief van Benny Scott.
⭐ Waarom is Benny Scott belangrijk?
Benny Scott is vooral bijzonder omdat hij een brug sloeg tussen verschillende muzikale werelden:
rock-'n-roll → Vlaamse amusementsmuziek → Brugse dialectmuziek → volkscultuur.
Zijn liefde voor Elvis en de rock-'n-roll bleef een belangrijk onderdeel van zijn muzikale identiteit, maar uiteindelijk werd hij vooral bekend als de zanger die Brugge een eigen muzikaal gezicht gaf. 'k En Brugge in m'n herte is daarvan het duidelijkste voorbeeld.
Als je Benny Scott interessant vindt vanuit de Vlaamse muziekgeschiedenis, is hij ook mooi te plaatsen naast artiesten als Willy Lustenhouwer, Lucy Loes, Eddy Wally en Will Tura.
Bert de Coninck
Bert De Coninck
Bert De Coninck (Mechelen, 23 juni 1949 – Lagos, Portugal, 29 november 2024) was een Vlaamse zanger, gitarist, songwriter en dichter. Hij geldt als een van de vroege pioniers van de Nederlandstalige rock en Belpop.
🎸 Beginjaren
De Coninck begon al jong met muziek. Op zijn vijftiende speelde hij gitaar bij The Hot Matches, een groep die vooral pop- en rocknummers speelde. Later trok hij door Frankrijk en Marokko en trad hij onder meer op als straatzanger.
In 1975 kreeg hij grotere bekendheid nadat hij laureaat werd van het Humorfestival in Heist. Kort daarna verscheen zijn debuutalbum Enfant Terrible, gemaakt in samenwerking met Jean Rousseau.
⭐ 'Evelyne'
Zijn bekendste nummer is zonder twijfel 'Evelyne' uit 1976. Het is een opvallend Nederlandstalig lied over een verhouding met een getrouwde vrouw. De vrij directe tekst was voor het conservatieve Vlaanderen van de jaren zeventig behoorlijk gewaagd.
Het nummer werd ook in Nederland opgepikt en kreeg radio-aandacht, onder andere bij de VARA. Daarmee was De Coninck een van de Belgische artiesten die in die periode met Nederlandstalige rock de grens over wist te komen.
Andere nummers uit die periode zijn onder meer 'De Speelgoedpop', 'Delirium Tremens', 'Blijf nog even hier bij mij' en 'Anderhalve onsje wiet'.
🤘 Crapule de Luxe
De Coninck wilde zich niet beperken tot kleinkunst. Eind jaren zeventig werkte hij samen met muzikanten die later belangrijke namen in de Belgische rock zouden worden, waaronder Jean-Marie Aerts en Serge Feys. In 1979 verscheen het album Crapule de Luxe.
In de jaren tachtig kreeg Crapule de Luxe steeds meer een newwave- en punkachtig karakter. Dat maakte De Coninck interessant voor liefhebbers van de alternatieve Belgische muziekscene, ook al werd hij nooit een echte mainstreamster.
🇵🇹 Portugal
In de jaren negentig verhuisde De Coninck naar Portugal. Daar trok hij zich grotendeels terug uit de Vlaamse showbusiness, maar hij bleef muziek maken en schrijven. Zijn latere werk werd onder meer beïnvloed door zuiderse en oosterse klanken.
In 2000 verscheen Pomme d'amour, met later opnieuw uitgebrachte en verzamelde nummers. Zijn muziek bleef daardoor beschikbaar voor een nieuwe generatie luisteraars.
🕯️ Overlijden en betekenis
Bert De Coninck overleed op 29 november 2024 in Lagos, 75 jaar oud.
Zijn betekenis ligt vooral in het feit dat hij al in de jaren zeventig liet horen dat Nederlandstalige muziek ook rauw, donker, rockend en maatschappelijk onconventioneel kon zijn. Hij ontwikkelde daardoor een soort cultstatus binnen de Belgische muziek.
Voor liefhebbers van Vlaamse muziek uit de jaren 70 zijn vooral Enfant Terrible (1976) en Crapule de Luxe (1979) interessant. Zijn muziek vormt eigenlijk een mooie brug tussen de Vlaamse kleinkunst, Nederlandstalige rock en de latere Belpop/newwave.
Big Bill
Big Bill – Vlaamse blueslegende uit Leuven
Met Big Bill wordt de Vlaamse zanger en muzikant Armand Hombroeckx bedoeld, geboren op 24 september 1950 in Leuven. Hij werd vooral bekend als Big Bill Krakkebaas en geldt als een van de belangrijke pioniers van de Belgische blues en rock-'n-roll.
🎸 Een Leuvense bluesman
Big Bill begon al jong muziek te maken. In de jaren zestig speelde hij onder meer met zijn broer Bert in een skifflegroep en later in het Luk Tegenbos Smartensemble. Daar kreeg hij de bijnaam "Big Bill", mede doordat hij in een act een oude blueszanger moest uitbeelden.
In 1973 richtte hij Big Bill Krakkebaas & The Sock ’n’ Soul Band op. Zijn muziek combineerde vooral blues, rhythm-and-blues, rock-'n-roll en skamuziek. Heel bijzonder was dat hij zijn teksten in het Leuvens dialect zong.
🍖 "Ene mee hesp"
Zijn bekendste nummer is zonder twijfel "Ene mee hesp". Het nummer ontstond als een Leuvense bewerking van Chuck Berry's "No Particular Place to Go". Oorspronkelijk was het zelfs bedoeld als de B-kant van "Stoase Blues", maar de B-kant bleek veel populairder bij radiozenders en groeide uit tot zijn grootste klassieker.
De humor zit in het eenvoudige verhaal: Big Bill loopt 's nachts door Leuven en zoekt iets te eten. Uiteindelijk komt hij bij een broodjeszaak terecht en moet hij kiezen tussen een broodje met hesp of een met kaas. Het nummer werd daardoor een soort muzikaal portret van het Leuvense stadsleven.
Andere bekende nummers zijn onder meer "Stoase Blues", "Fritkot Blues", "Een fuif in 't midden van de stad", "Mokke Rock", "Voordeur Blues" en "Rammelkar".
🎤 Rock Werchter en Marktrock
Big Bill was ook nauw verbonden met de ontwikkeling van de Leuvense muziekscene. Hij trad in 1975 op tijdens de allereerste editie van Rock Werchter. Later stond hij bovendien mee aan de wieg van Marktrock, dat Leuven vanaf de jaren tachtig een belangrijke plaats in de Belgische rockwereld gaf.
Hij was daarmee niet zozeer een klassieke Vlaamse schlagerzanger, maar eerder een Vlaamse rock- en bluesartiest met een sterk lokaal karakter.
💿 Albums
Big Bill bracht in de loop van zijn carrière ongeveer acht albums uit, waarbij het Leuvens dialect een belangrijk onderdeel van zijn stijl bleef. Ook na zijn laatste album in 1995 verschenen nog singles, waaronder "Schoonen dag" en "Jimi Jimi".
🏆 Zijn betekenis
Big Bill wordt regelmatig omschreven als een peetvader van de Belgische blues. Zijn grote verdienste is dat hij Amerikaanse blues en rock-'n-roll vertaalde naar de Belgische en vooral Leuvense leefwereld. Daardoor kreeg zijn muziek een heel eigen identiteit: rauw, humoristisch, volks en tegelijkertijd stevig geworteld in de blues.
Leuk detail: Big Bill werd in 2025 75 jaar. In 2026 werd aangekondigd dat hij afscheid zou nemen van het podium; zijn allerlaatste optreden werd aangekondigd voor het Sortie Blues Festival in Herent in september 2026.
Billy-O
Billy-O was de artiestennaam van Jean-Marie Blanckaert, een Vlaamse zanger die vooral actief was in de jaren zestig. Hij werd geboren op 29 maart 1950 in Veurne en overleed op 3 november 1989 in Vilvoorde, slechts 39 jaar oud.
🎤 De broer van Will Tura
Billy-O was vooral bekend als de jongere broer van Will Tura. In sommige bronnen wordt hij ook aangeduid als Will Tura's jongste broer Jean-Marie. Will Tura hielp hem in zijn beginperiode en schreef ook materiaal voor hem.
Hij koos daarbij voor de artiestennaam Billy-O, waardoor zijn familierelatie met Tura niet altijd onmiddellijk duidelijk was.
🎶 Zijn platen
Billy-O bracht in 1967 verschillende Nederlandstalige singles uit. Tot zijn bekendste nummers behoren:
Liefste Diana
Ik, verliefd?
Tot volgend jaar
Laat me maar gaan
Deze nummers worden tegenwoordig vooral gezien als voorbeelden van de Nederlandstalige Vlaamse pop uit de jaren zestig.
Tot volgend jaar verscheen bijvoorbeeld als 7-inch single op het label CBS, met Laat me maar gaan als B-kant.
⭐ Een vergeten naam uit de Vlaamse popgeschiedenis
Billy-O heeft nooit de grote bekendheid bereikt van zijn broer Will Tura. Toch is hij interessant voor liefhebbers van de Vlaamse muziek uit de jaren 60, juist omdat zijn platen tegenwoordig vrij moeilijk te vinden zijn.
Opvallend is dat Liefste Diana en Ik, verliefd? nog steeds terugkomen in overzichten en themaprogramma's over de Vlaamse muziek uit die periode.
Er bestaan bovendien verschillende aanwijzingen dat Will Tura een belangrijke rol speelde achter de schermen bij de carrière van zijn broer.
Bing Barlow
.Bing Barlow was een Vlaamse/Belgische zanger die vooral bekend werd met Nederlandstalige, humoristische en volkse liedjes. Zijn echte naam was Frans Verschueren. Een bron over Vlaamse artiesten vermeldt dat Bing Barlow oorspronkelijk onder de naam Bing Mero actief was.
🎤 Zijn muziek
Barlow maakte vooral lichte amusementsmuziek met een flinke dosis humor. Zijn repertoire sluit goed aan bij de Vlaamse schlager-, café- en volksmuziekcultuur. Titels als:
Ik heb de mot in m'n lijf
Si si si signorita
Veel te kort
Twee ogen zo blauw
Patati Patata
Janet, wie heeft da kieken opgefret?
't Is goal
Ik heb maling aan geld
Vijftig jaar getrouwd
De piratenzenders
laten goed zien dat hij niet alleen romantische liedjes bracht, maar ook komische en herkenbare volkse nummers. Muziekweb vermeldt 17 nummers van Bing Barlow.
📻 Bekend bij liefhebbers van Vlaamse nostalgie
Bing Barlow is vooral interessant voor liefhebbers van de oudere Vlaamse muziek en piratenradio. Zijn platen kwamen terecht in verzamelingen met Vlaamse gouwe ouwe en zijn nummers worden nog steeds opnieuw uitgebracht op compilaties.
Een mooi voorbeeld is “Waar zijn de molens van vroeger”. Dat nummer werd zelfs opgenomen in de BRT 2 Vlaamse Top 10 en stond daar op nummer 6.
Ook “Veel te kort” kreeg later opnieuw aandacht: het nummer staat op de verzamelaar De tijd van toen – Liedjes & melodietjes uit vervlogen tijd, vol. 6.
💿 Albums en singles
In 1995 verscheen het album Bing Barlow zingt gezellige liedjes met een knipoog. Daarop staan onder meer Achter de struiken, De mot in m'n lijf, Ik heb iets voor de vrouwen, Josee Josee, Patata patati en Snuffelmarktlied.
Zijn muziek bleef ook later circuleren. Zo verschenen nummers van hem op de reeks Vlaamse Troeven, onder andere Twee Ogen Zo Blauw (2016) en Patati Patata (2017).
Kort gezegd: Bing Barlow was geen typische serieuze schlagerzanger, maar eerder een volkse Vlaamse entertainer, waarbij humor, herkenbaarheid en gezelligheid een belangrijke rol speelden. Zijn muziek past daardoor uitstekend bij programma's met Vlaamse gouwe ouwe, piratenhits en nostalgische Nederlandstalige muziek.
Bizjoe
.Bizjoe was een Vlaamse popgroep uit Mechelen, die vooral actief was in de tweede helft van de jaren 70. De groep is tegenwoordig een wat vergeten naam, maar voor liefhebbers van Vlaamse muziek uit de jaren 70 is Bizjoe zeker interessant.
Ontstaan
Bizjoe ontstond in 1976 uit de samenwerking tussen Jean Rousseau en Sjarel Van den Bergh. Rousseau had eerder samengewerkt met singer-songwriter Bert De Coninck, terwijl Van den Bergh afkomstig was uit de Mechelse groep De Kadullen.
De groep bewoog zich muzikaal in de richting van de Vlaamse kleinkunst en popmuziek, met duidelijke invloeden van onder anderen Kris De Bruyne. De muziek was melodieus en vaak toegankelijk, terwijl de teksten nogal wisselend van karakter waren.
De bezetting
Naast Jean Rousseau en Sjarel Van den Bergh bestond Bizjoe uit onder anderen:
Jean Rousseau – zang en gitaar
Sjarel Van den Bergh – gitaar
Paul Albrechts – zang en bas
Paul Poelmans – piano
Paul Soetewey – drums
Johan Van der Staey – saxofoon en klarinet
Van der Staey was eveneens verbonden geweest aan De Kadullen.
De plaat Parels voor de zwijnen
Het belangrijkste document uit de geschiedenis van Bizjoe is de LP Parels voor de zwijnen uit 1979. Het was hun enige volledige album.
Op de plaat stonden onder meer:
Rijden (Ik ben het rijden moe)
Lui
O mijn liefje
Misschien
De verveling (Het huis waarin we leefden)
Doppersboegie
Ontbijt in bed
Vooral "Rijden" wordt nog regelmatig genoemd als een van de bekendere Belgische nummers uit die periode.
Bizjoe op de Vlaamse radio
Bizjoe was in 1979 duidelijk actief binnen het Vlaamse muzieklandschap. De groep was dat jaar bijvoorbeeld te gast in een VRT-radioprogramma, waar Bizjoe als Vlaamse popgroep werd aangekondigd.
Ook in muzieklijsten uit die periode komen nummers als "O M'n Liefje" en "Rijden" voor.
Sjarel Van den Bergh
Een belangrijk gezicht van Bizjoe was Sjarel Van den Bergh. Hij bleef ook na Bizjoe muzikaal actief. In 2006 trad hij bijvoorbeeld solo op in Mechelen met akoestische nummers, waaronder werk van Bizjoe. Zijn repertoire bevatte daarnaast nummers van artiesten als Bob Dylan en James Taylor.
In 2021 stond Van den Bergh bovendien centraal bij een optreden van de Mechelse All Stars, waarbij oud-muzikanten uit de Mechelse muziekscene samenkwamen voor een muzikale terugblik op de jaren 70.
Een mooie herontdekking
Bizjoe is vooral interessant voor wie houdt van de Vlaamse muziek uit de jaren 70. De groep zit een beetje tussen kleinkunst, singer-songwriter en pop in. Dat verklaart ook waarom Bizjoe goed past naast namen als Kris De Bruyne, Bert De Coninck, Jan De Wilde en Raymond van het Groenewoud.
Opvallend is dat hun nummer "Lui" in 2019 opnieuw werd opgenomen op de compilatie Harde Smart: Flemish & Dutch Grooves from the 70's, waarmee Bizjoe opnieuw onder de aandacht kwam bij liefhebbers van obscure Vlaamse seventiesmuziek.
Bob Benny
Bob Benny – Vlaamse zanger en musicalster
Bob Benny was een bekende Vlaamse zanger en musicalartiest uit de jaren 50 en 60. Zijn echte naam was Emilius Wagemans. Hij werd geboren in Sint-Niklaas op 28 mei 1926 en overleed op 29 maart 2011.
🎙️ Begin van zijn carrière
Kort na de Tweede Wereldoorlog begon Bob Benny op te treden in cafés in Sint-Niklaas. In 1951 deed hij auditie bij het NIR, de voorloper van de huidige VRT. Daarna kreeg hij regelmatig kansen op de radio, onder meer in De Antenne Zingt.
Zijn artiestennaam ontstond tijdens zijn periode bij het Metro Club Orkest. De naam "Bob" was afgeleid van de orkestleider Robert en "Benny" verwees naar klarinettist Benny Goodman.
🎵 Zijn grote hits
In 1957 brak hij echt door met "Cindy Oh Cindy". De plaat bereikte de tweede plaats in de Vlaamse hitparade.
Zijn grootste klassieker werd echter:
"Waar en wanneer" – 1963
Het nummer was gebaseerd op muziek van Johann Strauss en werd in Vlaanderen een grote hit. Het bereikte de 3e plaats in de hitparade en bleef 24 weken genoteerd.
Andere bekende nummers zijn onder meer:
Cindy Oh Cindy (1957)
Hou toch van mij (1959)
Paola (1959)
September, gouden roos (1961)
Waar en wanneer (1963)
Alleen door jou (1963)
Bella Maria (1964)
Blauw is de nacht
Liev'ling
Liefde kent geen tijd
🇧🇪 Twee keer naar het Eurovisiesongfestival
Bob Benny vertegenwoordigde België twee keer.
1959 – Cannes:
Hij zong "Hou toch van mij" en eindigde gedeeld zesde. Dat was destijds een zeer sterke prestatie voor een Vlaamse inzending.
1961 – Cannes:
Hij keerde terug met "September, gouden roos", maar ditmaal werd het een teleurstelling: hij eindigde gedeeld laatste.
🎭 Musical en operette
Bob Benny was veel meer dan alleen een platenzanger. Hij ontwikkelde zich ook tot een succesvolle musical- en operetteartiest. Een van zijn bekendste rollen was Alfred P. Doolittle in My Fair Lady.
Hij trad bovendien internationaal op, onder andere in Duitsland en Oost-Europa, en werkte ook als artiest op cruiseschepen. Volgens VRT voer hij maar liefst zeven keer rond de wereld.
📻 Belangrijk voor de Vlaamse muziekgeschiedenis
Bob Benny hoort bij de generatie artiesten die de Nederlandstalige populaire muziek in Vlaanderen in de jaren 50 en 60 groot maakten. Zijn repertoire ligt vooral op het gebied van schlager, lichte muziek, romantische liedjes en musical.
Zijn nummer "Waar en wanneer" wordt nog steeds beschouwd als een Vlaamse klassieker en verschijnt regelmatig op verzamelalbums met Vlaamse muziek uit de jaren 50 en 60.
Bob Davidse
Bob Davidse – Nonkel Bob
Bob Davidse was een van de bekendste gezichten uit de beginperiode van de Vlaamse televisie. Hij werd bij het grote publiek vooral bekend als Nonkel Bob, de vrolijke kindervriend met zijn gitaar. Hij werd geboren op 26 juli 1920 in Berchem en overleed op 16 februari 2010, 89 jaar oud.
🎸 Eerst zanger en gitarist
Voordat hij televisie maakte, was Davidse actief als zanger en gitarist. Hij trad al tijdens de Tweede Wereldoorlog op en vormde vanaf 1944 ook een zingend duo met zijn vrouw Annie Vermeulen.
Hij gaf bovendien zang- en gitaarboekjes uit. Voor veel Vlaamse jongeren waren die boekjes een eerste kennismaking met gitaar spelen.
Davidse nam in zijn loopbaan ongeveer 300 liedjes op.
📺 De geboorte van Nonkel Bob
Zijn grote doorbraak kwam in 1955, toen de toenmalige NIR hem inschakelde voor het eerste grote jeugdprogramma op de Vlaamse televisie, Komt toch eens kijken. Aanvankelijk werkte hij daarbij samen met Paula Semer.
Volgens het VRT-archief ontstond de naam Nonkel Bob nadat hij in de eerste uitzendingen steeds meer contact met de kinderen kreeg. Zo werd een van de grootste iconen van de Vlaamse kindertelevisie geboren.
Hij zou vervolgens ongeveer dertig jaar voor de Vlaamse televisie werken, van 1955 tot 1985.
👦 TV-OHÉ en TipTop
Een belangrijk onderdeel van zijn televisiewerk was de TV-OHÉ-club. Die groeide uit tot een enorm succes en telde volgens bronnen uiteindelijk ongeveer 55.000 leden.
Later werd het programma omgedoopt tot TipTop. Daarbij kreeg Nonkel Bob onder andere hulp van Zaki en Kris Smet.
Ook werkte hij samen met verschillende vrouwelijke televisiepartners die door de kinderen als "tante" werden aangesproken, waaronder:
tante Paula – Paula Semer
tante Rita
tante Berta
tante Ria
tante Terry – Terry Vanginderen
🥛 De Melkbrigade
Een ander zeer bekend onderdeel van zijn carrière was De Melkbrigade. Nonkel Bob werd een van de gezichten van deze campagne die kinderen wilde stimuleren om meer melk te drinken.
🎵 "Vrolijke vrienden"
Zijn bekendste lied is zonder twijfel "Vrolijke vrienden". Het nummer werd een echte klassieker en groeide uit tot een soort muzikaal handelsmerk van Nonkel Bob.
Het bijzondere is dat het lied niet alleen door kinderen werd gekend. Generaties Vlamingen bleven het later associëren met hun jeugd en met de televisie van de jaren vijftig en zestig. VRT noemt Vrolijke vrienden expliciet een blijvende klassieker.
Er bestaan overigens heel wat andere opnames van Bob Davidse. Een muziekarchief vermeldt bijvoorbeeld nummers als "Annemarie", "Jim Johnny en Jonas", "Wilde paarden" en "Laat ons nog eens dansen".
🎬 Ook achter de schermen belangrijk
Bob Davidse was niet alleen presentator. Later werd hij producer Jeugd bij de BRT. Vanuit die functie was hij betrokken bij de ontwikkeling van nieuwe jeugdprogramma's en producties.
Zo stond hij onder meer aan de wieg van jeugdseries als Merlina en Carolientje. In 1985 ging hij met pensioen.
❤️ Een onvergetelijke Vlaamse televisiefiguur
De invloed van Nonkel Bob was enorm. Voor kinderen uit de jaren vijftig, zestig en zeventig was hij veel meer dan een presentator: hij hoorde bij hun jeugd. Zijn gitaar, zijn liedjes, de kinderen rond hem en de verschillende "tantes" vormden een herkenbare wereld.
Dat blijkt ook uit de vele reacties die VRT na zijn overlijden verzamelde. Mensen vertelden dat ze dankzij zijn boekjes gitaar hadden leren spelen en dat ze zich de woensdagnamiddagen met Nonkel Bob nog tientallen jaren later herinnerden.
Op 9 augustus 2009, slechts enkele maanden voor zijn overlijden, trad hij nog op tijdens Antwerpen Zingt, waar hij Vrolijke vrienden zong voor een groot publiek.
Kort samengevat: Bob Davidse was tegelijk zanger, gitarist, televisiepresentator, kinderidool en televisieproducent. Als Nonkel Bob speelde hij een pioniersrol bij de geboorte van de Vlaamse kindertelevisie en liet hij met Vrolijke vrienden een van de bekendste Vlaamse kinderliedjes na.
Bob Rocky
Bob Rocky – Vlaamse rock-'n-rollpionier
Bob Rocky was de artiestennaam van Robert Vervloet, een Vlaamse zanger uit Heist-op-den-Berg. Hij werd geboren in 1938 en overleed in januari 2022 op 83-jarige leeftijd. Begin jaren zestig behoorde hij tot de pioniers van de Belgische Nederlandstalige rock-'n-roll.
🎸 De doorbraak met Amper 16
Zijn bekendste nummer is “Amper 16”, dat in 1961 verscheen. Bob Rocky zong Nederlandstalige rock-'n-roll, maar de platenmaatschappij wilde volgens bronnen dat hij het nummer in een wat verengelste Nederlandse stijl bracht. Van de single zouden in Vlaanderen ongeveer 10.000 exemplaren zijn verkocht.
Daarmee was Bob Rocky een van de Vlaamse artiesten die probeerden de nieuwe rock-'n-rollrage uit Amerika te vertalen naar een Nederlandstalig publiek.
🎤 Bob Rocky & The Teenagers
Hij trad ook op met Bob Rocky and his Teenagers. Die naam komt regelmatig terug bij zijn oude opnamen. Onder andere “Ribbedebie”, “'t Is Over” en “Waarheen” werden met The Teenagers uitgebracht.
Andere nummers uit zijn repertoire zijn onder meer:
Amper 16 – 1961
Ribbedebie – 1962
't Is Over
Waarheen – 1963
Ik weet het – 1965
Als ik jou niet had – 1965
Johanna
Mijn gelukster
Liefdekoorts
Zomerblauw
Wat een weer
Bijzonder is “Wat een weer”: dat nummer werd een tijdlang gebruikt tijdens de televisie-weersuitzendingen van de bekende weerman Armand Pien.
🇧🇪 Een belangrijke naam uit de vroege Vlaamse rock
Bob Rocky is vooral interessant omdat hij uit de allereerste periode van de Vlaamse rock-'n-roll komt. Hij stond daarmee in dezelfde vroege rock-'n-rollgeneratie als artiesten als Bobbejaan Schoepen en andere Belgische artiesten die in de jaren vijftig en zestig de Amerikaanse muziek probeerden te verwerken in de Vlaamse populaire muziek.
Zijn muziek is tegenwoordig vooral interessant voor liefhebbers van jaren-50- en jaren-60-rock-'n-roll, Vlaamse oldies en rockabilly. Zijn werk wordt nog steeds opnieuw uitgebracht op verzamelalbums en digitale muziekplatforms.
🕺 Na zijn zangcarrière
Bob Rocky bleef volgens een terugblik ook later actief in de muziekwereld. Hij werkte onder andere met een discobar en trad daarmee nog regelmatig op feesten.
Zijn overlijden in januari 2022 werd in de Belgische pers herdacht als het overlijden van een pionier van de Belgische rock-'n-roll.
Bobbejaan Schoepen
Bobbejaan Schoepen
Bobbejaan Schoepen was een van de meest bijzondere Vlaamse entertainers van de 20e eeuw. Hij was niet alleen zanger, maar ook gitarist, kunstfluiter, acteur, songwriter en ondernemer. Daarnaast was hij de man achter Bobbejaanland.
Zijn echte naam was Modest Hyppoliet Joanna Schoepen. Hij werd geboren op 16 mei 1925 in Boom en overleed op 17 mei 2010 in Turnhout, 85 jaar oud.
🎸 De muzikant Bobbejaan
Bobbejaan begon al heel jong met optreden. Tijdens de jaren veertig ontwikkelde hij zich tot een opvallende volkszanger en entertainer. Zijn grote doorbraak kwam na de Tweede Wereldoorlog. Hij bracht een mengeling van country, western, volksmuziek, chanson, humor en variété.
Hij was bovendien een uitzonderlijk goede kunstfluiter. Zijn cowboyhoed, gitaar en fluit werden uiteindelijk zijn handelsmerk.
In de jaren vijftig werd hij ook internationaal actief. Hij trad onder andere op met grote namen als Josephine Baker en werkte samen met Toots Thielemans. Hij trok door Europa, maar ook door landen als Congo en Indonesië. In de Verenigde Staten stond hij zelfs op podia in Nashville.
🇧🇪 Het Eurovisiesongfestival van 1957
Een mooi stukje muziekgeschiedenis: Bobbejaan vertegenwoordigde België op het Eurovisiesongfestival van 1957 in Frankfurt.
Zijn lied was "Straatdeuntje". Hij eindigde op de achtste plaats van tien deelnemers, samen met Zwitserland. Tijdens zijn optreden speelde ook zijn beroemde fluit een rol.
🎶 Zijn bekende liedjes
Bobbejaan heeft een enorm repertoire opgebouwd. Tot zijn bekendste nummers behoren:
Café zonder bier
De lichtjes van de Schelde
Ik heb eerbied voor jouw grijze haren
Een hutje op de heide
Wipneus en een kersenmond
Straatdeuntje
De jodelende fluiter
Vooral "De lichtjes van de Schelde" is uitgegroeid tot een echte Vlaamse evergreen.
Interessant is dat sommige nummers van Bobbejaan ook buiten Vlaanderen bekend werden. Hij zong bijvoorbeeld nummers in het Duits en andere talen om een internationaal publiek te bereiken.
🍺 "Café zonder bier"
Een van zijn meest bijzondere nummers is "Café zonder bier". Het lied werd een enorme klassieker en werd ook door andere artiesten opgenomen.
Het nummer past perfect bij Bobbejaans stijl: een combinatie van humor, volksmuziek en een flinke dosis zelfspot. Zijn repertoire was daardoor veel breder dan gewone Vlaamse schlager.
🤠 Van zanger naar ondernemer
In 1959 kocht Bobbejaan in Lichtaart een groot, moerassig terrein. Hij wilde daar een vaste plek creëren voor zijn shows. Samen met zijn vrouw Josée bouwde hij er een theater en een zwemvijver met strand.
Op 31 december 1961 opende het terrein officieel als Bobbejaanland.
Aanvankelijk was Bobbejaanland vooral een combinatie van muziektheater, strand en amusement. Bobbejaan trad er zelf op en bekende artiesten kwamen er eveneens optreden.
Vanaf de jaren zeventig veranderde het steeds meer in een echt attractiepark. Er kwamen onder andere een reuzenrad, monorail en later achtbanen en andere attracties. De Wild West-sfeer werd een belangrijk onderdeel van het park.
⭐ Een veelzijdige Vlaamse pionier
Wat Bobbejaan bijzonder maakt, is dat hij eigenlijk meerdere carrières tegelijk had:
zanger → entertainer → internationaal artiest → acteur → ondernemer → pretparkdirecteur
Hij was bovendien een van de artiesten die country- en westernmuziek al vroeg naar België en Europa bracht. Zijn cowboy-imago was dus niet alleen een gimmick; de muziek van het Amerikaanse Westen vormde een belangrijk onderdeel van zijn artistieke identiteit.
In 2004 werd Bobbejaanland verkocht. Daarna kon Bobbejaan zich weer meer op muziek richten. Hij bleef tot op hoge leeftijd actief en trad nog in 2009 op in zijn geboortestad Boom.
📻 Interessant voor Vlaamse muziek
Voor liefhebbers van oude Vlaamse muziek is Bobbejaan Schoepen absoluut een belangrijke naam. Hij vormt eigenlijk een brug tussen de Vlaamse volksmuziek van de jaren 40 en 50 en de latere Vlaamse populaire muziek.
Zijn combinatie van country, western, humor, accordeon/gitaarachtige volksmuziek, Nederlandstalige liedjes en variété maakt hem ook heel geschikt voor een oldiesprogramma.
Bobbejaan werd in 2025, honderd jaar na zijn geboorte, opnieuw uitgebreid herdacht met "Bobbejaan 100", waarbij zijn muziek opnieuw in Vlaamse theaters werd gebracht.
Bobby Marty
Bobby Marty was een Vlaamse/Belgische zanger en muzikant uit de Westhoek, vooral bekend in de jaren 1960–1980. Hij wordt in bronnen ook gewoon Bobby Marty genoemd. Hij kwam uit de omgeving van Veurne/Nieuwpoort.
🎤 Wie was Bobby Marty?
Bobby Marty was niet alleen zanger, maar ook muziekleraar en gitarist. Een bijzonder aspect van zijn carrière is zijn band met Will Tura. In 2015 werd gemeld dat Marty toen 90 jaar oud was en dat hij Tura daadwerkelijk muziek had geleerd. Marty gaf tijdens zijn loopbaan aan ongeveer 500 leerlingen muziekles.
Hij was daarmee een belangrijke figuur in het muzikale leven van de Westhoek, hoewel hij zelf veel minder bekend werd bij het grote publiek dan zijn leerling Will Tura.
🎶 Zijn platen
Bobby Marty maakte verschillende Nederlandstalige singles en albums. In de discografie van Vlaams vinyl vinden we onder meer:
Nicoletta – 1969
De Heksenjagers
Het is gedaan / We vliegen er in – 1974
Oh Nathalietje
Dit is m'n leven – 1982
Marty speelt de hits van – 1973
Nicoletta is interessant voor liefhebbers van Vlaamse muziek uit de jaren zestig: het nummer wordt nog steeds opgenomen in playlists met Vlaamse klassiekers.
🇫🇷 Ook populair in Frankrijk
Een bijzonder onderdeel van zijn carrière is dat Bobby Marty rond 1987–1988 bijna uitsluitend in Frankrijk optrad. Hij nam in die periode ook Franstalig repertoire op, waaronder “Une belle nuit d'hiver” en “Pour un tout petit baiser”.
🎸 Later actief als entertainer
Ook op latere leeftijd bleef Marty optreden. In 2017 trad hij bijvoorbeeld op in woonzorgcentrum Maria Troost in Veurne. Daar werd hij vermeld als zanger Etienne, waarbij hij samen met Jean-Pierre optrad; Marty speelde daarbij basgitaar.
⭐ Zijn betekenis
Bobby Marty is vooral interessant omdat hij drie werelden met elkaar verbindt:
Vlaamse showbizz → muziekonderwijs → Will Tura
Zijn eigen platen zijn tegenwoordig vooral interessant voor verzamelaars van Vlaamse 45-toerenplaten, schlager en populaire muziek uit de jaren 60 en 70. Tegelijkertijd is zijn rol als muziekleraar van Will Tura een belangrijk onderdeel van zijn muzikale nalatenschap.
Bobby Prins
Bobby Prins
Bobby Prins is een Vlaamse zanger die vooral bekend is geworden met Nederlandstalige schlager- en levensliedachtige muziek. Zijn echte naam is Jozef Troonbeeckx. Hij werd geboren op 19 juli 1947 in Itegem, bij Heist-op-den-Berg. In juli 2026 vierde hij zijn 79ste verjaardag.
🎤 Zijn muzikale begin
Bobby groeide op in een muzikaal gezin. Zijn vader speelde accordeon en stimuleerde zijn zonen om muziek te leren. Bobby bleek al snel bijzonder muzikaal. Hij kreeg accordeonles en behaalde als jonge tiener al een eerste prijs. Later ging hij ook gitaar spelen en zingen.
Hij deed ervaring op bij orkesten en nam in 1965, op 18-jarige leeftijd, zijn eerste plaatje op. Zijn carrière kwam echter pas echt op gang in de jaren zeventig.
⭐ Grote doorbraak: Sancta Maria
Zijn grote doorbraak kwam met "Sancta Maria", dat begin jaren zeventig verscheen. De plaat werd in 1973 een grote Vlaamse hit en groeide uit tot zijn bekendste nummer. Het nummer wordt nog altijd veel met Bobby Prins geassocieerd.
Ook "Twee bloedrode rozen", de B-kant van Sancta Maria, werd een geliefd nummer.
Andere bekende nummers zijn onder meer:
Te jong
Toe kom in m'n armen
Alleen is maar alleen
Ik zal die avond nooit vergeten
Maria Magdalena
Bel me op als je eenzaam bent
Als kleine kinderen
Ik zit in 'n cafeetje
Ik bewonder jou
De kleine prins
Bella signorita
Tranen in je ogen
Op Jouwradio behoort Te jong nog altijd tot zijn meest gedraaide nummers.
🎸 Bobby Prins & The Sound Express
Bobby was niet alleen zanger. Hij trad jarenlang op met zijn eigen orkest The Sound Express. De groep werd een belangrijk onderdeel van zijn optredens en begeleidde hem tijdens de succesvolle jaren zeventig en tachtig.
Interessant voor liefhebbers van oudere muziek is dat Bobby naast Nederlandstalige nummers ook regelmatig Engelstalige golden oldies opnam. Zo bracht hij onder andere versies van I Fought the Law, Pretend, Lover Please, Mockin' Bird Hill en Mandolins in the Moonlight.
📻 Een favoriete artiest van de vrije radio
Bobby Prins heeft een bijzondere plaats in de geschiedenis van de Vlaamse en Nederlandse vrije radio. Zijn eenvoudige, herkenbare melodieën en meezingbare teksten sloten uitstekend aan bij het publiek van de piraten- en vrije radio's.
Dat is ook vandaag nog merkbaar: zijn muziek staat op verzamelalbums en playlists met Vlaamse schlagers, piratenhits en Nederlandstalige klassiekers.
Een moeilijke periode
Zijn carrière kende ook zware periodes. Na problemen rond zijn orkest en een juridisch conflict met platenbaas Johnny Hoes kwam Bobby financieel in grote moeilijkheden terecht. Hij werd in 1985 failliet verklaard.
Daarnaast kampte hij met depressieve klachten en een verslaving aan peppillen. Daardoor kon hij een tijdlang niet meer optreden. Uiteindelijk wist hij zijn leven weer op de rails te krijgen en keerde hij terug naar het podium.
❤️ Een opmerkelijke comeback
Zijn fans bleven hem trouw. In de jaren negentig en daarna bleef hij nieuwe platen maken en oude successen opnieuw uitbrengen. Albums als Terug van weggeweest!!!, Memories en Niets ter wereld kan ons schelen brachten hem opnieuw bij een breed publiek onder de aandacht.
In 2014 kreeg hij in Aarschot een Golden Lifetime Award als erkenning voor zijn vijftigjarige carrière.
In 2023 vierde Bobby Prins bovendien zijn 60 jaar op het podium met een groot feestconcert. Volgens RTV was dat concert snel uitverkocht.
🎶 Nog altijd populair
Bobby Prins is daarmee een mooi voorbeeld van een artiest die misschien niet altijd veel aandacht kreeg van de grote radio- en televisiezenders, maar een zeer trouw publiek opbouwde. Zijn muziek leeft vooral voort bij liefhebbers van Vlaamse schlagers, oude Nederlandstalige muziek, jukeboxmuziek en piratenhits.
Bobby Ranger
Bobby Ranger
Bobby Ranger was de artiestennaam van Aloïs Verhoeven, een Vlaamse zanger uit Vorselaar (provincie Antwerpen). Hij werd geboren op 10 augustus 1946.
Bobby Ranger was vooral actief vanaf de jaren 60 tot en met de jaren 80 en werd bekend met vrolijke, gemakkelijk mee te zingen Vlaamse nummers. Zijn repertoire combineerde Nederlandstalige liedjes met Engelstalig materiaal.
Begin van zijn carrière
Ranger begon al jong met muziek. Vanaf 1962 speelde hij in het dansorkest The Vickings. Die groep zou later ook zijn begeleidingsgroep worden. Zijn eerste Engelstalige single, "When You Marry Me", verscheen in 1965.
Een oudere internationale muziekpublicatie uit 1975 beschreef hem als een succesvolle entertainer en songwriter. Daarin staat dat hij op zijn veertiende met een amateurband begon en op zijn zeventiende professioneel werd.
Zijn bekendste nummers
Tot zijn bekendste platen behoren:
"Klappen, stampen, fluiten" (1971)
"Singing hi hi jippie jippie jee" (1978)
"Mijn tieneridool" (1964)
"Denk goed na" (1969)
"Die traan in je ogen" (1969)
"Geen enkel meisje" (1970)
"Maria (vergeef het mij)" (1970)
"Het leven" (1971)
"Probeer het nog een keer" (1971)
"Leuke meid" (1972)
"Mijnheer de zakenman" (1972)
"Simsalabim-bam-bam" (1973)
"'k Wil naar de zee" (1974)
"Jij bent alles wat ik wil" (1975)
"Boudewijn, O, Boudewijn" (1980)
"Isabelle" (1980)
"Voor jou moet de zon altijd schijnen" (1985)
"Wat ben je mooi" (1986)
Een overzicht van Vlaamse Wonderjaren vermeldt maar liefst 38 nummers van Bobby Ranger.
"Singing hi hi jippie jippie jee"
Dit is waarschijnlijk zijn meest herkenbare nummer. De plaat verscheen in 1978, duurt ruim drie minuten en groeide uit tot een echte Vlaamse meezinger en kampvuurnummer.
Het nummer werd later ook opgenomen op de compilatie 100 Vlaamse klassiekers uit 2007, naast artiesten als Rocco Granata, Paul Severs, Jimmy Frey en Nicole & Hugo.
Meer dan alleen zanger
Bobby Ranger was niet uitsluitend uitvoerder. Volgens de beschikbare biografische informatie schreef, produceerde en nam hij ook muziek op voor andere artiesten. Hij bleef gedurende zijn carrière zowel Vlaamse als Engelstalige nummers maken.
Ook op televisie en tijdens grote Vlaamse evenementen was hij actief. Zo vermeldt het VRT-jaarverslag van 1983 optredens van Bobby Ranger in onder meer Studio 3 – Onvergetelijk en bij evenementen met tal van Vlaamse artiesten.
Zijn plaats in de Vlaamse muziek
Bobby Ranger hoort vooral thuis in de traditie van de Vlaamse populaire muziek en amusementsmuziek van de jaren 60, 70 en 80. Zijn liedjes waren doorgaans luchtig, toegankelijk en gericht op een breed publiek. Vooral "Klappen, stampen, fluiten" en "Singing hi hi jippie jippie jee" hebben ervoor gezorgd dat zijn naam bij liefhebbers van oude Vlaamse muziek is blijven voortleven.
Opvallend is dat zijn muziek vandaag nog steeds op Vlaamse oldieszenders wordt gedraaid; Jouwradio vermeldt bijvoorbeeld tientallen nummers van hem in zijn catalogus.
Bobby Setter
Bobby Setter
Bobby Setter was de artiestennaam van Bob Verhelst, een Vlaamse zanger, pianist en orkestleider die vooral bekend werd als de leider van de Bobby Setter Band. Hij werd geboren in 1939 in Nazareth en groeide op in De Pinte. In januari 2026 werd hij officieel ereburger van Nazareth-De Pinte.
Begin van zijn carrière
Setter kreeg als kind pianoles en raakte al jong geïnteresseerd in muziek. Als tiener deed hij mee aan zangwedstrijden. In de jaren vijftig ontdekte hij de Amerikaanse rock-'n-roll en vooral Fats Domino, die later een enorme invloed op zijn muzikale loopbaan zou krijgen.
Een Schotse producer moedigde hem later aan om een Engelstalige artiestennaam te gebruiken. Zo werd Bob Verhelst → Bobby Setter. Vanaf 1962 ging hij professioneel optreden.
De Bobby Setter Band
In 1962 richtte hij de Bobby Setter Band op. Het werd een groot professioneel dans- en showorkest dat meer dan een halve eeuw actief was. De groep beschikte over een zeer uitgebreid instrumentarium en kon zowel rustige achtergrondmuziek als swingende dansmuziek, rock-'n-roll, country en rhythm-and-blues brengen.
De band werd vooral bekend door de combinatie van:
🎹 piano en zang van Bobby Setter
🎷 veel blaasinstrumenten
🎸 gitaar, bas en drums
🎤 zangeressen, onder wie zijn dochter Karin Setter
🇺🇸 een sterke Amerikaanse sound
💃 lange live-optredens voor danspubliek
De band speelde soms vijf uur onafgebroken live muziek, iets wat bij de grote dansorkesten van die periode gebruikelijker was dan tegenwoordig.
De bijzondere band met Fats Domino
Een van de interessantste hoofdstukken uit zijn carrière is zijn langdurige vriendschap met Fats Domino.
Setter ontmoette Domino in 1974 in het Hilton Hotel in Berlijn. Daaruit ontstond een vriendschap die tientallen jaren zou duren. De Bobby Setter Band maakte zelfs drie Europese tournees met Fats Domino.
De muziek van Fats Domino – New Orleans rhythm-and-blues, boogie-woogie en vroege rock-'n-roll – paste uitstekend bij de stijl van Bobby Setter. De band kon de typische Fats Domino-sound volgens de eigen biografie zeer dicht benaderen.
Optredens over de hele wereld
De Bobby Setter Band was niet alleen in Vlaanderen actief. De groep trad op in onder andere Londen, Parijs, Berlijn, Amsterdam, Dubai, Marrakech en Helsinki. Een opvallend optreden vond plaats in de Royal Albert Hall in Londen.
Ook werkte de band als begeleidingsorkest of supportact voor grote namen als Petula Clark, Gilbert Bécaud, Joe Dassin, The Platters, Sacha Distel, Lee Towers, Will Tura, Ann Christy, Bobbejaan Schoepen en vele anderen.
In Vlaanderen was de band jarenlang verbonden aan Hotel Eden in Blankenberge, waar de groep een grote reputatie opbouwde.
Een opmerkelijk verhaal: de Vogeltjesdans
Er is ook een opmerkelijk financieel verhaal rond Bobby Setter. In 1973 werkte hij samen met Louis Van Rijmenant aan een bewerking van het Zwitserse melodietje "Tchip Tchip", dat later wereldwijd bekend zou worden als de Vogeltjesdans.
Setter vond het nummer destijds niet goed genoeg om het contract mee te ondertekenen. Hij koos ervoor gewoon betaald te worden als muzikant. Achteraf bleek dat een enorme gemiste kans: volgens een lokale historische publicatie werden er wereldwijd tientallen miljoenen exemplaren van verkocht.
Einde van de band
Bobby Setter stopte rond 2012 als actief frontman. De band werd daarna nog enige tijd voortgezet, maar volgens de eigen biografie veranderde daarmee ook de karakteristieke sound. Sinds 2016 was de oorspronkelijke Bobby Setter Band niet meer actief.
Er kwamen later wel reünieoptredens. In 2018 speelde de band bijvoorbeeld opnieuw een langdurig concert. In 2025 werd uiteindelijk definitief afscheid genomen met een laatste concert in Blankenberge.
Bobby Setter vandaag
Bobby Setter is inmiddels vooral een Vlaamse muzieklegende uit het tijdperk van de grote live-dansorkesten. Zijn verhaal is bijzonder omdat hij Vlaamse dansmuziek combineerde met de Amerikaanse sound van onder meer Fats Domino.
In 2024 maakten Bobby en zijn dochter Karin bovendien een zevendelige documentaire over New Orleans, met aandacht voor jazz, rock-'n-roll, rhythm-and-blues, Cajun, Dixieland en zydeco.
Zijn carrière is daarmee vooral interessant voor liefhebbers van jaren 50/60-rock-'n-roll, Fats Domino, rhythm-and-blues, dansorkesten en Vlaamse amusementsmuziek.
Bruno-Marc-Luk-Clem
🎵 Bekendste nummer
Een van de nummers waarmee Bruno-Marc-Luk-Clem wordt geassocieerd is:
“Van kop tot teen (en ’s avonds als ik thuis kom)” — 1971
“Een liedje over regen” — 1971
Beide nummers worden vermeld in historische overzichten van Vlaamse muziek uit 1971.
Vooral “Van kop tot teen” is interessant voor liefhebbers van Vlaamse 70s-muziek. Het nummer werd op single uitgebracht op Parlophone, als 7-inch 45-toerenplaat.
📻 Muziekstijl
Bruno-Marc-Luk-Clem hoort bij de brede Vlaamse pop- en kleinkunstscene van het begin van de jaren zeventig. Hun repertoire werd door Vlaamse Wonderjaren opgenomen tussen artiesten als Wim De Craene, Della Bosiers, Walter De Buck, Will Ferdy en De Elegasten.
Dat maakt de groep vooral interessant voor een programma met Vlaamse nostalgie, Vlaamse kleinkunst en vergeten platen uit de jaren 60 en 70.
💿 Een echte vergeten-plaatjes-artiest
Er is opvallend weinig biografische informatie over de groep online te vinden. De beschikbare bronnen documenteren vooral hun platen en liedjes, en niet uitgebreid wie Bruno, Marc, Luk en Clem precies waren.
Burt Blanca
Burt Blanca
Burt Blanca was een Belgische rock-'n-rollzanger, gitarist, componist en arrangeur. Zijn echte naam is Norbert Blancke. Hij werd op 6 augustus 1944 geboren in Neder-Over-Heembeek bij Brussel. Hij geldt als een van de pioniers van de Belgische rock-'n-roll.
🎸 Een muzikaal wonderkind
Blanca was al op jonge leeftijd met muziek bezig. Rond zijn zesde begon hij met accordeon en later leerde hij onder meer klarinet en gitaar spelen. Als tiener raakte hij sterk geïnteresseerd in de Amerikaanse rock-'n-roll. Op zijn vijftiende ontdekte hij de gitaar en begon hij zich verder in het genre te verdiepen.
In 1960 maakte hij zijn eerste platen. Opvallend is dat hij in die beginperiode ook Nederlandstalige versies van bekende nummers opnam, waaronder Oh Carol, I Love You So, Sucu Sucu en Jij Bent Van Mij.
🎶 Rock-'n-roll en twist
In de jaren zestig ontwikkelde Burt Blanca zich tot een veelzijdige muzikant. Hij speelde niet alleen rock-'n-roll, maar ook twist, instrumentale muziek en allerlei andere stijlen.
Bekende nummers uit zijn carrière zijn onder andere:
Oh Carol
Texas Rider
Ya Ya Twist
Twist Twist Señora
Le Loco-Motion
Guitar Boogie Twist
Ma Guitare Bleue
Touche pas à mon rock'n'roll
Rock'n'Roll Is Good for the Soul
Zijn discografie uit de jaren zestig is bijzonder omvangrijk. Hij bracht singles en EP's uit op onder meer Hébra, HMV, Festival en Decca.
🇧🇪 Belangrijke Belgische muzikant
Wat Burt Blanca bijzonder maakt, is dat hij niet alleen zanger was. Hij was vooral ook een uitstekende instrumentalist en studiomuzikant. Hij kon onder andere gitaar, steelgitaar, accordeon, saxofoon en verschillende andere instrumenten bespelen.
Hij werkte als muzikant en/of arrangeur mee aan opnamen van bekende artiesten zoals Salvatore Adamo, Plastic Bertrand, Frédéric François, Marc Aryan, Claude Barzotti, Juliette Gréco, Charles Aznavour en Gilbert Bécaud. Ook begeleidde hij Amerikaanse artiesten zoals Wanda Jackson en Linda Gail Lewis.
🥁 The Klaxons
Een belangrijk hoofdstuk kwam in 1984, toen Blanca The Klaxons oprichtte. Met Clap Clap Sound behaalde de groep een enorm internationaal succes. Het nummer stond volgens biografische bronnen maar liefst 25 weken op nummer 1 in Zuid-Afrika en werd er later met een diamanten plaat bekroond.
🎤 Een lange carrière
Burt Blanca bleef tientallen jaren actief. Hij bracht albums uit met rock-'n-roll, instrumentale muziek, country en andere stijlen. Zijn catalogus bevat onder meer The Early Years, Magic Guitars, Western Country, Soft Hard Rock en Les Années Boum.
Hij trad bovendien op in bekende zalen, waaronder de Olympia in Parijs en de Ancienne Belgique in Brussel. Voor zijn muzikale loopbaan ontving hij verschillende gouden en platina platen en in België werd hij onderscheiden als Officier in de Orde van de Kroon.
📻 Interessant voor Vlaamse muziek
Voor liefhebbers van oude Vlaamse muziek is vooral zijn beginperiode interessant. Hoewel Blanca later vooral Franstalig en Engelstalig materiaal bracht, nam hij rond 1960–1962 verschillende Nederlandstalige platen op. Daardoor past hij ook mooi in de geschiedenis van de vroege Belgische en Vlaamse rock-'n-roll.
Kort gezegd: Burt Blanca is een van de grote pioniers van de Belgische rock-'n-roll. Hij combineerde zang, gitaarspel, accordeon en studiowerk en had een carrière die zich uitstrekte van de vroege jaren zestig tot ver daarna.