Crooners
🎙️ Wat zijn crooners?
Crooners zijn zangers die vooral bekendstaan om hun zachte, warme en vaak romantische zangstijl. Het genre ontstond vooral in de Verenigde Staten in de jaren 1920 en 1930 en werd enorm populair in de jaren 1940, 1950 en 1960.
Het woord croon betekent zoiets als zacht en intiem zingen. Een crooner zingt dus niet alsof hij een operazanger is of hard moet roepen; hij brengt een nummer juist alsof hij het rechtstreeks voor één persoon zingt.
🎵 Typische kenmerken
Croonermuziek herken je vaak aan:
🎤 Een warme, rustige mannenstem
🎻 Grote orkesten met strijkers en blazers
🎹 Veel piano en contrabas
💕 Romantische en gevoelige teksten
🎺 Jazz- en swinginvloeden
🥁 Een rustig of gemiddeld tempo
🎙️ Veel aandacht voor uitspraak en frasering
🌙 Een elegante, soms nostalgische sfeer
De muziek werd vaak gemaakt voor ballrooms, nachtclubs, hotels, radio en later televisie.
🎷 Crooners en jazz
Croonermuziek is sterk verbonden met jazz en swing. Veel crooners werkten met grote orkesten en arrangeurs. Een typische plaat kon bijvoorbeeld bestaan uit:
zang + strijkers + trompetten + trombones + saxofoons + piano + bas + drums
Daarom past croonermuziek ook uitstekend bij easy listening, traditional pop, bigband en swing.
Paul Anka
Paul Anka
Paul Anka is een van de grote namen uit de Amerikaanse popmuziek van de jaren 50 en 60. Hij was niet alleen zanger, maar vooral ook een bijzonder succesvolle songwriter. Anka werd op 30 juli 1941 geboren in Ottawa, Canada.
🎤 De grote doorbraak: Diana
In 1957 brak de toen pas 16-jarige Anka internationaal door met “Diana”. Het nummer werd een enorme hit en maakte hem tot een van de populairste tieneridolen van het einde van de jaren vijftig. De plaat verkocht wereldwijd naar schatting meer dan tien miljoen exemplaren.
Zijn succes was bijzonder omdat Anka zijn eigen nummers schreef. Hij schreef dus niet alleen de melodieën, maar ook de teksten van veel van zijn hits.
⭐ Bekendste nummers
Een aantal nummers waarmee je Paul Anka vooral zult associëren:
Diana – 1957
You Are My Destiny – 1958
Crazy Love – 1958
Lonely Boy – 1959
Put Your Head on My Shoulder – 1959
It's Time to Cry – 1959
Puppy Love – 1960
My Home Town – 1960
Dance on Little Girl – 1961
Vooral “Put Your Head on My Shoulder” is een prachtig voorbeeld van zijn romantische stijl. Het nummer bereikte in 1959 de tweede plaats van de Amerikaanse Billboard Hot 100.
🎼 Meer dan alleen een tieneridool
Het interessante aan Anka is dat hij niet bleef steken in de tienermuziek. Hij ontwikkelde zich tot een volwassen crooner, songwriter en entertainer en ging steeds meer richting traditionele pop, swing en showmuziek. Daarmee wist hij zijn carrière veel langer vol te houden dan veel andere tienersterren uit zijn generatie.
Hij schreef bovendien grote hits voor andere artiesten. Een paar belangrijke voorbeelden:
Buddy Holly – “It Doesn't Matter Anymore”
Connie Francis – “Teddy”
Tom Jones – “She's a Lady”
Frank Sinatra – “My Way” (de Engelse tekst)
het thema van The Tonight Show Starring Johnny Carson
het titelthema van de film The Longest Day.
🎙️ “My Way” en Frank Sinatra
Een van zijn grootste prestaties als songwriter is natuurlijk “My Way”.
Het oorspronkelijke nummer was het Franse “Comme d'habitude” van Claude François en Jacques Revaux. Anka maakte er een volledig nieuwe Engelse tekst van, speciaal geschikt voor Frank Sinatra. Het werd vervolgens een van Sinatra's bekendste nummers.
💿 Een opmerkelijke comeback
In 1974 kwam Anka opnieuw stevig in de Amerikaanse hitlijsten met “(You're) Having My Baby”, een duet met Odia Coates. Daarmee liet hij zien dat hij ook na de grote veranderingen in de popmuziek een groot publiek kon bereiken.
Later kreeg hij opnieuw veel aandacht met Rock Swings uit 2005. Daarop gaf hij bekende rock- en popnummers een grote-band/swingbehandeling. Nummers van onder andere Bon Jovi en Nirvana kregen daardoor een compleet ander karakter.
🎵 Wat maakt Paul Anka zo bijzonder?
Voor liefhebbers van crooners, oldies en muziek uit de jaren 50 is Paul Anka interessant omdat hij verschillende werelden met elkaar verbindt:
rock-'n-roll → teen idol → romantische pop → crooner → swing → songwriter
Hij stond daarmee precies op het kruispunt tussen de vroege rock-'n-roll en de volwassen Amerikaanse showbusiness.
De Songwriters Hall of Fame vermeldt dat Anka inmiddels meer dan 120 albums heeft uitgebracht en een catalogus van ongeveer 900 composities heeft opgebouwd.
Charlez Aznavour
Charles Aznavour
Charles Aznavour was een van de grootste chansonniers van de 20e eeuw. Hij was niet alleen zanger, maar ook componist, tekstschrijver, acteur, schrijver en diplomaat. Hij werd geboren op 22 mei 1924 in Parijs als Shahnourh Varinag Aznavourian, uit Armeense ouders. Hij overleed op 1 oktober 2018, op 94-jarige leeftijd.
Zijn jeugd
Aznavour groeide op in een artistiek gezin. Zijn ouders waren afkomstig uit Armenië en waren naar Frankrijk gekomen nadat zij tijdens de Armeense genocide hun land hadden verlaten. Charles stond al als kind op het toneel. In 1933 maakte hij als negenjarige zijn eerste podiumoptredens.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog was zijn familie bovendien betrokken bij het helpen van mensen die door de nazi's werden vervolgd. Charles en zijn zus Aida hielpen onder anderen Joden en Armeniërs onderduiken. In 2017 kregen zij hiervoor de Raoul Wallenberg-medaille.
Edith Piaf
Een belangrijke persoon in zijn vroege carrière was Édith Piaf. Via de muziekwereld kwam Aznavour in haar omgeving terecht. Hij schreef liedjes voor haar en werkte ook een tijd als haar medewerker en begeleider. Piaf nam hem bovendien mee op tournee door de Verenigde Staten.
Aznavour werd aanvankelijk niet beschouwd als een voor de hand liggende ster. Zijn stem was ongewoon, hij was klein van gestalte en sommige mensen vonden hem niet passen bij het traditionele beeld van een Franse zanger. Hij bleef echter volhouden.
De grote doorbraak
Zijn grote doorbraak als soloartiest kwam in 1956, toen hij in de Parijse Olympia optrad met "Sur ma vie". Daarna volgden steeds grotere successen. In de jaren zestig groeide hij uit tot een internationale ster.
Enkele van zijn bekendste chansons zijn:
"Je m'voyais déjà" (1960)
"Tu t'laisses aller" (1960)
"Il faut savoir" (1961)
"Les Comédiens" (1962)
"La mamma" (1963)
"Et pourtant" (1963)
"Hier encore" (1964)
"For Me Formidable" (1964)
"La Bohème" (1965)
"Emmenez-moi" (1967)
"Désormais" (1969)
"La Bohème"
Een van zijn absolute klassiekers is "La Bohème". Het lied gaat over een schilder die terugkijkt op zijn jonge jaren in de Parijse wijk Montmartre. Het nostalgische karakter en de manier waarop Aznavour het verhaal zingt, zijn typisch voor het Franse chanson.
Hij zong vaak over onderwerpen die niet altijd vrolijk waren: liefde, ouder worden, eenzaamheid, spijt, verlangen, armoede en het leven van gewone mensen. Daardoor kregen zijn liederen een heel persoonlijke en menselijke uitstraling.
Ook succesvol in het buitenland
Aznavour zong niet alleen Frans. Hij nam nummers op in verschillende talen en had ook Engelstalige successen. Zijn nummer "She" uit 1974 werd bijvoorbeeld een grote hit in Groot-Brittannië en stond vier weken op nummer 1.
Zijn carrière was enorm omvangrijk: volgens de Aznavour Foundation nam hij ongeveer 1.400 liederen op in negen talen, maakte hij 91 originele studioalbums en verkocht hij wereldwijd meer dan 200 miljoen platen.
Filmacteur
Aznavour was ook een gerespecteerd acteur. Een belangrijke film uit zijn carrière was François Truffauts "Tirez sur le pianiste" uit 1960. Hij speelde daarnaast in tientallen andere films.
Zijn band met Armenië
Hoewel hij in Parijs werd geboren en een groot deel van zijn leven in Frankrijk woonde, bleef zijn Armeense afkomst enorm belangrijk voor hem.
Na de zware aardbeving in Armenië in 1988 zette hij zich intensief in voor de slachtoffers. Hij richtte de organisatie Aznavour pour l'Arménie op en schreef samen met Georges Garvarentz het lied "Pour toi Arménie". Het nummer werd uitgevoerd door tientallen bekende artiesten en bracht geld bijeen voor de wederopbouw.
In 2008 kreeg Aznavour de Armeense nationaliteit en in 2009 werd hij ambassadeur van Armenië in Zwitserland.
Een bijzondere zanger
Wat Aznavour zo bijzonder maakte, was zijn manier van verhalen vertellen met muziek. Hij hoefde geen krachtige rockstem te hebben. Zijn wat hese, herkenbare stem en zijn dictie pasten juist uitstekend bij het chanson.
Hij was eigenlijk een zingende verteller: ieder lied vertelde een klein verhaal over een mens en zijn gevoelens.
Zijn nalatenschap is nog altijd groot. In 2017 kreeg hij een ster op de Hollywood Walk of Fame. Hij bleef tot op hoge leeftijd optreden; zijn laatste twee concerten vonden in september 2018 in Japan plaats, slechts enkele weken voor zijn overlijden.
Voor liefhebbers van crooners, Franse chansons en oudere populaire muziek is Aznavour een zeer interessante artiest, omdat hij een brug vormt tussen het klassieke Franse chanson en de internationale popmuziek van de jaren 60 en 70.
Chet Baker
Chet Baker
Chet Baker was een van de meest herkenbare jazzmuzikanten van de 20e eeuw. Hij werd vooral beroemd door zijn zachte trompetspel, ingetogen zangstem en melancholische stijl. Hij geldt als een belangrijke vertegenwoordiger van de cool jazz en de West Coast-jazz van de jaren 50.
🎺 Zijn beginjaren
Chet Baker werd geboren op 23 december 1929 in Yale, Oklahoma. Zijn vader was gitarist en bracht hem al jong met muziek in contact. Aanvankelijk kreeg Chet een trombone, maar omdat dit instrument voor hem onhandig was, stapte hij over op de trompet.
Zijn grote doorbraak kwam begin jaren 50 aan de Amerikaanse westkust. Hij speelde onder anderen met Charlie Parker en werd in 1952 lid van het beroemde Gerry Mulligan Quartet. Dat kwartet had een bijzondere bezetting zonder piano: baritonsaxofoon, trompet, bas en drums.
🎵 Een heel eigen trompetgeluid
Wat Baker bijzonder maakte, was dat hij niet zo agressief en virtuoos speelde als veel bebop-trompettisten. Zijn toon was:
warm en zacht;
helder en bijna kwetsbaar;
melodieus;
vaak melancholisch;
zeer ingetogen.
Hij werd daardoor een belangrijk gezicht van de cool jazz. Zijn stijl werd zelfs omschreven als de "West Coast"-variant van de jazz.
🎤 Chet Baker als zanger
Misschien verrassend is dat Baker naast trompettist ook een succesvolle zanger was. Zijn stem was dun, zacht en bijna nonchalant. Juist dat maakte zijn zang bijzonder.
Zijn bekendste vocale album is Chet Baker Sings, opgenomen in 1954. Daarop staan onder andere:
My Funny Valentine
But Not for Me
Time After Time
I Fall in Love Too Easily
There Will Never Be Another You
I Get Along Without You Very Well
The Thrill Is Gone
"My Funny Valentine" werd uiteindelijk zijn beroemdste nummer en een soort handelsmerk.
🇪🇺 Zijn Europese periode
Baker bracht vanaf de jaren 60 veel tijd in Europa door. Nederland speelde uiteindelijk een bijzonder belangrijke rol in zijn leven. Hij trad regelmatig op in Europese jazzclubs en bleef tot in de jaren 80 opnemen en optreden. Zijn latere spel werd vaak donkerder en emotioneler.
Ook in Nederland werd hij een geliefde jazzartiest. Eind 1987 trad hij bijvoorbeeld op in De Kroeg in Amsterdam.
⚠️ Een tragisch leven
Achter het romantische imago zat echter een zeer moeilijk leven. Baker worstelde jarenlang met drugsverslaving, wat grote gevolgen had voor zijn carrière, gezondheid en persoonlijke leven. Hij had regelmatig problemen met politie en justitie en zijn carrière kende daardoor grote onderbrekingen.
Toch maakte hij vanaf ongeveer 1974 een opmerkelijke comeback. Vooral zijn Europese optredens en opnamen uit de jaren 70 en 80 worden door sommige jazzliefhebbers zeer hoog gewaardeerd.
🇳🇱 Zijn einde in Amsterdam
Chet Baker overleed op 13 mei 1988 in Amsterdam, op 58-jarige leeftijd. Hij werd dood aangetroffen nadat hij uit het raam van zijn hotel was gevallen. Zijn dood werd als een ongeluk beschouwd; er waren geen aanwijzingen voor een worsteling.
Zijn overlijden maakte hem nog meer tot een mythische figuur binnen de jazz.
🎶 Waarom Chet Baker zo bijzonder is
Het bijzondere aan Chet Baker is dat hij niet hoefde te imponeren. Zijn muziek draait vaak om sfeer, ruimte en emotie. Vooral wanneer hij een langzame ballad speelt, klinkt zijn trompet bijna alsof iemand zingt.
Als je houdt van crooners, easy listening, romantische muziek en rustige jazz, is Chet Baker daarom een heel interessante artiest om te ontdekken. Zijn zang heeft bovendien een duidelijke overeenkomst met de intimiteit van sommige klassieke crooners, maar zijn muzikale achtergrond is uitgesproken jazz.
Harry Belafonte
Harry Belafonte
Harry Belafonte was een van de belangrijkste Amerikaanse entertainers van de 20e eeuw. Hij was niet alleen zanger, maar ook acteur, producent en een zeer uitgesproken activist voor burgerrechten en sociale rechtvaardigheid. In 2022 werd hij opgenomen in de Rock & Roll Hall of Fame.
🎶 Zijn muziek
Belafonte werd vooral beroemd met calypso, een muziekstijl uit het Caribisch gebied. Hij groeide deels op in Jamaica en maakte daar kennis met de Caribische muziekcultuur. Zijn warme baritonstem en ritmische manier van zingen maakten hem internationaal populair.
Zijn grote doorbraak kwam met het album Calypso uit 1956. Dat album werd volgens de Rock & Roll Hall of Fame het eerste album waarvan meer dan een miljoen exemplaren werden verkocht.
Zijn bekendste nummers zijn onder andere:
“Day-O (The Banana Boat Song)”
“Jamaica Farewell”
“Matilda”
“Island in the Sun”
“Mama Look a Boo Boo”
“Cocoanut Woman”
Vooral “Day-O” werd een wereldhit. Het nummer was gebaseerd op een Jamaicaans werk- en volkslied en gebruikte een sterk vraag-en-antwoordpatroon.
🎬 Ook een succesvolle acteur
Belafonte was bovendien een belangrijke zwarte acteur in een tijd waarin Hollywood nog sterk door rassenscheiding en discriminatie werd beïnvloed. Hij speelde onder andere naast Sidney Poitier, met wie hij jarenlang bevriend was.
Hij gebruikte zijn bekendheid bewust om deuren te openen voor zwarte artiesten en om raciale barrières in de entertainmentwereld te doorbreken.
✊ Burgerrechten
Misschien nog belangrijker dan zijn muziek was zijn politieke en maatschappelijke werk.
Belafonte was nauw betrokken bij de Amerikaanse Civil Rights Movement en was bevriend met Martin Luther King Jr. Hij stelde zijn geld, bekendheid en contacten beschikbaar voor de strijd tegen rassendiscriminatie.
Hij werd daardoor veel meer dan een entertainer: hij zag muziek en film als middelen om maatschappelijke verandering te bereiken. De Rock & Roll Hall of Fame omschrijft zijn carrière als een combinatie van kunst en sociale verandering.
🌍 “We Are the World”
Belafonte speelde ook een belangrijke rol bij het ontstaan van “We Are the World” in 1985. Hij nam het initiatief om bekende Amerikaanse artiesten bij elkaar te brengen voor hulp aan slachtoffers van de hongersnood in Afrika. Lionel Richie, Quincy Jones en Michael Jackson raakten vervolgens bij het project betrokken.
📻 Waarom hij interessant is voor oude muziek
Voor liefhebbers van muziek uit de jaren 50 en 60 is Belafonte bijzonder interessant omdat zijn platen verschillende werelden bij elkaar brachten:
calypso → folk → pop → rhythm & blues → Caribbean music
Zijn muziek was toegankelijk voor een groot publiek, maar bracht tegelijkertijd Caribische muziek veel sterker onder de aandacht van het Amerikaanse en Europese publiek.
Hij past daarom uitstekend in een programma met 50's/60's oldies, easy listening, exotica, calypso en wereldmuziek.
⭐ Een bijzondere erfenis
Harry Belafonte overleed op 25 april 2023, op 96-jarige leeftijd. Zijn nalatenschap bestaat uit veel meer dan een paar bekende hits. Hij was een artiest die zijn enorme populariteit gebruikte om aandacht te vragen voor racisme, armoede, mensenrechten en internationale solidariteit.
Zijn betekenis wordt mooi samengevat door zijn opname in de Rock & Roll Hall of Fame: niet omdat hij een traditionele rock-'n-rollartiest was, maar vanwege de enorme invloed die hij had op muziek, cultuur en maatschappelijk engagement.
Tony Bennett
Tony Bennett
Tony Bennett, geboren als Anthony Dominick Benedetto, was een van de bekendste Amerikaanse zangers van de 20e en 21e eeuw. Hij werd geboren op 3 augustus 1926 in Astoria, Queens, New York, en overleed op 21 juli 2023, op 96-jarige leeftijd.
Hij werd vooral beroemd met zijn elegante interpretaties van jazz, traditionele pop en het Great American Songbook. Zijn stijl sluit daarom uitstekend aan bij de wereld van de crooners.
🎙️ Het begin
Bennett groeide op in een Italiaans-Amerikaans gezin. Zijn vader overleed toen Tony tien jaar oud was en zijn moeder voedde hem en zijn broer en zus verder op.
Als jongen hield hij al van twee dingen: zingen en schilderen. Hij luisterde onder andere naar Bing Crosby en Louis Armstrong. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij in het Amerikaanse leger en zong hij ook voor militairen.
Na de oorlog begon hij professioneel op te treden. Zijn grote doorbraak kwam in 1949, toen komiek Bob Hope hem hoorde zingen. Hope vond zijn toenmalige artiestennaam, Joe Bari, niet geschikt en stelde voor om zijn echte voornaam te gebruiken: Tony Bennett.
⭐ Grote hits
In de jaren vijftig brak Tony Bennett definitief door. Enkele belangrijke nummers waren:
“Because of You”
“Rags to Riches”
“Cold, Cold Heart”
“The Good Life”
“I Wanna Be Around”
“Who Can I Turn To (When Nobody Needs Me)”
❤️ “I Left My Heart in San Francisco”
Vooral “I Left My Heart in San Francisco” werd zijn herkenningsnummer. Het nummer verscheen in 1962 en leverde hem twee Grammy Awards op.
🎷 Een echte crooner
Tony Bennett wordt vaak tot de crooners gerekend, maar hij was tegelijkertijd sterk verbonden met de jazztraditie.
Zijn manier van zingen was anders dan bijvoorbeeld die van Frank Sinatra. Bennett zong vaak wat directer en expressiever en had een sterke band met jazzmusici. Hij zag zichzelf vooral als een interpretatieve zanger: iemand die een goed lied zo goed mogelijk probeert te vertellen.
Dat maakte hem bijzonder geschikt voor nummers uit het Great American Songbook.
🏆 Een uitzonderlijk lange carrière
Wat Tony Bennett zo bijzonder maakte, was zijn enorme lange levensduur als artiest. Hij bleef tientallen jaren actief en wist ook jongere generaties te bereiken.
Hij won in totaal 19 Grammy Awards, waaronder een Grammy Lifetime Achievement Award. Zijn albums verschenen in de hitlijsten in de jaren vijftig, zestig, zeventig, tachtig, negentig én in de 21e eeuw.
Een bijzonder voorbeeld was zijn album Duets II uit 2011. Het kwam op nummer 1 van de Amerikaanse albumlijst terwijl Bennett 85 jaar oud was.
🎤 Tony Bennett & Lady Gaga
Een van zijn opvallendste latere samenwerkingen was met Lady Gaga.
Samen maakten ze het album Cheek to Cheek uit 2014, waarop ze klassieke jazz- en standardsongs zongen. Het album bereikte nummer 1 in de Amerikaanse albumlijst.
Bennett was toen 88 jaar oud en werd daarmee de oudste artiest die op dat moment een nummer 1-album had.
Hun samenwerking liet mooi zien dat Tony Bennett niet alleen een artiest uit het verleden was: hij kon zijn muziek ook verbinden met een veel jonger publiek.
🎨 Tony Bennett was ook schilder
Een minder bekend onderdeel van zijn leven is dat Tony Bennett ook een serieus kunstschilder was.
Hij signeerde zijn schilderijen met zijn familienaam Benedetto. Hij schilderde onder andere landschappen, stadsgezichten en portretten. Verschillende werken van hem bevinden zich in de collectie van het Smithsonian.
Zijn liefde voor schilderkunst begon al toen hij vijf jaar oud was en bleef zijn hele leven bestaan.
❤️ Maatschappelijk betrokken
Bennett was daarnaast actief voor verschillende goede doelen. Hij zette zich onder andere in voor burgerrechten, kunstonderwijs en sociale rechtvaardigheid. Hij liep in 1965 samen met Martin Luther King Jr. mee tijdens de mars van Selma naar Montgomery.
Samen met zijn vrouw Susan richtte hij in 1999 Exploring the Arts op, een organisatie die kunstonderwijs op openbare middelbare scholen ondersteunt.
🎵 Waarom Tony Bennett zo belangrijk is
Tony Bennett vertegenwoordigt eigenlijk een muzikale brug tussen verschillende generaties:
Bing Crosby → Frank Sinatra → Tony Bennett → Lady Gaga
Hij hield vast aan klassieke songs en jazz, terwijl hij tegelijkertijd bleef samenwerken met nieuwe generaties artiesten.
Voor liefhebbers van crooners, easy listening, jazz, traditional pop en muziek uit de jaren 50 en 60 is Tony Bennett daarom een belangrijke naam.
Brook Benton
Brook Benton
Brook Benton was een Amerikaanse zanger en songwriter die vooral bekend werd met zijn warme, diepe baritonstem en romantische ballads. Hij werd geboren als Benjamin Franklin Peay op 19 september 1931 in South Carolina en overleed op 9 april 1988 in New York, 56 jaar oud.
🎙️ Van gospel naar R&B
Benton begon al jong met zingen in de kerk. Zijn vader was koordirigent van een methodistische kerk. In 1948 verhuisde hij naar New York, waar hij actief werd in verschillende gospelgroepen. Later ging hij ook rhythm-and-blues zingen met onder andere The Sandmen.
Hij was bovendien een getalenteerde songwriter. Samen met Clyde Otis schreef hij nummers voor andere artiesten, waaronder:
Nat King Cole – "Looking Back"
Clyde McPhatter – "A Lover's Question"
verschillende andere R&B- en popartiesten.
⭐ De grote doorbraak
Zijn grote doorbraak kwam in 1959 bij Mercury Records. De combinatie van zijn donkere stem, romantische teksten en elegante arrangementen bleek bijzonder succesvol.
Zijn bekendste hits uit die periode zijn:
"It's Just a Matter of Time" – #3 in de Amerikaanse Billboard Hot 100
"Endlessly"
"So Many Ways"
"Thank You Pretty Baby"
"Hotel Happiness"
"Kiddio"
"The Boll Weevil Song"
"It’s Just a Matter of Time" werd bovendien een miljoenverkoper.
💃 Samen met Dinah Washington
Een bijzonder hoofdstuk was zijn samenwerking met jazz- en blueszangeres Dinah Washington.
Samen namen ze onder andere op:
"Baby (You've Got What It Takes)"
en
"A Rockin' Good Way (to Mess Around and Fall in Love)"
Beide nummers werden grote hits in 1960. "Baby (You've Got What It Takes)" bereikte de Top 5 van de Billboard Hot 100 en stond maar liefst tien weken op nummer 1 van de R&B-hitlijst.
🌧️ "Rainy Night in Georgia"
Voor veel mensen is Brook Benton vooral verbonden met één nummer:
"Rainy Night in Georgia"
Dit nummer werd geschreven door Tony Joe White en Benton nam het in 1970 op voor Cotillion. De productie en arrangementen waren van Arif Mardin. Het werd zijn grote comeback en bereikte de eerste plaats van de Amerikaanse R&B-hitlijst.
Het is een prachtig voorbeeld van Bentons latere stijl: langzaam, melancholiek, soulvol en zeer warm gezongen.
🎵 Zijn stijl
Brook Benton zat eigenlijk op het kruispunt van verschillende muziekstijlen:
gospel → rhythm & blues → soul → pop → ballad
Zijn stem was niet zo krachtig of rauw als bijvoorbeeld die van Otis Redding. Benton was juist glad, beheerst en elegant. Zijn muziek bevatte vaak strijkers en romantische arrangementen. De South Carolina Encyclopedia vergelijkt zijn rol in de R&B met de invloed van de zogenaamde Nashville Sound in de countrymuziek.
Daarom past Brook Benton ook goed bij de crooner- en easy-listeningtraditie, al was hij tegelijkertijd duidelijk geworteld in gospel, R&B en soul.
💿 Waarom hij belangrijk is
Benton had gedurende zijn carrière meer dan 50 Billboard-hitnoteringen als zanger en songwriter en schreef daarnaast nummers voor andere artiesten. Zijn combinatie van R&B, gospel en pop hielp mee aan de overgang van de klassieke rhythm & blues van de jaren vijftig naar de soulmuziek van de jaren zestig.
Pat Boone
Pat Boone
Pat Boone is een Amerikaanse zanger, acteur, televisiepersoonlijkheid en auteur die vooral enorm populair werd in de jaren 50 en begin jaren 60. Hij werd geboren op 1 juni 1934 in Jacksonville, Florida en groeide uit tot een van de bekendste Amerikaanse tienersterren van zijn generatie.
🎙️ Zijn muziek
Boone had een zeer herkenbare, gladde en vriendelijke zangstijl. Hij zong vooral pop, easy listening, country en gospel. Zijn keurige imago – vaak compleet met witte schoenen – stond in sterk contrast met de wildere rock-'n-rollartiesten van die tijd.
Zijn grootste hits zijn onder andere:
- Love Letters in the Sand – zijn bekendste nummer
- April Love
- Don't Forbid Me
- Bernardine
- Moody River
- Speedy Gonzales
- Ain't That a Shame
- Tutti Frutti
- Long Tall Sally
Veel van zijn vroege hits waren bewerkingen van nummers die oorspronkelijk door zwarte R&B- en rock-'n-rollartiesten waren opgenomen. Zijn versies waren doorgaans veel gepolijster en toegankelijker voor het grote Amerikaanse poppubliek.
Interessant is dat Little Richard later positief over Boone sprak. Boone nam bijvoorbeeld "Tutti Frutti" op en hielp daarmee het nummer bij een veel groter mainstreampubliek bekend te maken.
⭐ Concurrent van Elvis Presley
In de tweede helft van de jaren 50 was Pat Boone een echte tieneridool, naast onder anderen Elvis Presley. Boone had echter een heel ander imago: netjes, christelijk, keurig gekleed en sterk gericht op het familieleven.
Er is zelfs een mooi verhaal uit 1956: Elvis Presley trad ooit op als voorprogramma van Pat Boone tijdens een grote tienerbijeenkomst in Cleveland.
🎬 Pat Boone als acteur
Boone werd ook een succesvolle filmster. Hij speelde in ongeveer 26 speelfilms, waaronder:
- Bernardine (1957)
- April Love (1957)
- Mardi Gras (1958)
- Journey to the Center of the Earth (1959)
- State Fair (1962)
- The Greatest Story Ever Told (1965)
Vooral Journey to the Center of the Earth werd een grote filmhit.
✝️ Gospel
Religie speelde een zeer belangrijke rol in zijn leven en carrière. Vanaf de jaren 60 en vooral in de jaren 70 ging Boone zich steeds sterker richten op gospel en christelijke muziek.
In 1972 richtte hij Lamb & Lion Records op. Ook zijn dochter Debby Boone werd zangeres en scoorde in 1977 een enorme Amerikaanse hit met You Light Up My Life.
Boone werd in 2003 opgenomen in de Gospel Music Hall of Fame.
🤘 Pat Boone goes heavy metal!
Een van de meest verrassende hoofdstukken uit zijn carrière kwam in 1997. Boone bracht toen het album In a Metal Mood: No More Mr. Nice Guy uit, waarop hij bekende heavy-metalsongs zong in een groot, swingend bigband-arrangement.
Voor de promotie verscheen hij bij de American Music Awards in zwart leer en met neptatoeages. Dat was een enorme tegenstelling met zijn keurige imago uit de jaren 50.
Het album werd bovendien een behoorlijk succes. Boone zag zijn optreden vooral als een soort grap en parodie op zijn eigen brave imago.
📻 Een bijzonder lange carrière
Pat Boone is uitzonderlijk lang actief gebleven. Zijn officiële website vermeldt inmiddels meer dan 2.700 opgenomen nummers en een carrière die teruggaat tot de jaren 50.
Hij verkocht volgens zijn officiële biografie tientallen miljoenen platen en had tientallen grote Amerikaanse hitnoteringen.
Michael Buble
Michael Bublé
Michael Bublé is een Canadese zanger die wereldwijd bekend werd als moderne crooner. Hij combineert de klassieke stijl van zangers als Frank Sinatra en Tony Bennett met pop, jazz, swing en easy listening.
Hij werd geboren op 9 september 1975 in Burnaby, British Columbia, Canada. Zijn liefde voor de muziek van vroeger ontstond al jong, mede doordat zijn grootvader hem kennis liet maken met onder anderen Sinatra, Ella Fitzgerald en The Mills Brothers.
🎙️ Zijn muziekstijl
Bublé is vooral bekend om zijn warme, soepele stem en zijn manier van zingen die sterk doet denken aan de klassieke Amerikaanse crooners uit de jaren 40 en 50.
Hij zingt onder andere:
jazz
swing
traditional pop
easy listening
bigband
romantische ballads
moderne pop
Daarbij wisselt hij oude klassiekers af met eigen nummers. Zijn grote kracht is dat hij nummers uit het Great American Songbook toegankelijk maakt voor een modern publiek.
⭐ Grote doorbraak
Zijn grote internationale doorbraak kwam met het album It's Time uit 2005. Daarop stond onder andere "Home", een van zijn bekendste eigen nummers.
Daarna volgden succesvolle albums zoals:
Michael Bublé (2003)
It's Time (2005)
Call Me Irresponsible (2007)
Crazy Love (2009)
Christmas (2011)
To Be Loved (2013)
Nobody But Me (2016)
love (2018)
Higher (2022)
Zijn officiële website vermeldt inmiddels meer dan 75 miljoen verkochte albums wereldwijd en meer dan 14 miljard streams.
🎵 Bekende nummers
Een aantal nummers waarmee je Michael Bublé goed leert kennen:
Eigen nummers
Home
Haven't Met You Yet
Everything
It's a Beautiful Day
Lost
Bekende covers
Feeling Good
Sway
Moondance
Save the Last Dance for Me
Mack the Knife
I've Got You Under My Skin
Cry Me a River
Quando, Quando, Quando
Vooral "Feeling Good" is uitgegroeid tot een soort visitekaartje van Bublé. Hij geeft het nummer een krachtige bigband/jazz-uitvoering.
🏆 Grammy Awards
Bublé heeft 5 Grammy Awards gewonnen uit 12 nominaties. Zijn eerste Grammy kreeg hij voor Call Me Irresponsible in 2007. Later won hij onder andere voor Crazy Love, To Be Loved en Higher.
Ook kreeg hij een ster op de Hollywood Walk of Fame en de Canada's Walk of Fame.
🎄 Michael Bublé en kerst
Een bijzonder belangrijk onderdeel van zijn carrière is het album Christmas uit 2011. Dat album werd enorm populair en is inmiddels voor veel mensen een vaste soundtrack tijdens de feestdagen.
Nummers als "It's Beginning to Look a Lot Like Christmas", "White Christmas" en "Santa Claus Is Coming to Town" passen perfect bij zijn klassieke crooner-stijl.
📺 Michael Bublé bij The Voice
Sinds 2024 is Bublé ook bekend als coach bij de Amerikaanse versie van The Voice. Volgens zijn officiële biografie wonnen teams onder zijn begeleiding zowel seizoen 26 als seizoen 27, waarna hij ook terugkeerde voor seizoen 28 in 2025.
🎶 Bublé als moderne crooner
Wat Michael Bublé bijzonder maakt, is dat hij eigenlijk een brug vormt tussen twee generaties. Hij zingt muziek die oorspronkelijk verbonden is met artiesten als:
Frank Sinatra → Dean Martin → Tony Bennett → Harry Connick Jr. → Michael Bublé
Maar hij beperkt zich niet tot het verleden. Met nummers als Home, Everything en Haven't Met You Yet heeft hij ook een eigen plaats gekregen binnen de moderne popmuziek.
Voor liefhebbers van crooners, easy listening, jazz, bigband en muziek uit de jaren 40/50 is Michael Bublé daarom een heel interessante artiest.
Nat 'King' Cole
🎙️ Nat King Cole
Nat King Cole (1919–1965) was een van de meest invloedrijke Amerikaanse zangers en pianisten van de 20e eeuw. Hij begon als jazzpianist, maar groeide uit tot een wereldberoemde zanger van elegante ballads, pop en traditionele standards.
🎹 Begin als jazzpianist
Nat King Cole werd op 17 maart 1919 geboren als Nathaniel Adams Coles in Montgomery, Alabama. Zijn familie verhuisde later naar Chicago, waar hij als kind piano leerde spelen.
In de jaren 30 richtte hij het King Cole Trio op. Het trio werd vooral bekend door de bijzondere combinatie van piano, gitaar en bas. Cole had een rustige, swingende pianostijl en werd aanvankelijk vooral gezien als jazzmuzikant.
Een van zijn eerste grote successen was “Straighten Up and Fly Right” uit 1943.
🎤 Van jazz naar crooner
In de jaren 40 veranderde zijn carrière sterk. Zijn warme, fluwelen stem werd steeds belangrijker en hij groeide uit tot een echte crooner.
Zijn stijl werd gekenmerkt door:
een warme, ontspannen baritonstem
zeer duidelijke uitspraak
rustige en elegante zang
romantische ballads
jazzinvloeden zonder overdreven improvisatie
een zeer herkenbare, intieme manier van zingen
Daarmee werd hij een belangrijke voorloper van latere zangers zoals Frank Sinatra, Tony Bennett en Michael Bublé.
⭐ Grote hits
Tot zijn bekendste nummers behoren:
“Unforgettable”
“Mona Lisa”
“Nature Boy”
“L-O-V-E”
“Smile”
“Too Young”
“When I Fall in Love”
“Route 66”
“Straighten Up and Fly Right”
“The Christmas Song (Merry Christmas to You)”
Vooral “Unforgettable” werd een van zijn absolute klassiekers.
🎄 The Christmas Song
Een bijzonder nummer in zijn carrière is “The Christmas Song”, geschreven door Mel Tormé en Robert Wells.
De versie van Nat King Cole werd een van de bekendste kerstopnamen aller tijden. Zijn warme stem en de orkestrale begeleiding passen perfect bij het rustige kerstgevoel.
Het nummer is daardoor ook vandaag nog ieder jaar veel te horen.
📺 Televisie
Nat King Cole was bovendien een belangrijke televisiepersoonlijkheid. Hij presenteerde vanaf 1956 The Nat King Cole Show.
Daarmee was hij een van de eerste Afro-Amerikaanse artiesten met een eigen nationaal televisieprogramma in de Verenigde Staten. Dat was in de jaren 50 een belangrijke doorbraak, al kreeg het programma te maken met problemen rond sponsoring en rassendiscriminatie.
🎼 Nat King Cole en crooners
Voor jouw interesse in crooners is Nat King Cole bijzonder interessant. Hij bevindt zich precies op het kruispunt van verschillende stijlen:
Jazz → Swing → Crooner → Traditional Pop
Hij had de muzikale achtergrond van een jazzartiest, maar zong met de intimiteit en elegantie van een crooner.
Zijn invloed is enorm. Veel latere zangers hebben elementen van zijn stijl overgenomen.
❤️ Laatste jaren
Nat King Cole overleed op 15 februari 1965, slechts 45 jaar oud, aan longkanker.
Zijn muziek bleef echter voortleven. Zijn dochter Natalie Cole werd later zelf een succesvolle zangeres. In 1991 bracht zij samen met haar vader postuum een nieuwe versie van “Unforgettable” uit, waarbij haar zang werd gecombineerd met de oorspronkelijke opname van Nat King Cole.
Perry Como
Perry Como – de rustige stem van de Amerikaanse muziek
Perry Como was een Amerikaanse zanger, acteur en televisiepersoonlijkheid die uitgroeide tot een van de bekendste crooners van de 20e eeuw. Hij werd geboren als Pierino Ronald Como op 18 mei 1912 in Canonsburg, Pennsylvania, en overleed op 12 mei 2001 in Florida, bijna 89 jaar oud.
Zijn bijnaam was “Mr. C.” Zijn handelsmerk was zijn warme, ontspannen baritonstem en zijn zeer rustige manier van zingen. Daarmee stond hij in dezelfde traditie als Bing Crosby, Frank Sinatra en Dean Martin.
Van kapper naar wereldster
Het bijzondere aan Como is dat hij oorspronkelijk helemaal niet van plan was om een grote zanger te worden. Hij leerde als jongen het kappersvak en opende uiteindelijk zelfs zijn eigen kapperszaak.
Daarnaast zong hij graag. In de jaren dertig ging hij professioneel optreden en zong hij bij orkesten van onder andere Freddy Carlone en Ted Weems. Bij het Ted Weems Orchestra kreeg hij zijn eerste grote bekendheid via radio en platen.
In 1943 tekende hij bij RCA Victor, het platenlabel waarmee hij tientallen jaren verbonden zou blijven. Zijn grote doorbraak kwam kort daarna met nummers als “Till the End of Time”, dat in 1945 een enorme hit werd.
Zijn muziek
Perry Como zong vooral:
romantische ballads
traditional pop
easy listening
standards
lichte swing
kerst- en religieuze muziek
af en toe vrolijke novelty-nummers
Zijn stem was niet krachtig of dramatisch zoals bijvoorbeeld die van sommige andere zangers. Zijn kracht zat juist in de rust, warmte en ontspannen voordracht.
Dat maakte hem bijzonder geschikt voor muziek die je rustig op de achtergrond kon beluisteren. Zijn stijl vormde een belangrijke overgang van de bigbandperiode naar de latere easy-listeningmuziek.
Grote hits
Een aantal nummers waarmee Perry Como vooral bekend werd zijn:
“Till the End of Time” – zijn grote doorbraak uit 1945.
“Prisoner of Love” – een van zijn grote romantische successen.
“Don’t Let the Stars Get in Your Eyes” – een grote hit uit 1952/1953.
“Papa Loves Mambo” – een vrolijker nummer waarmee hij liet zien dat hij meer kon dan alleen romantische ballads.
“Hot Diggity (Dog Ziggity Boom)” – een zeer populaire, luchtige hit uit 1956.
“Round and Round” – een grote hit uit 1957.
“Catch a Falling Star” – misschien wel zijn bekendste nummer. Het werd in 1958 een grote hit en leverde hem een Grammy op.
Ook “Magic Moments” werd enorm populair, vooral in Groot-Brittannië.
Perry Como op televisie
Naast zijn platen was televisie enorm belangrijk voor zijn carrière.
Vanaf 1948 was Como al op televisie te zien. Zijn programma's werden bijzonder populair en hij werd een van de grote televisiepersoonlijkheden van de jaren vijftig en zestig. Zijn programma's en kerstspecials werden zelfs internationaal uitgezonden.
Hij won uiteindelijk vijf Emmy Awards en werd in 1989 opgenomen in de Television Academy Hall of Fame.
Zijn televisiestijl paste perfect bij zijn muziek: netjes, vriendelijk, ontspannen en zonder overdreven showgedrag.
Perry Como en kerst
Como was ook een belangrijke naam in de geschiedenis van de kerstmuziek.
Zijn kerstplaten en televisiespecials werden jarenlang een vaste traditie. Vooral zijn warme manier van zingen paste uitstekend bij kerstliederen. Albums als Perry Como Sings Merry Christmas Music en The Perry Como Christmas Album behoren tot zijn bekende kerstopnamen.
Zijn plaats tussen de crooners
Als je bezig bent met de geschiedenis van crooners, is Perry Como een heel belangrijke naam.
Je kunt de verschillen ongeveer zo zien:
Zanger Typische stijl
Bing Crosby ontspannen, jazzy, vaderlijke warmte
Frank Sinatra swing, jazz, dramatische interpretatie
Dean Martin nonchalant, charmant, lounge
Perry Como zacht, warm, romantisch, easy listening
Nat King Cole fluweelzachte bariton, jazz en pop
Como was waarschijnlijk een van de meest ontspannen crooners van allemaal. Zijn muziek hoefde niet op de voorgrond te staan; zijn stem creëerde vooral een aangename sfeer.
Ook na de jaren zestig
Toen rock-'n-roll en later beatmuziek en popmuziek de hitlijsten gingen domineren, nam zijn populariteit onder jongeren af. Zijn laatste Amerikaanse nummer 1-hit was “Catch a Falling Star” in 1958.
Maar Como verdween zeker niet. Hij bleef albums maken, televisieprogramma's presenteren en optreden. In de jaren zeventig had hij bijvoorbeeld opnieuw succes met nummers als “It's Impossible” en “And I Love You So”.
Zijn carrière duurde uiteindelijk meer dan een halve eeuw en hij nam honderden nummers op.
Zijn nalatenschap
Perry Como kreeg in 1987 de Kennedy Center Honors en werd in 2002, na zijn overlijden, onderscheiden met de Grammy Lifetime Achievement Award. Hij heeft bovendien drie sterren op de Hollywood Walk of Fame: voor muziek, radio en televisie.
Harry Connick Jr.
Harry Connick Jr.
Harry Connick Jr. is een Amerikaanse zanger, pianist, componist en acteur die vooral bekendstaat om zijn warme baritonstem, swingende pianospel en liefde voor New Orleans-jazz. Hij werd geboren op 11 september 1967 in New Orleans.
🎹 Een wonderkind uit New Orleans
Connick groeide op met muziek. Hij begon al op zeer jonge leeftijd piano te spelen en trad als kind op. In New Orleans kreeg hij les van belangrijke jazzmuzikanten, onder wie James Booker en Ellis Marsalis. Daardoor werd de typische New Orleans-stijl een belangrijke basis voor zijn latere carrière.
Op 18-jarige leeftijd verhuisde hij naar New York en begon hij professioneel aan zijn muziekcarrière. Zijn eerste album verscheen in 1987 bij Columbia Records.
⭐ Grote doorbraak: When Harry Met Sally...
Zijn grote internationale doorbraak kwam in 1989 met de muziek voor de romantische film When Harry Met Sally....
Op de soundtrack zong hij bekende standards zoals "It Had to Be You" en "Let's Call the Whole Thing Off", begeleid door een bigband. Het album werd een enorm succes en hielp traditionele jazz en swing opnieuw populair te maken bij een groot publiek.
Voor zijn werk rond When Harry Met Sally... won hij zijn eerste Grammy.
🎺 Een moderne crooner
Voor liefhebbers van crooners is Harry Connick Jr. bijzonder interessant. Zijn stijl heeft duidelijke raakvlakken met artiesten als:
Frank Sinatra
Nat King Cole
Tony Bennett
Mel Tormé
Bing Crosby
Maar Connick is méér dan alleen een crooner. Zijn pianospel bevat invloeden uit New Orleans-jazz, stride piano, swing, bebop en funk. Daardoor kan hij zowel een romantische ballad zingen als een zeer energieke bigbanduitvoering spelen.
Zijn muziek wordt vaak gezien als een belangrijke schakel tussen de klassieke croonertraditie en de latere generatie, waaronder Michael Bublé.
💿 Bekende albums
Een aantal belangrijke albums uit zijn carrière zijn:
When Harry Met Sally... (1989)
We Are in Love (1990)
Blue Light, Red Light (1991)
Come by Me (1999)
Songs I Heard (2001)
Only You (2004)
Your Songs (2009)
True Love: A Celebration of Cole Porter (2019)
Alone With My Faith (2021)
Make It Merry (2022)
Hij heeft drie Grammy Awards gewonnen en 16 Grammy-nominaties gekregen.
🎬 Ook acteur
Connick heeft daarnaast een flinke film- en televisiecarrière opgebouwd. Hij maakte zijn filmdebuut in Memphis Belle (1990) en speelde later onder meer in:
Copycat (1995)
Independence Day (1996)
Hope Floats
New in Town
Ook was hij te zien in de televisieserie Will & Grace. Daarnaast was hij jurylid bij American Idol en kreeg hij zijn eigen talkshow Harry.
🎭 Broadway
Ook op Broadway was Connick actief. Hij kreeg Tony-nominaties voor zijn werk als acteur in The Pajama Game en als componist/tekstschrijver voor Thou Shalt Not. Hij schreef, arrangeerde, orkestreerde en regisseerde bovendien een grote productie rond Cole Porter.
❤️ Zijn band met New Orleans
New Orleans is eigenlijk de rode draad door zijn hele carrière. Na de verwoestende orkaan Katrina zette Connick zich sterk in voor zijn geboortestad. Samen met jazzmuzikant Branford Marsalis hielp hij Musicians' Village opzetten, met het Ellis Marsalis Center for Music als belangrijk onderdeel. Het project ondersteunt onder andere muzikanten en jongeren uit achtergestelde wijken
Paolo Conte
Paolo Conte
Paolo Conte is een heel bijzondere figuur binnen de Italiaanse muziek. Hij is zanger, componist, pianist én voormalig advocaat. Zijn muziek is een mengeling van jazz, swing, tango, chanson, blues en Italiaanse cantautore-muziek. Hij werd geboren op 6 januari 1937 in Asti, Piemonte.
Wat hem vooral herkenbaar maakt, is zijn diepe, wat hese stem, zijn jazzy pianospel en zijn teksten die vaak kleine, filmachtige verhalen vertellen over mensen, steden, liefde, reizen en nostalgie.
Van advocaat naar muzikant
Conte studeerde rechten en werkte aanvankelijk als advocaat. Tegelijkertijd was hij bezeten van jazz. Hij speelde onder andere vibrafoon en piano in jazzgroepen en vormde samen met zijn broer Giorgio een jazzensemble.
In de jaren zestig begon hij vooral bekend te worden als componist voor andere artiesten. Dat is een belangrijk onderdeel van zijn carrière.
Hij schreef onder andere:
Azzurro – Adriano Celentano
La coppia più bella del mondo – Adriano Celentano
Insieme a te non ci sto più – Caterina Caselli
Messico e nuvole – Enzo Jannacci
Genova per noi – Bruno Lauzi
Onda su onda – Bruno Lauzi
Vooral Azzurro uit 1968 werd een enorme klassieker in Italië. De muziek is van Conte en de tekst werd geschreven door Vito Pallavicini.
Zijn eigen zangcarrière
Pas in 1974 bracht Conte zijn eerste eigen album uit. Toen hoorde het publiek voor het eerst zijn karakteristieke stem en zijn zeer persoonlijke manier van zingen.
In het begin was hij zeker geen traditionele popzanger. Zijn stem is eerder vertellend dan mooi, en juist dat werd zijn handelsmerk.
Zijn muziek klinkt alsof je in een klein Italiaans café zit terwijl er buiten een oude Fiat door een natte straat rijdt. 😄
„Via con me”
Zijn beroemdste internationale nummer is zonder twijfel Via con me, afkomstig van het album Paris milonga uit 1981.
Het nummer heeft een onweerstaanbare combinatie van:
jazz + swing + piano + blazers + Italiaanse flair.
Het werd later gebruikt in talrijke films, televisieseries en reclames en groeide uit tot zijn internationale visitekaartje.
Andere prachtige nummers
Als je Conte beter wilt leren kennen, zou ik zeker luisteren naar:
Via con me
Azzurro
Genova per noi
Onda su onda
Bartali
Sotto le stelle del jazz
Max
Diavolo rosso
Alle prese con una verde milonga
Gelato al limon
Messico e nuvole
La topolino amaranto
Vooral Max is interessant. Het nummer is instrumentaal en heeft een bijna hypnotiserende opbouw.
Zijn typische stijl
Paolo Conte is moeilijk in één genre onder te brengen. Zijn muziek bevat onder andere:
🎷 jazz
🎺 swing
🎹 ragtime
💃 tango en milonga
🇫🇷 Franse chanson
🇮🇹 Italiaanse cantautore
🌎 Latijns-Amerikaanse invloeden
🎭 theater- en cabaretachtige elementen
Treccani beschrijft zijn muziek als sterk jazz-georiënteerd, met onder meer invloeden uit Amerikaanse muziek, klassieke muziek en volksmuziek.
Een heel eigen wereld
Het bijzondere aan Conte is dat hij in zijn liedjes vaak geen rechtlijnige verhalen vertelt. Hij schetst eerder scènes.
Je krijgt bijvoorbeeld een straat, een café, een oude auto, een danseres, een verloren liefde of een reiziger. Daardoor hebben zijn nummers iets filmisch.
Zijn muziek kan tegelijkertijd vrolijk en melancholiek zijn. Dat is misschien wel zijn grootste kracht: je kunt glimlachen terwijl er een zweem van weemoed door de muziek loopt.
Een bijzonder detail: in 2023 trad Paolo Conte op in Teatro alla Scala in Milaan. Daarmee werd hij volgens Treccani de eerste Italiaanse cantautore die daar optrad.
Bing Crosby
Bing Crosby
Bing Crosby was een van de belangrijkste en populairste Amerikaanse zangers van de 20e eeuw. Hij was niet alleen een crooner, maar ook een enorme radio-, film- en televisiester. Zijn carrière liep van de jaren 1920 tot vlak voor zijn dood in 1977.
🎙️ Wie was Bing Crosby?
Zijn echte naam was Harry Lillis Crosby Jr. Hij werd geboren op 3 mei 1903 in Tacoma, Washington. Als jonge man studeerde hij aan Gonzaga University, maar muziek trok hem veel sterker aan dan een carrière als advocaat.
In de jaren twintig begon hij als zanger en drummer. Samen met Al Rinker vormde hij een duo en later werden zij onderdeel van de Rhythm Boys, waarmee Crosby bekendheid kreeg bij het orkest van Paul Whiteman.
🎵 De stem van de crooner
Crosby was bijzonder omdat hij niet zong zoals veel populaire zangers uit die tijd. Hij gebruikte een ontspannen, warme en natuurlijke zangstijl. Hij hoefde niet voortdurend krachtig uit te halen; hij leek de luisteraar bijna persoonlijk toe te spreken.
Daarmee werd hij een van de grondleggers van de moderne crooner-stijl. Zijn manier van zingen had later grote invloed op onder anderen Frank Sinatra, Perry Como en Dean Martin.
Zijn repertoire was bovendien enorm breed: jazz, swing, pop, ballads, country, religieuze liederen, Ierse muziek en filmmuziek.
📻 Een gigantische radioster
In 1931 kreeg Crosby zijn eigen radioprogramma. Radio maakte hem werkelijk een nationale beroemdheid. Op het hoogtepunt luisterden naar schatting 50 miljoen mensen naar zijn uitzendingen.
Hij was bovendien belangrijk voor de ontwikkeling van radio als entertainmentmedium. Zijn ontspannen presentatie, humor en muziek werden een voorbeeld voor latere radio- en televisieshows.
🎄 "White Christmas"
Natuurlijk kunnen we Bing Crosby niet bespreken zonder "White Christmas".
Het nummer werd geschreven door Irving Berlin en Crosby zong het voor het eerst in de film Holiday Inn uit 1942. Zijn opname groeide uit tot een wereldwijde kerstklassieker. Volgens de officiële Crosby-archieven is de opname wereldwijd meer dan 100 miljoen keer verkocht en geldt ze als een van de best verkochte opnamen aller tijden.
White Christmas
Andere bekende nummers van Crosby zijn onder meer:
"Pennies from Heaven"
"Swinging on a Star"
"Don't Fence Me In"
"I've Got You Under My Skin"
"True Love"
"Moonlight Bay"
"Blue Skies"
"Ac-Cent-Tchu-Ate the Positive"
Zijn opnamecarrière omvatte meer dan 2.000 opnamen. Zijn platen stonden 44 keer op nummer 1 en in totaal 179 weken bovenaan de hitlijsten.
🎬 Ook een grote filmster
Crosby speelde in maar liefst 104 films als hoofdrolspeler, tegenspeler, verteller of gast. Vooral in de jaren veertig was hij een van de grootste sterren van Hollywood.
Een van zijn belangrijkste films was:
Going My Way (1944)
Daarin speelde hij de priester Father Chuck O'Malley. Voor deze rol won hij de Oscar voor Beste Acteur.
Ook zijn films met Bob Hope werden enorm populair. Samen met Dorothy Lamour maakten ze de beroemde Road-films, zoals:
Road to Singapore (1940)
Road to Zanzibar (1941)
Road to Morocco (1942)
Road to Utopia (1946)
Road to Rio (1947)
The Road to Hong Kong (1962)
Crosby en Hope hadden een bijzondere komische chemie en werden een soort blauwdruk voor latere buddy-films.
🏆 Zijn betekenis voor de muziek
Crosby kreeg in 1962 de allereerste Grammy Lifetime Achievement Award. Zijn invloed ging echter veel verder dan prijzen.
Hij hielp de populaire muziek veranderen van een stijl waarin zangers vaak luid en theatraal moesten zingen naar een meer intieme en ontspannen manier van zingen. Dat maakte hem bijzonder belangrijk voor de ontwikkeling van de crooner.
De officiële Crosby-website noemt hem dan ook een van de meest succesvolle artiesten uit de geschiedenis van de geluidsopname.
⚾ En Bing hield van golf
Naast muziek en films was golf een grote passie van Crosby. Hij hielp eind jaren dertig mee aan het Bing Crosby National Pro-Am-golftoernooi.
Op 14 oktober 1977 overleed hij in Spanje op 74-jarige leeftijd. Hij was kort daarvoor nog gaan golfen en kreeg na een ronde van 18 holes een hartaanval.
Kort gezegd:
Bing Crosby was niet zomaar een crooner. Hij hielp het hele idee van de moderne populaire zanger vormgeven.
Jamie Cullum
Jamie Cullum
Jamie Cullum is een Britse zanger, pianist, songwriter en radio-presentator, geboren op 20 augustus 1979 in Rochford, Essex. Hij is vooral bekend omdat hij jazz combineert met pop, rock, swing en singer-songwriter-elementen. Daardoor wordt hij vaak gezien als een moderne jazz-popcrooner.
🎹 Een muzikale alleskunner
Cullum is in de eerste plaats pianist en zanger, maar speelt ook gitaar en drums. Zijn stijl is behoorlijk energiek: tijdens optredens gebruikt hij zijn piano niet alleen als begeleidingsinstrument, maar maakt hij er bijna een percussie-instrument van.
Zijn muziek heeft invloeden van onder andere:
klassieke jazz en swing
blues
pop en rock
soul
hiphop
singer-songwriter
traditionele crooners
Hij noemt onder meer Oscar Peterson, Dave Brubeck en Miles Davis als belangrijke invloeden.
⭐ De grote doorbraak: Twentysomething
Zijn echte internationale doorbraak kwam met Twentysomething uit 2003. Het album werd een enorm succes en maakte Cullum tot een van de bekendste Britse jazzartiesten van zijn generatie. Het album bevatte zowel eigen nummers als opvallende jazz- en popbewerkingen. Het kreeg bovendien een Grammy-nominatie.
Een paar bekende nummers uit zijn repertoire zijn:
All at Sea
These Are the Days
What a Difference a Day Made
The Wind Cries Mary
Mind Trick
Get Your Way
Photograph
Everlasting Love
Don't Stop the Music
I'm All Over It
In Nederland werd vooral “All at Sea” bekend bij een breed publiek.
🎵 Hij is eigenlijk een moderne crooner
Omdat je eerder naar crooners zoals Nat King Cole, Tony Bennett, Michael Bublé, Harry Connick Jr. en Bing Crosby vroeg, is Jamie Cullum een interessante artiest om daarbij te plaatsen.
Hij heeft namelijk iets van de traditionele crooner: een warme, soms licht hese stem, veel aandacht voor melodie en jazzharmonieën. Maar hij doet het op een veel modernere manier. Hij kan zonder problemen een jazzstandard zingen en vervolgens een nummer van Radiohead of The White Stripes naar zijn eigen stijl ombouwen.
💿 Belangrijke albums
Zijn belangrijkste albums zijn onder andere:
Jaar Album
1999 Heard It All Before
2002 Pointless Nostalgic
2003 Twentysomething
2005 Catching Tales
2009 The Pursuit
2013 Momentum
2014 Interlude
2019 Taller
2020 The Pianoman at Christmas
Zijn kerstalbum The Pianoman at Christmas laat bovendien goed horen hoe hij traditionele songs combineert met moderne jazzproductie.
📻 Ook radio-presentator
Cullum is niet alleen muzikant. Hij presenteert ook een jazzprogramma op BBC Radio 2, waarin hij nieuwe muziek en jazzklassiekers bespreekt. Daarmee laat hij ook zijn enorme kennis en liefde voor muziek horen.
Vic Damone
Vic Damone – de elegante crooner
Vic Damone (1928–2018) was een Amerikaanse zanger en acteur die vooral bekend werd als een van de grote romantische crooners van de jaren 40 en 50. Zijn echte naam was Vito Rocco Farinola. Hij werd geboren op 12 juni 1928 in Brooklyn, New York, in een Italiaans-Amerikaans gezin.
Zijn stem was een warme, rijke bariton, met een bijzonder vloeiende manier van zingen. Frank Sinatra was een groot bewonderaar en noemde Damone ooit "the best pipes in the business".
🎙️ Zijn doorbraak
Damone kreeg in 1947 landelijke bekendheid nadat hij de talentenjacht Arthur Godfrey's Talent Scouts won. Kort daarna tekende hij bij Mercury Records. Zijn eerste grote plaat was "I Have But One Heart", die meteen een hit werd.
Zijn grootste Amerikaanse hit kwam in 1949:
You're Breaking My Heart – zijn enige nummer 1-hit
Again
My Heart Cries for You
My Truly, Truly Fair
Here in My Heart
April in Portugal
Ebb Tide
On the Street Where You Live
Vooral "On the Street Where You Live", afkomstig uit de musical My Fair Lady, werd een van zijn herkenningspunten.
🎵 Een typische crooner
Damone is interessant als je van crooners houdt omdat hij een iets zachtere en romantischere stijl had dan bijvoorbeeld Sinatra.
Je kunt het verschil ongeveer zo omschrijven:
Frank Sinatra → meer swing, jazz en ritmische vrijheid
Nat King Cole → warm, ontspannen en jazz-georiënteerd
Perry Como → zeer zacht en ontspannen
Vic Damone → rijk, romantisch en klassiek-baritonaal
Spotify omschrijft hem eveneens als een typische Italiaans-Amerikaanse crooner met een zachte, mellow bariton.
🎬 Ook acteur
Damone was niet uitsluitend zanger. Hij had daarnaast een behoorlijke filmcarrière. Hij speelde onder andere in:
Rich, Young and Pretty (1951)
Deep in My Heart (1954)
Kismet (1955)
Hit the Deck (1955)
Hij was bovendien jarenlang actief als televisiepresentator en variété-artiest.
💿 Een enorme discografie
Damone nam gedurende zijn carrière meer dan 2.000 nummers op en bracht tientallen albums uit. Zijn repertoire bestond vooral uit traditionele pop, standards, romantische ballads en nummers uit musicals.
Een paar interessante albums zijn That Towering Feeling!, Closer Than a Kiss, Angela Mia, Linger Awhile with Vic Damone, My Baby Loves to Swing en The Damone Type of Thing.
📻 Damone en de opkomst van rock-'n-roll
Toen in de jaren 50 rock-'n-roll en later de Beatles en andere beatgroepen populair werden, raakte de klassieke crooner wat meer naar de achtergrond. Toch verdween Damone zeker niet.
Hij bleef optreden in nachtclubs, concertzalen en casino's en bouwde daardoor een zeer lange carrière op. Zijn carrière als professioneel entertainer liep uiteindelijk van 1947 tot 2001.
In 1997 werd hij opgenomen in de Songwriters Hall of Fame en kreeg hij een Lifetime Achievement Award.
⭐ Waarom Vic Damone belangrijk is
Vic Damone is misschien minder bekend bij het grote publiek dan Sinatra, Dean Martin of Nat King Cole, maar onder liefhebbers van traditionele pop en crooners wordt hij zeer gewaardeerd. Zijn grote kracht was zijn stembeheersing: hij kon een romantische ballad heel groot laten klinken zonder overdreven te zingen.
Hij overleed op 11 februari 2018 in Miami Beach, Florida, op 89-jarige leeftijd.
Vic Dana
Vic Dana
Vic Dana was een Amerikaanse zanger, danser en acteur die vooral bekend werd in de jaren zestig. Zijn echte naam was Samuel Mendola. Hij werd geboren op 26 augustus 1942 in Buffalo, New York. Dana werd aanvankelijk vooral bewonderd als tapdanser; Sammy Davis Jr. zag zijn talent en moedigde hem aan naar Los Angeles te gaan.
🎙️ Van tapdanser naar zanger
Dana's carrière is interessant omdat hij eigenlijk niet als zanger begon. Hij was een uitstekende tapdanser en trad op in de wereld van variété en entertainment. Toen de populariteit van dansacts afnam, richtte hij zich steeds meer op zingen.
Begin jaren zestig trad hij bovendien op als touring lead singer van The Fleetwoods, omdat zanger Gary Troxel tijdelijk bij de Amerikaanse marine diende. Tegelijkertijd bouwde Dana een solocarrière op.
🌹 Zijn grote hit: Red Roses for a Blue Lady
Zijn bekendste nummer is zonder twijfel "Red Roses for a Blue Lady" uit 1965. Het nummer werd een grote Amerikaanse hit en bereikte nummer 10 in de Billboard Hot 100. Het gelijknamige album bereikte zelfs de top 20.
Het is typisch voor Dana's stijl: romantische teksten, een warme stem en een zorgvuldig gearrangeerde begeleiding. Daarmee zat hij precies in de overgang tussen de klassieke crooner/traditional-pop en de volwassen popmuziek van de jaren zestig.
🎵 Andere bekende nummers
Een aantal nummers die zeker interessant zijn voor liefhebbers van oude radio- en croonermuziek:
Little Altar Boy – zijn eerste grote hit; bereikte nummer 45 in de Billboard Hot 100.
I Will – 1962
More (Theme from Mondo Cane) – 1963
Danger – 1963
Shangri-La – 1964
Red Roses for a Blue Lady – 1965
I Love You Drops – 1966
If I Never Knew Your Name – 1970
Red Red Wine – 1970
Lay Me Down (Roll Me Out to Sea) – 1976
Bijzonder is "Red Red Wine". Dana nam het nummer van Neil Diamond op in 1970, jaren voordat UB40 er wereldwijd een enorme hit mee zou hebben.
🎬 Ook acteur
Dana verscheen ook op televisie en in films. Hij was onder andere te zien in de film Don't Knock the Twist uit 1962 en in de Bob Hope-komedie A Global Affair uit 1964. Daarnaast had hij gastrollen in televisieseries zoals Burke's Law en Combat!.
💿 Zijn muziekstijl
Als je van crooners, easy listening, traditional pop en romantische jaren-60-pop houdt, is Vic Dana zeker interessant. Zijn stem is minder jazzy dan bijvoorbeeld Vic Damone of Frank Sinatra, en hij heeft ook niet het uitgesproken showkarakter van sommige andere Amerikaanse zangers.
Je kunt hem eerder plaatsen in de hoek van:
Vic Dana → Perry Como → Johnny Tillotson → Steve Lawrence → Bobby Vee
met een duidelijke voorkeur voor romantische, orkestrale pop.
Vic Dana is bovendien een mooie vergeten naam uit de Amerikaanse popgeschiedenis: hij had behoorlijk wat hits, maar wordt tegenwoordig veel minder genoemd dan Sinatra, Dean Martin, Perry Como of Tony Bennett. Dat maakt hem juist leuk om op een oldieszender opnieuw onder de aandacht te brengen.
Bobby Darin
Bobby Darin (1936–1973) was een Amerikaanse zanger, songwriter en acteur die zich nauwelijks in één muziekstijl liet vangen. Hij begon met rock-'n-roll, werd een grote popster en groeide later uit tot een zeer veelzijdige crooner en jazz-/swingzanger.
🎙️ Zijn beginjaren
Bobby Darin werd geboren als Walden Robert Cassotto op 14 mei 1936 in East Harlem, New York. Hij had als kind ernstige gezondheidsproblemen en wist al vroeg dat hij waarschijnlijk geen hoge leeftijd zou bereiken. Muziek werd zijn grote passie.
In 1958 brak hij door met “Splish Splash”, een vrolijk rock-'n-rollnummer. Het werd een grote hit en maakte hem in korte tijd bekend bij het tienerpubliek.
Daarna volgden onder andere:
- “Queen of the Hop”
- “Early in the Morning”
- “Dream Lover”
- “Mack the Knife”
- “Beyond the Sea”
- “Clementine”
- “Multiplication”
🎺 Van rock-'n-roll naar swing
Een van de interessantste dingen aan Darin is zijn enorme muzikale ontwikkeling. Hij wilde niet zijn hele carrière een tieneridool blijven.
In 1959 nam hij “Mack the Knife” op, afkomstig uit Die Dreigroschenoper van Kurt Weill en Bertolt Brecht. Darin maakte er een spectaculaire swingversie van, sterk beïnvloed door de stijl van Frank Sinatra en de bigbandtraditie.
Het nummer werd een enorme wereldhit en leverde hem in 1960 een Grammy Award voor Record of the Year op.
Zijn versie van “Beyond the Sea”, gebaseerd op het Franse “La Mer” van Charles Trenet, is eveneens een klassieker geworden.
🎵 Een veelzijdige artiest
Darin kon verschillende stijlen aan:
Rock-'n-roll
- Splish Splash
- Queen of the Hop
Pop
- Dream Lover
- Multiplication
Jazz & swing
- Mack the Knife
- Beyond the Sea
- Clementine
Folk/protestmuziek
- Simple Song of Freedom
Hij had bovendien een heel herkenbare stem: soepel, ritmisch en vaak een beetje nonchalant. Daardoor kon hij zowel een romantische ballad als een energiek swingnummer overtuigend brengen.
🎬 Bobby Darin als acteur
Darin was ook actief in Hollywood. Hij speelde onder andere naast Sandra Dee, met wie hij van 1960 tot 1967 getrouwd was.
Een belangrijke film voor hem was Come September (1961). Voor zijn rol in Captain Newman, M.D. uit 1963 kreeg hij een Oscar-nominatie voor Beste Mannelijke Bijrol.
❤️ Een bewogen privéleven
Zijn huwelijk met Sandra Dee was veelbesproken. Samen kregen zij een zoon, Dodd Darin.
Darin had zijn hele leven ernstige hartproblemen. Hij onderging meerdere medische behandelingen en operaties. Ondanks zijn kwetsbare gezondheid bleef hij optreden en muziek maken.
Op 20 december 1973 overleed Bobby Darin in Los Angeles, slechts 37 jaar oud, aan complicaties na een hartoperatie.
⭐ Zijn betekenis
Bobby Darin is vooral bijzonder omdat hij in relatief korte tijd meerdere carrières leek te hebben. Hij begon als rock-'n-rollster, werd vervolgens popidool, transformeerde zichzelf tot crooner en swingzanger en eindigde zijn carrière met meer persoonlijke en maatschappelijk getinte muziek.
Voor liefhebbers van crooners is vooral zijn periode rond 1959–1963 interessant. Als je bijvoorbeeld houdt van Frank Sinatra, Dean Martin, Tony Bennett, Vic Damone en Nat King Cole, is Bobby Darin eigenlijk een onmisbare naam.
Sammy Davis Jr.
Sammy Davis Jr.
Sammy Davis Jr. (1925–1990) was een van de meest veelzijdige Amerikaanse entertainers van de 20e eeuw. Hij was zanger, danser, acteur, komiek en imitator en werd vooral bekend als lid van de beroemde Rat Pack.
🎤 Een geboren entertainer
Sammy Davis Jr. werd geboren op 8 december 1925 in Harlem, New York. Hij groeide op in de showbusiness. Zijn vader, Sammy Davis Sr., werkte als danser en zijn moeder, Elvera Sanchez, was eveneens entertainer.
Als kind stond Sammy al op het podium. Hij leerde zingen, tapdansen, acteren en entertainen en ontwikkelde zich tot een uitzonderlijk talent.
Zijn bijnaam "Mr. Entertainment" was dan ook zeer toepasselijk.
⭐ De Rat Pack
In de jaren vijftig en zestig werd Sammy vooral bekend door zijn samenwerking met:
Frank Sinatra
Dean Martin
Peter Lawford
Joey Bishop
Deze groep werd bekend als de Rat Pack. Ze traden veel op in Las Vegas en combineerden muziek, humor en improvisatie.
Sammy was binnen de groep de grote showman: hij kon zingen, dansen, grappen maken en moeiteloos verschillende artiesten imiteren.
🎶 Zijn muziek
Als zanger had Davis een warme, soepele stem die uitstekend paste bij de crooner- en traditional-popstijl.
Enkele bekende nummers van hem zijn:
"The Candy Man" – zijn grootste hit, nummer 1 in de VS in 1972
"I've Gotta Be Me"
"Mr. Bojangles"
"What Kind of Fool Am I?"
"Something's Gotta Give"
"Once in a Lifetime"
Voor iemand die geïnteresseerd is in crooners is Sammy Davis Jr. interessant omdat hij eigenlijk meer was dan alleen een crooner. Hij combineerde de klassieke Amerikaanse zangstijl met jazz, Broadway, swing, soul en entertainment.
💃 Een fenomenale danser
Zijn danskwaliteiten waren minstens zo indrukwekkend als zijn zang.
Hij was vooral beroemd om zijn tapdance. Sammy kon razendsnel voetenwerk combineren met komische timing en acrobatische bewegingen. Hij bewonderde onder anderen Fred Astaire en Gene Kelly.
Hij was bovendien een geweldige imitator. Hij kon bijvoorbeeld andere bekende entertainers en muzikanten nadoen.
🎬 Film en televisie
Davis speelde ook in films en televisieshows. Hij was onder andere te zien in:
Ocean's 11 (1960)
Robin and the 7 Hoods (1964)
Sergeants 3 (1962)
Cannonball Run (1981)
Zijn rol in Ocean's 11 is bijzonder bekend omdat hij daarin samen met Frank Sinatra en Dean Martin speelde.
🇺🇸 Een belangrijke pionier
Sammy Davis Jr. kreeg tijdens zijn carrière te maken met racisme en discriminatie. Als zwarte entertainer was het in de jaren veertig, vijftig en zestig niet vanzelfsprekend dat hij dezelfde kansen kreeg als witte artiesten.
Zijn enorme succes in Las Vegas en Hollywood hielp mee om deuren te openen voor andere zwarte entertainers.
Hij werd daardoor niet alleen een populaire artiest, maar ook een belangrijke figuur in de Amerikaanse entertainmentgeschiedenis.
❤️ Zijn privéleven
Sammy trouwde meerdere keren. Zijn huwelijk met de Zweedse actrice May Britt kreeg in 1960 veel aandacht. Hun interraciale huwelijk was destijds controversieel in de Verenigde Staten.
Hij had daarnaast een zeer bekend sociaal leven binnen de Hollywood- en Las Vegaswereld.
Sammy Davis Jr. overleed op 16 mei 1990, op 64-jarige leeftijd.
🎵 Waarom hij zo bijzonder is
Sammy Davis Jr. is moeilijk in één muziekgenre te plaatsen. Je kunt hem zien als een kruising van:
crooner + jazzzanger + showman + tapdanser + komiek + acteur + imitator.
Waar Frank Sinatra vooral bekendstaat om zijn zang en Dean Martin om zijn ontspannen crooner-stijl, was Sammy de allround entertainer van de Rat Pack.
Als je van Bobby Darin, Frank Sinatra, Dean Martin, Vic Damone, Nat King Cole en andere crooners houdt, is Sammy Davis Jr. zeker een artiest om verder te ontdekken.
Neil Diamond
Neil Diamond
Neil Diamond is een van de bekendste Amerikaanse singer-songwriters van de tweede helft van de 20e eeuw. Hij werd beroemd met een combinatie van pop, rock, folk, country-invloeden en romantische ballads. Zijn grote kracht was vooral zijn vermogen om heel persoonlijke gevoelens om te zetten in liedjes die voor een groot publiek herkenbaar waren. De Rock & Roll Hall of Fame omschrijft hem als iemand die voor zichzelf schreef, maar voor iedereen sprak.
🎤 Begin van zijn carrière
Neil Leslie Diamond werd geboren op 24 januari 1941 in Brooklyn, New York. Zijn jeugd was niet altijd gemakkelijk: zijn gezin verhuisde regelmatig, waardoor hij vaak van school wisselde. Muziek en vooral het schrijven van liedjes werden voor hem een belangrijke uitlaatklep.
In de jaren 60 begon hij aanvankelijk vooral als songwriter. Hij werkte in de beroemde Brill Building in New York, waar veel belangrijke Amerikaanse popsongwriters actief waren.
Een bijzonder aspect van Diamond is dat hij niet meteen als zanger de grote ster werd. Eerst werden zijn composities door andere artiesten opgenomen. Daarna ontwikkelde hij zich steeds sterker tot uitvoerend artiest.
🌟 De grote doorbraak
Zijn carrière kwam eind jaren 60 en begin jaren 70 echt op gang. Nummers als:
Solitary Man
Cherry, Cherry
Sweet Caroline
Cracklin' Rosie
I Am... I Said
Song Sung Blue
Holly Holy
Brother Love's Travelling Salvation Show
Kentucky Woman
You Don't Bring Me Flowers
September Morn
Heartlight
werden internationale klassiekers.
Vooral "Sweet Caroline" groeide uit tot zijn absolute herkenningsnummer. Het lied werd in 1969 uitgebracht en is sindsdien veel meer geworden dan alleen een pophit: het is een echt meezingnummer geworden dat in stadions, cafés en tijdens allerlei evenementen wordt gespeeld.
🎸 Neil Diamond als performer
Diamond was niet alleen een songwriter, maar ook een zeer sterke liveartiest. Hij ontwikkelde in de jaren 70 een grote reputatie als entertainer.
Een belangrijk album is Hot August Night uit 1972. Dit livealbum wordt beschouwd als een van de beste documenten van Diamond als podiumartiest.
Zijn optredens waren groter en energieker dan je misschien zou verwachten wanneer je alleen zijn romantische ballads kent. Hij kon een zaal met duizenden mensen gemakkelijk meenemen in zijn muziek.
🎵 Zijn muziekstijl
Neil Diamond is moeilijk in één genre onder te brengen. Je hoort elementen van:
pop + rock + folk + country + singer-songwriter + easy listening
Zijn stem is daarbij heel herkenbaar: warm, enigszins nasaal en soms behoorlijk krachtig. Zijn liedjes hebben vaak duidelijke melodieën en teksten over liefde, eenzaamheid, herinneringen, verlangen, geloof, ouder worden en het leven zelf.
Dat maakt hem interessant als je van klassieke crooners en oudere popmuziek houdt. Hij is geen crooner in de klassieke Sinatra- of Perry Como-betekenis, maar hij heeft wel dezelfde nadruk op stem, melodie en tekst.
🏆 Erkenning
Diamond behoort tot de succesvolste Amerikaanse artiesten aller tijden. Volgens zijn officiële website heeft hij wereldwijd meer dan 130 miljoen albums verkocht en scoorde hij 37 Top 40-singles. Hij werd opgenomen in zowel de Songwriters Hall of Fame als de Rock & Roll Hall of Fame. In 2011 kreeg hij bovendien de Kennedy Center Honor.
🎭 A Beautiful Noise
Zijn leven en carrière werden later verwerkt in de Broadway-musical A Beautiful Noise: The Neil Diamond Musical. Daarmee kreeg zijn muziek opnieuw aandacht bij een jonger publiek.
Ook in recente jaren blijft zijn muziek actief. In 2026 verscheen het album Wild At Heart, het derde en laatste album uit zijn samenwerking met producer Rick Rubin, met tien eerder onuitgebrachte nummers uit de sessies voor Home Before Dark.
Sacha Distel
🎙️ Sacha Distel
Sacha Distel was een Franse zanger, jazzgitarist, componist en entertainer die vooral bekend werd als elegante crooner. Hij werd geboren als Alexandre Distel op 29 januari 1933 in Parijs en overleed op 22 juli 2004, 71 jaar oud.
Wat Sacha Distel bijzonder maakt, is dat hij eigenlijk eerst een zeer gerespecteerde jazzgitarist was en pas daarna een populaire zanger werd.
🎸 Zijn begin in de jazz
Distel groeide op in een muzikale omgeving. Zijn moeder was pianiste en zijn oom was de bekende bandleider Ray Ventura. Aanvankelijk speelde hij piano, maar hij stapte later over op gitaar. Hij kreeg onder meer begeleiding van Henri Salvador.
In de jaren vijftig ontwikkelde hij zich tot een uitstekende jazzgitarist. In 1952 ging hij naar de Verenigde Staten, waar hij kennismaakte met de Amerikaanse jazzwereld en de muziek van onder anderen Charlie Parker en Miles Davis. Hij werd bovendien beïnvloed door zangers als Frank Sinatra, Nat King Cole en Tony Bennett.
Hij werkte later met tal van bekende jazzmusici, waaronder Kenny Clarke, Lionel Hampton, John Lewis en Barney Kessel.
🎶 Doorbraak als zanger: Scoubidou
Zijn grote ommekeer kwam in 1958 met "Scoubidou". Distel was toen 25 jaar. Het vrolijke, jazzy nummer werd een enorme hit in Frankrijk en maakte hem in korte tijd tot een populaire artiest.
Het succes van Scoubidou was eigenlijk het begin van zijn tweede carrière: van jazzgitarist naar populaire Franse zanger en crooner.
🌴 La Belle Vie – zijn bekendste lied
Een van zijn belangrijkste nummers werd "La Belle Vie", dat internationaal bekend werd onder de titel "The Good Life". Het nummer groeide uit tot een jazz- en easy-listeningstandard en werd onder meer opgenomen door Tony Bennett.
Voor liefhebbers van de klassieke crooners is dit waarschijnlijk een van de interessantste nummers van Distel. Je hoort daarin heel duidelijk zijn combinatie van Franse elegantie, jazz en de Amerikaanse croonertraditie.
🇬🇧 Ook populair in Engeland
Distel had niet alleen succes in Frankrijk. Hij bouwde ook een behoorlijke carrière op in Groot-Brittannië. Zijn Engelstalige repertoire hielp daarbij enorm.
Een mooi voorbeeld is zijn versie van "Raindrops Keep Fallin' on My Head", die in 1970 in de Britse hitlijst tot nummer 10 kwam.
Zijn officiële biografie beschrijft hem dan ook als iemand die verschillende rollen kon aannemen: jazzman, gitarist, zanger, entertainer en crooner.
📺 De Sacha Show
In Frankrijk werd hij bovendien een grote televisiepersoonlijkheid. Hij presenteerde Le Sacha Show, een variétéprogramma waarin hij zong en gasten ontving. Daardoor werd hij bij een breed publiek bekend, ook bij mensen die niet speciaal naar jazz luisterden.
Hij had daarmee iets gemeen met artiesten als Bing Crosby, Perry Como en Tony Bennett: hij was niet alleen zanger, maar ook een stijlvolle entertainer.
❤️ Brigitte Bardot
Sacha Distel was in de late jaren vijftig ook regelmatig in de Franse showbizzpers te vinden vanwege zijn relatie met Brigitte Bardot. Hun veelbesproken relatie begon nadat Bardot in 1958 op zijn verjaardagsfeest kwam en duurde ongeveer een jaar.
In 1963 trouwde Distel met de Franse skiester Francine Bréaud. Zij bleven samen tot zijn overlijden.
🎼 Een veelzijdig repertoire
Zijn muziek omvatte veel meer dan alleen Franse chansons. Je vindt bij hem:
🎷 jazz
🎙️ crooner
🇫🇷 Franse chanson
🎵 easy listening
💃 variété
🇬🇧 Engelstalige pop
🎸 jazzgitaar
Hij nam gedurende zijn carrière meer dan 200 nummers op en bleef tot op hoge leeftijd actief.
Zijn bekendste nummers om eens te beluisteren zijn onder andere:
"Scoubidou"
"La Belle Vie / The Good Life"
"Toute la pluie tombe sur moi"
"Les Pompiers"
"Un amour comme le nôtre"
"Raindrops Keep Fallin' on My Head"
"Insensiblement"
🕯️ Zijn laatste jaren
In de jaren tachtig kreeg Distel zware tegenslagen te verwerken, waaronder een ernstig auto-ongeluk. Later werd bij hem kanker vastgesteld. Hij bleef echter nog jarenlang optreden en opnemen. In 2004 overleed hij aan kanker in Rayol-Canadel in Zuid-Frankrijk.
In 1997 was hij benoemd tot Chevalier de la Légion d'honneur, een belangrijke Franse onderscheiding.
⭐ Waarom Sacha Distel zo interessant is
Vooral voor liefhebbers van crooners uit de jaren 50, 60 en 70 is Distel een bijzondere artiest. Hij vormt eigenlijk een brug tussen Amerikaanse jazz en crooners enerzijds en de Franse variété anderzijds.
Hij had bovendien een heel herkenbare stijl: zachte stem, ontspannen timing, jazzy gitaarspel, gevoel voor romantiek en een zeer verzorgde uitstraling. Zijn bijnaam "Sacha Sunny Voice" past daar uitstekend bij.
Als je Sacha Distel naast Bing Crosby, Nat King Cole, Tony Bennett, Perry Como en Vic Damone zet, zie je goed waar zijn stijl vandaan kwam — maar Distel had duidelijk een Franse, jazzy elegantie die hem een eigen plaats geeft binnen het crooner-genre.
Eddie Fisher
🎙️ Wie was Eddie Fisher?
Eddie Fisher werd geboren als Edwin Jack Fisher op 10 augustus 1928 in Philadelphia. Hij kwam uit een arm gezin van Russisch-joodse immigranten en bleek al op jonge leeftijd een uitzonderlijk zangtalent te zijn. Op zijn twaalfde zong hij al professioneel op de radio.
Zijn grote doorbraak kwam nadat entertainer Eddie Cantor hem ontdekte en hem hielp om landelijk bekend te worden. Vervolgens tekende Fisher bij RCA Victor.
⭐ Een enorme ster in de jaren 50
Fisher werd vooral bekend door zijn krachtige, heldere tenor. Hij was iets anders dan de meer intieme crooners zoals Perry Como en Bing Crosby. Zijn zang was vaak groter, emotioneler en theatraler.
In de eerste helft van de jaren 50 was hij een ware tieneridool. Hij had tussen 1950 en 1954 maar liefst 35 nummers in de Billboard-hitlijsten, waaronder 22 Top 10-hits en vier nummer-1-hits.
Een aantal belangrijke nummers:
Thinking of You – zijn eerste grote hit uit 1950
Any Time
Tell Me Why
Wish You Were Here
I'm Walking Behind You
Oh! My Pa-Pa (O Mein Papa)
I Need You Now
(You Gotta Have) Heart
Cindy, Oh Cindy
Vooral Oh! My Pa-Pa werd een enorme hit en is tegenwoordig een van de nummers die het sterkst met Fisher worden geassocieerd.
📺 Ook een grote televisiester
Zijn populariteit bleef niet beperkt tot platen. In 1953 kreeg hij zijn eigen programma Coke Time with Eddie Fisher, een kort muziekprogramma dat twee keer per week werd uitgezonden. Later volgde The Eddie Fisher Show.
Hij was daarmee een echte multimedia-ster avant la lettre: platen, radio, televisie, nachtclubs en films.
💕 Debbie Reynolds en Elizabeth Taylor
Het privéleven van Eddie Fisher werd uiteindelijk minstens zo bekend als zijn muziek.
In 1955 trouwde hij met actrice Debbie Reynolds, die toen bekendstond als een soort "America's Sweetheart". Ze kregen twee kinderen: Carrie Fisher, later beroemd als prinses Leia in Star Wars, en Todd Fisher.
Maar het huwelijk kreeg een enorme klap toen Fisher een relatie kreeg met Elizabeth Taylor.
Taylor was op dat moment de weduwe van Fishers goede vriend, filmproducent Mike Todd, die in 1958 bij een vliegtuigongeluk om het leven was gekomen. Fisher en Taylor trouwden in 1959, nadat Fisher van Reynolds was gescheiden. Het schandaal was enorm en beschadigde Fishers imago behoorlijk.
Taylor verliet Fisher later voor acteur Richard Burton.
📉 De opkomst van rock-'n-roll
Fisher had bovendien de pech dat zijn grootste periode samenviel met een enorme verandering in de populaire muziek.
Vanaf het midden van de jaren 50 kwam rock-'n-roll op. Namen als Elvis Presley en later Buddy Holly en andere rockartiesten veranderden het muzikale landschap volledig.
De traditionele popstijl van Fisher raakte daardoor uit de mode. Zijn platenverkoop liep terug en na 1956 zou hij niet meer zo'n grote hitparadester worden.
Hij bleef echter optreden in Las Vegas, nachtclubs en theaters en maakte in de jaren 60 nog enkele platen.
🎬 Films
Fisher probeerde ook een filmcarrière op te bouwen. Hij speelde onder andere samen met Debbie Reynolds in Bundle of Joy (1956). Later speelde hij naast Elizabeth Taylor in Butterfield 8 (1960).
Zijn filmcarrière werd echter nooit zo succesvol als zijn zangcarrière.
⚠️ Een moeilijke periode
In de jaren 60 kreeg Fisher te maken met ernstige problemen rond drugs en persoonlijke crises. Zijn carrière werd bovendien overschaduwd door zijn huwelijken en scheidingen.
Hij trouwde later nog met actrice Connie Stevens, met wie hij twee dochters kreeg, Joely en Tricia Leigh Fisher.
Ondanks alle problemen bleef Fisher optreden en probeerde hij meerdere keren zijn carrière nieuw leven in te blazen.
🎵 Zijn plaats binnen de crooners
Als je Eddie Fisher naast andere zangers uit jouw eerdere vragen zet, zou ik hem ongeveer zo plaatsen:
Bing Crosby → Perry Como → Eddie Fisher → Tony Bennett → Frank Sinatra
Maar Fisher had een duidelijk eigen geluid. Hij was minder ontspannen dan Perry Como en minder jazzy dan Sinatra. Zijn stem was krachtig, romantisch en behoorlijk dramatisch.
Hij vertegenwoordigt vooral de pre-rockperiode van de Amerikaanse populaire muziek, toen orkestbegeleiding, romantische ballads en grote stemmen de hitlijsten domineerden. AllMusic omschrijft hem als een belangrijke popzanger uit het tijdperk vóór de rock-'n-roll.
🕯️ Zijn overlijden
Eddie Fisher overleed op 22 september 2010, 82 jaar oud, in Berkeley, Californië. Hij stierf aan complicaties na een heupoperatie.
Hij wordt tegenwoordig vaak herinnerd vanwege zijn beroemde huwelijken, maar dat doet eigenlijk tekort aan zijn muzikale betekenis. In het begin van de jaren 50 was Eddie Fisher één van de grootste mannelijke popsterren van Amerika.
Serge Gainsbourg
Serge Gainsbourg
Serge Gainsbourg was een van de meest bijzondere en provocerende figuren uit de Franse muziekgeschiedenis. Hij was zanger, songwriter, componist, dichter, acteur en filmmaker. Zijn echte naam was Lucien Ginsburg. Hij werd geboren op 2 april 1928 in Parijs en overleed daar op 2 maart 1991, 62 jaar oud.
🎹 Van schilder naar muzikant
Gainsbourg groeide op in een muzikaal gezin. Zijn vader was pianist en leerde hem piano spelen. Zelf wilde Lucien aanvankelijk vooral schilder worden en studeerde hij aan de kunstacademie.
Uiteindelijk belandde hij echter als pianist in Parijse bars en cabarets. De ontmoeting met schrijver en zanger Boris Vian was belangrijk voor zijn ontwikkeling. Gainsbourg nam daarna zijn artiestennaam aan en begon eigen chansons te schrijven.
Zijn eerste grote bekendheid kwam met "Le Poinçonneur des Lilas" uit 1958, een somber lied over een kaartjesknipper in de Parijse metro.
🎼 Een muzikale kameleon
Wat Gainsbourg zo interessant maakt, is dat hij zich nooit tot één genre beperkte. Hij werkte met:
Franse chanson
jazz
pop
rock
psychedelische muziek
funk
reggae
Latijnse ritmes
filmmuziek
Hij combineerde bovendien klassieke melodieën met moderne popproducties. Dat maakte zijn muziek vaak behoorlijk vernieuwend.
⭐ De grote hits
Een aantal nummers die absoluut bij Gainsbourg horen:
"Le Poinçonneur des Lilas" – 1958
Zijn vroege doorbraak en een prachtig voorbeeld van zijn donkere chansonstijl.
"La Javanaise" – 1962
Een elegante, romantische chanson die later een klassieker werd.
"Poupée de cire, poupée de son" – 1965
Geschreven voor France Gall. Met dit nummer won Luxemburg het Eurovisie Songfestival.
"Bonnie and Clyde" – 1968
Een opvallend duet met Brigitte Bardot.
"Je t'aime... moi non plus" – 1969
Zijn wereldberoemde duet met Jane Birkin.
"Histoire de Melody Nelson" – 1971
Een van zijn artistiek meest gewaardeerde albums.
"Aux armes et caetera" – 1979
Zijn controversiële reggaeversie van het Franse volkslied "La Marseillaise".
❤️ Brigitte Bardot en Jane Birkin
Gainsbourgs privéleven was nauw verweven met zijn muziek.
Met Brigitte Bardot had hij in 1967 een korte maar zeer invloedrijke relatie. Voor haar schreef hij onder andere "Bonnie and Clyde", "Harley Davidson" en "Initials B.B.".
Daarna kwam Jane Birkin in zijn leven. Samen namen zij in 1969 "Je t'aime... moi non plus" op. Het nummer veroorzaakte wereldwijd een enorm schandaal vanwege de zeer erotische tekst en de hoorbare zuchten van Birkin. In verschillende landen werd het nummer verboden of gecensureerd.
Juist daardoor werd het een internationale klassieker.
🔥 Gainsbarre
Later creëerde Gainsbourg een soort alter ego: "Gainsbarre". Dat was de donkere, zelfdestructieve kant van zijn persoonlijkheid.
Hij werd steeds meer bekend om zijn alcoholgebruik, sigaretten, provocaties en soms schokkende televisieoptredens. Tegelijkertijd bleef hij een buitengewoon intelligente en creatieve songwriter. Universal Music omschrijft zijn werk als een combinatie van onder andere jazz, chanson, psychedelia, rock, funk, reggae en filmmuziek.
📻 Serge Gainsbourg en Nederland
Voor Nederlandse luisteraars is vooral "Je t'aime... moi non plus" belangrijk. Het nummer werd eind jaren zestig enorm bekend en kreeg in Nederland veel aandacht via de zeezenders. VPRO beschrijft hoe het nummer via onder andere Radio Veronica en Radio London bij het Nederlandse publiek terechtkwam.
Dat maakt Gainsbourg ook interessant binnen de geschiedenis van de piratenradio en de muziek van de jaren 60.
🏆 Waarom is hij zo belangrijk?
Gainsbourg was veel meer dan de man achter "Je t'aime". Hij veranderde het Franse chanson door poëzie, humor, erotiek, provocatie en verschillende muziekstijlen met elkaar te combineren.
Zijn invloed is na zijn dood zelfs groter geworden. Zijn muziek wordt nog steeds opnieuw uitgebracht, gecoverd en gebruikt als inspiratie door nieuwe artiesten.
Gainsbourg is vooral interessant als je houdt van Franse chansons, jaren 60/70-pop, crooners, jazz, exotische ritmes en eigenzinnige songwriters.
Bobby Goldsboro
Bobby Goldsboro is een Amerikaanse zanger, songwriter, gitarist en producer die vooral bekend werd door zijn emotionele pop- en countrysongs. Hij werd geboren op 18 januari 1941 in Marianna, Florida en groeide op in Dothan, Alabama.
🎸 Begin bij Roy Orbison
Een interessant onderdeel van zijn carrière is dat Goldsboro niet meteen als soloartiest begon. Begin jaren zestig speelde hij gitaar in de begeleidingsband van Roy Orbison. Hij reisde ongeveer drie jaar met Orbison door Amerika en Europa en maakte daarbij ook een tournee waarbij The Beatles optraden.
Orbison moedigde hem bovendien aan om zelf liedjes te schrijven. Dat bleek een belangrijke stap in zijn carrière.
⭐ Doorbraak als soloartiest
In 1964 begon Goldsboro aan zijn solocarrière. Zijn eerste grote succes was:
See the Funny Little Clown – 1964
Little Things – 1965
Whenever He Holds You – 1965
Voodoo Woman – 1965
It's Too Late – 1966
Blue Autumn – 1966
Zijn stijl was een combinatie van pop, country, easy listening en het zogenaamde countrypolitan-geluid. Zijn stem was zacht en gevoelig, waardoor zijn liedjes vooral draaiden om relaties, liefde, herinneringen en emoties.
In totaal had hij volgens zijn officiële biografie 29 opeenvolgende singles die in verschillende Billboard-hitlijsten terechtkwamen.
💔 „Honey” – zijn grootste hit
Zijn absolute wereldhit kwam in 1968 met Honey.
Het bijzondere is dat Goldsboro het nummer niet zelf schreef. Het werd geschreven door Bobby Russell. Goldsboro hoorde het nummer en besloot het op te nemen.
Het lied vertelt het verhaal van een man die terugkijkt op zijn huwelijk en uiteindelijk beseft dat zijn jonge vrouw is overleden. Het is daardoor een bijzonder sentimenteel en verdrietig nummer.
Honey werd gigantisch populair:
🇺🇸 5 weken nummer 1 in de Billboard Hot 100
🇺🇸 ook nummer 1 op de countryhitlijst
🇬🇧 nummer 2 in Groot-Brittannië
🇦🇺 nummer 1 in Australië
wereldwijd miljoenen exemplaren verkocht
genomineerd voor twee Grammy Awards
De plaat was zelfs het best verkochte nummer ter wereld in 1968 volgens de bronnen over zijn carrière.
🎵 Andere bekende nummers
Naast Honey zijn vooral deze nummers interessant als je van de muziek uit de jaren 60 en 70 houdt:
See the Funny Little Clown
Een vrolijker, typisch vroeg-60s popnummer waarmee Goldsboro doorbrak.
Little Things
Een wat steviger nummer uit 1965. Het bereikte nummer 13 in de Amerikaanse Billboard Hot 100.
With Pen in Hand
Een prachtig melancholiek nummer dat later door verschillende andere artiesten werd opgenomen.
Little Green Apples
Een nummer dat uitgroeide tot een klassieker en door meerdere artiesten werd opgenomen.
Watching Scotty Grow
Geschreven door Mac Davis en door Goldsboro opgenomen in 1971. Het werd een grote hit in de categorie soft rock/adult contemporary.
Summer, the First Time
Een van zijn bekendste latere nummers, met een meer volwassen en nostalgische sfeer.
📺 Zijn eigen televisieshow
Goldsboro was niet alleen zanger. In de jaren zeventig kreeg hij zijn eigen programma, The Bobby Goldsboro Show. Het programma liep drie seizoenen en maakte hem ook buiten de muziekwereld bekend. Hij verscheen daarnaast regelmatig in Amerikaanse televisieprogramma's en talkshows.
✍️ Een succesvolle songwriter
Goldsboro was ook een zeer productieve componist. Zijn liedjes werden opgenomen door artiesten als Aretha Franklin, John Denver, Paul Anka, Dolly Parton, Johnny Cash, Conway Twitty en Bette Midler. Hij kreeg volgens zijn officiële biografie 27 BMI-awards.
Later richtte hij in Nashville zijn eigen muziekuitgeverij House of Gold Music op. Via die onderneming was hij betrokken bij het uitgeven van onder meer Behind Closed Doors en Wind Beneath My Wings.
🎨 Een verrassend tweede leven
Na zijn actieve carrière als popzanger hield Goldsboro zich bezig met allerlei andere creatieve activiteiten. Hij schreef en produceerde kinderprogramma's, waaronder The Swamp Critters of Lost Lagoon, waarvoor hij zelfs de muziek, instrumenten, scripts en stemmen verzorgde.
Vanaf de jaren 2000 ontwikkelde hij zich bovendien als kunstschilder, vooral met landschappen, vogels en bloemen.
🇳🇱 Bobby Goldsboro in Nederland
Ook in Nederland is hij vooral blijven hangen bij liefhebbers van oude pop, easy listening, country-pop en de muziek uit de jaren 60. Zijn naam hoort bij dezelfde nostalgische muzieksfeer als bijvoorbeeld Bobby Vee, Gene Pitney, Glen Campbell, Jim Reeves en Andy Williams.
Buddy Greco
Buddy Greco
Buddy Greco was een Amerikaanse zanger, pianist, arrangeur en entertainer die vooral bekend werd met een combinatie van jazz, traditional pop, swing en bigbandmuziek. Zijn echte naam was Armando Joseph Greco. Hij werd geboren op 14 augustus 1926 in Philadelphia en overleed op 10 januari 2017 in Las Vegas, 90 jaar oud.
🎹 Een wonderkind op de piano
Greco was al heel jong muzikaal. Hij begon rond zijn vierde met piano en trad als kind al op de radio op. Hij kreeg een klassieke pianoopleiding, maar raakte sterk geïnteresseerd in jazz.
Een bijzonder moment kwam toen hij slechts 16 jaar oud was. Bandleider Benny Goodman ontdekte hem in Philadelphia en nam hem mee in zijn orkest. Greco werkte daar niet alleen als pianist en zanger, maar ook als arrangeur. Hij toerde ongeveer vier jaar internationaal met de beroemde bigband.
🎤 Zijn solocarrière
Na zijn periode bij Goodman begon Greco aan een lange solocarrière. Hij was een veelzijdige artiest: hij kon een nummer heel swingend brengen, maar ook een romantische ballad of een jazzy standard.
Hij werd vaak omschreven als een "singer's singer" en "musician's musician" – iemand die zowel door andere zangers als door muzikanten werd gerespecteerd. In zijn carrière maakte hij meer dan 60 albums.
Zijn repertoire was bovendien breed. Naast jazz en pop nam hij ook countrymateriaal en eigentijdse nummers op.
⭐ "The Lady Is a Tramp"
Zijn bekendste opname is zonder twijfel "The Lady Is a Tramp", zijn eigen swingende interpretatie van de beroemde Rodgers & Hart-song.
Greco maakte er in 1960 een grote hit van. De single verkocht meer dan een miljoen exemplaren en bereikte in Groot-Brittannië de 26e plaats.
Andere bekende nummers van hem zijn:
"Ooh! Look-A There, Ain't She Pretty"
"Around the World"
"Mr. Lonely"
"I Can't Begin to Tell You"
"Put Yourself in My Place"
"Walking on New Grass"
🎰 Las Vegas en de Rat Pack-sfeer
Buddy Greco paste uitstekend bij de wereld van Las Vegas, nachtclubs en de zogenaamde supper-club entertainment. Hij stond regelmatig op het podium met grote orkesten en was nauw verbonden met de entertainmentwereld waarin ook Frank Sinatra, Dean Martin en Sammy Davis Jr. actief waren.
Zijn stijl had daardoor veel gemeen met de sfeer van de Rat Pack: goed geklede entertainers, grote orkesten, jazzstandards, humor en een flinke dosis showmanship.
🇬🇧 Ook populair in Groot-Brittannië
Greco had bovendien een bijzondere band met Groot-Brittannië. Hij trad er jarenlang op en woonde er een periode. Hij speelde onder andere bij Ronnie Scott's Jazz Club in Londen en werkte met de BBC Big Band.
In 2010 bracht hij zelfs een Sinatra-tribute met het BBC Concert Orchestra.
🎬 Televisie en The Beatles
Greco was niet uitsluitend een platenartiest. In de jaren zestig verscheen hij veel op televisie. In 1967 presenteerde hij de CBS-serie Away We Go. Hij was ook actief als acteur en verscheen onder meer in de film The Girl Who Knew Too Much uit 1969.
Een opvallend moment in zijn carrière was zijn optreden op dezelfde gelegenheid als The Beatles, tijdens een koninklijk variété-evenement voor koningin Elizabeth II.
💿 Interessante albums
Voor liefhebbers van de klassieke croonerperiode zijn onder andere deze albums interessant:
Buddy Greco at Mister Kelly's (1956)
My Buddy (1959)
Songs for Swinging Losers (1961)
I Like It Swinging (1961)
Buddy & Soul (1962)
My Last Night in Rome (1964)
Big Band & Ballads (1966)
Buddy's in a Brand New Bag (1966)
Let the Sunshine In (1969)
🎵 Wat maakt Buddy Greco bijzonder?
Buddy Greco een interessante naam omdat hij eigenlijk tussen verschillende werelden in zat. Hij was niet alleen een crooner zoals Perry Como of Vic Damone, maar ook een serieuze jazzpianist en arrangeur.
Je hoort bij hem daardoor vaak:
crooner + jazzpiano + bigband + swing + Las Vegas-showmanship.
Dat maakt hem vooral interessant als je houdt van Frank Sinatra, Bobby Darin, Sammy Davis Jr., Tony Bennett, Vic Damone en Bobby Darin. Greco had met die artiesten een vergelijkbare Amerikaanse nachtclub- en bigbandsfeer, maar zijn pianospel gaf hem een duidelijk eigen karakter.
Engelbert Humperdinck
Engelbert Humperdinck is een van de bekendste crooners en easy-listeningzangers uit de jaren 60 en 70. Zijn grote, romantische stem en vaak zeer dramatische arrangementen maakten hem wereldwijd populair.
🎤 Wie is Engelbert Humperdinck?
Engelbert Humperdinck werd geboren als Arnold George Dorsey op 2 mei 1936 in Madras, Brits-Indië (het huidige Chennai, India). Hij groeide grotendeels op in Engeland.
Aanvankelijk trad hij op onder zijn eigen naam, maar hij had moeite om door te breken. In 1965 nam hij de artiestennaam Engelbert Humperdinck aan, naar de Duitse componist van de opera Hänsel und Gretel.
Zijn carrière veranderde vervolgens razendsnel.
⭐ Zijn grote doorbraak
In 1967 kwam zijn grote internationale doorbraak met:
"Release Me"
Het nummer werd een enorme hit in Groot-Brittannië en vele andere landen. In het Verenigd Koninkrijk stond het maar liefst 56 weken in de hitlijst en bereikte het de tweede plaats.
Daarna volgden grote hits zoals:
The Last Waltz (1967)
A Man Without Love (1968)
Am I That Easy to Forget (1968)
Les Bicyclettes de Belsize (1968)
Quando Quando Quando
There Goes My Everything
Please Release Me
After the Lovin' (1976)
Vooral The Last Waltz en A Man Without Love zijn inmiddels echte klassiekers uit het crooner- en easy-listeningrepertoire.
🎶 Zijn stijl
Engelbert zat precies op het kruispunt van verschillende muziekstijlen:
crooner • traditional pop • easy listening • schlager • adult contemporary
Zijn muziek kenmerkt zich door:
een diepe, warme en krachtige stem;
romantische liefdesliedjes;
grote orkesten en strijkers;
dramatische opbouw;
veel vibrato;
een zeer verzorgde, soms bijna theatrale presentatie.
Daarmee was hij een soort Britse tegenhanger van zangers als Tom Jones, Matt Monro, Andy Williams en Bobby Vinton.
🇬🇧 Engelbert en Tom Jones
Een interessante vergelijking is die met Tom Jones. Ze werden in de jaren 60 regelmatig als concurrenten gezien.
Tom Jones had echter meer een soul-, rhythm-and-blues- en rock-'n-rollachtergrond, terwijl Engelbert zich sterker richtte op romantische ballads en easy listening.
Je zou het zo kunnen zeggen:
Tom Jones was de krachtige soulvolle showman; Engelbert was de romantische gentleman-crooner.
🎬 A Man Without Love
Een van zijn bekendste nummers is "A Man Without Love" uit 1968. Het nummer is later opnieuw veel aandacht gaan krijgen doordat het prominent werd gebruikt in de Marvel-serie Moon Knight.
Het lied is een prachtig voorbeeld van Engelberts stijl: melancholiek, romantisch en groots gearrangeerd.
🏆 Een internationale carrière
Engelbert werd vooral populair in:
Groot-Brittannië
Verenigde Staten
Canada
Australië
Zuid-Afrika
Duitsland
Nederland
België
Hij verkocht wereldwijd tientallen miljoenen platen en bleef gedurende vele decennia optreden.
Ook toen de grote hits uit de jaren 60 voorbij waren, bleef hij een zeer geliefde liveartiest. Zijn repertoire is bovendien bijzonder geschikt voor radio's die oldies, crooners en easy listening draaien.
🇳🇱 Engelbert in Nederland
Ook in Nederland had Engelbert Humperdinck een grote populariteit. Zijn muziek past uitstekend bij de nostalgische sfeer van de jaren 60 en 70: romantische orkesten, grote stemmen en melodieën die onmiddellijk herkenbaar zijn.
👔 Zijn imago
Naast zijn stem werd Engelbert ook bekend om zijn opvallende verschijning. In de jaren 60 en 70 droeg hij vaak zeer verzorgde pakken, brede revers en grote kapsels. Zijn uiterlijk hoorde helemaal bij de glamour van die periode.
Hij werd daardoor een typisch voorbeeld van de showbusiness-crooner uit de gouden jaren van de televisie en het variété.
Engelbert Humperdinck is daarmee een belangrijke naam binnen de geschiedenis van de crooner en easy-listeningmuziek: minder jazzgericht dan Frank Sinatra en minder soulgericht dan Tom Jones, maar juist gespecialiseerd in de grote romantische ballad.
Red Hurley
Red Hurley is een Ierse zanger die vooral bekend werd in de jaren 70, eerst als zanger van de populaire showband The Nevada en daarna als solozanger. Hij staat bekend om zijn krachtige, warme en emotionele stem en wordt vaak geassocieerd met pop, easy listening en gospel.
🎤 Begin van zijn carrière
Red Hurley werd geboren als Brian Hurley in Dublin in 1949. Zijn professionele carrière begon eind jaren 60. Hij zong aanvankelijk bij The Colours en vervolgens bij The Wheels. Met The Wheels had hij al enkele Ierse hits, waaronder Isadora, Take Me Tonight en Poor Man's Roses.
In 1971 werd hij leadzanger van The Nevada Showband. Dat was een belangrijke stap: de Ierse showbands waren in die periode enorm populair en Red groeide uit tot een van de bekendste mannelijke zangers van Ierland. Met The Nevada behaalde hij verschillende grote hits.
⭐ Succes als solozanger
In 1974 begon Hurley aan een solocarrière. Zijn grote doorbraak kwam met "Love Is All", dat in Ierland de nummer 1-positie bereikte. Daarna volgde onder andere "Broken Promises", eveneens een nummer 1-hit.
Andere bekende nummers uit zijn carrière zijn:
Love Is All
Broken Promises
I Know
Kiss Me Goodbye
I Never Said Goodbye
Tennessee Special
In Shame Love, In Shame
You're My Day, You're My Night
You Don't Have to Say You Love Me
The Furey Man
When
Zijn stijl past uitstekend bij de klassieke crooner/easy-listeningtraditie: grote melodieën, romantische teksten en een volle, expressieve zangstem.
🇮🇪 Eurovision Song Contest 1976
Een van de bekendste momenten uit zijn carrière was zijn deelname aan het Eurovision Song Contest 1976 in Den Haag.
Hij vertegenwoordigde Ierland met "When", geschreven door Brendan Graham. Hurley eindigde uiteindelijk op de 10e plaats met 54 punten.
Interessant is dat Brendan Graham later een zeer belangrijke naam in de geschiedenis van het Eurovisiesongfestival zou worden. Hij schreef namelijk ook de winnende Ierse liedjes "Rock 'n' Roll Kids" (1994) en "The Voice" (1996).
🇺🇸 Een nieuwe fase in Amerika
In de jaren 90 bracht Hurley een deel van zijn tijd in de Verenigde Staten door. Daar bouwde hij geleidelijk een nieuw publiek op. Zijn carrière kreeg in de jaren 2000 opnieuw een sterke impuls, onder andere door het album You're Still You.
Ook spirituele en religieuze muziek werd steeds belangrijker in zijn repertoire. Hij werkte in Amerika samen met de beroemde schrijfster en dichter Maya Angelou, die hem hielp bij zijn introductie bij het Amerikaanse publiek.
🎶 Een lange carrière
Wat Red Hurley bijzonder maakt, is zijn enorme lange carrière. Hij begon eind jaren 60 en bleef tientallen jaren optreden. In 2010 vierde hij 40 jaar in de showbusiness met een uitverkochte tour door Ierland, waarbij Rita Coolidge als speciale gast optrad.
Ook veel later bleef hij actief als concertartiest. In 2022 begon hij bijvoorbeeld aan een 50-jarig jubileumtournee.
📻 Waarom hij interessant is voor liefhebbers van oude muziek
Hij zit een beetje tussen de klassieke crooner en de Europese showband-/schlagerzanger in. Zijn stem is groter en dramatischer dan die van bijvoorbeeld Perry Como, terwijl zijn repertoire vaak dezelfde romantische en easy-listening-sfeer heeft.
Gregory Isaacs
Gregory Isaacs was een van de meest karakteristieke stemmen uit de Jamaicaanse reggae. Hij kreeg de bijnaam “The Cool Ruler” vanwege zijn ontspannen uitstraling en vooral zijn warme, soepele en licht melancholische stem. Hij werd een belangrijke pionier van lovers rock, maar maakte ook stevige roots-reggae en maatschappelijk geëngageerde nummers.
🎤 Beginjaren
Gregory Anthony Isaacs werd geboren in Kingston, Jamaica, in 1950/1951 — bronnen verschillen één jaar over zijn geboortejaar. Al op jonge leeftijd deed hij mee aan talentenjachten. In de jaren 70 begon hij serieus platen op te nemen.
Rond 1973 richtte hij samen met zanger Errol Dunkley het label en de platenzaak African Museum op. Dat werd belangrijk voor zijn verdere carrière en gaf hem de mogelijkheid om veel van zijn eigen muziek uit te brengen.
❤️ Pionier van Lovers Rock
Isaacs was bijzonder belangrijk voor de ontwikkeling van lovers rock: reggae met romantische teksten, een zachte sfeer en vaak een soulvolle zangstijl.
Een vroeg belangrijk nummer was “My Only Lover”. Zijn stijl onderscheidde zich duidelijk van de meer militante roots-reggae van bijvoorbeeld Bob Marley. Isaacs kon echter beide kanten aan: romantische liefdesliedjes én nummers over sociale problemen.
⭐ De grote periode: 1978–1982
Zijn album Cool Ruler uit 1978 werd bepalend voor zijn reputatie. De titel werd uiteindelijk zijn bijnaam. Op het album komen zowel lovers rock als meer culturele/reggae-nummers voor.
Daarna volgde Soon Forward (1979), opnieuw een belangrijk album. Isaacs werkte in deze periode samen met grote namen uit de Jamaicaanse muziekwereld, waaronder Sly & Robbie, Lee “Scratch” Perry en verschillende belangrijke producers en muzikanten.
🌙 “Night Nurse”
Zijn bekendste nummer is zonder twijfel “Night Nurse” uit 1982.
Het nummer staat op het album Night Nurse, dat bij Island Records verscheen. De combinatie van de rustige reggae, de herkenbare baslijn en Isaacs' zwoele stem maakte het tot zijn internationale visitekaartje. Het album bereikte in het Verenigd Koninkrijk zelfs nummer 32.
“Night Nurse” is inmiddels een klassieker binnen de reggae en wordt nog steeds veel gedraaid.
🎬 Gregory Isaacs in Rockers
Isaacs was ook te zien in de beroemde Jamaicaanse reggae-film Rockers uit 1978. Daarmee werd hij onderdeel van een film die tegenwoordig als een belangrijk tijdsdocument van de Jamaicaanse reggaecultuur wordt beschouwd.
⚠️ Moeilijke jaren
Zijn succes werd in de jaren 80 overschaduwd door ernstige problemen met drugs en justitie. In 1982 kreeg hij een gevangenisstraf vanwege een illegaal vuurwapen. Ook raakte hij verslaafd aan cocaïne. Isaacs sprak later zelf openhartig over de enorme schade die zijn verslaving had veroorzaakt.
Toch bleef hij muziek maken. Hij was buitengewoon productief en werkte met een enorme hoeveelheid Jamaicaanse producers. Daardoor bestaat zijn catalogus uit honderden singles en een zeer groot aantal albums en compilaties.
🎶 Belangrijke nummers
Als je Gregory Isaacs wilt leren kennen, zou ik beginnen met:
Night Nurse
My Only Lover
Love Is Overdue
Soon Forward
Mr. Cop
Slave Master
Rumours
Permanent Lover
If I Don't Have You
Tune In
Wailing Rudie
Number One
Daarmee hoor je meteen de verschillende kanten van Isaacs: romantische lovers rock, roots-reggae, sociale kritiek en zijn typische melancholische zangstijl.
🕯️ Zijn laatste jaren
Isaacs bleef ondanks zijn gezondheidsproblemen tot in de jaren 2000 optreden en opnemen. In 2008 verscheen Brand New Me, dat een Grammy-nominatie kreeg. In 2010 verscheen Isaacs Meets Isaac, een samenwerking met de Zimbabwaanse reggaeartiest King Isaac.
Gregory Isaacs overleed op 25 oktober 2010 in Londen, op 59-jarige leeftijd, aan longkanker.
📻 Waarom hij zo belangrijk is
Gregory Isaacs hoort samen met artiesten als Dennis Brown, John Holt en Freddie McGregor tot de grote stemmen van de Jamaicaanse lovers-rocktraditie. Zijn kracht zat niet in een spectaculaire stem zoals bij sommige soulzangers, maar juist in zijn ingetogen, bijna fluisterende en kwetsbare manier van zingen.
Voor een radiostation als Stepupzorgradio is hij bovendien interessant omdat zijn muziek een mooie brug vormt tussen reggae, soul, lovers rock en rustige avondmuziek.
Jack Jones
Jack Jones was een Amerikaanse zanger die vooral bekend werd als een van de grote crooners van de jaren 60 en 70. Zijn elegante stem en orkestrale arrangementen maakten hem bijzonder populair bij liefhebbers van traditionele pop, easy listening en jazz.
🎙️ Wie was Jack Jones?
Jack Jones werd geboren op 14 januari 1938 in Hollywood, Californië. Hij kwam uit een muzikale familie: zijn vader, Allan Jones, was eveneens een bekende zanger en acteur.
Jones had een krachtige maar tegelijkertijd soepele baritonstem. In tegenstelling tot sommige crooners had hij behoorlijk veel bereik en kon hij zowel heel zacht als zeer krachtig zingen.
⭐ Zijn grote doorbraak
In de jaren 60 brak hij internationaal door. Hij werd een vaste naam in de Amerikaanse televisie- en nachtclubwereld en maakte talloze albums met grote orkesten.
Een van zijn bekendste nummers is:
"Lollipops and Roses" – een enorme hit en winnaar van een Grammy Award.
"Wives and Lovers" – een van zijn herkenbaarste nummers.
"The Impossible"
"What I Did for Love"
"Lady"
"Call Me Irresponsible"
"The Impossible Dream"
Zijn repertoire bestond vaak uit romantische ballads, Broadway-songs, filmthema's en zorgvuldig gearrangeerde popklassiekers.
🎼 Zijn stijl
Jack Jones past uitstekend in het rijtje Bing Crosby – Perry Como – Vic Damone – Tony Bennett – Andy Williams. Toch had hij een iets dramatischer en krachtiger stemgeluid.
Zijn muziek kenmerkt zich door:
grote orkesten
strijkers en blazers
jazzinvloeden
romantische ballads
Broadway- en filmsongs
een zeer verzorgde zangstijl
Hij was daarmee typisch een late generatie crooner: hij kwam groot op in een periode waarin rock-'n-roll al enorm populair was, maar wist toch een groot publiek voor traditionele popmuziek te behouden.
📺 Televisie en The Love Boat
Een bijzonder leuk weetje voor liefhebbers van televisie: Jack Jones zong de beroemde openingstune van de televisieserie The Love Boat. Daardoor werd zijn stem ook bij een veel jonger publiek bekend.
🏆 Grammy Awards
Jones won meerdere Grammy Awards. Vooral "Lollipops and Roses" en "Wives and Lovers" behoren tot de nummers waarmee hij een blijvende plaats kreeg in de geschiedenis van de Amerikaanse easy-listening- en croonermuziek.
Tom Jones
Tom Jones
Tom Jones, geboren als Thomas John Woodward op 7 juni 1940 in Pontypridd, Wales, is een van de bekendste Britse zangers van de jaren 60 en daarna. Hij staat vooral bekend om zijn krachtige, rauwe stem en zijn combinatie van pop, soul, rhythm-and-blues, rock en country.
🎤 De grote doorbraak
Zijn carrière kwam halverwege de jaren 60 echt op gang. In 1965 scoorde hij zijn eerste grote internationale hit met:
It's Not Unusual – zijn herkenningsplaat en een enorme hit.
What's New Pussycat? – uit de gelijknamige film.
Green Green Grass of Home – een van zijn bekendste ballads.
Delilah – misschien wel zijn meest iconische nummer in Europa.
I'll Never Fall in Love Again
Help Yourself
Love Me Tonight
Vooral Delilah uit 1968 werd een klassieker. Het dramatische arrangement en Jones' krachtige uithalen maakten het nummer bijzonder herkenbaar.
🎶 Zijn stem
Wat Tom Jones onderscheidt van veel andere zangers uit zijn generatie is zijn enorme vocale kracht. Hij kon heel soepel van een rustige ballad naar een bijna schreeuwende soulachtige climax gaan.
Zijn stijl heeft raakvlakken met artiesten als Elvis Presley, Engelbert Humperdinck, Roy Orbison, Joe Cocker en Otis Redding. Toch heeft Jones een heel eigen geluid: stevig, sensueel en soms behoorlijk rauw.
📺 Tom Jones op televisie
In de jaren 60 en 70 werd hij niet alleen een grote platenster, maar ook een televisiepersoonlijkheid. Zijn programma This Is Tom Jones was internationaal populair. Daarin trad hij op met allerlei grote artiesten.
Zijn optredens waren vaak spectaculair: strak pak, grote gebaren, krachtige stem en een publiek dat enthousiast meezong.
🇺🇸 Succes in Amerika
Tom Jones werd ook bijzonder populair in de Verenigde Staten. Hij trad jarenlang op in Las Vegas en werd daardoor een belangrijke entertainer naast zijn carrière als platenartiest.
Hij had bovendien een opmerkelijke aantrekkingskracht op verschillende generaties. Waar veel zangers uit de jaren 60 vooral als nostalgische artiesten werden gezien, bleef Jones nieuwe muziek maken.
🔥 Een bijzondere comeback
In de jaren 80 en 90 veranderde hij zijn muzikale koers meerdere keren. Een opvallend moment was "Kiss" uit 1988, zijn versie van het nummer van Prince. Daarmee liet hij zien dat hij zich ook aan modernere muziek kon aanpassen.
Later werkte hij onder andere samen met artiesten uit de rock- en elektronische muziekscene.
🏆 Tom Jones vandaag
Jones bleef uitzonderlijk lang actief. Hij bracht ook in de 21e eeuw nieuwe albums uit en bleef optreden. Zijn album Surrounded by Time uit 2021 werd zeer goed ontvangen en bereikte de nummer 1-positie in het Verenigd Koninkrijk.
Hij werd in 2006 geridderd door koningin Elizabeth II en mag sindsdien de titel Sir Tom Jones voeren.
💿 Voor liefhebbers van oude muziek
Als je vooral houdt van de crooner- en oldiesperiode waar je de laatste tijd veel naar vraagt, is Tom Jones eigenlijk een interessante overgangsfiguur. Hij heeft iets van de klassieke crooner, maar ook duidelijk de energie van soul, rock-'n-roll en rhythm-and-blues.
Tom Jones is dus veel meer dan alleen "Delilah": hij is een van de weinige zangers uit de jaren 60 die gedurende meer dan een halve eeuw relevant wist te blijven.
Udo Jürgens
Udo Jürgens was een van de grootste Duitstalige zangers, componisten en entertainers van de 20e eeuw. Hij werd geboren als Udo Jürgen Bockelmann op 30 september 1934 in Klagenfurt, Oostenrijk, en overleed op 21 december 2014, 80 jaar oud.
🎹 Een muzikale alleskunner
Udo was veel meer dan alleen een schlagerzanger. Hij was pianist, componist, tekstschrijver en entertainer. Zijn muziek combineerde schlager, chanson, pop, jazz en orkestrale muziek. Al op jonge leeftijd kreeg hij pianoles en verdiepte hij zich in componeren en muziektheorie. Jazzgrootheden als Duke Ellington, Count Basie en Benny Goodman hadden invloed op hem.
Zijn grote kracht was dat hij serieuze onderwerpen toegankelijk kon maken voor een groot publiek. Hij zong over liefde, ouder worden, eenzaamheid, vrijheid, relaties, maatschappelijke problemen en het gewone leven.
🏆 Het Eurovisiesongfestival
Zijn internationale doorbraak kwam via het Eurovisiesongfestival. Hij deed meerdere keren mee voor Oostenrijk:
1964: Warum nur, warum – 5e plaats
1965: Sag ihr, ich lass sie grüßen – 6e plaats
1966: Merci, Chérie – 1e plaats
Met Merci, Chérie won hij in 1966 het Eurovisiesongfestival. De Engelstalige versie “Walk Away”, gezongen door Matt Monro, werd vervolgens een grote internationale hit.
🎵 Zijn bekendste nummers
Udo Jürgens had een enorm repertoire. Tot zijn bekendste nummers behoren:
• Merci, Chérie – zijn grote internationale doorbraak
• Griechischer Wein – een van zijn grootste Duitstalige klassiekers
• Ich war noch niemals in New York – een lied over verlangen naar vrijheid en avontuur
• Aber bitte mit Sahne – humoristisch en maatschappijkritisch
• Mit 66 Jahren – over ouder worden en opnieuw van het leven genieten
• Ein ehrenwertes Haus – een scherp nummer over burgerlijke moraal en hypocrisie
• Siebzehn Jahr, blondes Haar
• Immer wieder geht die Sonne auf
• Ich weiß, was ich will
• Liebe ohne Leiden
Zijn officiële muziekcatalogus bevat een enorm aantal composities en uitvoeringen.
🍷 Griechischer Wein
Een bijzonder nummer is “Griechischer Wein”. Het werd een enorme klassieker en gaat over Griekse gastarbeiders die in Duitsland wonen en verlangen naar hun vaderland.
Het nummer laat goed zien wat Udo Jürgens bijzonder maakte: het klinkt als een toegankelijk meezinglied, maar er zit tegelijkertijd een serieus verhaal over heimwee, migratie en eenzaamheid achter.
🗽 Ich war noch niemals in New York
Dit nummer uit 1982 werd eveneens een enorme klassieker. Het gaat over een man die na het eten even naar buiten gaat en fantaseert over een ander leven: New York, Hawaii en San Francisco. Uiteindelijk keert hij terug naar zijn gezin.
Het nummer werd later zelfs de basis voor de musical Ich war noch niemals in New York, die in 2007 in Hamburg in première ging.
En bijzonder actueel: in 2026 verscheen een nieuwe dance-remix van het nummer, bijna 45 jaar na de oorspronkelijke uitgave.
🎤 Zijn optredens
Udo stond bekend om zijn opvallende podiumstijl. Een beeld dat sterk bij hem hoort is Udo achter zijn vleugel, vaak in een witte badjas, terwijl hij zijn publiek toesprak en vervolgens een lied inzette.
Hij bleef tot op hoge leeftijd optreden. In totaal maakte hij 25 tournees tussen 1967 en 2014, waarbij meer dan 6,5 miljoen mensen zijn concerten bezochten.
Volgens Sony Music schreef hij gedurende zijn carrière meer dan 1.000 liederen, bracht hij meer dan 50 albums uit en werden er wereldwijd meer dan 105 miljoen geluidsdragers van hem verkocht.
🇳🇱 Udo Jürgens in Nederland
Ook in Nederland is Udo Jürgens interessant. Zijn muziek raakte hier vooral bekend bij liefhebbers van Duitstalige muziek en schlager. Daarnaast werd een van zijn composities bijzonder bekend in Nederlandse uitvoering: “Gib mir deine Angst” werd in Nederland bekend via onder andere André Hazes en later Guus Meeuwis.
⭐ Waarom Udo Jürgens zo bijzonder was
Ik zou Udo Jürgens eigenlijk zien als een kruising tussen een crooner, chansonnier, schlagerzanger en singer-songwriter. Hij kon een groot, romantisch lied brengen, maar ook maatschappijkritisch of ironisch uit de hoek komen.
Zijn muziek past daardoor uitstekend bij de ontwikkeling van de Duitstalige populaire muziek van de jaren 60, 70, 80 en 90.
Wim Koopmans
.Wim Koopmans was een bijzondere Rotterdamse zanger en muzikant, vooral bekend als crooner en jazz-zanger. Hij werd in Nederland soms de “Nederlandse Tony Bennett” genoemd vanwege zijn warme, donkere stem en zijn manier van zingen.
🎙️ Van muzikantenfamilie
Wim Koopmans werd in 1941 in Rotterdam geboren. Zijn vader was Piet Koopmans, bekend als lid van het accordeontrio The Three Jacksons. Wim kreeg daardoor al jong muziek mee. Hij leerde onder andere piano en accordeon en ontwikkelde zich later ook als bassist.
Hij was aanvankelijk vooral instrumentalist en studiomuzikant. In 1972 richtte hij zijn eigen orkest The New Formation op. Hij speelde bovendien in verschillende radio- en bigbands.
⭐ Zijn ontdekking als zanger
Het bijzondere is dat Wim eigenlijk pas relatief laat als zanger doorbrak.
Rond 1980 zong hij met zijn eigen orkest in de Rotterdamse Sherry Bodega. Daar werden Rita Reys en Pim Jacobs op hem geattendeerd. Zij waren onder de indruk van zijn stem en zagen dat er veel meer in hem zat als vocalist.
Zijn grote voorbeeld was Tony Bennett. Wim hield ook erg van Frank Sinatra en Amerikaanse jazz. Zijn stijl werd daarom gekenmerkt door:
warme, volle zang
veel gevoel voor timing en swing
jazz en easy listening
Amerikaanse standards
een elegante crooner-stijl
Rita Reys hielp hem bovendien bij het ontwikkelen van zijn vaardigheden als jazzzanger.
💿 Platen en bekende nummers
In 1981 verscheen zijn eerste vocale album, When Dreams Come True. In hetzelfde jaar maakte hij zijn televisiedebuut bij Mies Bouwman, waar hij onder andere “Little Green Apples” zong.
Tot zijn repertoire behoren onder andere:
“L.O.V.E.”
“Joanna”
“Little Green Apples”
“You Don't Know Me”
“Beyond the Sea”
“I've Got You Under My Skin”
“Smile”
“Just the Way You Are”
“The Song Is You”
Zijn discografie omvat verschillende singles en albums. Een opvallende cd is I'm a Singer uit 1994, waarop hij onder begeleiding van onder andere Piet Noordijk en het Metropole Orkest zingt.
🌎 Ook internationaal actief
Koopmans bleef niet alleen in Nederland. Hij trad op met grote orkesten en speelde onder andere met het Metropole Orkest, The Skymasters, de WDR Big Band en de BRT Bigband.
In 1990 maakte hij een Amerikaanse tournee met de bigband van Peggy Lee, waarbij hij in verschillende Amerikaanse steden optrad. Hij kreeg zelfs de mogelijkheid om langere tijd in een bekende jazzclub in Chicago te gaan werken, maar koos uiteindelijk voor zijn gezin.
Hij stond ook meerdere keren op het North Sea Jazz Festival.
🎤 Tony Bennett
Een van de mooiste momenten uit zijn carrière was zijn ontmoeting met zijn grote idool Tony Bennett.
In 1991 trad Wim op in de Nederlandse show van Bennett. Bennett had Wim inmiddels horen zingen en wilde hem persoonlijk spreken. Dat optreden wordt vaak gezien als de kroon op Koopmans' carrière.
🏙️ Bird in Rotterdam
Wim was ook actief als ondernemer in de Rotterdamse jazzwereld. Samen met zijn vrouw Gina had hij vanaf ongeveer 2000 tot 2005 een jazzzaak/jazzclub aan de Rotterdamse Boompjes, Bird. Daar konden jazzliefhebbers live muziek horen.
❤️ Het einde van zijn carrière
In 2006 werd Wim getroffen door een herseninfarct. Zijn stem werd hierdoor aangetast, waardoor een gepland nieuw cd-project niet meer kon worden gerealiseerd.
Wim Koopmans overleed op 7 maart 2012 in Rotterdam, 70 jaar oud.
🎵 Waarom hij interessant is voor liefhebbers van crooners
Als je van Tony Bennett, Frank Sinatra, Nat King Cole, Vic Damone en Perry Como houdt, is Wim Koopmans zeker een artiest om eens op te zoeken. Hij was geen simpele Nederlandse imitator van Tony Bennett: hij gebruikte weliswaar Bennett als inspiratie, maar ontwikkelde een eigen Rotterdamse jazzstijl, met veel warmte, swing en gevoel.
Zijn uitvoering van “L.O.V.E.”, ook bekend als “Manhattan aan de Maas”, wordt in Nederlandse muziekkringen nog steeds bijzonder gewaardeerd.
Frankie Laine
Frankie Laine
Frankie Laine was een van de meest karakteristieke zangers uit de Amerikaanse muziekgeschiedenis. Hij werd geboren als Francesco Paolo LoVecchio op 30 maart 1913 in Chicago en overleed op 6 februari 2007, 93 jaar oud. Zijn carrière besloeg ongeveer zeven decennia.
🎙️ Een stem die je meteen herkende
Laine was geen typische zachte crooner zoals bijvoorbeeld Perry Como of Bing Crosby. Zijn stem was juist krachtig, rauw, dramatisch en ritmisch. Hij kon bijna schreeuwen, grommen en fluisteren binnen één nummer. Daardoor werd hij een belangrijke voorloper van de meer expressieve zangstijl die later ook bij rhythm-and-blues en rock-'n-roll te horen was.
Zijn bijnaam "Mr. Rhythm" zegt eigenlijk al veel over zijn stijl. Hij werd ook wel "Old Leather Lungs" en "Mr. Steel Tonsils" genoemd.
⭐ Zijn grote doorbraak
Zijn grote doorbraak kwam in 1946-1947 met "That's My Desire". Het nummer werd een enorme hit en vestigde Laine als een belangrijke populaire zanger. Opvallend is dat zijn uitvoering zo sterk door rhythm-and-blues was beïnvloed dat sommige luisteraars aanvankelijk dachten dat hij een zwarte zanger was.
Daarna volgden grote successen zoals:
That's My Desire
That Lucky Old Sun
Mule Train
Cry of the Wild Goose
Jezebel
I Believe
Hey Joe
Cool Water
Moonlight Gambler
Rawhide
High Noon
🤠 Frankie Laine en westernmuziek
Vooral voor liefhebbers van oude westerns is Frankie Laine bijzonder interessant. Zijn enorme stem paste perfect bij het genre.
Hij zong onder andere bekende western- en filmthema's en werd sterk verbonden met Rawhide. De televisieserie maakte van het nummer "Rawhide" een klassieker. Ook zong hij bekende nummers die verbonden waren met films als Gunfight at the O.K. Corral en 3:10 to Yuma.
Een grappig detail: voor Blazing Saddles uit 1974 wilde Mel Brooks bewust een zanger met een echte ouderwetse westernstem. Hij vroeg daarom Frankie Laine zelf. Laine wist aanvankelijk niet dat het om een komische western ging en zong het nummer bloedserieus. Dat bleek uiteindelijk juist perfect te werken.
🙏 "I Believe"
Een van zijn grootste successen was "I Believe" uit 1953. In Groot-Brittannië stond Laine met dit nummer maar liefst 18 weken op nummer 1. Het was in 1953 de bestverkochte single in het Verenigd Koninkrijk.
Het nummer laat een heel andere kant van Laine horen: minder cowboy en meer gospelachtig, emotioneel en plechtig.
🎵 Waarom hij interessant is voor liefhebbers van oude muziek
Frankie Laine is eigenlijk moeilijk in één muziekgenre onder te brengen. Hij maakte onder meer:
pop • jazz • rhythm & blues • country • western • gospel • easy listening • filmmuziek
Dat brede repertoire maakt hem bijzonder. Hij kon een romantische ballad zingen, maar ook een nummer als "Mule Train" brengen met enorme kracht en ritmische energie.
Hij had bovendien een zeer lange carrière. Zijn laatste optreden vond plaats in 2005, ongeveer twee jaar voor zijn overlijden.
Laine wordt door de Songwriters Hall of Fame gezien als een artiest wiens carrière letterlijk zes decennia overspande en die zich niet liet beperken door de muzikale trends van zijn tijd.
Kort gezegd: Frankie Laine was geen gewone crooner. Hij was een krachtige verhalenverteller met een enorme bariton, die de brug vormde tussen jazz, pop, R&B, country en de westernmuziek van Hollywood. Zijn invloed is vooral goed te horen in de manier waarop latere zangers veel expressiever en ritmischer gingen zingen.
Steve Lawrence
Steve Lawrence
Steve Lawrence was een Amerikaanse zanger, acteur en entertainer die vooral bekend werd als crooner en als de helft van het beroemde duo Steve & Eydie met zijn vrouw Eydie Gormé.
Zijn echte naam was Sidney Liebowitz. Hij werd geboren op 8 juli 1935 in Brooklyn, New York, en overleed op 7 maart 2024, op 88-jarige leeftijd.
🎙️ Een vroege start
Lawrence begon al heel jong met zingen. Op 16-jarige leeftijd won hij een talentenjacht van Arthur Godfrey, waarna hij een platencontract kreeg. Hij werd vervolgens een vaste zanger in de televisieshow van Steve Allen. Toen die show uitgroeide tot The Tonight Show, kreeg Lawrence daardoor een enorme landelijke bekendheid.
Een andere zangeres in die omgeving was Eydie Gormé. Ze bleken zowel muzikaal als persoonlijk goed bij elkaar te passen en trouwden in 1957.
🎵 Zijn grote solohits
Steve Lawrence had vooral succes met de elegante popmuziek van de jaren 50 en 60. Hij was geen typische rock-'n-rollzanger, maar vertegenwoordigde de Amerikaanse traditional pop en het crooner-idioom.
Bekende nummers zijn onder andere:
Go Away Little Girl – zijn grootste hit en in 1962 een nummer 1-hit in Amerika
Party Doll
Footsteps
Portrait of My Love
Pretty Blue Eyes
The Banana Boat Song
I’ve Gotta Be Me
Go Away Little Girl werd bovendien een gouden plaat en verkocht meer dan een miljoen exemplaren.
💑 Steve & Eydie
Voor veel liefhebbers is Steve Lawrence echter vooral verbonden met Steve & Eydie.
Het duo combineerde zang, humor en showmanship. Ze traden jarenlang op in nachtclubs, theaters, televisieprogramma's en vooral in Las Vegas. Hun stijl was typisch voor de grote Amerikaanse entertainmenttraditie: mooie arrangementen, orkesten, elegante kleding en veel aandacht voor de tekst van een lied.
Hun album We Got Us won in 1960 een Grammy Award voor Best Performance by a Vocal Group.
🎭 Ook Broadway en televisie
Lawrence was meer dan alleen zanger. Hij was ook acteur en trad op Broadway op. Zijn optreden in de musical What Makes Sammy Run? leverde hem een Tony-nominatie en de New York Drama Critics Award op.
Ook op televisie was hij jarenlang actief. Hij verscheen onder meer in The Ed Sullivan Show, Police Story, Murder, She Wrote en The Nanny. Daarnaast speelde hij in films, waaronder The Blues Brothers.
🎼 Zijn plaats binnen de croonertraditie
Als je Steve Lawrence vergelijkt met zangers waar je de afgelopen dagen naar vroeg, zoals Frankie Laine, Jack Jones, Vic Damone, Perry Como, Tony Bennett en Bobby Darin, dan hoort Lawrence duidelijk bij dezelfde brede Amerikaanse croonertraditie.
Zijn stem was warm, krachtig en enigszins baritonaal, maar hij had meer showman-allure dan bijvoorbeeld Perry Como. Hij stond dichter bij de grote nachtclub-entertainers zoals Frank Sinatra en Dean Martin, hoewel hij muzikaal een eigen identiteit had. Apple Music noemt Sinatra als belangrijke invloed, maar benadrukt dat Lawrence nooit simpelweg een kopie van Sinatra was.
⭐ Waarom hij interessant is voor liefhebbers van oude muziek
Steve Lawrence is vooral interessant omdat hij de overgang meemaakte van de grote Amerikaanse orkest- en croonertijd naar het rock-'n-rolltijdperk. Terwijl rock steeds belangrijker werd, bleef hij trouw aan melodieuze liederen, bigbandarrangementen en traditionele pop. Daarmee hield hij een oudere vorm van Amerikaanse populaire muziek jarenlang levend.
Barry Manilow
Barry Manilow
Barry Manilow is een van de bekendste Amerikaanse entertainers uit de jaren 70 en 80. Hij werd vooral beroemd met romantische pop, ballads en grootse showmuziek. Zijn herkenbare combinatie van piano, orkestarrangementen en melodieuze zang maakte hem bijzonder populair bij een breed publiek.
🎹 Beginjaren
Barry Manilow werd geboren op 17 juni 1943 in Brooklyn, New York. Hij studeerde aan de Juilliard School en werkte aanvankelijk als arrangeur en componist. Ook schreef en zong hij muziek voor reclames. Zo werkte hij mee aan bekende reclamemuziek, waaronder de beroemde McDonald's-jingle "You Deserve a Break Today".
Een belangrijke stap in zijn carrière was zijn samenwerking met Bette Midler. Manilow werd haar pianist, arrangeur en muzikaal leider. Die samenwerking hielp hem uiteindelijk om zelf als zanger door te breken.
⭐ Grote doorbraak: Mandy
In 1974 kwam zijn grote doorbraak met "Mandy". Het nummer werd zijn eerste Amerikaanse nummer 1-hit. Het was oorspronkelijk geschreven door Scott English en Richard Kerr en heette "Brandy"; Manilow veranderde de titel voor zijn versie in "Mandy".
Daarna volgde een indrukwekkende reeks hits.
Belangrijke Barry Manilow-nummers:
Mandy (1974)
Could It Be Magic (1975)
I Write the Songs (1975)
Weekend in New England (1976)
Looks Like We Made It (1977)
Copacabana (At the Copa) (1978)
Can't Smile Without You (1978)
Ready to Take a Chance Again (1978)
Ships (1979)
I Made It Through the Rain (1980)
The Old Songs (1981)
Somewhere Down the Road (1981)
Opvallend is dat Manilow verschillende van zijn grootste hits niet zelf schreef. Hij was vooral een uitstekende uitvoerder, arrangeur en producer die materiaal van andere songwriters een heel eigen geluid kon geven.
🕺 Copacabana
Zijn bekendste nummer is waarschijnlijk "Copacabana (At the Copa)" uit 1978.
Het nummer vertelt het verhaal van Lola, Tony en Rico en speelt zich af in de beroemde nachtclub de Copacabana. Het is veel uitbundiger dan zijn typische ballads: latin-percussie, disco, orkest en een enorm herkenbaar refrein.
Voor "Copacabana" won Manilow in 1979 zijn eerste Grammy Award, voor Best Male Pop Vocal Performance.
Het nummer werd later bovendien uitgebreid tot een televisiefilm en uiteindelijk tot een musical.
🎼 Een echte showman
Manilow was meer dan alleen een platenartiest. Hij was een complete entertainer: pianist, zanger, arrangeur, componist, producer en televisiemaker.
Zijn concerten stonden bekend om grote orkesten, uitgebreide arrangementen en veel showelementen. In de jaren 70 en 80 maakte hij bovendien verschillende succesvolle televisiespecials.
Zijn stijl wordt vaak omschreven als adult contemporary, easy listening en pop, met duidelijke invloeden uit Broadway, jazz en traditionele Amerikaanse popmuziek.
🏆 Prijzen en erkenning
Manilow heeft gedurende zijn carrière onder andere een Grammy Award, Emmy Awards en Tony Award ontvangen. Zijn enorme populariteit blijkt ook uit zijn lange reeks succesvolle albums en concerttournees.
Interessant is dat hij ondanks zijn enorme commerciële succes in de jaren 70 door sommige muziekcritici nogal eens werd onderschat. Zijn publiek bleef hem echter trouw.
🇳🇱 Waarom hij interessant is voor liefhebbers van oudere muziek
Voor liefhebbers van de muziek die jij vaak noemt — crooners, easy listening, romantische pop en de grote Amerikaanse entertainers — is Barry Manilow eigenlijk een mooie brug tussen verschillende generaties.
Hij heeft iets van:
Frank Sinatra → traditionele pop en orkest
Tony Bennett → elegante zang
Neil Diamond → melodieuze pop
Burt Bacharach → sterke arrangementen en songwriting
Broadway → theatrale showmuziek
disco/pop uit de jaren 70 → "Copacabana"
En juist daardoor past Manilow goed naast artiesten als Perry Como, Bobby Darin, Engelbert Humperdinck, Neil Diamond en Tony Bennett.
📻 Barry Manilow vandaag
Hij is nog steeds actief. Op zijn officiële website staat dat hij in 2026 nieuwe muziek heeft uitgebracht: het album What A Time, zijn eerste album met vrijwel alleen originele nummers in ongeveer 15 jaar. Ook staat hij in augustus 2026 nog op het podium in Las Vegas.
Dean Martin
Dean Martin (1917–1995) was een van de bekendste Amerikaanse crooners, zangers en acteurs van de 20e eeuw. Hij werd beroemd door zijn ontspannen stem, elegante uitstraling en typische nonchalante humor. Voor liefhebbers van crooners is hij een absolute klassieker.
🎙️ Zijn muziek
Dean Martin had een warme, fluwelen baritonstem. Zijn manier van zingen leek vaak moeiteloos: hij zong alsof hij gewoon rustig een gesprek voerde.
Zijn bekendste nummers zijn onder andere:
That's Amore – waarschijnlijk zijn beroemdste nummer, met het iconische “When the moon hits your eye…”
Everybody Loves Somebody – een enorme hit uit 1964
Sway
Memories Are Made of This
Volare
Ain't That a Kick in the Head
You're Nobody 'Til Somebody Loves You
Return to Me
Little Ole Wine Drinker, Me
Zijn repertoire bestond uit jazz, traditionele pop, swing, Italiaanse liederen en romantische ballads.
🎭 Dean Martin als acteur
Martin was niet alleen zanger. Hij had ook een zeer succesvolle filmcarrière. In de jaren 1950 vormde hij een beroemd komisch duo met Jerry Lewis. Samen maakten ze een reeks populaire films.
Later ontwikkelde Martin zich tot een zelfstandige filmster. Hij speelde onder meer in westerns, komedies en misdaadfilms.
Een bijzondere film uit zijn carrière is Rio Bravo (1959), waarin hij naast John Wayne speelde.
🎩 The Rat Pack
Dean Martin was bovendien een belangrijk lid van de legendarische Rat Pack, samen met onder anderen Frank Sinatra en Sammy Davis Jr..
Hun optredens in Las Vegas werden legendarisch. Ze combineerden muziek, humor, cocktails, glamour en improvisatie. Dean was daarbij de man die altijd leek alsof hij zich nergens druk om maakte.
📺 The Dean Martin Show
Vanaf 1965 presenteerde hij The Dean Martin Show, een zeer populaire Amerikaanse televisieshow. Daar kon hij zijn combinatie van zang, humor en charme volledig kwijt.
Later kreeg hij ook The Dean Martin Celebrity Roasts, waarin beroemde personen op humoristische wijze door collega's werden "geroast".
🍷 Zijn imago
Een belangrijk onderdeel van Dean Martins imago was dat van de nonchalante, charmante levensgenieter. Hij werd vaak afgebeeld met een glas drank in zijn hand en maakte regelmatig grappen over zijn vermeende alcoholgebruik.
Dat imago was echter voor een deel een zorgvuldig opgebouwde showpersoonlijkheid. Zijn werkelijke persoonlijkheid was aanzienlijk complexer en hij stond bekend als iemand die zijn privéleven graag afschermde.
⭐ Waarom Dean Martin zo bijzonder is
Dean Martin vertegenwoordigt een heel specifieke periode in de Amerikaanse populaire muziek: de tijd waarin crooners, bigbands, Las Vegas en Hollywood sterk met elkaar verbonden waren.
Als je houdt van Bing Crosby, Frank Sinatra, Perry Como, Vic Damone, Tony Bennett en Nat King Cole, dan past Dean Martin daar uitstekend tussen. Zijn stem is bovendien wat losser en nonchalanter dan die van Sinatra.
Al Martino
Al Martino – de romantische crooner met een legendarische stem
Al Martino was een Amerikaanse zanger en acteur die vooral bekend werd met romantische, orkestrale liedjes. Hij werd geboren als Alfred Cini op 7 oktober 1927 in Philadelphia en overleed op 13 oktober 2009, zes dagen na zijn 82e verjaardag.
Zijn stijl past uitstekend bij de grote crooners van de jaren 50 en 60: een warme, krachtige bariton, veel gevoel en grote orkestrale arrangementen. Hij bewoog zich tussen traditional pop, easy listening, jazz en swing.
🎙️ Zijn grote doorbraak: Here in My Heart
In 1952 scoorde Martino zijn eerste enorme hit met "Here in My Heart". Het nummer werd historisch belangrijk: het was de allereerste nummer 1 van de Britse singles-hitlijst, toen die lijst in november 1952 werd samengesteld. Het bleef maar liefst negen weken op nummer 1.
Ook in Amerika bereikte het nummer de eerste plaats. Daarmee was Martino een van de grote sterren van de vroege jaren 50.
🇺🇸 Een moeilijke periode
Zijn carrière kende vervolgens een merkwaardige onderbreking. In de jaren 50 verbleef hij een tijd in Engeland nadat hij problemen had gekregen rond personen uit de georganiseerde misdaad. Later keerde hij terug naar Amerika en probeerde hij zijn carrière opnieuw op te bouwen.
Vanaf het begin van de jaren 60 lukte dat uitstekend.
❤️ I Love You Because
In 1963 kwam Martino opnieuw sterk terug met zijn uitvoering van "I Love You Because". Het nummer bereikte in Amerika de top 10 en werd zelfs nummer 1 op de easy-listeninglijst.
Daarna volgden onder andere:
I Love You More and More Every Day
Painted, Tainted Rose
Always Together
Tears and Roses
Mary in the Morning
More Than the Eye Can See
Hiermee werd hij een vaste waarde binnen de Amerikaanse easy-listening- en popmuziek.
👀 Spanish Eyes – zijn bekendste nummer
Waarschijnlijk is "Spanish Eyes" het nummer waarmee veel Nederlandse luisteraars Al Martino associëren.
Het nummer verscheen in 1966 en was gebaseerd op de melodie "Moon Over Naples" van de Duitse componist en orkestleider Bert Kaempfert. Martino maakte er een zeer romantische vocale uitvoering van.
Spanish Eyes werd vooral in Europa een enorme hit. In Nederland stond het nummer 19 weken in de Top 40 en werd het een van zijn grootste successen.
Het bijbehorende album Spanish Eyes werd bovendien een gouden album in Amerika.
🇳🇱 Al Martino in Nederland
Voor Nederlandse liefhebbers van oude muziek is Martino bijzonder interessant. Zijn belangrijkste Nederlandse hits waren:
Spanish Eyes – 1966
Volare – 1976
Volare werd in Nederland zelfs een grote hit en bereikte de 3e plaats.
🎬 Johnny Fontane in The Godfather
Martino was niet alleen zanger. In 1972 kreeg hij een zeer bekende filmrol: Johnny Fontane in The Godfather.
Fontane is in de film een beroemde zanger die hulp zoekt bij Don Vito Corleone. De rol vertoont duidelijke overeenkomsten met het klassieke beeld van de Italiaans-Amerikaanse crooner. Martino speelde Fontane later opnieuw in The Godfather Part III.
Ook zong hij in The Godfather "Speak Softly Love", de beroemde liefdesthema-melodie van de film.
🎵 Waarom Al Martino zo goed bij crooners past
Al Martino is een mooie vertegenwoordiger van de generatie tussen de grote naoorlogse crooners en de latere easy-listeningzangers.
Zijn stem was:
warm en diep
romantisch
dramatisch zonder overdreven te worden
sterk gericht op de tekst en emotie
uitstekend geschikt voor grote strijkorkesten
Als je houdt van Frankie Laine, Vic Damone, Dean Martin, Perry Como, Tony Bennett, Steve Lawrence en Bobby Darin, dan is Al Martino eigenlijk een heel logische artiest om erbij te nemen.
Johnny Mathis
Johnny Mathis is een van de bekendste Amerikaanse crooners en romantische zangers van de 20e eeuw. Hij werd vooral beroemd met zijn warme, zachte stem en zijn elegante interpretaties van liefdesliedjes, standards en ballads.
🎙️ Wie was Johnny Mathis?
Johnny Mathis werd geboren op 30 september 1935 in Gilmer, Texas. Hij groeide op in San Francisco en begon al jong met zingen. Zijn vader, die zelf zong en muziek maakte, stimuleerde zijn muzikale talent.
Mathis had aanvankelijk een veelbelovende carrière als atleet en was zelfs actief als hoogspringer. Hij stond op het punt deel te nemen aan de Olympische Spelen, maar koos uiteindelijk voor de muziek.
Zijn doorbraak kwam midden jaren vijftig. Zijn eerste albums verschenen in 1956 en hij ontwikkelde zich snel tot een grote ster.
⭐ Zijn kenmerkende stijl
Mathis is typisch een crooner, maar zijn stijl is wat klassieker en romantischer dan bijvoorbeeld die van Dean Martin.
Zijn stem wordt gekenmerkt door:
een zeer warme en fluwelige klank;
lange, soepel gezongen tonen;
een opvallend grote controle over zijn stem;
veel aandacht voor romantische teksten;
rustige arrangementen met orkest en strijkers.
Hij kon daardoor zowel heel intiem als bijzonder groots klinken.
🎵 Grote hits
Tot zijn bekendste nummers behoren:
Chances Are (1957)
The Twelfth of Never (1957)
It's Not for Me to Say (1957)
Wonderful! Wonderful! (1957)
A Certain Smile (1958)
Misty (1959)
Gina (1962)
What Will My Mary Say (1963)
Too Much, Too Little, Too Late (1978, met Deniece Williams)
Vooral Chances Are werd een soort handelsmerk van Mathis. Het nummer groeide uit tot een van de grote romantische standards van de jaren vijftig.
💿 Een enorme platenloopbaan
Wat bijzonder is aan Johnny Mathis, is hoe lang zijn carrière heeft geduurd. Hij maakte gedurende vele tientallen jaren albums en bleef actief in de muziek.
Hij staat bekend om zijn enorme albumcatalogus en heeft wereldwijd honderden miljoenen platen verkocht. Zijn repertoire omvat naast pop en easy listening ook jazzstandards, Broadway-nummers, traditionele ballads en kerstmuziek.
Zijn kerstalbums zijn bovendien bijzonder populair geworden.
🎄 Johnny Mathis en kerst
Mathis heeft een belangrijke plaats gekregen in de Amerikaanse kersttraditie. Zijn album Merry Christmas uit 1958 is een klassieker.
Zijn uitvoering van "When a Child Is Born" werd later ook buiten Amerika zeer bekend, vooral in Europa.
🆚 Johnny Mathis tegenover andere crooners
Als je Johnny Mathis vergelijkt met de zangers waar je de laatste tijd naar vraagt:
Zanger Typisch geluid
Johnny Mathis Romantisch, warm, fluwelig
Dean Martin Nonchalant, swingend, ontspannen
Frank Sinatra Jazz, swing, expressief
Perry Como Zacht, rustig, vriendelijk
Nat King Cole Jazz, warm en elegant
Vic Damone Klassiek, krachtig en romantisch
Andy Williams Glad, helder, easy listening
Johnny Mathis zit dus heel sterk in de hoek van de romantische crooner/easy-listening.
Johnny Mathis is misschien wel een van de zuiverste voorbeelden van de romantische Amerikaanse crooner uit de jaren vijftig en zestig.
Guy Mitchell
Guy Mitchell was een Amerikaanse zanger die vooral in de jaren 50 enorm populair was. Zijn muziek zit precies op het kruispunt van crooner, traditionele pop, country en vroege rock-'n-roll. Hij had een warme, krachtige stem en zong vaak vrolijke, gemakkelijk mee te zingen nummers.
🎙️ Wie was Guy Mitchell?
Guy Mitchell werd geboren als Albert George Cernik op 22 februari 1927 in Detroit, Michigan. Hij kwam al jong in de showbusiness terecht: op 11-jarige leeftijd werd hij door Warner Bros. gecontracteerd. Later werkte hij onder andere als zadelmaker en diende hij bij de Amerikaanse marine. Na zijn militaire dienst zong hij bij het orkest van Carmen Cavallaro.
Zijn grote doorbraak kwam rond 1950, toen hij bij Columbia Records terechtkwam en samenwerkte met producer en orkestleider Mitch Miller. Miller speelde een belangrijke rol in het karakteristieke geluid van Mitchell: stevige orkestbegeleiding, duidelijke zang en vooral veel nummers die meteen in het geheugen blijven hangen.
⭐ Zijn grootste hits
Een aantal nummers die je zeker moet kennen:
My Heart Cries for You (1950)
The Roving Kind (1951)
My Truly, Truly Fair (1951)
Pittsburgh, Pennsylvania (1952)
She Wears Red Feathers (1953)
Look at That Girl (1953)
Chicka Boom (1953)
Rock-a-Billy (1957)
Singing the Blues (1956)
Heartaches by the Number (1959)
Zijn repertoire laat mooi zien hoe popmuziek in de jaren 50 steeds meer richting country en rock-'n-roll ging.
🎵 Singing the Blues
Zijn bekendste plaat is waarschijnlijk “Singing the Blues” uit 1956. De plaat werd geproduceerd door Mitch Miller en stond in Amerika tien weken op nummer 1. Ook in Groot-Brittannië werd het een nummer 1-hit.
Het bijzondere is dat het nummer oorspronkelijk door Marty Robbins was opgenomen. Mitchell maakte er een veel meer op pop en entertainment gerichte versie van. Daardoor klinkt het minder als pure country en meer als een typische Amerikaanse hit uit het midden van de jaren 50.
💔 Heartaches by the Number
In 1959 kwam opnieuw een enorme hit: “Heartaches by the Number”, geschreven door countrycomponist Harlan Howard.
De versie van Guy Mitchell bereikte de eerste plaats van de Amerikaanse Billboard Hot 100. Het nummer werd bovendien een miljoenverkoper.
Dit is een prachtig voorbeeld van Mitchells stijl: eigenlijk gaat het over liefdesverdriet, maar door het vrolijke tempo en zijn opgewekte manier van zingen klinkt het bijna feestelijk.
🤠 Guy Mitchell en rock-'n-roll
Hoewel Guy Mitchell vaak als crooner of traditional-popzanger wordt beschouwd, had hij zeker een rock-'n-rollkant.
Luister bijvoorbeeld naar “Rock-a-Billy” uit 1957. Dat nummer profiteerde duidelijk van de enorme populariteit van rockabilly en artiesten als Elvis Presley. Mitchell was echter geen echte rockabillyzanger zoals Elvis, Carl Perkins of Gene Vincent. Hij bracht het genre door zijn eigen, meer commerciële popstijl.
Dat maakt hem juist interessant voor liefhebbers van 50's muziek: hij vormt een soort brug tussen de klassieke crooners en de nieuwe rock-'n-rollgeneratie.
📺 Film en televisie
Mitchell was niet alleen zanger. Hij speelde ook in films, waaronder Those Redheads from Seattle en Red Garters. In 1957 kreeg hij bovendien zijn eigen televisieprogramma, The Guy Mitchell Show. Later speelde hij in de westernserie Whispering Smith.
Ook in Groot-Brittannië was hij bijzonder populair. Zijn versie van Singing the Blues stond daar zelfs tegenover de uitvoering van Tommy Steele, waardoor beide versies hoog in de Britse hitlijst stonden.
🇬🇧 Populariteit in Europa
Guy Mitchell was dus niet uitsluitend een Amerikaanse ster. Vooral in Groot-Brittannië had hij een grote aanhang. Hij trad er regelmatig op en bleef er ook later in zijn carrière populair. Zijn platen waren in de jaren 50 zeer succesvol in de Britse hitlijsten.
🕯️ Zijn latere jaren
De opkomst van de Beatles en de nieuwe popmuziek maakte het vanaf de jaren 60 moeilijker voor zangers van de generatie van Guy Mitchell. Zijn grote Amerikaanse hits waren toen grotendeels voorbij. Toch bleef hij optreden en bleef hij een trouwe fanschare houden, vooral in Groot-Brittannië.
Guy Mitchell overleed op 1 juli 1999 in Las Vegas, op 72-jarige leeftijd.
📻 Waarom hij interessant is voor 50's-radio
Voor een zender die veel 50's, rock-'n-roll, rockabilly, country en crooners draait, is Guy Mitchell eigenlijk een ideale artiest. Zijn platen klinken toegankelijk, vrolijk en typisch Amerikaans.
Vooral “Singing the Blues” → “Rock-a-Billy” → “Heartaches by the Number” geeft een heel mooi beeld van de ontwikkeling van zijn muziek.
Matt Monro
.🎙️ Matt Monro
Matt Monro (1930–1985) was een van de bekendste Britse crooners van de jaren 50, 60 en 70. Hij werd vaak de “Man with the Golden Voice” genoemd vanwege zijn warme, diepe en bijzonder soepele stem.
Zijn echte naam was Terence Edward Parsons. Hij werd geboren op 1 december 1930 in Londen.
🌟 Doorbraak
Monro begon zijn carrière als zanger in orkesten en als sessiezanger. Zijn grote doorbraak kwam begin jaren 60. Een belangrijk moment was zijn deelname aan het Eurovisiesongfestival van 1964, waar hij voor het Verenigd Koninkrijk tweede werd met “I Love the Little Things”.
Zijn internationale bekendheid was echter vooral te danken aan zijn prachtige interpretaties van romantische ballads en filmsongs.
🎵 Zijn grootste hits
Een aantal nummers waarmee Matt Monro vooral bekend werd:
“Portrait of My Love” (1960)
“My Kind of Girl” (1961)
“Softly, as I Leave You” (1962)
“Walk Away” (1964)
“From Russia with Love” (1963)
“Yesterday”
“Born Free”
“On Days Like These”
“And You Smiled”
Vooral “Portrait of My Love” en “Walk Away” zijn echte klassiekers uit het crooner-tijdperk.
🎬 James Bond
Een bijzonder hoofdstuk in zijn carrière was “From Russia with Love”, het titelnummer van de James Bond-film uit 1963.
From Russia with Love
Het nummer werd geschreven door Lionel Bart en gecomponeerd door John Barry. Monro's krachtige maar elegante zang paste uitstekend bij de orkestrale Bond-sound.
🎤 Zijn stijl
Matt Monro was geen crooner die vooral op charme of showmanship leunde. Zijn grote kracht was zijn stembeheersing. Hij kon heel zacht en intiem zingen, maar ook enorm krachtig uithalen.
Zijn stijl heeft veel gemeen met zangers als:
Frank Sinatra
Tony Bennett
Bing Crosby
Andy Williams
Engelbert Humperdinck
Maar Monro had duidelijk een eigen Brits karakter: iets minder swingend dan Sinatra en vaak wat dramatischer en romantischer.
📻 Interessant voor liefhebbers van oldies
Voor een zender als Stepupzorgradio past Matt Monro uitstekend bij een programma met 50's & 60's classics, easy listening, crooners en romantische oldies. Zijn platen hebben die typische volle orkestarrangementen uit de jaren 60, waardoor ze ook vandaag nog heel herkenbaar klinken.
🕯️ Zijn overlijden
Matt Monro overleed op 7 februari 1985, slechts 54 jaar oud, aan leverkanker. Ondanks zijn relatief korte leven liet hij een omvangrijk repertoire na.
Yves Montand
Yves Montand – de grote Franse chansonnier
Yves Montand was een van de bekendste Franse zangers en acteurs van de 20e eeuw. Hij werd geboren als Ivo Livi op 13 oktober 1921 in Monsummano Terme in Italië. Zijn Italiaanse familie verhuisde toen hij twee jaar oud was naar Marseille. Daar groeide hij op en begon hij al jong met werken en optreden.
🎤 Van Marseille naar Parijs
Montand kwam uit een eenvoudig gezin en verliet de school al op jonge leeftijd. Hij deed verschillende werkzaamheden voordat hij zich volledig op de showbusiness richtte. In de jaren dertig trad hij op als zanger in cafés en kleine zalen.
Zijn grote doorbraak kwam in 1944, toen hij in Parijs werd ontdekt door de legendarische Édith Piaf. Zij zag onmiddellijk talent in hem en hielp hem zijn carrière verder op te bouwen. Piaf werd bovendien enige tijd zijn geliefde.
🎶 Zijn muziek
Montand was typisch een chansonnier: hij zong niet alleen melodieën, maar vertelde met zijn stem een verhaal. Zijn warme, diepe stem en ontspannen voordracht waren belangrijke kenmerken van zijn stijl. Hij zong over liefde, Parijs, het dagelijks leven en nostalgie.
Een aantal bekende nummers:
Les feuilles mortes
C'est si bon
Sous le ciel de Paris
À Paris
La chansonnette
Le temps des cerises
Les grands boulevards
Clopin-clopant
Dans les plaines du Far-West
Zijn officiële discografie laat zien dat hij vanaf de jaren veertig een groot repertoire opbouwde, met onder meer C'est si bon in 1948 en Les feuilles mortes in 1949.
🍂 Les feuilles mortes
Zijn beroemdste chanson is waarschijnlijk Les feuilles mortes. De tekst werd geschreven door Jacques Prévert en de muziek door Joseph Kosma. Het nummer werd uiteindelijk ook internationaal bekend als Autumn Leaves.
Het is een prachtig voorbeeld van de typische Montand-stijl: langzaam, melancholiek en romantisch, maar zonder overdreven sentiment.
🎬 Ook een belangrijke filmacteur
Hoewel Montand als zanger enorm populair was, werd hij internationaal misschien nog bekender als acteur. Hij speelde in tientallen films.
Een paar belangrijke films zijn:
Le Salaire de la peur / The Wages of Fear (1953)
Let's Make Love (1960), met Marilyn Monroe
Z (1969)
État de siège (1972)
Jean de Florette (1986)
Manon des Sources (1986)
Vooral Jean de Florette en Manon des Sources behoren tot zijn bekendste latere rollen.
❤️ Simone Signoret
In 1951 trouwde Montand met de Franse actrice Simone Signoret. Zij vormden jarenlang een bekend Frans kunstenaarskoppel. Hun huwelijk duurde tot haar overlijden in 1985.
Montand had daarnaast in de jaren zestig een veelbesproken relatie met zijn Amerikaanse tegenspeelster Marilyn Monroe tijdens de opnamen van Let's Make Love.
🇫🇷 Meer dan alleen een entertainer
Montand was ook politiek geëngageerd. Vooral vanaf de jaren zestig speelde hij in verschillende maatschappelijk en politiek geladen films. Zijn samenwerking met regisseur Costa-Gavras, onder andere voor Z, maakte hem tot een belangrijke acteur in politiek geëngageerde cinema.
⭐ Zijn betekenis voor de muziek
Yves Montand past uitstekend in het rijtje klassieke Europese crooners en chansonniers. Als je houdt van Charles Aznavour, Jacques Brel, Gilbert Bécaud, Sacha Distel, Charles Trenet en Frank Sinatra, dan is Montand absoluut iemand om te ontdekken.
Wat hem bijzonder maakt, is dat hij niet zozeer een klassieke crooner was als Sinatra, maar een echte Franse verhalenverteller. Zijn stem klinkt vaak alsof hij tegenover je aan tafel zit en je persoonlijk zijn verhaal vertelt.
Montand overleed op 9 november 1991, 70 jaar oud. Hij werd begraven op de begraafplaats Père-Lachaise in Parijs, naast Simone Signoret.
Ricky Nelson
Ricky Nelson, geboren als Eric Hilliard Nelson (1940–1985), was een Amerikaanse zanger, acteur en een van de belangrijke figuren uit de overgang van rock-'n-roll naar country-rock.
🎸 Van televisiester naar rock-'n-roll-idool
Ricky werd al jong bekend door de populaire televisieserie The Adventures of Ozzie and Harriet, waarin hij samen met zijn echte ouders en broer speelde. Daardoor groeide hij in de jaren vijftig uit tot een enorme tieneridool.
Maar Ricky wilde méér zijn dan alleen een tv-ster. Hij begon platen op te nemen en ontwikkelde een opvallend rustige, bijna nonchalante zangstijl.
Zijn eerste grote hit was:
"I'm Walkin'" (1957)
"A Teenager's Romance" (1957)
"Poor Little Fool" (1958)
"Lonesome Town" (1958)
"Travelin' Man" (1961)
"Hello Mary Lou" (1961)
Vooral "Poor Little Fool" is historisch belangrijk: het was de eerste nummer-1-hit op de toen nieuwe Billboard Hot 100.
🎶 Een bijzondere gitaarband
Ricky werkte in zijn beginjaren met uitstekende muzikanten. Zijn begeleidingsband bevatte onder anderen gitaristen James Burton en Joe Osborne. Burton werd later een legendarische gitarist en speelde onder meer met Elvis Presley.
Dat verklaart mede waarom sommige platen van Ricky Nelson veel steviger en muzikaler klinken dan je bij een typisch tieneridool zou verwachten.
"Hello Mary Lou" is daar een prachtig voorbeeld van: een compacte rock-'n-rollplaat met een zeer herkenbare gitaarsound.
🤠 Van rock-'n-roll naar country-rock
In de jaren zestig veranderde Ricky zijn muzikale richting. Hij raakte steeds meer geïnteresseerd in countrymuziek, folk en de nieuwe Amerikaanse singer-songwritertraditie.
Hij werd daardoor een belangrijke voorloper van de country-rock. Zijn album Bright Lights & Country Music (1966) en later vooral Ricky Nelson in Concert en zijn werk met de Stone Canyon Band laten die ontwikkeling goed horen.
Een bijzonder nummer uit deze periode is "Garden Party" uit 1972. Het nummer ontstond nadat Ricky tijdens een optreden op het Madison Square Garden-podium werd uitgejouwd omdat hij countryrock speelde in plaats van zijn oude hits.
Hij maakte er vervolgens een song van met de beroemde regel:
"If you can't please everyone, you got to please yourself."
❤️ Zijn privéleven
Ricky trouwde in 1963 met Kristin Harmon, dochter van voetballer Tom Harmon en actrice Elyse Knox. Ze kregen vier kinderen, onder wie Gunnar en Matthew Nelson, die later samen de rockband Nelson vormden.
Zijn huwelijk met Kristin eindigde in 1982.
✈️ Zijn tragische einde
Ricky Nelson overleed op 31 december 1985, slechts 45 jaar oud. Het vliegtuig waarin hij met leden van zijn band reisde, verongelukte in Texas.
Zijn overlijden was een grote schok in de Amerikaanse muziekwereld.
⭐ Waarom Ricky Nelson zo interessant is
Ricky Nelson was eigenlijk drie dingen tegelijk:
televisie-idool → rock-'n-rollster → countryrockpionier.
Hij had bovendien een heel eigen stijl. Waar zangers als Elvis Presley vaak heel uitbundig waren, zong Ricky veel koeler, ontspannen en ingetogen. Juist dat maakte hem aantrekkelijk.
Roy Orbison
🎙️ Roy Orbison
Roy Orbison was een van de meest bijzondere stemmen uit de geschiedenis van de pop- en rockmuziek. Zijn combinatie van een hoge, emotionele stem, dramatische arrangementen en vaak tragische teksten maakte hem direct herkenbaar.
⭐ Zijn beginjaren
Roy Kelton Orbison werd geboren op 23 april 1936 in Vernon, Texas. Hij groeide op met country, blues en gospel en begon al jong muziek te maken.
In de jaren 50 richtte hij de band The Teen Kings op. Hun nummer "Ooby Dooby" werd in 1956 een bescheiden hit. Orbison ontwikkelde zich daarna steeds verder als zanger en songwriter.
🎵 De grote doorbraak
Zijn echte doorbraak kwam rond 1960 met "Only the Lonely (Know How I Feel)". Het nummer werd een grote internationale hit en liet voor het eerst goed horen wat Orbison zo bijzonder maakte: een bijna opera-achtige zangstijl gecombineerd met rock-'n-roll.
Daarna volgden klassiekers als:
Only the Lonely
Running Scared
Crying
In Dreams
Blue Bayou
It's Over
Oh, Pretty Woman
You Got It
Vooral "Oh, Pretty Woman" uit 1964 werd een wereldhit. Het nummer stond wekenlang bovenaan de Amerikaanse hitlijst en werd een van de bekendste rocknummers van de jaren zestig.
🕶️ Het beroemde uiterlijk
Orbison was ook visueel zeer herkenbaar. Hij droeg vrijwel altijd een donkere bril, niet alleen als stijlkenmerk maar ook omdat hij problemen met zijn ogen had.
Zijn zwarte kleding en serieuze uitstraling pasten bij zijn muziek. Terwijl veel rock-'n-rollartiesten een energiek en stoer imago hadden, stond Orbison vaak vrijwel stil op het podium en liet hij zijn stem het werk doen.
💔 Veel verdriet in zijn leven
Achter zijn romantische liedjes zat een leven waarin hij veel persoonlijk verlies meemaakte. Zijn eerste vrouw Claudette kwam in 1966 om bij een motorongeluk. Later verloor hij twee van zijn zonen bij een huisbrand.
Dat verdriet gaf zijn toch al melancholische muziek een extra betekenis. Zijn liedjes gingen vaak over liefde, verlies, verlangen en eenzaamheid.
🔥 Een opmerkelijke comeback
In de jaren 70 en begin jaren 80 was Orbison minder succesvol dan in de jaren 60. Maar vervolgens maakte hij een indrukwekkende comeback.
In 1987 werd hij opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Hij kreeg bovendien opnieuw veel aandacht door zijn samenwerking met onder anderen George Harrison, Bob Dylan, Jeff Lynne en Tom Petty in de supergroep The Traveling Wilburys.
Het album The Traveling Wilburys Vol. 1 uit 1988 was een groot succes.
Orbison bracht daarna zijn soloalbum Mystery Girl uit. Het nummer "You Got It" werd in 1989 postuum een grote hit.
🕯️ Overlijden
Roy Orbison overleed onverwacht op 6 december 1988, slechts 52 jaar oud, aan een hartaanval.
Hij maakte dus niet meer mee hoe groot zijn comeback uiteindelijk zou worden.
🎧 Waarom Roy Orbison zo bijzonder was
Orbison was eigenlijk moeilijk in één hokje te plaatsen. Hij combineerde:
rock-'n-roll + country + pop + klassieke invloeden + opera-achtige zang
Zijn stem kon in één nummer van zacht en kwetsbaar naar enorm krachtig gaan. Dat hoor je bijvoorbeeld prachtig in "Crying" en "Running Scared".
Zijn invloed is enorm. Artiesten als Elvis Presley, Bruce Springsteen, Bob Dylan, k.d. lang en Chris Isaak hebben zich door hem laten inspireren.
Les Paul
Les Paul – gitarist én uitvinder
Les Paul was veel meer dan alleen de naamgever van de beroemde Gibson Les Paul. Hij was een Amerikaanse gitarist, uitvinder, songwriter en opnamepionier die een enorme invloed had op de ontwikkeling van de moderne pop- en rockmuziek. Hij werd geboren als Lester William Polsfuss op 9 juni 1915 in Waukesha, Wisconsin, en overleed op 12 augustus 2009.
🎸 Een jongen die alles zelf wilde uitvinden
Les Paul was al op jonge leeftijd gefascineerd door elektronica. Rond zijn negende bouwde hij een kristalradio en als tiener experimenteerde hij met versterkers en opnameapparatuur. Op dertienjarige leeftijd trad hij al semi-professioneel op als countrygitarist.
Hij wilde vooral één probleem oplossen: hoe maak je een elektrische gitaar die hard klinkt zonder dat het instrument gaat rondzingen of vervormen?
In 1941 bouwde hij een van zijn eerste belangrijke solid-body prototypes. Het was letterlijk een eenvoudig houten blok met snaren, elementen en een hals. Hij noemde het later gekscherend "The Log".
🎛️ De man achter multitrack-opnames
Misschien nog belangrijker dan zijn gitaarontwerp waren zijn experimenten met opname.
Les Paul ontwikkelde en verfijnde technieken zoals:
overdubbing – meerdere partijen achter elkaar opnemen;
multitrack recording – verschillende geluidslagen afzonderlijk opnemen;
sound-on-sound;
echo en delay;
close-miking;
het versnellen van opgenomen geluid.
Daarmee kon één muzikant klinken alsof hij met een complete band speelde. De Rock & Roll Hall of Fame noemt hem daarom terecht een van de grote pioniers van de moderne opnametechniek.
🎤 Les Paul & Mary Ford
Zijn grootste commerciële successen kwamen samen met zangeres en gitariste Mary Ford. Hun samenwerking was bijzonder omdat Les Paul zijn eigen gitaarpartijen en Mary's zangpartijen laag voor laag kon opnemen.
Hun bekendste nummers zijn onder andere:
"How High the Moon" (1951)
"The World Is Waiting for the Sunrise"
"Vaya Con Dios" (1953)
Zowel How High the Moon als Vaya Con Dios bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse hitlijsten.
Hun platen klinken tegenwoordig bijna futuristisch: veel gitaren, meerdere stemmen, echo en een opvallend helder geluid. Voor de vroege jaren vijftig was dat buitengewoon vernieuwend.
🎸 De Gibson Les Paul
In 1952 verscheen de eerste officiële Gibson Les Paul. Gibson werkte daarvoor samen met Les Paul. Het oorspronkelijke model had onder andere een mahoniehouten body, een esdoorn bovenblad, twee P-90-elementen en een Goldtop-afwerking.
Later kwamen de beroemde sunburst Les Paul Standards uit 1958–1960. Die gitaren zouden uiteindelijk enorm belangrijk worden voor de rockmuziek.
De gitaar werd later beroemd bij gitaristen als Jimmy Page, Eric Clapton, Peter Green, Jeff Beck, Slash en vele anderen.
💥 Zijn invloed op rock-'n-roll
Het bijzondere is dat Les Paul op twee manieren invloed had:
Als gitarist:
Hij combineerde jazz, country, blues en populaire muziek en was een zeer virtuoze speler.
Als uitvinder:
Hij hielp de solid-body elektrische gitaar en de moderne studio-opnametechniek vooruit.
Zonder zijn experimenten zouden veel latere productietechnieken in pop, rock en zelfs elektronische muziek er waarschijnlijk heel anders hebben uitgezien. De Rock & Roll Hall of Fame stelde zelfs dat je eigenlijk niet over gitaren of moderne opname kunt praten zonder Les Paul erbij te betrekken.
🚗 Een zwaar ongeluk
In 1948 raakte Les Paul betrokken bij een zeer ernstig auto-ongeluk. Zijn rechterarm en elleboog werden zwaar beschadigd. Artsen konden zijn arm niet volledig herstellen en plaatsten hem uiteindelijk in een hoek waarmee hij nog steeds gitaar kon spelen.
En dat deed hij ook.
Hij bleef optreden en opnemen en liet zich niet uit zijn muzikale carrière verdrijven.
🏆 Zijn laatste jaren
Les Paul bleef tot op hoge leeftijd optreden. In New York speelde hij jarenlang regelmatig in clubs, uiteindelijk bij Iridium, waar hij bijna wekelijks optrad, zelfs in het laatste jaar van zijn leven.
Hij werd in 1988 opgenomen in de Rock & Roll Hall of Fame.
Waarom Les Paul zo bijzonder is
Als je naar de geschiedenis van de muziek kijkt, is Les Paul eigenlijk drie personen in één:
🎸 Les Paul de gitarist – een uitstekende jazz-, country- en popgitarist.
🔧 Les Paul de uitvinder – een pionier van de solid-body elektrische gitaar.
🎚️ Les Paul de studiotechnicus – een van de grondleggers van overdubbing en multitrack recording.
En dat maakt hem voor mij een van de interessantste figuren uit de muziekgeschiedenis. De Gibson Les Paul draagt zijn naam, maar zijn invloed op de manier waarop muziek wordt opgenomen en geproduceerd is misschien nog belangrijker dan de gitaar zelf.
Gene Pitney
Gene Pitney
Gene Pitney was een van de meest herkenbare Amerikaanse zangers van de jaren 60. Hij had een zeer emotionele, hoge en soms bijna wanhopige stem, waarmee hij vooral dramatische liefdesliedjes een bijzondere lading gaf. Hij was bovendien een uitstekend songwriter.
Zijn begin
Gene Francis Alan Pitney werd geboren op 17 februari 1940 in Hartford, Connecticut. Al op jonge leeftijd speelde hij gitaar en piano en zong hij in bandjes. Zijn muzikale invloeden kwamen onder andere uit doowop, rhythm-and-blues en country.
Aanvankelijk werd hij vooral bekend als songwriter. Hij schreef onder meer:
"Hello Mary Lou" – een grote hit voor Ricky Nelson
"Rubber Ball" – bekend geworden door Bobby Vee
"He's a Rebel" – een grote hit voor The Crystals
nummers voor onder andere Roy Orbison
Het bijzondere aan "He's a Rebel" is dat Pitney daardoor indirect zijn eigen concurrent werd: terwijl zijn "Only Love Can Break a Heart" in 1962 op nummer 2 stond, stond "He's a Rebel", dat hij had geschreven, op nummer 1.
Zijn grote doorbraak
In 1961 brak hij als zanger door met "(I Wanna) Love My Life Away". Het nummer viel ook op door de experimentele opname: Pitney zong verschillende partijen zelf en speelde meerdere instrumenten.
Daarna kwam "Town Without Pity", het titelnummer van de gelijknamige film. Het nummer werd een Amerikaanse Top 20-hit, won een Golden Globe voor Best Song en werd genomineerd voor een Oscar. Pitney trad bovendien op tijdens de Academy Awards.
De samenwerking met Burt Bacharach en Hal David
Een belangrijk onderdeel van zijn succes was zijn samenwerking met het beroemde schrijversduo Burt Bacharach en Hal David.
Daaruit kwamen onder andere:
"(The Man Who Shot) Liberty Valance"
"Only Love Can Break a Heart"
"True Love Never Runs Smooth"
"Twenty Four Hours from Tulsa"
Vooral "Only Love Can Break a Heart" werd een enorme hit. Het bereikte in Amerika de tweede plaats en bleef daar net onder de nummer-éénpositie.
"24 Hours from Tulsa"
Voor veel liefhebbers van oude popmuziek is "Twenty Four Hours from Tulsa" misschien wel zijn mooiste opname.
Het is eigenlijk een klein muzikaal drama: een man belt vanuit Tulsa en vertelt zijn geliefde dat hij niet naar huis komt omdat hij daar een andere vrouw heeft ontmoet. De dramatische manier waarop Pitney het verhaal zingt, is typisch voor zijn stijl.
Het nummer werd vooral in Groot-Brittannië en Europa zeer populair. Pitney had daar zelfs aanzienlijk meer hits dan in Amerika.
Zijn stem
Wat Gene Pitney zo bijzonder maakte, was zijn intense vibrato en hoge tenor. Zijn stem kon bijna breekbaar klinken, maar tegelijkertijd enorm krachtig uithalen.
Daarom pasten nummers als:
"I'm Gonna Be Strong"
"Only Love Can Break a Heart"
"Town Without Pity"
"Twenty Four Hours from Tulsa"
zo goed bij hem.
Hij wordt soms in één adem genoemd met Roy Orbison, omdat beiden bekend waren om hun dramatische zangstijl.
Ook country en Italië
Pitney was veelzijdiger dan alleen de Amerikaanse pophitlijsten doen vermoeden. Hij maakte ook country-opnamen en werkte samen met George Jones. Daarnaast was hij bijzonder populair in Europa.
Hij nam zelfs liederen op in verschillende talen en deed mee aan het Italiaanse San Remo Song Festival, waar hij tweemaal tweede werd.
"Something's Gotten Hold of My Heart"
Een interessant hoofdstuk kwam veel later. Zijn opname van "Something's Gotten Hold of My Heart" was oorspronkelijk al uit de jaren 60, maar in 1990 kreeg het nummer een enorme revival toen Pitney het opnieuw opnam met Marc Almond.
Die versie werd een Britse nummer 1-hit.
Overlijden
Gene Pitney bleef tot op hoge leeftijd optreden. Hij overleed onverwacht op 5 april 2006, tijdens een verblijf in Cardiff, Wales. Hij was 66 jaar oud.
In 2002 werd hij opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame, een erkenning voor zijn betekenis als zanger, songwriter en pionier van de vroege jaren-60-pop.
Gene Pitney is daarmee een prachtige vertegenwoordiger van de melodieuze, dramatische Amerikaanse pop uit het begin en midden van de jaren 60 — precies de periode waarin orkestrale pop, sterke songwriters en uitgesproken zangers samenkwamen.
Louis Prima
Louis Prima
Louis Prima was een geweldige Amerikaanse zanger, trompettist, componist en entertainer, vooral bekend om zijn uitbundige mix van swing, New Orleans-jazz, jumpblues en vroege rock-'n-roll. Hij had een rauwe, schorre stem en een enorme dosis humor en energie.
🎺 Van New Orleans naar New York
Prima werd op 7 december 1910 geboren in New Orleans in een Italiaans-Amerikaans gezin. Aanvankelijk speelde hij viool, maar als tiener stapte hij over op de trompet. In 1934 verhuisde hij naar New York, waar hij met Louis Prima and His New Orleans Gang optrad in de beroemde clubs van 52nd Street.
Daar ontwikkelde hij een energieke stijl waarin New Orleans-jazz en swing steeds meer samenkwamen.
🎷 Sing, Sing, Sing
Een van Prima's belangrijkste composities is "Sing, Sing, Sing", geschreven en opgenomen in 1936. Het nummer werd vooral beroemd door Benny Goodman, wiens uitvoering uitgroeide tot een van de bekendste swingklassiekers.
Het is bijzonder dat Prima zelf niet altijd de eer krijgt die hij als componist verdient: veel mensen kennen het nummer vooral als een Benny Goodman-klassieker.
🎤 Keely Smith
Een belangrijk hoofdstuk in zijn carrière was zijn samenwerking met zangeres Keely Smith. Prima nam haar in 1948 aan als zangeres. Haar koele, bijna stoïcijnse uitstraling vormde een fantastisch contrast met Prima's wilde en komische podiumgedrag.
Ze trouwden in 1953 en vormden samen een zeer succesvol duo.
Prima was de uitbundige showman, terwijl Smith vaak bijna onbewogen bleef staan. Juist dat contrast maakte hun optredens zo leuk.
🌴 De koning van Las Vegas
In de jaren vijftig maakte Prima een enorme comeback in Las Vegas. Samen met saxofonist Sam Butera en diens band The Witnesses ontwikkelde hij een razendsnelle, swingende podiumstijl.
De combinatie was explosief:
Louis Prima – zang, trompet en grappen
Keely Smith – koele, elegante zang
Sam Butera – rauwe tenorsaxofoon
een band die swing, R&B en rock-'n-roll combineerde
Zijn optredens werden berucht om hun energie en nachtelijke feeststemming. Prima werd daardoor een van de belangrijkste grondleggers van de moderne Las Vegas-lounge-entertainer.
🍷 Buona Sera
Voor Nederlandse luisteraars is vooral "Buona Sera" interessant. Prima maakte er in 1956 een zeer herkenbare versie van. Het nummer werd bijzonder populair in Nederland en België en bereikte zelfs de eerste plaats in verschillende Europese hitlijsten.
Andere bekende nummers zijn:
Buona Sera
Just a Gigolo / I Ain't Got Nobody
Jump, Jive an' Wail
Sing, Sing, Sing
Oh Marie
That Old Black Magic
Che la Luna
Angelina
Vooral "Just a Gigolo / I Ain't Got Nobody" werd een soort handelsmerk. Prima combineerde de twee bestaande liedjes tot één spectaculaire showstopper.
🐒 King Louie
Een heel andere kant van Prima kennen we uit Disney's The Jungle Book uit 1967. Hij sprak de stem in van King Louie en zong onder andere "I Wan'na Be Like You".
Dat personage paste eigenlijk perfect bij Prima: brutaal, grappig, swingend en voortdurend in beweging.
🎶 Waarom Louis Prima zo belangrijk is
Prima wordt soms onderschat omdat hij vooral als entertainer wordt gezien. Muzikaal was hij echter veel veelzijdiger. Zijn muziek bevat elementen van:
Dixieland → swing → jump blues → rhythm-and-blues → rock-'n-roll
Daardoor klinkt zijn werk verrassend modern. Zijn invloed is later ook terug te horen bij artiesten als David Lee Roth en Brian Setzer, en tijdens de swingrevival van de jaren negentig kreeg zijn muziek opnieuw veel aandacht.
⭐ Zijn stijl in één zin
Louis Prima was eigenlijk de perfecte kruising tussen Louis Armstrong, een rock-'n-roll-frontman en een Las Vegas-showman.
Hij overleed op 24 augustus 1978 in New Orleans.
Jim Reeves
Jim Reeves – Gentleman Jim
Jim Reeves was een van de belangrijkste Amerikaanse countryzangers van de jaren 50 en 60. Hij werd vooral beroemd door zijn warme, fluwelen baritonstem en zijn rustige, bijna intieme manier van zingen. Zijn bijnaam was dan ook toepasselijk: “Gentleman Jim”.
🎙️ Van honkbal naar muziek
Jim Reeves werd op 20 augustus 1923 geboren in Texas. Als jonge man wilde hij eigenlijk professioneel honkballer worden. Hij speelde enkele jaren in de minor leagues, maar een beenblessure maakte in 1947 een einde aan die carrière. Daarna ging hij werken bij radiostations als diskjockey en omroeper.
Zijn grote doorbraak kwam bijna toevallig. Tijdens een uitzending van de Louisiana Hayride viel een artiest uit en Reeves nam diens plaats in. Zijn optreden viel zo goed op dat hij korte tijd later een platencontract kreeg. Zijn eerste grote hit was “Mexican Joe” in 1953, gevolgd door “Bimbo”.
🎵 De typische Jim Reeves-sound
Aanvankelijk zong Reeves vrij traditionele, stevige country. In de tweede helft van de jaren 50 veranderde zijn stijl echter sterk.
Samen met producer Chet Atkins ontwikkelde hij een veel zachtere sound: rustige orkesten, subtiele gitaren en vooral die lage, warme stem van Reeves. Dat werd een belangrijk onderdeel van de Nashville Sound.
Zijn muziek was daardoor niet alleen populair bij countryliefhebbers, maar ook bij mensen die normaal gesproken naar pop en easy listening luisterden.
Een van zijn belangrijkste nummers werd:
“Four Walls” – grote countryhit en ook succesvol in de poplijsten
“He’ll Have to Go” – zijn grootste internationale succes
“I Love You Because”
“Welcome to My World”
“Am I Losing You”
“Adios Amigo”
“Distant Drums”
“Is It Really Over?”
“Billy Bayou”
⭐ “He’ll Have to Go”
Als je één nummer van Jim Reeves moet kennen, is het waarschijnlijk “He’ll Have to Go”.
Het nummer verscheen rond 1959–1960 en werd een enorme hit. Het bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse countrylijst en nummer 2 in de Amerikaanse poplijst. Het werd uiteindelijk een miljoenenverkoper.
Het bijzondere is dat Reeves het nummer bijna sprekend zingt. Hij hoeft zijn stem nauwelijks te verheffen. Juist die kalmte en warmte maakten hem zo herkenbaar.
🌍 Ook in Nederland enorm populair
Reeves was veel meer dan een Amerikaanse countryster. Hij werd een internationale artiest en trad onder andere op in Europa en Zuid-Afrika. In april 1964 maakte hij nog een Europese tournee met optredens in onder meer Londen, Oslo, Hamburg, Wenen en Amsterdam.
Ook na zijn overlijden bleef hij enorm populair. Zijn postume opname “Distant Drums” werd in 1966 een grote internationale hit en bereikte in Nederland zelfs de 5e plaats.
✈️ Het tragische einde
Op 31 juli 1964, slechts 40 jaar oud, kwam Jim Reeves om het leven bij een vliegtuigongeluk nabij Nashville. Hij vloog tijdens zwaar noodweer met zijn privévliegtuig. Ook zijn manager en pianist Dean Manuel kwam om het leven. De wrakstukken en lichamen werden pas na een grote zoekactie gevonden.
Het tragische is dat Reeves juist op het hoogtepunt van zijn internationale carrière zat.
🏆 Zijn nalatenschap
Zijn dood betekende beslist niet het einde van zijn carrière. Integendeel: RCA bracht nog jarenlang niet eerder uitgebracht materiaal uit. Daardoor verschenen er na zijn dood opnieuw grote hits, waaronder “Distant Drums” en “I Won't Come in While He's There”. Zijn platen bleven zelfs tot in de jaren 80 in de hitlijsten verschijnen.
In 1967 werd Jim Reeves opgenomen in de Country Music Hall of Fame, slechts drie jaar na zijn overlijden.
🎧 Waarom Jim Reeves zo bijzonder klinkt
Voor liefhebbers van de muziek uit de jaren 50 en 60 is Jim Reeves interessant omdat hij precies op het kruispunt staat van:
country → Nashville Sound → easy listening → pop
Zijn stem klinkt niet overdreven country, maar ook niet als een gewone popcrooner. Hij had een heel eigen combinatie van countrygevoel, romantiek, orkestratie en een diepe bariton.
Als je van Bing Crosby, Perry Como, Nat King Cole, Matt Monro, Johnny Mathis en Dean Martin houdt, ligt Jim Reeves eigenlijk heel logisch in dat rijtje — alleen met duidelijk meer country-invloed.
Jimmie Rodgers
Jimmie Rodgers – de vader van de countrymuziek
Jimmie Rodgers (1897–1933) was een van de belangrijkste grondleggers van de Amerikaanse countrymuziek. Hij wordt vaak “The Father of Country Music”, “The Singing Brakeman” en “America’s Blue Yodeler” genoemd. Zijn carrière duurde maar ongeveer zes jaar, maar zijn invloed is enorm geweest.
🚂 Van spoorwegman naar muziekster
Rodgers werd op 8 september 1897 geboren in Meridian, Mississippi. Zijn vader werkte bij de spoorwegen en Jimmie ging als tiener eveneens bij de spoorwegen werken. Hij werd uiteindelijk brakeman, een medewerker die onder meer verantwoordelijk was voor het remmen en rangeren van treinwagons.
Die spoorwegwereld werd een belangrijk onderdeel van zijn muziek. Hij hoorde onderweg allerlei soorten muziek, waaronder blues van Afro-Amerikaanse spoorwegarbeiders. Die invloeden verwerkte hij later in zijn eigen stijl.
Al op jonge leeftijd wilde hij entertainer worden. Rond zijn dertiende won hij een talentwedstrijd en trok hij zelfs tijdelijk met een rondreizende show mee.
🎸 Zijn bijzondere stijl
Wat Rodgers zo bijzonder maakte, was dat hij verschillende muziekstijlen bij elkaar bracht:
country en hillbilly
Amerikaanse folk
blues
gospel
vroege jazz
cowboymuziek
zijn beroemde yodel
Zijn “Blue Yodel” was iets heel anders dan de traditionele Alpen-yodel. Rodgers combineerde een bluesachtige zangstijl met een hoge, jodelende stem. Daarmee creëerde hij praktisch zijn eigen handelsmerk.
⭐ “Blue Yodel (T for Texas)”
Zijn grote doorbraak kwam met “Blue Yodel”, oorspronkelijk bekend als “T for Texas”, opgenomen in 1927.
Het nummer werd een enorme hit voor die tijd en behoort tot de eerste countryplaten die meer dan een half miljoen exemplaren verkochten; sommige bronnen beschouwen het als een van de eerste country-miljoenverkopers.
Daarna ontstond een hele reeks Blue Yodels, waaronder:
Blue Yodel No. 1 (T for Texas)
Blue Yodel No. 2
Blue Yodel No. 3
Blue Yodel No. 8
Blue Yodel No. 9 (Standin’ on the Corner)
Die serie werd een belangrijk onderdeel van zijn muzikale nalatenschap.
🎺 Jimmie Rodgers en Louis Armstrong
Een bijzonder moment in zijn carrière was “Blue Yodel No. 9 (Standin’ on the Corner)” uit 1930.
Daarop speelt niemand minder dan Louis Armstrong trompet. Het is een prachtig voorbeeld van hoe Rodgers country en blues met jazz kon verbinden.
Voor een liefhebber van oude muziek is dit een heel interessante opname: je hoort eigenlijk de overgang van vroege country en blues naar de moderne Amerikaanse populaire muziek.
🎵 Andere bekende nummers
Naast de Blue Yodels zijn vooral deze nummers belangrijk:
“Waiting for a Train”
Een van zijn bekendste nummers over het zwervende leven en de spoorwegen.
“In the Jailhouse Now”
Een humoristisch nummer dat later door talloze andere artiesten werd opgenomen.
“T.B. Blues”
Een veel persoonlijker nummer waarin Rodgers zingt over de ziekte die uiteindelijk zijn leven zou kosten.
“Miss the Mississippi and You”
Een nostalgisch lied over verlangen naar huis.
“Mule Skinner Blues”
Een nummer dat later door veel countryartiesten werd uitgevoerd.
In totaal nam Rodgers ongeveer 110 titels op tijdens zijn professionele carrière.
💔 Tuberculose
Zijn succes kwam helaas op een enorme prijs.
In 1924 werd bij Rodgers tuberculose vastgesteld. In die tijd was dat een zeer ernstige en vaak dodelijke ziekte. Hij moest zijn werk bij de spoorwegen uiteindelijk opgeven en richtte zich volledig op muziek.
Ondanks zijn steeds slechter wordende gezondheid bleef hij optreden en opnemen.
Zijn laatste opnames maakte hij in mei 1933 in New York. Hij was toen zo zwak dat hij tussen de opnames door op een bedje moest rusten en door een verpleegster werd begeleid.
Op 26 mei 1933 overleed Jimmie Rodgers in New York aan een longbloeding. Hij was slechts 35 jaar oud.
🏆 Zijn enorme invloed
Het bijzondere is dat Rodgers' carrière zo kort was, maar zijn invloed generaties lang bleef bestaan.
Hij beïnvloedde onder anderen:
Hank Williams, Ernest Tubb, Gene Autry, Hank Snow, Lefty Frizzell, Merle Haggard, Johnny Cash, Bill Monroe en Dolly Parton.
Ook buiten de countrymuziek was zijn invloed groot. De Rock & Roll Hall of Fame beschouwt hem als een belangrijke vroege invloed op rock-'n-roll vanwege zijn combinatie van blues, folk, spirituals en country.
Hij werd in 1961 als een van de eerste artiesten opgenomen in de Country Music Hall of Fame en in 1986 in de Rock & Roll Hall of Fame als Early Influence.
Roy Rogers
Roy Rogers was een van de grootste zingende cowboys uit de Amerikaanse geschiedenis. Hij werd bekend als “King of the Cowboys” en was actief in films, radio, televisie en muziek.
🤠 Van Leonard Slye naar Roy Rogers
Roy Rogers werd geboren als Leonard Franklin Slye op 5 november 1911 in Cincinnati, Ohio. Tijdens de Grote Depressie verhuisde hij met zijn familie naar Californië. Daar werkte hij onder andere als fruitplukker en vrachtwagenchauffeur, terwijl hij ondertussen muziek maakte.
In de jaren dertig ging hij zingen in verschillende country- en westernbands. In 1934 was hij een van de oprichters van de Sons of the Pioneers, een groep die een enorme invloed zou krijgen op de westernmuziek.
🎵 Sons of the Pioneers
Met de Sons of the Pioneers zong Rogers nummers als “Tumbling Tumbleweeds” en “Cool Water”. De groep onderscheidde zich door prachtige meerstemmige zang en liedjes die echt over het Amerikaanse Westen gingen: paarden, prairies, cowboys, vee en nachtelijke ritten.
Rogers verliet de groep uiteindelijk om zich volledig op zijn filmcarrière te richten, maar hij bleef gedurende zijn leven regelmatig met de Sons of the Pioneers optreden en opnemen.
🎬 De grote filmster
In 1937 deed hij auditie bij Republic Pictures voor een nieuwe zingende cowboy. Hij kreeg de hoofdrol in Under Western Stars (1938). Voor die film werd zijn artiestennaam veranderd van Leonard Slye in Roy Rogers. De film was een groot succes en maakte hem tot een nationale ster.
In totaal maakte hij bijna 90 westernfilms. Zijn films waren meestal avontuurlijke, maar relatief keurige westerns waarin goed en kwaad duidelijk tegenover elkaar stonden.
🐴 Trigger
Een onlosmakelijk onderdeel van zijn imago was zijn palomino Trigger, een van de beroemdste paarden uit de filmgeschiedenis. Trigger werd bekend als een bijzonder intelligent en goed getraind paard dat allerlei trucs kon uitvoeren.
Ook Bullet, zijn Duitse herder, was een bekende metgezel in zijn films en televisieprogramma's.
👩❤️👨 Roy Rogers en Dale Evans
Zijn belangrijkste partner was actrice en zangeres Dale Evans, die bekendstond als “Queen of the West”. Ze speelden vanaf de jaren veertig regelmatig samen in films.
Ze trouwden op 31 december 1947 en vormden jarenlang een van de bekendste echtparen van de Amerikaanse entertainmentwereld.
Hun bekendste gezamenlijke nummer werd “Happy Trails”, geschreven door Dale Evans. Het werd uiteindelijk het herkenningsnummer van hun televisieprogramma.
📺 The Roy Rogers Show
Van 1951 tot 1957 was The Roy Rogers Show een groot succes op televisie. Rogers, Dale Evans, Trigger en Bullet werden daardoor ook bij een nieuwe generatie kinderen bekend. De serie combineerde westernverhalen met muziek en humor.
🎶 Roy als zanger
Hoewel hij vooral als cowboyacteur bekend werd, was Rogers ook een verdienstelijke country- en westernzanger. Bekende nummers die met hem verbonden zijn:
Don't Fence Me In
Happy Trails
San Fernando Valley
Home in Oklahoma
(There'll Be) Peace in the Valley
Candy Kisses
Tumbling Tumbleweeds – met de Sons of the Pioneers
Cool Water – met de Sons of the Pioneers
Zijn stem was een aangename tenor en paste uitstekend bij de rustige, romantische westernstijl van die tijd.
⭐ Zijn betekenis
Roy Rogers was meer dan alleen een acteur. Hij hielp het beeld van de zingende cowboy vormgeven. Samen met onder anderen Gene Autry maakte hij country- en westernmuziek populair bij een enorm filmpubliek.
In 1988 werd hij opgenomen in de Country Music Hall of Fame.
Roy Rogers overleed op 6 juli 1998, 86 jaar oud.
Tony Sandler
Tony Sandler is een interessante naam uit de traditionele pop, easy listening en showbusiness van de jaren 50 tot en met 80. Hij werd vooral bekend als de Belgische helft van het Amerikaanse zangduo Sandler & Young.
🇧🇪 Van Lucien Santelé naar Tony Sandler
Tony werd op 18 augustus 1933 geboren in Lauwe, West-Vlaanderen, als Lucien Joseph Santelé. Al op jonge leeftijd bleek hij een bijzonder zangtalent te hebben. Als jongen zong hij bij het beroemde Franse jongenskoor Les Petits Chanteurs à la Croix de Bois.
Zijn muzikale opleiding was breed. Hij leerde onder andere verschillende talen en ontwikkelde daardoor een repertoire waarin hij gemakkelijk kon zingen in Nederlands/Vlaams, Frans, Duits, Engels, Italiaans en Spaans.
🎙️ Een Belgische ster
Begin jaren 50 begon hij professioneel platen op te nemen onder de naam Tony Sandler. Zijn vroege nummer "Het Lied van de Zee" / "Song of the Sea" werd een succes in België en daarna kreeg hij ook bekendheid in andere Europese landen.
Hij trad vervolgens veel op in onder meer Duitsland, Oostenrijk, Italië en Groot-Brittannië. Vooral zijn optredens aan de Italiaanse Rivièra waren belangrijk: van 1959 tot 1963 was hij gedurende het toeristenseizoen de grote publiekstrekker van het beroemde Caffè Roma in Alassio.
🇺🇸 De grote doorbraak: Sandler & Young
In 1963 veranderde zijn carrière volledig. In Italië ontmoette hij de Amerikaanse zanger Ralph Young, die uit New York kwam. Hun stemmen bleken uitstekend bij elkaar te passen. Ze ontwikkelden samen een elegante variété-act waarin Europese charme en Amerikaanse showbusiness werden gecombineerd.
Sandler & Young werden vervolgens grote sterren in Amerika. Ze traden op in Las Vegas, nachtclubs, theaters en concertzalen en verschenen regelmatig op televisie.
Een belangrijk moment was hun contract bij Capitol Records. Hun eerste album, Side by Side, verscheen in 1966. Hun uitvoering van "Dominique" werd vervolgens een hit en bereikte de Amerikaanse Easy Listening-hitlijst.
Ze waren bovendien te zien in grote Amerikaanse televisieprogramma's, waaronder The Ed Sullivan Show en Kraft Music Hall. In 1969 presenteerden ze vanuit Londen een reeks afleveringen van Kraft Music Hall.
🎵 Hun muziek
De muziek van Tony Sandler en Ralph Young past uitstekend bij de crooner- en easy-listeningtraditie. Denk aan:
romantische ballads
Broadway-songs
filmmuziek
Amerikaanse standards
Europese chansons
lichte pop
jazzachtige arrangementen
kerstliederen
countrymateriaal
Het bijzondere was dat Tony zijn Europese repertoire meenam, terwijl Ralph sterk geworteld was in de Amerikaanse muziekcultuur. Daardoor ontstond een heel eigen geluid.
🎭 Tony na Sandler & Young
Ralph Young stopte halverwege de jaren 80 met optreden. Tony was zestien jaar jonger en wilde nog doorgaan. Hij ontwikkelde daarom een succesvolle solocarrière met Europese muziek, musicalmateriaal en een eigen show rond Maurice Chevalier.
Ook maakte hij solo-opnamen. Een mooi voorbeeld is Ode to a Love Affair, waarvan hij versies opnam in Engels, Frans en Spaans.
Tony bleef bovendien actief als zanger, entertainer, acteur en producent. Zijn officiële biografie beschrijft een carrière van ongeveer 65 jaar op radio, televisie, toneel en film.
⭐ Waarom Tony Sandler interessant is
Voor liefhebbers van de muziek waar jij de laatste tijd naar vraagt, is Tony Sandler vooral interessant omdat hij precies op het kruispunt zit van crooner, easy listening, traditionele pop en Europese schlager/chanson.
Zijn carrière is ook bijzonder omdat hij als Vlaming uit West-Vlaanderen uiteindelijk een grote Amerikaanse showbusinessster werd. Hij bracht een stukje Europese muziekcultuur naar Las Vegas en de Amerikaanse televisie.
Als je Tony Sandler naast Bing Crosby, Perry Como, Vic Damone, Matt Monro, Al Martino en Jack Jones zet, zie je goed hoe breed de internationale croonertraditie eigenlijk was.
Neil Sedaka
.Neil Sedaka
Neil Sedaka is een van de grote Amerikaanse popzangers en songwriters uit de periode van de jaren 50 tot en met de jaren 70. Hij werd vooral bekend door zijn melodieuze, romantische popliedjes en zijn karakteristieke hoge tenor. Zijn carrière beslaat inmiddels meer dan zes decennia.
🎹 Een klassiek geschoold wonderkind
Neil Sedaka werd geboren op 13 maart 1939 in Brooklyn, New York. Al op jonge leeftijd bleek hij een uitzonderlijk pianist. Vanaf zijn negende kreeg hij een intensieve klassieke pianoopleiding aan de Juilliard School of Music. Op zijn zestiende werd hij zelfs uitgeroepen tot beste middelbare-schoolpianist van New York.
Toch raakte hij gefascineerd door de nieuwe muziek van de jaren 50: rock-'n-roll, rhythm & blues en doowop. Die combinatie van klassieke muziek en pop zou later heel kenmerkend worden voor zijn composities.
✍️ De samenwerking met Howard Greenfield
Een zeer belangrijk persoon in Sedaka's carrière was tekstschrijver Howard Greenfield. Samen vormden zij vanaf het einde van de jaren 50 een uiterst succesvol songwritingduo. Ze waren onderdeel van de beroemde Brill Building-scene in New York, waar veel van de grote Amerikaanse pophits uit die tijd werden geschreven.
Een van hun eerste grote successen was “Stupid Cupid”, gezongen door Connie Francis.
Sedaka schreef daarnaast nummers voor onder anderen:
Connie Francis
Elvis Presley
Frank Sinatra
Tom Jones
The Monkees
The Fifth Dimension
Dat maakt hem niet alleen een zanger, maar vooral ook een uiterst belangrijke hitmaker.
⭐ De grote hits van de jaren 50 en 60
Als uitvoerend artiest brak Sedaka eind jaren 50 door met “The Diary”. Daarna volgde een indrukwekkende reeks hits.
Zijn bekendste nummers zijn onder meer:
The Diary
Oh! Carol
Stairway to Heaven
Calendar Girl
Little Devil
Happy Birthday Sweet Sixteen
Next Door to an Angel
Breaking Up Is Hard to Do
You Mean Everything to Me
Where the Boys Are – geschreven voor Connie Francis
Voor liefhebbers van 50s/60s oldies, doowop en vroege rock-'n-roll is Sedaka daarom een heel interessante artiest. Zijn muziek zit precies op de overgang van de rock-'n-rollperiode naar de meer gepolijste pop van de vroege jaren 60.
🇬🇧 Een opmerkelijke comeback
Toen The Beatles en de British Invasion vanaf 1964 de Amerikaanse popwereld veranderden, raakte Sedaka als soloartiest op de achtergrond. Zijn vrolijke tienerpop paste minder goed bij de veranderende muzieksmaak.
Maar Sedaka gaf niet op.
Hij verhuisde begin jaren 70 naar Engeland, waar hij opnieuw begon op te treden en nieuwe muziek maakte. Daar werkte hij onder andere samen met muzikanten die later bekend zouden worden als 10cc.
Zijn comeback werd uiteindelijk mogelijk gemaakt door een andere beroemde pianist en songwriter: Elton John. John was een grote bewonderaar van Sedaka en bracht hem onder bij zijn platenmaatschappij Rocket Records.
☔ “Laughter in the Rain”
In 1974/1975 kwam Sedaka spectaculair terug met “Laughter in the Rain”.
Het nummer werd in Amerika een nummer 1-hit en betekende zijn definitieve comeback. Daarna volgde onder andere:
“Bad Blood”
Ook “Breaking Up Is Hard to Do” kreeg in 1975 een nieuwe behandeling als ballad. Daarmee werd Sedaka bijzonder: hetzelfde nummer bereikte met twee verschillende versies de nummer 1-positie.
💿 “Love Will Keep Us Together”
Een andere enorme Sedaka-compositie was “Love Will Keep Us Together”.
De versie van Captain & Tennille werd in 1975 een wereldhit en won de Grammy Award voor Record of the Year. Aan het einde van de plaat is zelfs de beroemde regel “Sedaka is back” te horen.
🎼 Meer dan alleen pop
Sedaka bleef zijn klassieke achtergrond trouw. In 1995 maakte hij bijvoorbeeld Classically Sedaka, waarin hij klassieke melodieën van componisten als Chopin, Rachmaninov, Tchaikovsky en Puccini combineerde met nieuwe teksten.
Later componeerde hij ook klassieke werken, waaronder het pianoconcert Manhattan Intermezzo.
🏆 Zijn betekenis
Sedaka heeft een bijzondere plaats in de popgeschiedenis omdat hij drie carrières eigenlijk in één leven combineerde:
Tieneridool en rock-'n-roll/popzanger in de jaren 50 en vroege jaren 60
Professionele songwriter en hitmaker in de jaren 60
Internationale comebackster en volwassen singer-songwriter in de jaren 70
Hij werd opgenomen in de Songwriters Hall of Fame, kreeg een ster op de Hollywood Walk of Fame en ontving in 2019 een eredoctoraat in muziek.
Frank Sinatra
.Frank Sinatra (1915–1998) was een van de grootste en meest invloedrijke zangers uit de geschiedenis van de populaire muziek. Hij werd beroemd als zanger van jazz en traditionele pop, maar was daarnaast ook een succesvol acteur en entertainer.
🎙️ Beginjaren
Frank Sinatra werd geboren op 12 december 1915 in Hoboken, New Jersey. Zijn ouders waren Italiaanse immigranten. Als jonge man was hij al gefascineerd door muziek en vooral door zangers als Bing Crosby.
Zijn grote doorbraak kwam in de jaren veertig toen hij zong bij de orkesten van Harry James en later Tommy Dorsey. Vooral bij Dorsey ontwikkelde Sinatra zijn beroemde manier van zingen: zeer beheerst, met veel aandacht voor timing, frasering en emotie.
⭐ De enorme Sinatra-hype
Begin jaren veertig werd Sinatra een ware tieneridool. Zijn vrouwelijke fans werden bekend als de "bobby-soxers".
Zijn populariteit was toen uitzonderlijk groot. Hij trad op voor uitzinnige zalen vol jonge fans en werd een van de eerste echte moderne popsterren.
Maar tegen het einde van de jaren veertig leek zijn carrière in te storten. Zijn platen verkochten minder en zijn stemproblemen en persoonlijke problemen maakten de situatie nog moeilijker.
🎵 De comeback
Sinatra maakte begin jaren vijftig een spectaculaire comeback.
Een belangrijk moment was zijn rol in de film From Here to Eternity uit 1953. Hij won hiervoor de Oscar voor Beste Mannelijke Bijrol.
Ook muzikaal veranderde hij van richting. Bij Capitol Records maakte hij een reeks legendarische albums met grote arrangeurs zoals Nelson Riddle.
Albums als:
In the Wee Small Hours (1955)
Songs for Swingin' Lovers! (1956)
A Swingin' Affair! (1957)
Only the Lonely (1958)
worden beschouwd als mijlpalen in de geschiedenis van het album.
🎶 Zijn zangstijl
Wat Sinatra bijzonder maakte, was niet alleen zijn stem. Hij kon een nummer vertellen.
Hij zong vaak over liefde, eenzaamheid, verlangen, spijt en het nachtleven. Zijn timing was buitengewoon goed: hij kon een zin net iets langer vasthouden of een woord juist laten vallen waardoor de tekst extra betekenis kreeg.
Daarom wordt Sinatra vaak gezien als een van de belangrijkste zangers die de kunst van het fraseren heeft ontwikkeld.
🍸 The Rat Pack
In de jaren vijftig en zestig werd Sinatra ook nauw verbonden met de beroemde Rat Pack. Tot de bekendste leden behoorden:
Dean Martin
Sammy Davis Jr.
Peter Lawford
Joey Bishop
De groep werd het symbool van het nachtleven in Las Vegas. Hun optredens combineerden muziek, humor, glamour en improvisatie.
Sinatra en Dean Martin waren daarbij vooral een legendarisch duo.
🎬 Sinatra als acteur
Ook als acteur had Sinatra een indrukwekkende carrière. Hij speelde onder andere in:
From Here to Eternity (1953)
The Man with the Golden Arm (1955)
Guys and Dolls (1955)
Some Came Running (1958)
Ocean's 11 (1960)
The Manchurian Candidate (1962)
Zijn rol in The Man with the Golden Arm was bijzonder belangrijk omdat hij daarin een heroïneverslaafde speelt, iets wat voor Hollywood in die tijd behoorlijk gewaagd was.
🎼 Bekende nummers
Voor een kennismaking met Sinatra zou ik vooral deze nummers beluisteren:
"My Way" – waarschijnlijk zijn bekendste nummer bij het grote publiek.
"New York, New York" – een van zijn grote latere klassiekers.
"Fly Me to the Moon" – swingend en elegant.
"I've Got You Under My Skin" – prachtig voorbeeld van zijn timing.
"Strangers in the Night" – enorme hit uit 1966.
"That's Life" – wat rauwer en bluesachtiger.
"The Way You Look Tonight" – een van zijn romantische klassiekers.
"My Kind of Town" – typisch Sinatra met een groot orkest.
🇳🇱 Sinatra en Nederland
Sinatra was ook in Nederland enorm populair. Zijn muziek past bovendien uitstekend bij de easy-listening, crooner- en swingtraditie die in Nederland vanaf de jaren vijftig en zestig veel liefhebbers kreeg.
Voor een oldies- of nostalgische radiozender is Sinatra dan ook een belangrijke naam. Hij vormt een mooie brug tussen Bing Crosby, Dean Martin, Tony Bennett, Matt Monro, Andy Williams en Engelbert Humperdinck.
🏆 Zijn nalatenschap
Frank Sinatra overleed op 14 mei 1998, 82 jaar oud, in Los Angeles.
Zijn invloed is enorm. Hij veranderde niet alleen de manier waarop populaire zangers zongen, maar hielp ook het album te ontwikkelen tot een samenhangend artistiek product.
Wat Sinatra uiteindelijk zo bijzonder maakt, is dat hij een nummer nooit simpelweg leek te zingen. Hij leek het zelf meegemaakt te hebben. Dat is waarschijnlijk de belangrijkste reden waarom zijn opnamen tientallen jaren later nog steeds zo sterk klinken.
Rod Stewart
🎤 Rod Stewart
Rod Stewart is een van de meest herkenbare Britse zangers uit de pop- en rockgeschiedenis. Zijn schorre, rauwe stem is zijn handelsmerk. Hij heeft gedurende zijn carrière opvallend veel stijlen gecombineerd: bluesrock, soul, rock-'n-roll, pop, ballads en later ook klassieke standards. De Rock & Roll Hall of Fame noemt hem een zanger die zich bewoog van hardrock tot pop en ballads, steeds gedragen door zijn karakteristieke stem.
🇬🇧 Beginjaren
Rod Stewart werd op 10 januari 1945 in Londen geboren. Als jonge man was hij aanvankelijk vooral geïnteresseerd in voetbal, maar muziek trok uiteindelijk sterker. In de vroege jaren zestig speelde hij onder meer mondharmonica en zong hij in blues- en R&B-groepen. Zijn officiële tijdlijn vermeldt dat hij in 1962 al als straatmuzikant optrad in Londen, Brighton en Parijs.
In 1966 werd hij zanger van de Jeff Beck Group. Daar werkte hij samen met gitarist Jeff Beck en later ook met gitarist/bassist Ronnie Wood. De groep werd belangrijk voor de ontwikkeling van de Britse bluesrock.
🎸 The Faces
In 1969 kwam Stewart samen met Ronnie Wood bij de Small Faces, die vervolgens verdergingen als The Faces. De band had een heerlijk rauwe, losse rock-'n-rollstijl.
Stewart combineerde zijn werk met The Faces met een solocarrière. Dat bleek uiteindelijk een gouden combinatie: zijn soloplaten werden steeds succesvoller, terwijl The Faces een cultstatus kregen.
⭐ Grote doorbraak: Maggie May
Het grote keerpunt kwam in 1971 met het album Every Picture Tells a Story. Daarop stond "Maggie May", een nummer dat uitgroeide tot een van zijn bekendste songs. Het nummer werd zijn eerste grote solohit.
Andere belangrijke nummers uit zijn carrière zijn onder meer:
Maggie May
Reason to Believe
You Wear It Well
Sailing
Tonight's the Night
The First Cut Is the Deepest
I Don't Want to Talk About It
Da Ya Think I'm Sexy?
Young Turks
Some Guys Have All the Luck
Downtown Train
Rhythm of My Heart
Have I Told You Lately
⛵ "Sailing"
Vooral "Sailing" is in Nederland en Europa enorm bekend geworden. Het nummer werd oorspronkelijk geschreven en opgenomen door de Schotse band Sutherland Brothers and Quiver, maar Stewarts versie uit 1975 werd de grote internationale hit.
Het nummer past perfect bij zijn stem: rustig, warm en een beetje melancholiek.
💃 De jaren 70 en 80
Stewart veranderde in de tweede helft van de jaren zeventig van een ruige bluesrockzanger in een enorme internationale popster.
Met "Da Ya Think I'm Sexy?" uit 1978 ging hij zelfs sterk richting disco en funk. Dat was voor sommige oude fans een verrassing, maar het nummer werd een gigantische hit.
In de jaren tachtig bleef hij succesvol met nummers als "Young Turks", "Baby Jane" en "Some Guys Have All the Luck".
Zijn uiterlijk werd ondertussen bijna net zo beroemd als zijn muziek: opvallende kleding, lange haren en zijn karakteristieke kapsel maakten hem tot een echte rockster.
🎼 De latere Rod Stewart
Vanaf de jaren 2000 ging Stewart zich steeds meer richten op klassieke Amerikaanse songs, standards en traditionele pop. Zijn serie The Great American Songbook werd zeer succesvol. Hij kreeg hiervoor ook een Grammy Award.
Dat laat mooi zien hoe breed zijn carrière eigenlijk is: van bluesrock en Faces tot disco, popballads en songs uit het Great American Songbook.
🏆 Rock & Roll Hall of Fame
Stewart werd in 1994 opgenomen in de Rock & Roll Hall of Fame. Daarmee werd zijn enorme betekenis voor de rockmuziek officieel erkend.
Interessant is dat hij later ook in verband met The Faces en Ronnie Wood opnieuw een belangrijk onderdeel van de rockgeschiedenis bleef.
🎧 Waarom is Rod Stewart zo bijzonder?
Voor mij is vooral zijn stem het belangrijkste. Hij heeft geen klassieke, gladde zangstem zoals bijvoorbeeld Johnny Mathis. Integendeel: zijn stem klinkt hees, schor, doorleefd en soms bijna alsof hij ieder moment kan breken.
Dat werkt geweldig bij nummers als "Maggie May", "I Don't Want to Talk About It" en "Sailing".
Lee Towers
Lee Towers – de ‘Voice of Rotterdam’
Lee Towers is de artiestennaam van Leen Huijzer, geboren op 23 maart 1946 in Bolnes. Hij groeide uit tot een van de bekendste Nederlandse crooners en vooral tot een enorme Rotterdamse showman.
Van havenarbeider naar topartiest
Het bijzondere aan zijn verhaal is dat Lee niet uit een muzikale elite kwam. Hij groeide op in een groot gezin en in armoede. Als jongen was hij al bezeten van muziek en zong hij de nummers van onder anderen Elvis Presley, Frank Sinatra, Dean Martin en Perry Como mee. Op zijn vijftiende speelde hij in een bandje, de Jumping Dynamites.
Zijn muzikale carrière kwam echter maar langzaam op gang. Hij werkte in de Rotterdamse haven als onderhoudsmonteur en trad daarnaast 's avonds op. In 1975 veranderde alles.
De zingende kraanmachinist
In 1975 werd hij door Willem Duys uitgenodigd voor Voor de Vuist Weg. Duys presenteerde hem als de ‘zingende kraanmachinist’. Zijn optreden maakte grote indruk en plotseling kende heel Nederland Lee Towers.
Zijn eerste grote hit was ‘It's Raining in My Heart’, geschreven door Wally Tax. Daarna volgden onder andere:
You'll Never Walk Alone
Bless You
Frankie
Love Potion Number Nine
I Can See Clearly Now
My Way
Volgens de Top 40 kwam Lee Towers uiteindelijk tot 12 Top 40-hits.
‘You'll Never Walk Alone’
Zijn naam is waarschijnlijk het sterkst verbonden met ‘You'll Never Walk Alone’. Zijn uitvoering uit 1976 werd een enorme hit en groeide uit tot het officieuze clublied van Feyenoord. Daardoor werd Lee Towers ook een zeer belangrijk onderdeel van de Rotterdamse voetbalcultuur.
Het nummer past bovendien perfect bij zijn manier van zingen: groot, emotioneel en met een bijna gospelachtige kracht.
Ahoy werd zijn tweede thuis
Lee Towers was een pionier op het gebied van grote Nederlandse theatershows. In 1980 stond hij met een groot orkest in De Doelen in Rotterdam. In 1984 werd hij de eerste Nederlandse artiest die twee avonden achter elkaar Ahoy uitverkocht.
Daarna bouwde hij zijn beroemde Gala of the Year-concerten uit. Die waren sterk geïnspireerd door de Amerikaanse showbusiness: grote orkesten, showballet, smoking, lichtshows en een enorme podiumproductie.
Zijn aanpak werd later een voorbeeld voor artiesten als André Hazes, René Froger, Frans Bauer, Danny de Munk en Jan Smit.
Volgens zijn officiële website staat Lee Towers inmiddels op 51 uitverkochte Ahoy-shows.
De typische Lee Towers
Je herkent hem onmiddellijk aan:
🎤 de gouden microfoon
👓 zijn opvallende bril
🤵 zijn smoking
💪 de karakteristieke elleboogbeweging
🎶 zijn diepe, krachtige crooner-stem
Hij werd aanvankelijk wel eens ‘de Sinatra van Nederland’ genoemd. Zelf ontwikkelde hij echter een heel eigen stijl, waarin Amerikaanse pop, soul, gospel, musical en crooner-muziek samenkwamen.
Lee en Rotterdam
De band tussen Lee Towers en Rotterdam is uitzonderlijk sterk. Hij wordt niet voor niets ‘The Voice of Rotterdam’ genoemd. De stad heeft hem verschillende onderscheidingen gegeven, waaronder de Erasmusspeld, de Wolfert van Borselenpenning en het Gouden Hart van Rotterdam.
Ook buiten de muziek zette hij zich jarenlang in voor goede doelen, onder meer als goodwillambassadeur voor de Daniël den Hoed Stichting en het Sophia Kinderziekenhuis, en voor projecten van UNICEF.
Een mooie samenwerking met Anita Meyer
Een andere belangrijke naam in zijn carrière is Anita Meyer. In 1986 trad zij op tijdens zijn Gala of the Year. Hun duet ‘Run to Me’ werd een hit en verscheen ook op een gezamenlijk duettenalbum.
Lee Towers vandaag
Lee Towers is nog altijd actief. Zijn officiële website vermeldt inmiddels 46 albums uit de periode 1975–2024. In 2026 verscheen bovendien een nieuwe uitvoering van ‘You'll Never Walk Alone’ samen met William Janz, met Engelse en Spaanse passages in het kader van het WK voetbal.
Er staat ook een biografie over hem gepland: Lee Towers – Geloof in je dromen, geschreven door Louis du Moulin, die volgens zijn officiële website vanaf 3 november 2026 verkrijgbaar wordt.
Kort gezegd: Lee Towers is veel meer dan alleen de zanger van You'll Never Walk Alone. Hij was een van de eerste Nederlandse artiesten die liet zien dat je in Nederland een echte Amerikaanse Las Vegas-show op enorme schaal kon neerzetten. Vanuit de Rotterdamse haven groeide hij uit tot een nationale showbusinessster — en misschien wel de meest herkenbare Nederlandse crooner.
Frankie Valli
Frankie Valli
Frankie Valli is een van de meest herkenbare stemmen uit de Amerikaanse popmuziek. Hij werd vooral beroemd als de zanger van The Four Seasons, maar had daarnaast ook een zeer succesvolle solocarrière.
Jeugd en begin van zijn carrière
Frankie Valli werd op 3 mei 1934 geboren in Newark, New Jersey, als Francesco Stephen Castelluccio. Hij groeide op in een Italiaans-Amerikaans gezin. Zijn vader was kapper en zijn moeder werkte onder meer bij een bierbedrijf.
Een belangrijk moment kwam toen Valli als zevenjarige met zijn moeder naar een optreden van Frank Sinatra ging. Hij was diep onder de indruk en besloot dat hij zelf zanger wilde worden.
In de jaren vijftig zong hij in verschillende groepen en bracht hij in 1953 zijn eerste plaat uit, “My Mother's Eyes”. Het grote succes bleef echter nog uit.
The Four Seasons
Het grote keerpunt kwam in 1962. Valli vormde samen met onder anderen Bob Gaudio, Tommy DeVito en Nick Massi de groep die uiteindelijk The Four Seasons werd. De naam kwam overigens van een bowlingbaan waar de groep ooit auditie deed.
Hun grote doorbraak was “Sherry”. Het nummer werd een nummer 1-hit en maakte Valli beroemd vanwege zijn uitzonderlijk hoge falsetstem.
Daarna volgden enorme hits als:
“Big Girls Don't Cry”
“Walk Like a Man”
“Dawn (Go Away)”
“Rag Doll”
“Let's Hang On!”
“Working My Way Back to You”
“I've Got You Under My Skin”
“December, 1963 (Oh, What a Night)”
“Who Loves You”
De combinatie van doo-wop, rhythm & blues, rock-'n-roll en zeer strakke close-harmony gaf The Four Seasons een heel eigen geluid.
Zijn bijzondere stem
Het meest opvallende aan Valli is natuurlijk zijn falset. Hij kon vanuit een relatief lage zangstem plotseling naar zeer hoge tonen springen. Bij The Four Seasons werd die hoge stem niet alleen als achtergrond gebruikt: Valli maakte de falset juist tot de hoofdrol van de zang. Dat was een belangrijk onderdeel van het unieke geluid van de groep.
Succes als solozanger
Valli bleef niet uitsluitend bij The Four Seasons. In 1967 verscheen een van zijn beroemdste solonummers:
“Can't Take My Eyes Off You”
Het nummer werd een enorme hit en is sindsdien door honderden artiesten gecoverd.
Andere belangrijke solohits waren onder meer:
“My Eyes Adored You”
“Swearin' to God”
“Grease”
Vooral “Grease” uit 1978 werd een gigantische hit dankzij de gelijknamige film met John Travolta en Olivia Newton-John. Valli zong het titelnummer, geschreven door Barry Gibb.
De jaren 70
Opvallend is dat Valli en The Four Seasons in de jaren zeventig opnieuw grote successen kregen. De groep scoorde met “Who Loves You” en vooral met “December, 1963 (Oh, What a Night)”, dat in 1976 de Amerikaanse nummer 1-positie bereikte.
Daardoor was Valli niet alleen een icoon van de jaren zestig, maar wist hij zich ook uitstekend aan te passen aan het veranderende pop- en discogeluid.
Jersey Boys
Een belangrijke reden waarom een nieuwe generatie Frankie Valli leerde kennen, was de musical Jersey Boys. Die vertelt het verhaal van Valli en The Four Seasons, inclusief hun moeilijke beginjaren, onderlinge conflicten en enorme successen.
De musical werd een groot succes op Broadway en won meerdere Tony Awards. Daardoor kwamen nummers als “Sherry”, “Rag Doll”, “Walk Like a Man” en “Can't Take My Eyes Off You” opnieuw sterk in de belangstelling.
Ook acteur
Valli was bovendien af en toe acteur. Een leuke bijzonderheid: hij speelde in The Sopranos de maffiabaas Rusty Millio. De serie gebruikte ook verschillende nummers van The Four Seasons.
Erkenning
In 1990 werden Frankie Valli en de oorspronkelijke Four Seasons opgenomen in de Rock & Roll Hall of Fame.
Valli werd daarnaast in 2010 opgenomen in de New Jersey Hall of Fame.
Waarom Frankie Valli zo bijzonder is
Voor liefhebbers van de muziek uit de jaren 50, 60 en 70 is Valli interessant omdat hij verschillende werelden met elkaar verbindt. Zijn muziek begon bij de street-corner doo-wop van de jaren vijftig, werd grote popmuziek in de jaren zestig en kreeg in de jaren zeventig zelfs een duidelijke disco/pop-invloed.
Zijn stem is bovendien binnen enkele seconden herkenbaar. Zodra je die hoge, bijna zwevende falset hoort, weet je meestal meteen: dat is Frankie Valli.
Bobby Vee
Bobby Vee was een Amerikaanse popzanger die vooral in de jaren 60 grote successen had. Hij werd bekend met zijn zachte, melodieuze stem en nummers die precies pasten bij de romantische popmuziek van die tijd.
🎤 Wie was Bobby Vee?
Bobby Vee werd geboren als Robert Thomas Velline op 30 april 1943 in Fargo, North Dakota. Hij groeide op met rock-'n-roll en countrymuziek. Zijn grote doorbraak kwam onverwacht.
In 1959 zou hij met zijn band optreden tijdens een tournee waarbij ook Buddy Holly op het programma stond. Na de tragische vliegtuigcrash waarbij Holly, Ritchie Valens en The Big Bopper omkwamen, werden veel concerten geannuleerd. Bobby Vee en zijn band namen uiteindelijk het optreden over. Dat bleek het begin van zijn professionele carrière.
⭐ Grote hits
Zijn bekendste nummers zijn onder andere:
"Devil or Angel" – 1960
"Rubber Ball" – 1960
"Take Good Care of My Baby" – 1961
"Run to Him" – 1961
"The Night Has a Thousand Eyes" – 1962
"Come Back When You Grow Up" – 1967
"Please Don't Ask About Barbara" – 1962
"Take Good Care of My Baby" was zijn grootste Amerikaanse hit en bereikte de eerste plaats van de Billboard Hot 100.
🎸 Zijn muziekstijl
Bobby Vee zat mooi tussen verschillende muziekwerelden in. Zijn vroege werk had nog duidelijke rock-'n-roll- en Buddy Holly-invloeden, maar hij ontwikkelde zich daarna richting de gepolijste teenage pop en easy-listeningachtige pop van de vroege jaren zestig.
Dat maakt hem interessant voor liefhebbers van de muziek die jij vaak noemt: 50's & 60's pop, rock-'n-roll en oldies. Zijn platen klinken vaak vrolijk en romantisch, maar hebben tegelijkertijd die typische nostalgische sfeer van de vroege jaren zestig.
🇬🇧 Ook populair in Europa
Bobby Vee was niet alleen in Amerika succesvol. Ook in Groot-Brittannië en andere Europese landen had hij een grote aanhang. Zijn melodieuze singles sloten goed aan bij de Britse en Europese popmarkt.
Hij had bovendien een belangrijke invloed op enkele latere muzikanten. Een jonge Bob Dylan bewonderde hem en Bobby Vee werkte later zelfs met Dylan samen.
💿 Een interessante periode
Bobby Vee bleef gedurende de jaren zestig platen maken, maar zijn soort popmuziek kreeg het moeilijker toen The Beatles, The Rolling Stones en andere beat- en rockgroepen de populaire muziek veranderden.
Toch bleef hij optreden en opnemen. Hij werd uiteindelijk vooral gezien als een belangrijke vertegenwoordiger van de pre-Beatles popperiode.
Vooral "Take Good Care of My Baby", "Run to Him" en "The Night Has a Thousand Eyes" zijn echte klassiekers uit de vroege jaren 60.
Bobby Vinton
Bobby Vinton was een Amerikaanse zanger die vooral in de jaren 60 enorm populair was. Hij kreeg de bijnaam “The Polish Prince”, vanwege zijn Poolse afkomst en zijn grote populariteit bij het Pools-Amerikaanse publiek.
🎤 Wie was Bobby Vinton?
Bobby Vinton werd geboren als Stanley Robert Vinton Jr. op 16 april 1935 in Canonsburg, Pennsylvania. Zijn vader was muzikant en bandleider, waardoor muziek al vroeg een belangrijke rol in zijn leven speelde.
Aanvankelijk wilde Vinton vooral instrumentalist worden. Hij speelde onder andere drums en saxofoon, maar uiteindelijk bleek zijn stem zijn grootste troef.
Zijn grote doorbraak kwam begin jaren 60, toen de traditionele romantische pop en zogenaamde teen-idol/“crooner” muziek nog altijd veel publiek had.
🌹 Zijn grootste hits
Zijn bekendste nummer is zonder twijfel “Blue Velvet” uit 1963. Het nummer werd een enorme internationale hit en bereikte in de Verenigde Staten de eerste plaats.
Andere bekende nummers van Bobby Vinton zijn:
Blue Velvet – 1963
Roses Are Red (My Love) – 1962
Mr. Lonely – 1964
There! I've Said It Again – 1964
My Heart Belongs to Only You
Sealed with a Kiss – 1972
Please Love Me Forever
L-O-N-E-L-Y
Vooral “Mr. Lonely” is interessant. Het werd later opnieuw bekend doordat Frankie Valli en andere artiesten het nummer uitvoerden. Ook werd het gebruikt als basis voor latere pop- en soulinterpretaties.
💿 Zijn muziekstijl
Vinton zat een beetje tussen verschillende werelden in. Hij was geen echte rock-'n-rollzanger zoals Elvis Presley, maar ook geen pure jazzcrooner zoals Frank Sinatra.
Zijn muziek bestond vooral uit:
romantische pop + orkestarrangementen + lichte rock-'n-roll + traditionele Amerikaanse crooner-stijl.
Dat maakte hem bijzonder geschikt voor de luisteraar die hield van melodie, romantiek en een warme stem.
🇵🇱 “The Polish Prince”
Zijn Poolse afkomst speelde een belangrijke rol in zijn carrière. Hij nam ook Poolstalige nummers op en had een bijzonder grote aanhang onder Poolse Amerikanen.
Zijn bijnaam “The Polish Prince” bleef hem gedurende zijn carrière achtervolgen en werd eigenlijk onderdeel van zijn artiestenidentiteit.
📺 Bobby Vinton en televisie
Vinton was niet alleen platenartiest. Hij verscheen regelmatig op Amerikaanse televisieprogramma's en had uiteindelijk ook zijn eigen programma, The Bobby Vinton Show, dat eind jaren 70 werd uitgezonden.
Hij bleef daardoor ook zichtbaar bij een wat ouder publiek, terwijl de muziekwereld inmiddels sterk veranderd was.
⭐ Een bijzondere plaats in de popgeschiedenis
Bobby Vinton vertegenwoordigt eigenlijk het laatste grote tijdperk van de traditionele romantische popzanger vóór de Beatles en de Britse invasie. Toen The Beatles en de nieuwe rockmuziek vanaf 1964 de hitlijsten begonnen te domineren, veranderde de popwereld enorm.
Toch bleef Vinton succesvol. Zijn grote kracht was dat hij zich niet volledig hoefde aan te passen: zijn romantische nummers en herkenbare stem hadden een eigen publiek.
Voor liefhebbers van de muziek die jij de laatste tijd noemt — Bobby Darin, Vic Dana, Gene Pitney, Al Martino, Johnny Mathis, Steve Lawrence, Guy Mitchell en Neil Sedaka — is Bobby Vinton zeker een interessante artiest. Hij hoort heel duidelijk bij die generatie van Amerikaanse zangers die de overgang maakten van de jaren 50 naar de jaren 60.
Roger Whittaker
Roger Whittaker was een Britse zanger, songwriter en gitarist met een zeer herkenbare, warme baritonstem. Hij werd vooral bekend door zijn combinatie van folk, pop, country en easy listening, maar ook door zijn uitzonderlijke fluitkunst.
🌍 Van Kenia naar Engeland
Whittaker werd op 22 maart 1936 geboren in Nairobi, Kenia. Zijn ouders waren afkomstig uit Staffordshire in Engeland. De Afrikaanse omgeving waarin hij opgroeide had later veel invloed op zijn muzikale gevoel en repertoire. Als jongen speelde hij al gitaar en zong hij onder andere liedjes in het Swahili.
Aanvankelijk dacht hij helemaal niet aan een carrière als zanger. Hij studeerde eerst geneeskunde in Zuid-Afrika en werkte daarna als leraar. In 1959 verhuisde hij naar Wales, waar hij aan de universiteit zoologie, biochemie en mariene biologie studeerde. Hij behaalde zijn B.Sc.
Tijdens zijn studie bleef hij optreden. Uiteindelijk bleek de muziek sterker te trekken dan een wetenschappelijke carrière.
🎵 De doorbraak
Zijn eerste professionele single verscheen in 1962: The Charge of the Light Brigade. Kort daarna kreeg hij met Steel Men zijn eerste hitnotering.
De grote Europese doorbraak kwam in 1967, toen hij succesvol deelnam aan het Knokke Songfestival in België. Vooral Mexican Whistler en zijn uitvoering van If I Were a Rich Man maakten hem populair op het Europese vasteland.
In 1969 kwam Durham Town (The Leavin'), een van zijn bekendste nummers. Het werd zijn eerste Britse Top 20-hit.
🎶 Zijn grootste nummers
Vooral deze nummers horen bij het klassieke Roger Whittaker-repertoire:
Durham Town (The Leavin')
I Don't Believe in 'If' Anymore
New World in the Morning
Mexican Whistler
If I Were a Rich Man
The Last Farewell
The Skye Boat Song
NPO Radio 2 noemt onder meer I Don't Believe in 'If' Anymore, The Last Farewell, Mexican Whistler en New World in the Morning als belangrijke nummers uit zijn carrière.
⭐ The Last Farewell
Zijn absolute wereldhit was The Last Farewell.
Het nummer was al in 1971 opgenomen, maar werd pas enkele jaren later een enorme hit. In 1975 brak het wereldwijd door en bereikte het in 11 landen de eerste plaats. Wereldwijd werden er volgens zijn officiële website meer dan 11 miljoen exemplaren van verkocht.
Het nummer is eigenlijk typisch Whittaker: een gedragen melodie, zijn diepe stem, een licht folkachtige sfeer en een groot orkestrale arrangement.
🎤 Zijn bijzondere fluitkunst
Een van de dingen waardoor Whittaker onmiddellijk herkenbaar was, was zijn fluiten. Hij kon melodieën zeer zuiver en expressief fluiten en maakte daar een belangrijk onderdeel van zijn muziek van.
Een mooi voorbeeld is Mexican Whistler. Het fluiten was bij hem geen gimmick; het hoorde echt bij zijn muzikale identiteit.
🇩🇪 Een enorme ster in Duitsland
Misschien verrassend is dat Roger Whittaker in Duitsland een bijzonder grote ster werd. Hij nam veel nummers in het Duits op en trad jarenlang voor grote Duitse televisieprogramma's en concertzalen op.
Hij sprak zelf geen Duits en leerde zijn Duitse teksten fonetisch. Toch werd hij een van de populairste buitenlandse artiesten binnen de Duitse schlagerwereld. Sony Music vermeldt dat hij alleen al in Duitsland 26 albums uitbracht.
Dat verklaart ook waarom Whittaker in Nederland en Duitsland bij liefhebbers van easy listening, schlager en nostalgische pop zo'n blijvende populariteit heeft.
🇳🇱 Ook populair in Nederland
Ook in Nederland had hij behoorlijk wat succes. Volgens Top 40 behaalde hij 5 Top 40-hits en stond hij in totaal 46 weken in de Nederlandse Top 40.
Zijn muziek past daardoor uitstekend bij de radio uit de jaren 60, 70 en 80: melodieus, herkenbaar en toegankelijk.
👨👩👧👦 Privéleven en laatste jaren
Whittaker trouwde in 1964 met Natalie. Samen kregen ze vijf kinderen. Hij bleef tientallen jaren optreden en maakte uitgebreide tournees door Europa, Noord-Amerika en andere delen van de wereld.
Hij kondigde in 2001 zijn pensioen aan, maar kwam enkele jaren later toch weer terug op het podium. In 2013 stopte hij definitief met live optreden en trok hij zich met zijn vrouw terug in Zuid-Frankrijk.
Roger Whittaker overleed op 13 september 2023, op 87-jarige leeftijd.
📻 Waarom hij zo bijzonder is
Roger Whittaker een interessante artiest omdat hij verschillende werelden bij elkaar bracht:
folk + pop + country + schlager + easy listening, met daarbovenop zijn diepe stem en karakteristieke gefluit.
Andy Williams
Andy Williams (1927–2012) was een van de bekendste Amerikaanse zangers uit de jaren 50, 60 en 70. Hij stond bekend om zijn warme, rustige stem en zijn elegante, romantische repertoire.
🎙️ Zijn begin
Andy Williams werd geboren op 3 december 1927 in Wall Lake, Iowa. Hij begon al op jonge leeftijd met zingen. Samen met zijn drie broers vormde hij het Williams Brothers Quartet. In de jaren 40 traden ze op in radio- en televisieprogramma's.
In de jaren 50 begon Andy aan een solocarrière. Zijn grote doorbraak kwam met zijn soepele stijl, die uitstekend paste bij de zogenaamde easy listening en traditionele pop.
🌙 Moon River
Zijn beroemdste nummer is zonder twijfel “Moon River” uit 1961.
Het lied werd geschreven door Henry Mancini en Johnny Mercer voor de film Breakfast at Tiffany's. Andy Williams maakte er een van zijn herkenningsnummers van.
Zijn uitvoering is bijzonder omdat hij het nummer niet overdreven zingt: juist de rustige, warme manier waarop hij het brengt maakte het populair.
🎵 Andere grote hits
Enkele bekende nummers van Andy Williams zijn:
Moon River
Can't Get Used to Losing You
Days of Wine and Roses
The Impossible Dream
Music to Watch Girls By
Happy Heart
Love Story
Where Do I Begin
Solitaire
Speak Softly Love
Can't Take My Eyes Off You
Vooral “Can't Get Used to Losing You” was een enorme hit in 1963 en bereikte de top van de Amerikaanse hitlijsten.
📺 The Andy Williams Show
Williams werd niet alleen bekend als zanger, maar ook als televisiepersoonlijkheid. Van 1962 tot 1971 presenteerde hij The Andy Williams Show.
Daarin ontving hij allerlei grote artiesten en zong hij zelf. Het programma paste perfect bij de televisiecultuur van die tijd: grote orkesten, fraaie decors en bekende entertainers.
Hij was bovendien een belangrijke supporter van de Osmond Brothers, die later uitgroeiden tot de bekende Osmonds. De jonge Osmonds traden regelmatig in zijn programma op.
🇺🇸 Zijn stijl
Andy Williams hoort bij een generatie zangers zoals Frank Sinatra, Dean Martin, Perry Como, Matt Monro en Johnny Mathis. Zijn stijl was minder jazzy dan Sinatra en minder swingend dan Dean Martin.
Zijn kracht lag vooral in:
warme stem + orkestarrangementen + romantische liedjes + rustige presentatie.
Daarom werd hij vooral geliefd bij liefhebbers van easy listening, middle-of-the-road en traditional pop.
🎄 Ook bekend van kerst
Andy Williams werd daarnaast een echte kerstklassieker. Zijn kerstalbums werden enorm populair en nummers als “It's the Most Wonderful Time of the Year” zijn tegenwoordig nog ieder jaar te horen.
Dat nummer werd oorspronkelijk uitgebracht in 1963, maar groeide vooral vele jaren later uit tot een van de bekendste kerstliedjes.
🇺🇸 Andy Williams en Nederland
Ook in Nederland was Andy Williams populair. Zijn platen pasten goed bij de muziek die in de jaren 60 en 70 veel op de radio werd gedraaid. Voor liefhebbers van oude Amerikaanse pop, easy listening en orkestmuziek is hij dan ook een belangrijke naam.
🕊️ Zijn laatste jaren
Williams bleef opmerkelijk lang actief als artiest. Hij trad nog regelmatig op en had jarenlang een eigen theater in Branson, Missouri, waar hij voor een groot publiek optrad.
Hij overleed op 25 september 2012, op 84-jarige leeftijd.
Dickie Valentine
Dickie Valentine
Dickie Valentine was een populaire Britse zanger uit de jaren 50, vooral bekend om zijn romantische, warme stem en zijn orkestrale popliedjes. Hij hoorde bij de generatie Britse crooners die vóór de grote doorbraak van de rock-'n-roll zeer populair waren.
🎤 Wie was hij?
Dickie Valentine werd geboren als Richard Bryce op 4 november 1929 in Londen. Al op jonge leeftijd trad hij op en ontwikkelde hij zich tot een veelgevraagde zanger en entertainer.
Zijn stijl was vooral:
romantische ballads
traditional pop
lichte orkestpop
crooner-muziek
sentimentele liefdesliedjes
Hij had een opvallend soepele en herkenbare stem, waarmee hij vooral het Britse publiek wist te bereiken.
⭐ Zijn grootste successen
Zijn bekendste nummers zijn onder andere:
🎵 "Finger of Suspicion" (1954)
Een van zijn grootste hits. Het nummer bereikte de top van de Britse hitlijsten en is tegenwoordig een mooi voorbeeld van de typisch Britse pop uit het midden van de jaren vijftig.
🎵 "Christmas Alphabet" (1955)
Een bijzonder nummer dat uitgroeide tot een grote kerstklassieker. Het was een enorme hit in Groot-Brittannië en wordt nog altijd geassocieerd met de kerstmuziek uit de jaren vijftig.
🎵 "The Little Shoemaker" (1954)
Een vrolijker nummer waarmee hij eveneens veel succes had.
📻 Radio en televisie
Valentine was niet alleen een platenartiest. In de jaren vijftig was hij ook regelmatig te horen op de BBC en te zien op televisie. Zijn nette uitstraling en toegankelijke repertoire maakten hem zeer geschikt voor de populaire amusementsprogramma's van die tijd.
Hij paste uitstekend bij de Britse muziekscene van vóór de explosie van Elvis Presley, Bill Haley en andere rock-'n-rollartiesten.
⚡ Tragisch einde
Zijn leven eindigde helaas veel te vroeg. Dickie Valentine kwam op 6 mei 1971 om het leven bij een auto-ongeluk in Wales. Hij was slechts 41 jaar oud.
🎶 Waarom is hij interessant voor liefhebbers van oude muziek?
Als je houdt van de muziek die je ook vindt bij Matt Monro, Al Martino, Johnny Mathis, Guy Mitchell, Frankie Laine en Bobby Vinton, dan is Dickie Valentine zeker interessant. Zijn platen geven een goed beeld van de overgang van de traditionele crooner naar de moderne popmuziek van de jaren vijftig.