Indorock
Indorock is een heel bijzonder hoofdstuk uit de Nederlandse muziekgeschiedenis. Het ontstond in de jaren vijftig, vooral onder Indische Nederlanders en Molukkers die vanuit het voormalige Nederlands-Indië naar Nederland kwamen. De stijl werd een mengsel van Amerikaanse rock-'n-roll en Indonesische muzikale invloeden.
🎸 Hoe ontstond Indorock?
Na de Indonesische onafhankelijkheid kwamen veel Indische Nederlanders naar Nederland. Zij brachten een muzikale achtergrond mee waarin onder meer krontjong, Indonesische muziek, Hawaiiaanse muziek en Amerikaanse country & western een rol speelden.
Toen halverwege de jaren vijftig de Amerikaanse rock-'n-roll doorbrak, namen deze muzikanten die muziek razendsnel over. Zo ontstond een eigen Nederlandse variant van rock-'n-roll.
De naam Indorock werd overigens pas later als verzamelnaam gebruikt. De muzikanten zelf spraken in de jaren vijftig en zestig meestal gewoon over rock-'n-roll.
🔥 Het typische Indorock-geluid
Indorock herken je vaak aan:
veel elektrische gitaar
stevige bas
nadruk op instrumentale nummers
snelle rock-'n-rollritmes
echo en galm op de gitaren
invloeden van krontjong
Hawaiiaanse gitaarinvloeden
Amerikaanse rock-'n-roll
later ook invloeden van The Shadows, surf en instrumentale gitaarrock.
Een belangrijk kenmerk was bovendien het spectaculaire gitaarspel. De gitaristen waren vaak echte showmannen.
⭐ The Tielman Brothers
De belangrijkste naam is zonder twijfel Tielman Brothers.
De broers Andy, Reggy, Ponthon en Loulou Tielman worden algemeen beschouwd als de grote pioniers van de Indorock. Hun wortels lagen in Indonesië; eind jaren vijftig vestigden zij zich in Nederland.
Hun optreden was spectaculair. Andy Tielman speelde bijvoorbeeld gitaar op manieren die voor die tijd zeer ongebruikelijk waren. De groep maakte bovendien furore in Duitsland.
Hun "Rock Little Baby of Mine" uit 1958 wordt algemeen beschouwd als de eerste Nederlandse rock-'n-rollsingle.
🇩🇪 Duitsland werd enorm belangrijk
Een interessant onderdeel van de geschiedenis is dat veel Indorockbands in Nederland onvoldoende mogelijkheden hadden om goed geld te verdienen. Duitsland bood veel meer werk.
De Tielman Brothers werden daar grote sterren. In Hamburg speelden ze in dezelfde periode waarin later ook The Beatles actief waren. De Indorockers stonden bekend als zeer professionele en spectaculaire livebands.
Vooral Den Haag werd een belangrijk centrum van de Indorock. Maar ook Rotterdam had een actieve scene. Zo waren onder meer Electric Johnny and His Skyrockets, Oety & His Real Rockers en The Javalins aan Rotterdam verbonden.
📻 Wanneer was de bloeitijd?
De belangrijkste periode ligt ongeveer tussen 1957 en 1965, met een hoogtepunt rond 1959-1963.
Vanaf 1963 veranderde de Nederlandse muziekscene echter snel. De Britse beatmuziek, met onder andere The Beatles en The Rolling Stones, werd enorm populair. Veel Indorockgroepen konden die ontwikkeling moeilijk bijhouden en verdwenen geleidelijk uit de voorhoede.
Toch bleef hun invloed groot. Nederlandse muzikanten uit de latere beatgeneratie, waaronder leden van Golden Earring en Q65, hebben verteld hoezeer ze naar de Indorockers keken en van hen leerden.
Kort gezegd: Indorock was de muziek waarmee een generatie Indische en Molukse jongeren in het naoorlogse Nederland een eigen plaats vond binnen de nieuwe rock-'n-rollcultuur. Het combineerde Indonesische muzikale tradities met de moderne Amerikaanse gitaarmuziek en werd daarmee een belangrijke voorloper van de Nederlandse pop- en beatmuziek.
The Tielman Brothers
.De Tielman Brothers zijn zonder twijfel een van de belangrijkste bands uit de geschiedenis van de Nederlandse rock-'n-roll. Ze waren bovendien een van de grote grondleggers van de Indorock, de muziekstroming waarin rock-'n-roll, rhythm & blues en Indonesische muzikale invloeden samenkwamen.
🎸 Het begin in Indonesië
Het verhaal begint in Soerabaja (Surabaya). De vier broers:
Andy Tielman – zang, leadgitaar
Reggy Tielman – gitaar, banjo, zang
Ponthon Tielman – contrabas/bas, gitaar, zang
Loulou Tielman – drums, zang
maakten al vanaf het einde van de jaren veertig samen muziek. Hun zus Jane Tielman trad eveneens met hen op. Hun vader Herman Tielman was muzikaal actief en speelde een belangrijke rol in de muzikale opvoeding van de kinderen.
Aanvankelijk traden ze op als The Timor Rhythm Brothers. Ze speelden Indonesische volksmuziek, traditionele melodieën, Hawaiiaanse muziek en steeds meer Amerikaanse jazz en swing.
🇳🇱 Naar Nederland
In 1956 kwam de familie naar Nederland. Eerst woonden ze in Breda, later werd vooral Den Haag hun uitvalsbasis. Daar kwamen ze terecht in de bloeiende Indische muziekscene.
De Tielmans waren echter heel anders dan veel andere Nederlandse amusementsorkesten. Hun optredens waren spectaculair.
Andy speelde bijvoorbeeld gitaar achter zijn hoofd, gooide gitaren naar zijn broers en de band maakte van het optreden een echte show. Het publiek keek dus niet alleen naar de muziek, maar ook naar de muzikanten.
Hun vader Herman had daarvoor een prachtige filosofie:
"De mensen luisteren met hun ogen."
Dat paste perfect bij de Tielman Brothers.
🌍 Brussel 1958: de grote doorbraak
Een belangrijk moment kwam tijdens de Wereldtentoonstelling van Brussel in 1958.
De Tielman Brothers stonden daar aanvankelijk als vervangingsact. Ze zouden maar kort spelen. Maar toen ze eenmaal op het podium stonden, maakten ze er een spectaculaire show van.
Hun optreden trok zoveel aandacht dat buitenlandse organisatoren belangstelling kregen. Vooral Duitsland werd daarna enorm belangrijk voor de groep.
Hamburg werd een tweede thuisbasis. Ze speelden daar in nachtclubs en op de Reeperbahn en groeiden uit tot een zeer populaire liveband.
🎵 De eerste Nederlandse rock-'n-rollsingle
In 1958 verscheen:
"Rock Little Baby of Mine"
Dit nummer wordt algemeen beschouwd als de eerste Nederlandse rock-'n-rollsingle.
Daarmee schreven de Tielman Brothers geschiedenis.
Andere belangrijke vroege nummers waren onder meer:
Rock Little Baby of Mine – 1958
Record Hop – 1959
18th Century Rock – 1960
I Can't Forget You – 1961
Tahiti Jungle – 1962
Voor liefhebbers van vroege rock-'n-roll en Indorock zijn vooral Record Hop en 18th Century Rock interessant.
🔥 Waarom waren ze zo bijzonder?
De Tielman Brothers waren niet simpelweg een Nederlandse versie van Amerikaanse rock-'n-roll.
Hun muziek had verschillende invloeden:
Amerikaanse rock-'n-roll
→ Bill Haley, Elvis Presley en vroege rock-'n-roll
Rhythm & blues
→ stevige ritmes en bluesachtige gitaarpartijen
Krontjong en Indonesische muziek
→ melodieën en muzikale ideeën uit Indonesië
Jazz en swing
→ de muzikale achtergrond waarmee de broers waren opgegroeid
Dat alles werd gecombineerd met een enorme podiumenergie.
Daarom worden ze tegenwoordig gezien als een van de belangrijkste voorlopers van de Indorock.
🎸 Andy Tielman
Het gezicht van de groep was Andy Tielman.
Andy was niet alleen zanger en gitarist, maar ook een uitzonderlijke showman. Hij wordt vaak de "Godfather of Indorock" genoemd. Zijn gitaarspel en podiumpresentatie hadden grote invloed op latere Nederlandse muzikanten.
Andy speelde onder andere elektrisch gitaar op manieren die voor Nederlandse begrippen in de jaren vijftig zeer vernieuwend waren.
Hij was ook een belangrijke inspiratiebron voor latere Nederlandse gitaristen.
Onder anderen muzikanten uit de Haagse beat- en rockscene keken tegen de Tielmans op. De latere Golden Earring-muzikanten Rinus Gerritsen en George Kooymans hebben verteld dat de Tielman Brothers voor hen een belangrijke inspiratiebron waren.
🇩🇪 Duitsland
Een interessant onderdeel van hun geschiedenis is dat de Tielman Brothers in Nederland soms minder erkenning kregen dan in Duitsland.
In Duitsland waren ze een enorme live-attractie. Ze speelden in clubs in onder andere Hamburg en verdienden daar voor die tijd uitzonderlijk hoge bedragen.
Volgens NPO Radio 2 maakte hun wilde rock-'n-rollshow in Hamburg zelfs indruk op de jonge Paul McCartney, die daar met The Beatles verbleef.
Dat is een mooi detail: de Tielman Brothers waren in sommige opzichten al een professionele rockshow voordat de grote Britse beatexplosie losbarstte.
💿 De jaren zestig
Toen begin jaren zestig The Beatles, The Rolling Stones en andere beatgroepen populair werden, veranderde de muzieksmaak razendsnel.
De oorspronkelijke Indorock verloor daardoor terrein.
Toch bleven de Tielmans actief en maakten ze nieuwe platen. De bezetting veranderde regelmatig. Andy werd uiteindelijk de constante factor binnen de groep.
Een bijzonder album uit deze periode is East & West uit 1965. Daarop waren naast rock-'n-roll ook ballads en Indonesische nummers te horen. De single Maria bereikte in 1965 de Nederlandse Top 40 en kwam tot nummer 20.
🐦 "Little Bird" – hun grootste Nederlandse hit
En dan is er natuurlijk:
Little Bird – 1967
Dit werd hun grootste Nederlandse hit.
De single bereikte nummer 7 in de Nederlandse Top 40.
Het bijzondere is dat deze grote hit kwam op een moment dat de klassieke Indorock eigenlijk al over zijn hoogtepunt heen was.
🇦🇺 Australië
Later verhuisden leden van de familie naar Australië. De band bleef nog geruime tijd bestaan en Andy bleef optreden en muziek maken. De Tielman Brothers werden uiteindelijk in de jaren tachtig ontbonden, hoewel er later nog reünies plaatsvonden.
De vier oorspronkelijke broers overleden uiteindelijk:
Andy Tielman – 2011
Reggy Tielman – 2014
Ponthon Tielman – 2000
Loulou Tielman – 1994
⭐ Waarom zijn de Tielman Brothers zo belangrijk voor Rotterdam en de Indorock?
De Tielman Brothers zijn extra interessant. Ze waren namelijk een belangrijke inspiratiebron voor de enorme Indorock- en beatcultuur die daarna ook in Rotterdam ontstond.
Rotterdam, Den Haag, Amsterdam en andere steden kregen talloze Indo-rockgroepen die naar de Tielmans keken voor hun gitaarspel, kleding, repertoire en vooral hun podiumshow.
De Tielman Brothers waren daarmee niet zomaar één band uit de jaren vijftig. Ze vormden een brug tussen de Indonesische muziektraditie, de Amerikaanse rock-'n-roll en de Nederlandse beatgeneratie.
En dat maakt ze eigenlijk het ideale startpunt voor een overzicht van de Indorockscene.
The Crazy Rockers
The Crazy Rockers – Haagse pioniers van de Indorock
The Crazy Rockers behoren tot de belangrijkste pioniers van de Nederlandse Indorock. De band werd in 1959 in Den Haag opgericht en is daarmee ongeveer even oud als de eerste grote golf van Indorock in Nederland. De groep wordt bovendien gerekend tot de oudste nog optredende rockbands van Nederland.
🎸 Het begin in 1959
De groep werd opgericht door Sidney Rampersad, samen met onder anderen Woody Brunings en Eddy Chatelin. In de eerste bezetting die grote bekendheid kreeg, worden verder Harry Berg en Pim Veeren genoemd.
De band speelde aanvankelijk in Haagse gelegenheden. Een belangrijke plek was La Gaité aan de Grote Markt, waar de groep in het weekend optrad. De Crazy Rockers ontwikkelden daar hun energieke rock-'n-rollstijl.
🇮🇩 Wat maakte hun muziek Indorock?
De Crazy Rockers speelden Amerikaanse rock-'n-roll, maar brachten daar hun eigen muzikale achtergrond en speelstijl in. De Indorock werd gekenmerkt door:
stevige elektrische gitaren;
snelle gitaarsolo's;
rock-'n-roll en rhythm & blues;
invloeden uit de Indische en Molukse muziekcultuur;
een zeer energieke podiumact;
veel aandacht voor show en dans.
Juist die combinatie maakte de Indorock zo bijzonder. De muziek was niet simpelweg een Nederlandse kopie van Amerikaanse rock-'n-roll.
🇩🇪 Duitsland
Een belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis van The Crazy Rockers speelde zich af in Duitsland. In februari 1961 vertrok de groep naar Hanau om daar op te treden. Net als verschillende andere Nederlandse Indorockbands vonden zij in Duitsland een enthousiast publiek.
Ook speelden The Crazy Rockers in Hamburg, onder meer in de Kaiserkeller, een beroemde club die later vooral bekend zou worden door de optredens van The Beatles. Volgens recente terugblikken stonden The Crazy Rockers daar begin jaren zestig op hetzelfde podiumcircuit als de nog onbekende Liverpoolse band.
🎵 „Mamma Pappa Twist”
Een belangrijk succes kwam in 1963 met “Mamma Pappa Twist”, waarmee de groep landelijke bekendheid kreeg. Daarmee kwamen The Crazy Rockers terecht in de Nederlandse hitgeschiedenis.
Hun muziek moet je vooral zien in de overgang van de Amerikaanse rock-'n-roll van de jaren vijftig naar de beatmuziek van de jaren zestig.
🏙️ Den Haag als Indorockstad
The Crazy Rockers waren onderdeel van een veel grotere Haagse muziekscene. In Den Haag waren in die periode onder andere The Tielman Brothers, The Black Dynamites, The Real Room Rockers, The Hot Jumpers en andere Indorockgroepen actief.
De Indorock vormde uiteindelijk een belangrijke voedingsbodem voor de Haagse beatexplosie van de jaren zestig. Muzikanten van latere groepen keken enorm op tegen de Indorockers.
Een mooi voorbeeld is Golden Earring. Rinus Gerritsen en Cesar Zuiderwijk hebben later aangegeven dat zij veel van de Indorockers hebben geleerd. De Haagse Indorockers waren voor de jonge beatmuzikanten eigenlijk de grote voorbeelden.
👥 Belangrijke bandleden
Door de vele bezettingswisselingen in ruim 65 jaar is de complete ledenlijst behoorlijk uitgebreid. Belangrijke namen uit de geschiedenis zijn onder andere:
Muzikant Instrument/rol
Sidney Rampersad zang, drums / oprichter
Woody Brunings zang, gitaar
Eddy Chatelin gitaar, zang
Harry Berg gitaar
Pim Veeren gitaar/bas
Woody Brunings en Eddy Chatelin zijn vooral belangrijk omdat zij tot de leden van het eerste uur behoren en tientallen jaren de muzikale identiteit van de groep hebben vertegenwoordigd.
🥁 De Crazy Rockers vandaag
Het bijzondere is dat het verhaal niet bij de jaren zestig eindigde. Woody Brunings en Eddy Chatelin zijn nog altijd verbonden aan de groep. In 2024 vierde de band haar 65-jarig bestaan met een grote jubileumshow in het Haagse PAARD.
In 2025 werd bovendien een grote muurfoto van The Crazy Rockers in Den Haag onthuld, als eerbetoon aan de band en haar betekenis voor de Haagse muziekgeschiedenis.
En er is ook in 2026 nog volop belangstelling voor de groep: er wordt gewerkt aan een nieuw legacy-album, waarbij de klassieke muziek van The Crazy Rockers opnieuw wordt geïnterpreteerd met onder anderen leden van de familie Ciggaar.
🏅 Koninklijke onderscheiding
In december 2023 werden Woody Brunings, Eddy Chatelin en Ben Poetiray benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau vanwege hun grote bijdrage aan de Nederlandse muziek en de Indorock.
Dat onderstreept hoe belangrijk The Crazy Rockers zijn geweest. Het gaat niet alleen om nostalgie: hun muziek hielp mee de weg vrij te maken voor de Nederlandse popmuziek van de jaren zestig.
🔥 The Crazy Rockers en The Tielman Brothers
Als je de geschiedenis van de Indorock onderzoekt, zijn The Crazy Rockers en The Tielman Brothers eigenlijk twee namen die je naast elkaar moet zetten.
De Tielman Brothers werden de internationaal bekendste Indorockgroep, terwijl The Crazy Rockers vooral een enorme betekenis kregen voor de Haagse Indorockscene en de ontwikkeling van de Haagse beatcultuur.
Beide groepen lieten zien dat Nederlandse muzikanten de Amerikaanse rock-'n-roll uitstekend konden vertalen naar een eigen stijl.
The Real Room Rockers
The Real Room Rockers waren een zeer vroege en belangrijke Haagse Indorockband. Ze horen bij de allereerste Nederlandse groepen die rock-'n-roll elektrisch gingen spelen.
🎸 Het begin
De geschiedenis gaat terug tot 1956. Rudy van Dorssen bedacht de naam The Room Rockers, geïnspireerd door de Amerikaanse rock-'n-roll. In eerste instantie speelde de groep een mengsel van rock-'n-roll en Hawaiiaanse muziek.
In 1957 werd de bezetting rond gitarist Rudy "Blacky" Swart vernieuwd. De groep ging zich steeds sterker op pure rock-'n-roll richten. Na het winnen van een talentenjacht veranderden ze hun naam in The Real Room Rockers: "de echte Room Rockers".
🎶 Een echte pioniersband
De Real Room Rockers waren niet zomaar een beatbandje. Ze behoorden tot de eerste generatie Indo-Rockers in Nederland. Hun muziek combineerde Amerikaanse rock-'n-roll met de muzikale invloeden die veel Indische muzikanten al kenden, waaronder Hawaiiaanse muziek en Indonesische/krontjong-elementen.
In Den Haag ontstond in deze periode een enorme Indo-Rockscene. Namen als The Tielman Brothers, The Crazy Rockers, The Hot Jumpers, The Black Dynamites en The Real Room Rockers vormden samen de basis van die beweging.
👥 Bezetting
Door de jaren heen wisselde de bezetting. Tot de belangrijke namen behoorden onder andere:
Rudy "Blacky" Swart – sologitaar
Rudy van Dorssen – zang, basgitaar en drums
Ted (Arnold) Dryer – basgitaar
Kees van der Linden – basgitaar
Hans Bax – gitaar
Robbie Latuperisa – drums en piano
Chris van de Brink – drums
Vooral de vroege combinatie van meerdere gitaren en een stevige bas gaf de band dat typische vroege Indo-Rockgeluid.
🎧 Bijzonder: vroege geluidsopnamen
Een heel interessant stukje geschiedenis: Kees van der Linden maakte rond 1959-1960 thuis repetitieopnamen met een Grundig TK5-bandrecorder. Hij nam de band op in zijn eetkamer en gebruikte zelfs dekens over meubels en huisraad om de akoestiek te verbeteren.
Daarop stond onder meer "Real Room Rockers Blues". Deze opnamen worden beschouwd als waarschijnlijk behorend tot de oudste bewaard gebleven live/repetitie-opnamen van een Nederlandse rock-'n-rollband.
🇩🇪 Overgang naar The Hurricane Rollers
Rond 1959/1960 veranderde het verhaal. Een aantal muzikanten van de Real Room Rockers kwam terecht bij The Hurricane Rollers. Uiteindelijk gingen de overgebleven Real Room Rockers als beroepsgroep verder onder die naam in Duitsland.
De geschiedenis van de twee namen loopt daardoor behoorlijk door elkaar. The Real Room Rockers → The Hurricane Rollers is een belangrijke schakel in de ontwikkeling van de Haagse Indo-Rock.
🇺🇸 Reünie
Bijzonder is dat de groep decennia later nog steeds belangstelling had. Op 24 oktober 1992 vond in de Mayflower Ballroom in Los Angeles een reünieconcert van The Real Room Rockers plaats, waarbij volgens de beschikbare historische bron meer dan 600 mensen aanwezig waren.
⭐ Waarom zijn ze belangrijk?
Voor jouw overzicht van Rotterdamse en Haagse Indorockbands zijn The Real Room Rockers interessant omdat ze nog vóór de grote explosie van de Indorock begin jaren zestig actief waren. De groep behoort tot de absolute pioniers van het genre, naast onder meer The Tielman Brothers en The Crazy Rockers.
Kort samengevat:
Onderdeel The Real Room Rockers
Stad Den Haag
Actief vanaf ca. 1956/1957
Genre Vroege Indorock / rock-'n-roll
Belangrijke naam Rudy "Blacky" Swart
Bekende latere naam The Hurricane Rollers
Bijzonder Zeer vroege Nederlandse rock-'n-rollband
Opnamen o.a. Real Room Rockers Blues (repetitie-opname)
Reünie Los Angeles, 24 oktober 1992
The Hot Jumpers
The Hot Jumpers – een belangrijke Haagse Indorockband
The Hot Jumpers behoren tot de belangrijke groepen uit de eerste generatie Indorock. De geschiedenis van de band begint al in Bandoeng (Bandung), Indonesië, en wordt vanaf 1958 vooral verbonden met Den Haag.
🇮🇩 Begin in Bandoeng
The Hot Jumpers werden volgens de meest uitgebreide historische bronnen in oktober 1956 opgericht in Bandoeng. Tot de eerste bezetting behoorden onder andere de broers Dolf, Arie en Anton van Caspel, Ernst Wolff en Jim Paul. Ook zanger Bob Smit maakte in deze vroege periode deel uit van de groep.
Toen de familie Van Caspel in 1958 naar Nederland kwam, werd de band in Den Haag opnieuw opgebouwd.
Daar ontmoette Dolf van Caspel Oscar Rexhäuser. Zij besloten The Hot Jumpers nieuw leven in te blazen. Rexhäuser werd uiteindelijk de muzikale leider van de groep.
🎸 De Haagse jaren
Vanaf 1959 traden The Hot Jumpers regelmatig op. Hun repertoire bestond vooral uit een combinatie van:
rock-'n-roll
country & western
instrumentale gitaarmuziek
Indorock
later ook twist en beat
De band speelde onder meer samen met andere bekende Haagse en Rotterdamse groepen. Op 4 juni 1959 stonden The Hot Jumpers bijvoorbeeld samen met onder andere The Real Room Rockers en The Black Shadows op het programma in de Haagse Dierentuin.
Hun grote doorbraak kwam tijdens de Teenager Muziek Expres Shows van impresario Paul Acket. In 1960 trokken deze shows door heel Nederland en The Hot Jumpers behoorden tot de vaste acts.
⭐ Voorprogramma's van grote artiesten
The Hot Jumpers stonden ook in het voorprogramma van verschillende grote internationale artiesten.
Een bijzonder hoogtepunt was Freddy Cannon in 1960. The Hot Jumpers traden op bij diens Nederlandse optredens in Scheveningen en Rotterdam.
In april 1962 stonden ze in het voorprogramma van Cliff Richard & The Shadows, onder andere tijdens het optreden in Ahoy Rotterdam. Ook speelden ze in Den Haag. De bassist van The Shadows, Jet Harris, raakte daarbij zelfs met Oscar Rexhäuser aan de praat en ging met hem op de foto.
Dat is een mooie aanwijzing voor de status die The Hot Jumpers inmiddels hadden bereikt.
🎤 Jim Pownall
Een belangrijke naam binnen de groep was Jim Pownall. In de jaren zestig verzorgde hij de zang bij een groot deel van de plaatopnamen van The Hot Jumpers.
In november 1962 vertrokken Jim Pownall en gitarist Win Monoarfa uit de groep om met The Hap-Cats naar Duitsland te gaan.
💿 Platen
The Hot Jumpers hebben geen enorme discografie, maar hun singles zijn voor verzamelaars van Nederlandse rock-'n-roll en Indorock zeer interessant.
Jaar Plaat Label
1961 I'm in Love Again / Hippy Hippy Shake Imperial HI 1077
1961 Hippy Hippy Shake / Skiffle Party Columbia C 22 177
1962 When It's Springtime in the Rockies / Let's Rock Little Baby Imperial HI 1100
1962 Twist Babaluba / Dans Nu De Twist Imperial HI 1107
1962 High School Confidential / You're Free to Go Imperial HI 1114
1976 The Sound of the Hot Jumpers – EP Oscar Rexhauser OR 005
De Columbia-plaat Hippy Hippy Shake / Skiffle Party is bijzonder omdat de andere kant werd gespeeld door de Lighttown Skiffle Group uit Eindhoven.
👥 Bezettingen
De bezetting wisselde in de loop der jaren behoorlijk. Tot de muzikanten die in verschillende perioden bij The Hot Jumpers speelden, behoren onder andere:
Oscar Rexhäuser – basgitaar, leider
Dolf van Caspel – sologitaar
Jim Pownall – zang
Jan Oechies – gitaar
Win Monoarfa – gitaar
Wim Kroesen – drums
Dolf de Vries – gitaar
André Swensen – gitaar/zang
Harry Berg – gitaar
Harry Koster – gitaar
Jimmy van der Hoeven – gitaar
Peter Theunissen – gitaar
Max Tahalele – gitaar
Wim Onstein – drums
Er zijn daarnaast nog veel meer namen aan verschillende bezettingen verbonden.
🎸 Oscar Rexhäuser
Oscar Rexhäuser is misschien wel de belangrijkste constante factor in de geschiedenis van The Hot Jumpers. Hij was vanaf de Haagse heroprichting in 1958 betrokken en bleef jarenlang de muzikale leider.
Rexhäuser was bovendien een liefhebber van Django Reinhardt en ontwikkelde zich tot bassist en gitarist. Zijn naam bleef gedurende tientallen jaren aan The Hot Jumpers verbonden.
🔥 Een echte pionier van de Indorock
The Hot Jumpers waren niet zomaar een bandje dat in de jaren zestig een paar singles maakte. Ze behoorden tot de eerste generatie Indorockgroepen die rock-'n-roll in Nederland groot hielpen maken.
Historische beschrijvingen van de Nederlandse jeugdcultuur noemen The Hot Jumpers samen met onder andere The Tielman Brothers, Poppy & Her Popcats en The Black Dynamites als belangrijke Indobands rond 1959-1960.
Ook het Haags Historisch Museum noemt The Hot Jumpers als een van de bands die de Haagse Indorockscene groot maakten, naast The Crazy Rockers, The Tielman Brothers en The Black Dynamites.
📻 Het einde van de oorspronkelijke groep
The Hot Jumpers bleven vele jaren in verschillende samenstellingen actief. Ook na de jaren zestig waren er nog optredens en nieuwe bezettingen.
Een bijzonder reünieoptreden vond plaats tijdens de Rock & Roll Revival Show in de Houtrusthallen in Den Haag op 30 mei 1981. Daar kwamen Oscar Rexhäuser, Jim Pownall, Dolf van Caspel en Jan Oechies van de oude bezetting opnieuw bij elkaar.
In de jaren negentig waren er eveneens nieuwe Hot Jumpers-bezettingen. Gitarist Ben Poetiray vertelt bijvoorbeeld dat hij later bij Oscar Rexhauser's Hot Jumpers speelde en met de groep zelfs naar Amerika ging om voor de Indische gemeenschap op te treden.
Uiteindelijk stopte Oscar Rexhäuser in 2006 met basgitaar spelen. Daarmee kwam ook een einde aan The Hot Jumpers als actieve band. Rexhäuser overleed op 29 mei 2011, Jim Pownall in 2009 en Dolf van Caspel in juli 2011.
Kort gezegd: The Hot Jumpers waren een van de belangrijke schakels tussen de Indonesische muziekscene van de jaren vijftig en de explosie van de Nederlandse rock-'n-roll en Indorock rond 1959-1962. Hun geschiedenis is bovendien sterk verbonden met Den Haag én Rotterdam, onder andere door hun optredens in Rotterdam-Zuid en Ahoy.
The Hurricane Rollers
The Hurricane Rollers – pioniers van de Indorock
The Hurricane Rollers behoren tot de allereerste Indorockbands van Nederland. De groep kwam uit Den Haag en speelde vanaf 1959 een energieke combinatie van rock-'n-roll, Hawaiiaanse muziek en de muzikale tradities van de Indische gemeenschap. De band wordt door verschillende bronnen gerekend tot de vroege grondleggers van de Nederlandse Indorock.
🎸 Het bijzondere begin: 1959
De geschiedenis van The Hurricane Rollers is nauw verbonden met The Real Room Rockers. In september 1959 kregen Hans Bax en drummer Rob Latuperisa een uitnodiging om mee te werken aan de grote Hawaiianshow van Guus "Broer" Arends tijdens het Oktoberfest in München.
Voor de verdere tournee werd een nieuwe groep samengesteld. Daarin zaten onder anderen:
Robbie Boekholt – sologitaar
Hans Bax – slaggitaar
Rob Latuperisa – drums
Broer Arends / Mike Anoi – basgitaar
Venus (Finus Wattimena) – zang
Deze formatie trad op onder de naam The Hurricane Rollers.
🎶 "Once" – een historische plaat
Het belangrijkste wapenfeit uit 1959 was de instrumentale compositie "Once", geschreven door gitarist Robbie Boekholt.
De opname wordt beschouwd als een van de eerste belangrijke Indorockproducties in Nederland. De single verscheen op het Phonogram-label van Philips. Sommige bronnen noemen de opname zelfs een van de eerste echte Nederlandse rock-'n-roll-opnamen.
"Once" is vooral interessant vanwege het typische vroege Indorock-gitaarwerk: melodieuze sologitaar, een stevige ritmische begeleiding en een duidelijk door Hawaiiaanse en rock-'n-rollmuziek beïnvloede aanpak.
🎸 Belangrijke muzikanten
De bezetting veranderde vrij snel. Tot de muzikanten die in de verschillende vroege formaties van The Hurricane Rollers speelden, behoren onder meer:
Robbie Boekholt
Een belangrijke sologitarist en componist. Hij was afkomstig uit The Hap-Cats en schreef onder andere "Once". Later speelde hij opnieuw onder de naam Hurricane Rollers.
Hans Bax
Een zeer belangrijke figuur in de Haagse Indorock. Hij speelde later ook bij The Tielman Brothers en was betrokken bij The Javalins.
Rob Latuperisa
Drummer van de eerste Hurricane Rollers. Hij was daarvoor verbonden aan The Real Room Rockers en speelde later bij The Tielman Brothers en andere Indorockformaties.
Rudi Piroeli
Was eveneens enige tijd bassist van de band.
Rolf Pichel – alias Shorty Miller
Een Rotterdamse connectie! Pichel was eerder actief bij Electric Johnny & His Skyrockets en stapte in 1961 over naar The Hurricane Rollers, waar hij de naam Shorty Miller gebruikte.
🇩🇪 Duitsland was belangrijk
Net als voor The Tielman Brothers en verschillende andere Indorockbands was Duitsland enorm belangrijk.
The Hurricane Rollers traden op in onder meer München, Bremen en Hamburg. In 1961 speelden ze bijvoorbeeld in München in de Havana Bar, terwijl vlak daarnaast Oety & His Real Rockers optraden.
Daar ontstond een bijzondere uitwisseling van muzikanten. Uit deze gebeurtenissen ontstond uiteindelijk een nieuwe formatie die verderging als The Javalins.
🌀 "Hurricane Beat"
Naast "Once" wordt ook "Hurricane Beat" met de groep in verband gebracht. Beide nummers zijn inmiddels onderdeel van het klassieke Indorockrepertoire.
De muziek van de Hurricane Rollers laat goed horen waarom de vroege Indorock zo herkenbaar was: scherpe elektrische gitaren, echo, een stevige bas, snelle ritmes en melodieën die invloeden uit rock-'n-roll, country, Hawaiiaanse muziek en krontjong combineren.
🔄 Meerdere bands met de naam Hurricane Rollers
Hier wordt de geschiedenis interessant én een beetje verwarrend.
De oorspronkelijke Haagse Hurricane Rollers waren vooral een band van 1959-1961. Maar daarna verschenen er nog verschillende formaties met dezelfde naam. In 1963 ontstond bijvoorbeeld in Den Bosch een nieuwe groep onder de naam The Hurricane Rollers, rond gitarist Bart Strik. Deze formatie was actief tot 1965 en kwam in de jaren zeventig opnieuw terug.
Die latere Brabantse groep mag dus niet zonder meer worden verward met de oorspronkelijke Haagse Indorockband uit 1959.
⭐ Waarom zijn ze belangrijk?
The Hurricane Rollers zijn vooral belangrijk omdat ze in de allereerste fase van de Nederlandse Indorock actief waren. De groep hoort samen met onder andere:
The Tielman Brothers
The Crazy Rockers
The Real Room Rockers
The Hot Jumpers
The Javalins
The Black Dynamites
tot de formaties die het geluid van de Indorock in Nederland vormgaven.
The Javalins
.The Javalins – Rotterdamse topband uit de Indorock
The Javalins waren een bijzondere Nederlandse Indorock- en instrumentale rock-'n-rollband, afkomstig uit de omgeving Rotterdam/Den Haag. Hun belangrijkste periode liep van ongeveer 1962 tot 1964. Ze bouwden vooral in Duitsland een grote reputatie op.
🎸 De oorsprong
The Javalins ontstonden uit een combinatie van muzikanten van Oety & His Real Rockers en The Hurricane Rollers. De voorgeschiedenis is nogal ingewikkeld: eerst ontstond in 1961 The New Hurricane Rollers, daarna werd in Israël onder de naam The Crazy Strangers gespeeld en uiteindelijk werd begin 1962 de naam The Javalins aangenomen.
De naam Javalins verwijst naar Java, het eiland waar de meeste oorspronkelijke bandleden geboren waren. Over de precieze woordspeling bestaan verschillende verklaringen; een bron noemt ook een combinatie met het automerk Jowett Javelin.
👥 Belangrijkste bezetting 1962–1964
De kern van de groep bestond uit:
Freek 'Franky' Franken – sologitaar en zang
Hans Bax – gitaar
Peter Theunissen – basgitaar
Gerard 'Jerry' Buskop – piano
Walter Kohn (Doron Cohen) – saxofoon
Robbie/Robby Latuperisa – drums
Er waren later verschillende wijzigingen. Zo speelde Randolf 'Nono' Wendelstigh in 1964 mee als extra gitarist.
Vooral Franky Franken was belangrijk voor het karakter van de band. Hij had een herkenbare gitaarstijl en een opvallend fluwelen stemgeluid. Zijn muzikale voorkeur voor Cliff Richard & The Shadows gaf The Javalins een iets andere sound dan veel andere Indorockgroepen.
🎶 Hun muziek
The Javalins combineerden:
Indorock + rock-'n-roll + instrumentale gitaarmuziek + piano
Een belangrijk kenmerk was de combinatie van twee gitaren en piano. Vooral Gerard Buskop speelde daarin een belangrijke rol. De muziek was daardoor soms behoorlijk rijk en avontuurlijk voor een Nederlandse band uit die periode.
Hun bekendste nummer is zonder twijfel:
🔥 Al Capone
Dit is een van de opvallendste instrumentals uit de Nederlandse Indorock. De gitaren en piano nemen het tegen elkaar op en aan het begin en einde zijn geluidseffecten te horen die aan geweerschoten doen denken, gevolgd door de kreet Al Capone.
Het nummer wordt door kenners van de Indorock gerekend tot de absolute hoogtepunten van de Indo-instrumentale rock.
💿 Platen
The Javalins maakten in korte tijd verschillende platen. Een selectie:
Jaar Plaat Label
1962 Caroline / Mr. Tschang aus Chinatown Columbia
1963 Al Capone / Javalin's Beat Columbia
1963 Sherry / Twisting Away Columbia
1963 Hey Hey Ha Ha / Joe, der Gitarrenman Columbia
1963 Twist EP La Voce del Padrone
1964 Scherben / Tanz doch mit mir Swim Columbia
Interessant is dat de eerste twee EP's eigenlijk nog onder de naam The Crazy Strangers verschenen.
🇩🇪 Groot succes in Duitsland
Duitsland was voor The Javalins heel belangrijk. Begin 1962 begonnen ze in de Top Ten Club in Frankfurt en ontwikkelden ze zich daar tot een professionele en zeer populaire clubband.
Ze traden bovendien op in verschillende Duitse clubs en kregen via hun manager Carson Holmes contacten die hun carrière verder hielpen.
Bijzonder was hun samenwerking met Paul Kuhn en producer Heinz Gietz. Paul Kuhn werkte als arrangeur aan hun opnamen en hielp het geluid van de band verder ontwikkelen.
📺 Televisie
The Javalins verschenen in 1962 in de Duitse televisieshow Musik Aus Studio B, gepresenteerd door Chris Howland. Daar brachten ze Mr. Tschang Aus Chinatown.
Voor een Rotterdamse Indorockband was dat een belangrijke prestatie.
💿 Javalins for Twen
Een bijzonder document is de live-LP Javalins for Twen.
Deze werd op 22 december 1963 opgenomen tijdens een optreden in de Kaskade in Keulen. De opnameapparatuur was vrij eenvoudig: twee bandrecorders en een mengtafel. De LP verscheen uiteindelijk in mei 1965.
Juist deze plaat is interessant omdat je daarop hoort hoe goed The Javalins live konden spelen. Ze waren niet alleen een singlesband, maar konden tijdens optredens uitgebreid improviseren.
Een mooi voorbeeld is Foot-Patter van The Fireballs. Hun uitvoering duurt ruim vijf minuten en bevat verschillende tempowisselingen.
🇩🇰 Scandinavië
In 1964 kwam er een nieuwe fase. Manager Carson Holmes wist een grote Scandinavische tournee te organiseren.
In Denemarken en Zweden trokken The Javalins soms duizenden bezoekers. Volgens de bronnen kwamen er bij openluchtconcerten zelfs ongeveer 8.000 mensen kijken. De band kreeg daardoor bijna een Beatles-achtige populariteit in Scandinavië.
Hun laatste optreden vond in november 1964 plaats in de KB-Hallen in Kopenhagen, waar ze samen met Brian Poole & The Tremeloes optraden.
Daarna stapte Franky Franken uit om een solocarrière te beginnen. Zonder hun sologitarist en zanger was het moeilijk om The Javalins voort te zetten.
🔄 Een ingewikkelde geschiedenis
Bij The Javalins is het belangrijk om op de naam te letten. Er bestonden namelijk meerdere bands met vrijwel dezelfde naam.
The Javalins uit Rotterdam/Den Haag zijn dus niet hetzelfde als:
The Javelins uit Vlissingen
een latere groep die eveneens The Javalins gebruikte
de verschillende bands die in de jaren daarna met muzikanten uit de oorspronkelijke groep ontstonden.
Dat verklaart waarom informatie over de band soms nogal tegenstrijdig lijkt.
⭐ Waarom The Javalins belangrijk zijn
The Javalins behoren wat mij betreft tot de interessantste Rotterdamse connecties binnen de Indorock. Ze waren bovendien een soort kruispunt van verschillende Rotterdamse bands: muzikanten uit Oety & His Real Rockers, The Hurricane Rollers, later The Tielman Brothers en andere Indorockgroepen kwamen steeds weer bij elkaar terecht.
Dat voortdurend wisselen van muzikanten was trouwens typisch voor de Rotterdamse en Haagse Indorockwereld. Rijnmond beschrijft die scene treffend als een soort “duiventil”, waarbij muzikanten soms van de ene band naar de andere gingen.
The Black Dynamites
The Black Dynamites waren een belangrijke Haagse band uit de eerste generatie van de Nederlandse Indorock. Ze zijn vooral interessant omdat ze voortkwamen uit The Bell Boys en al rond 1959/1960 tot de professionele Indorockbands behoorden.
🎸 Ontstaan
De groep kwam uit Den Haag en heette aanvankelijk The Bell Boys. Ze traden in 1959 onder die naam op tijdens tienerfestivals en andere dansavonden. Op 28 november 1959 speelden ze bijvoorbeeld op het eerste Teenager Festival in de Haagse Dierentuin. Platenbaas Hans Kellerman zag daar mogelijkheden en contracteerde de groep voor zijn Delahay-label.
Na de eerste opnamen werd de naam veranderd in The Black Dynamites. Dat had onder andere te maken met het feit dat in Amerika al een bekende groep bestond die The Bell Boys heette.
👥 Belangrijke bezetting
De bekendste vroege bezetting bestond onder andere uit:
Harry Koster – saxofoon
Fred Christoffel – sologitaar
Nico Fioole – zang en gitaar
Rudi/Rudie Piroeli – basgitaar
Later veranderde de bezetting regelmatig. In 1960 kwamen onder andere Alfons van Voorst tot Voorst, Henny Heutink en pianist Rob van Kreefeld in de groep.
Harry Koster was uiteindelijk een van de belangrijkste gezichten van de groep. Hij overleed op 16 april 2012, 79 jaar oud.
💿 De eerste platen
The Black Dynamites maakten in 1959/1960 een aantal bijzonder belangrijke opnamen. Tot de bekendste behoren:
Ready to Rock
Gone Gone Away
Brush Those Tears From Your Eyes
Lonely Cissy
Vooral Ready to Rock was een zeer stevige rock-'n-rollplaat voor Nederlandse begrippen. De combinatie van elektrische gitaar, saxofoon en een stevige ritmesectie gaf de band een uitgesproken Amerikaans geluid.
Opvallend is dat Lonely Cissy en Brush Those Tears From Your Eyes later tot de klassiekers van de Indo-Rock worden gerekend.
🇩🇪 Naar Duitsland
Een belangrijk moment kwam in mei 1960. The Black Dynamites vertrokken, in gewijzigde samenstelling, naar Duitsland. Daarmee waren ze een van de eerste Nederlandse professionele Indorockbands die daar langdurig gingen optreden.
Ze speelden onder andere in Dancing Westhof in Heidelberg, waar veel Amerikaanse militairen kwamen. Dat was voor een rock-'n-rollband natuurlijk een uitstekend publiek.
🌴 Los Indonesios
De geschiedenis van de groep werd daarna internationaal. Een deel van de muzikanten ging verder onder de naam Los Indonesios. In de jaren zestig waren zij onder andere actief in Spanje en andere landen.
De discografie vermeldt bijvoorbeeld opnamen als:
I Can Tell / I Had a Girl – 1966
Hoy Como Ayer / Yo No Quiero Jugar con el Amor – 1966
See You in September / Safe It for Me – 1967
Silence Is Golden / Can't You Hear – 1967
El Silencio Es Oro / Can't You Hear Me – 1968
Later verschenen ook platen van Los Indonesios in de jaren zeventig.
🎶 Hun plaats binnen de Indorock
The Black Dynamites horen echt bij de eerste generatie Indorock. Samen met onder andere The Tielman Brothers, The Crazy Rockers, The Hot Jumpers, The Real Room Rockers, The Javalins en Oety & His Real Rockers vormden ze de basis van de Nederlandse Indorockscene.
Hun muziek combineerde Amerikaanse rock-'n-roll met invloeden uit country, Hawaiiaanse muziek, krontjong en Indonesische muziek. Vooral de gitaren, echo en stevige bas waren kenmerkend voor het vroege Indorockgeluid.
📻 Optredens in Nederland
The Black Dynamites waren niet alleen een dansband. Ze verschenen ook op de KRO-radio en trokken met de Teenager Muziek Expres Show van Paul Acket door Nederland. Daarmee kwamen ze terecht in het hart van de Nederlandse tienercultuur van rond 1960.
Een leuk detail: er bestond in die tijd zelfs een stevige rivaliteit tussen verschillende Haagse en Rotterdamse Indorockbands. The Black Dynamites kwamen bijvoorbeeld regelmatig in aanraking met de Rotterdamse Oety & His Real Rockers.
🔥 Revival
De naam verdween niet definitief. De bandgeschiedenis liep door tot in de jaren zeventig, onder andere via Los Indonesios. In 1981 kwamen oud-leden opnieuw bijeen voor de grote Rock & Roll Revival Show in de Houtrusthallen in Den Haag. Daarna bleef Harry Koster nog actief in het Indorock-revivalcircuit.
Kort gezegd: The Black Dynamites waren geen obscure navolgers, maar een van de pioniers van de Nederlandse Indorock. Hun overgang van The Bell Boys naar The Black Dynamites rond 1959/1960, hun Delahay-platen en hun vroege buitenlandse optredens maken ze bijzonder belangrijk in de geschiedenis van de Indische rock-'n-roll.
Als je wilt, kan ik ook een
uitgebreide chronologie van The Black Dynamites 1957–1981 maken, met alle bekende bandleden, bezettingen, singles, platenlabels, optredens en foto's.
The Black Arrows
The Black Arrows waren een belangrijke Amsterdamse Indorockband uit de vroege jaren zestig. Ze horen bij de generatie groepen die de typische Nederlandse Indo-rocksound hielpen ontwikkelen, naast bijvoorbeeld The Tielman Brothers, The Crazy Rockers en The Black Dynamites.
🎸 Ontstaan
The Black Arrows ontstonden rond 1960 in Amsterdam. De kern werd gevormd door de drie broers Johnny, Casper en Rinaldo Anthonio, die in Indonesië waren geboren en in 1949 met hun ouders naar Nederland kwamen. Hun muzikale achtergrond was sterk: hun vader speelde onder meer gitaar, viool, piano en drums en hun moeder speelde piano.
De oorspronkelijke bezetting rond 1960 bestond uit:
Johnny Anthonio – sologitaar
Casper Anthonio – slaggitaar
Rinaldo (Ron) Anthonio – basgitaar
Laurens Müller – drums
Later kwamen er andere muzikanten en zangers bij. In de periode 1961–1963 speelde onder andere Humprey Engels gitaar en trad Eddie Denver (Joey Hubert van Assendelft) als zanger met de groep op. Ook zangeres Mona van Overzee werkte met de band.
🇮🇩 Typische Indorock
The Black Arrows pasten uitstekend binnen de Amsterdamse Indorockscene. Hun muziek combineerde rock-'n-roll met instrumentale gitaarmuziek, invloeden uit country, Hawaiiaanse muziek en Indonesische muziek. Veel echo, stevige bas en virtuoos gitaarwerk waren kenmerkend voor de Indorock van die periode.
Johnny Anthonio liet zich onder andere inspireren door Chet Atkins en Les Paul. De groep investeerde veel in apparatuur en beschikte begin jaren zestig over een complete Fender-uitrusting.
💿 Platen
De groep heeft voor verzamelaars een interessante discografie. Een paar belangrijke uitgaven:
Jaar Plaat Label
1962 Forty Days / Tough Enough – met Eddie Denver Omega
1962 The Big Adventure / Ballad of a Soldier Delta
1962 Solid Sound in Guitars – LP CNR
1963 Mr. Molto / Candy Dancer RCA
1963 Say Mama / Donna – met Eddie Denver RCA
De single The Big Adventure / Ballad of a Soldier was gebaseerd op filmmuziek en werd ook in Italië uitgebracht. De plaat trok bovendien aandacht in de internationale muziekwereld; een Amerikaanse muziekpublicatie meldde in 1961 dat Delta The Black Arrows aan zijn artiestenbestand had toegevoegd.
Een bijzonder verzamelobject is de LP Solid Sound in Guitars uit 1962. Daarop staan onder andere Rococo, Tulip Fields, Little Lonely Train, Wonderland by Night, Johnny Guitar, Midnight Blues en Hernando's Hideaway.
🎤 Eddie Denver & The Black Arrows
Een interessant hoofdstuk is de samenwerking met Eddie Denver. Eind 1961 wonnen Eddie Denver & The Black Arrows een Cliff Richard-imitatiewedstrijd in Zwolle. Dat leverde contact op met talentenjager Casper Koelman en uiteindelijk een platencontract bij Omega.
Daaruit kwamen onder andere Forty Days en Tough Enough voort. Later verschenen ook Say Mama en Donna.
🌟 Een populaire liveband
The Black Arrows waren vooral een liveband. Ze speelden door heel Nederland, maar ook regelmatig in België en Duitsland. In Duitsland stonden ze zelfs in het voorprogramma van grote namen als The Tielman Brothers en The Black Dynamites.
In Amsterdam hadden ze een grote aanhang en een actieve fanclub. Ze traden onder andere veel op tijdens Indische feesten in Hotel Slotania in Amsterdam-Slotermeer.
Ook organiseerden ze samen met andere groepen evenementen, zoals de zogenaamde Sylvains Party.
🎸 Johnny Anthonio
Voor de geschiedenis van de Rotterdamse én Nederlandse Indorock is vooral Johnny Anthonio interessant. Hij was een gerespecteerde gitarist en viel later regelmatig in bij andere bekende groepen, waaronder ZZ & De Maskers, Boy & Rollin' Kids, The Rollers en The Hot Jumpers. Hij was bovendien als sessiegitarist bij plaatopnamen betrokken.
⏳ Einde van de groep
Hoewel hun belangrijkste platenperiode rond 1962–1963 lag, bleven The Black Arrows veel langer actief. De groep bestond uiteindelijk tot ongeveer 1970. De oorspronkelijke leden gingen daarna ieder hun eigen muzikale weg. Rinaldo Anthonio bleef bijvoorbeeld actief als bassist in de jazzwereld. Hij overleed op 12 januari 2008.
Kort gezegd: The Black Arrows waren niet zomaar een Amsterdamse beatband, maar een echte Indorockpionier. Vooral hun instrumentale gitaarwerk, de drie Anthonio-broers, hun optredens in Nederland/Duitsland en hun zeldzame LP Solid Sound in Guitars maken ze interessant voor liefhebbers van de Nederlandse rockgeschiedenis.
Als je wilt, kan ik ook een
uitgebreid dossier over The Black Arrows maken met alle bekende bandleden per periode, complete discografie, singles/LP's, nummers, optredens, foto's en de onderlinge verbanden met The Tielman Brothers, The Hot Jumpers en The Black Dynamites.
The Crazy Strangers
The Crazy Strangers zijn een interessante, maar vaak wat onderbelichte groep binnen de Nederlandse Indorock. Ze vormen bovendien een belangrijke schakel tussen Oety & his Real Rockers, The Hurricane Rollers en later The Javalins.
The Crazy Strangers – Rotterdam/Den Haag
De groep ontstond in 1961 uit een samenwerking van muzikanten uit twee bekende Indorockbands. In Duitsland kwamen leden van Oety & his Real Rockers en The Hurricane Rollers bij elkaar. Aanvankelijk traden ze op als The New Hurricane Rollers. Toen ze een contract kregen om ongeveer drie maanden in Israël te spelen, werd de naam The Crazy Strangers gebruikt.
De bezetting bestond uit:
Franky Franken – sologitaar en zang
Hans Bax – ritmegitaar
Peter Theunissen – basgitaar
Gerard Buskop – piano
Walter Kohn (Doron Cohen) – saxofoon
Tommy Chuo – drums
Dit was dus een echte supergroep van Indorockmuzikanten, met Rotterdamse en Haagse wortels.
Optredens in Israël
Eind 1961/begin 1962 verbleven The Crazy Strangers in Israël. Ze traden daar meerdere keren per week op, onder andere in grote bioscoopzalen. Tijdens hun verblijf maakten ze in een kleine studio in Tel Aviv een reeks opnamen voor het Israëlische Ron-Ly-label. In totaal werden ongeveer 18 nummers opgenomen.
Een bijzonder aspect is dat deze opnamen later op twee 25-cm-lp's en twee EP's verschenen. De opnamekwaliteit was echter volgens kenners niet geweldig; de muziek zelf laat wel mooi horen hoe de groep klonk voordat zij als The Javalins een volgende stap zetten.
De platen
Er zijn onder meer deze uitgaven bekend:
EP Ron-Ly 11-12 – 1961
You're So Fine
Tequila
Johnny Guitar
Let's Twist Again
EP Ron-Ly 11-13 – 1961
Move It
My Maria
Tallahassee Lassie
What'd I Say
Daarnaast verschenen twee 10-inch-lp's:
Ron-Ly 11-20 – The Crazy Strangers
Let's Twist Again
Night Walk
Once in a While
Strangers Beat
What'd I Say
Walter Sensation
Conchella
My Maria
Ron-Ly 11-21 – The Crazy Strangers
Learsi
Tallahassee Lassie
Tequila
I Cannot Find a True Love
Move It
Peter Gunn
Really Love
Ride Back to New Orleans
Van Crazy Strangers naar The Javalins
Het mooie aan deze geschiedenis is dat The Crazy Strangers eigenlijk maar een korte fase waren. Begin 1962 veranderde de groep opnieuw van naam: ze werden The Javalins.
De naam Javalins verwees naar Java, het Indonesische eiland waar een groot deel van de muzikanten geboren was. Onder die naam zouden ze veel bekender worden en onder andere de instrumentale klassieker “Al Capone” opnemen.
De overgang kan dus ongeveer zo worden weergegeven:
Oety & his Real Rockers + The Hurricane Rollers
↓
The New Hurricane Rollers – 1961
↓
The Crazy Strangers – Israël, 1961
↓
The Javalins – vanaf 1962
Belangrijk voor de Rotterdamse Indorock
The Crazy Strangers horen absoluut thuis in het verhaal van de Rotterdamse Indorockscene. Rijnmond noemt ze samen met onder andere The Rocking Diamonds, The Cherokees en The Javalins als belangrijke bands die in het Rotterdamse uitgaansleven van die tijd te zien waren.
Een van de centrale figuren was Franky Franken. Hij kwam uit Rotterdam en was eerder actief bij Oety & his Real Rockers. Later zou hij met onder andere The Javalins en The Crazy Rockers verdergaan.
Kort gezegd: The Crazy Strangers waren een kortstondige maar belangrijke Rotterdams-Haagse Indorockformatie uit 1961, vooral bekend vanwege hun verblijf en plaatopnamen in Israël. Hun grootste betekenis ligt misschien wel in het feit dat ze de directe voorloper waren van The Javalins, een van de sterkste Indorockgroepen die daarna uit deze muzikantengroep voortkwam.
Oety & His Real Rockers
Oety & His Real Rockers – Rotterdamse pioniers van de Indorock
Oety & His Real Rockers was een van de belangrijkste vroege Rotterdamse Indorockbands. De groep rond Oety Johannes ontstond in 1958 en speelde een belangrijke rol bij het ontstaan van de Rotterdamse rock-'n-rollscene. De band was bovendien een soort muzikale leerschool voor een hele generatie Rotterdamse en Haagse Indorockers.
🎸 Het begin: Oety & His Rollers
Oety Johannes begon in 1958 met zijn eerste formatie, Oety & His Rollers. Tot de bezetting behoorden onder anderen zijn broers Errol en Jimmy Johannes, drummer Jan van Herwaarden en contrabassist Feike Blokstra. Ook de gitaristen Jan en Daan Schouten speelden in de beginperiode mee.
Dat was een bijzondere periode. Rotterdam was door zijn haven nauw verbonden met Amerika en andere delen van de wereld. Zeelieden brachten Amerikaanse rock-'n-rollplaten mee die in Nederland nauwelijks verkrijgbaar waren. Jonge Indische Rotterdammers luisterden naar die platen en probeerden de muziek vervolgens zelf na te spelen.
🕺 Odeon: een belangrijk podium
Een van de belangrijkste plaatsen voor Oety was het Odeon aan de Gouvernestraat in Rotterdam. Daar werd in de late jaren vijftig volop gedanst op de nieuwe rock-'n-roll.
De optredens konden van acht uur 's avonds tot één uur 's nachts duren. Daardoor moesten de muzikanten een enorm repertoire beheersen. Juist die lange optredens waren belangrijk voor de ontwikkeling van de band.
Odeon wordt zelfs beschreven als een van de belangrijkste geboorteplaatsen van de Rotterdamse rock-'n-rollscene.
Van Rollers naar Real Rockers
De naam veranderde vervolgens via Oety Rock & His Rockers in Oety & His Real Rockers. Die laatste naam werd mede geïnspireerd door de Haagse Real Room Rockers.
Met de komst van pianist Freddy Noorlander kreeg de groep bovendien meer mogelijkheden om niet alleen instrumentale nummers, maar ook stevige rock-'n-roll van bijvoorbeeld Little Richard en Jerry Lee Lewis te spelen.
Een steeds wisselende bezetting
Zoals bij veel Indorockbands uit die tijd wisselde de bezetting regelmatig. Een aantal belangrijke namen:
Oety Johannes – gitaar, drums, zang en bandleider
Errol Johannes – gitaar, zang en drums
Jimmy Johannes – gitaar
Freddy Noorlander – piano
Peter Theunissen – basgitaar
Reggy Meeng – drums
Franky Franken – sologitaar en zang
Gerard Buskop – piano
Paul Snelders – bas
Iwan Wernet – piano
Ronny (Karel) Cortenbach – bas
Marijn Sies – sologitaar
Hans Scipio Blume – gitaar
Fred Soetisna (Rochiat) – zang
De precieze bezetting veranderde meerdere malen tussen 1958 en 1963.
⭐ Oety als muzikale leerschool
Een van de interessantste aspecten van Oety & His Real Rockers is hoeveel bekende muzikanten via de groep hun vak leerden.
Franky Franken, die later een belangrijke rol zou spelen bij The Javalins, ontwikkelde zich bijvoorbeeld tijdens zijn periode bij Oety in Duitsland verder als gitarist. Ook Jan Schouten en andere latere bekende Indorockers hadden hun eerste ervaringen bij Oety.
De invloed van Oety reikte daarmee veel verder dan alleen zijn eigen platen en optredens.
🇩🇪 Naar Duitsland
In de zomer van 1960 vertrok Oety met zijn band naar Duitsland. Daar speelden ze in verschillende clubs en werden ze professioneel ingezet voor langere contracten. Het was een belangrijke stap: Oety & His Real Rockers ontwikkelden zich daar tot een zeer ervaren clubband.
Een bijzonder hoofdstuk speelde zich af in München, waar Oety & His Real Rockers in het Palais de Danse speelden terwijl de Hurricane Rollers in de naastgelegen Havana Bar stonden.
Dat leidde uiteindelijk tot een opmerkelijke uitwisseling van muzikanten. Uit leden van beide bands ontstonden de New Hurricane Rollers, die vervolgens als The Crazy Strangers naar Israël gingen.
Dat laat mooi zien hoe sterk de verschillende Indorockbands met elkaar verweven waren.
💿 De enige bekende vocale single
Oety & His Real Rockers hebben helaas veel minder plaatmateriaal nagelaten dan je op basis van hun reputatie zou verwachten.
Een bijzondere opname is:
Jimmy Ward / Oety & His Real Rockers
Susi Twist
Teen Beat Slop
1964
Jimmy Ward was een Ierse zanger die met de band samenwerkte. Volgens de gespecialiseerde Indorockbronnen geeft deze single echter geen goed beeld van de kwaliteiten van Oety als vooral instrumentale liveband.
Er bestaan daarnaast live-opnamen die volgens kenners een veel beter beeld geven van de band, met name van het gitaarspel van Frits Galistan.
🎶 Hun muziek
Het repertoire van Oety paste uitstekend binnen de vroege Indorock:
instrumentale rock-'n-roll
Amerikaanse rockabilly-invloeden
Little Richard
Jerry Lee Lewis
country & western
evergreens
Indonesische melodieën
Hawaiiaanse invloeden
vroege gitaarinstrumentals
Zoals bij veel vroege Indorockbands waren vooral de instrumentale nummers een sterk punt. De typische combinatie van meerdere gitaren gaf de muziek een heel eigen geluid.
🏆 Invloed op de Rotterdamse Indorock
Oety & His Real Rockers hoort absoluut bij de eerste generatie Rotterdamse Indorockbands, naast bijvoorbeeld:
The Rocking Diamonds
Electric Johnny & His Skyrockets
The Blue Eagles
The Black Dynamites
The Hot Jumpers
The Javalins
De band wordt door de gespecialiseerde Indorockbronnen zelfs gerekend tot de belangrijkste Indorockformaties die later in Duitsland actief waren.
Een mooi bewijs van hun invloed komt van Rinus Gerritsen, bassist van Golden Earring. Hij vertelde dat hij en andere jonge Haagse muzikanten naar Oety & His Real Rockers keken en door de Indorock werden geïnspireerd.
🕯️ Oety Johannes
Oety Johannes overleed op 12 mei 2022, op 88-jarige leeftijd, na een verkeersongeval. Daarmee verdween een van de belangrijke grondleggers van de Rotterdamse Indorock.
Kort samengevat: Oety & His Real Rockers was veel meer dan zomaar een Rotterdamse band uit de jaren vijftig. Oety Johannes was een pionier, bandleider en leermeester, en zijn groep vormde een belangrijke schakel tussen de allereerste Rotterdamse rock-'n-roll en de latere Indorock- en beatgeneratie.
The Black Magics
The Black Magics horen bij de vroege Haagse Indorockscene, maar over deze groep is helaas veel minder gedocumenteerd dan over bijvoorbeeld The Crazy Rockers, The Black Dynamites of The Tielman Brothers.
The Black Magics
The Black Magics waren actief rond het einde van de jaren vijftig en het begin van de jaren zestig in Den Haag. De band maakte deel uit van de bloeiende Indo- en Molukse rock-'n-rollscene die Den Haag in die periode tot een van de belangrijkste centra van de Nederlandse rock maakte.
Hun naam wordt regelmatig genoemd naast groepen als:
The Crazy Rockers
The Black Dynamites
The Real Room Rockers
The Desmounts
The Hot Jumpers
The Fire Devils
The Twangies
The Eastern Aces
Dat geeft wel aan dat The Black Magics tot de vroege generatie Indorockgroepen gerekend kunnen worden.
Belangrijk: niet verwarren met The Black Magic Stars
Er bestaat ook een afzonderlijke groep The Black Magic Stars, eveneens uit Den Haag. Die band werd in 1959 opgericht en won een talentenjacht in de Haagse Dierentuin. Ze speelden onder andere in het AVA-gebouw aan de Elandstraat en de Embers Club aan de Koningin Emmakade. Van 1960 tot 1962 waren The Black Magic Stars actief in Duitsland.
De twee namen worden in bronnen soms door elkaar gehaald. Dat is vooral belangrijk wanneer je bezig bent met een historische lijst van Rotterdamse en Haagse Indorockbands.
Bekende muzikanten die met The Black Magics verbonden waren
Een interessante naam is Iwan Wernet. Hij speelde eerder bij The Black Magics en kwam later terecht bij The Internationals. In 1961 werd hij pianist bij Oety & his Real Rockers. Daarmee werd hij onderdeel van een van de belangrijkste Rotterdamse Indo-rockformaties.
Ook Fred Christoffel is een belangrijke naam. Hij wordt vermeld als voormalig gitarist van The Black Magic en speelde later onder andere bij The Royal Six en The Travel Five.
Dat laat mooi zien hoe sterk de verschillende Indorockbands met elkaar verweven waren: muzikanten stapten regelmatig over naar andere formaties, waardoor de bezettingen voortdurend veranderden.
De muziek
De vroege Indorock was voornamelijk gebaseerd op Amerikaanse rock-'n-roll en instrumentale gitaarmuziek. De muzikanten namen invloeden over van onder meer Duane Eddy, Les Paul, Elvis Presley, en later The Shadows en The Ventures.
Een belangrijk onderdeel van de oorspronkelijke sound was een heldere, ongepolijste elektrische gitaar, zonder de zware distortion die later in de rock gebruikelijk werd. Woody Brunings van The Crazy Rockers beschreef die vroege Haagse stijl als gitaar, snoer en versterker — zo clean mogelijk.
Bij Molukse groepen zoals The Black Magics kwam daar bovendien een sterke podiumuitstraling bij. De muziek was niet alleen belangrijk; houding, uiterlijk en show waren een wezenlijk onderdeel van de Indorockcultuur.
Een interessant spoor
De geschiedenis van The Black Magics is juist interessant omdat verschillende leden later in andere bekende groepen terechtkwamen. Zo wordt in de historische bezettingsgegevens:
The Black Magics → The Internationals → Oety & his Real Rockers
een duidelijke muzikale lijn zichtbaar via Iwan Wernet.
En via Fred Christoffel loopt er weer een andere lijn:
The Black Magics → The Royal Six → The Travel Five.
Dat soort personele verbanden zijn erg waardevol als je de complete geschiedenis van de Nederlandse Indorock probeert te reconstrueren.
The Fire Devils
The Fire-Devils waren een interessante Haagse band binnen de vroege Indorockscene. Ze waren bovendien geen volledig "pure" Indorockband: hun repertoire en achtergrond waren veel breder, met invloeden uit rock-'n-roll, Everly Brothers, soul, Latin en Surinaamse muziek.
The Fire-Devils – Den Haag
De geschiedenis begint rond 1958, toen de uit Paramaribo afkomstige Hans Amo in Haarlem samen met zijn neef Hans de Koning muziek van onder andere de Everly Brothers speelde. Tijdens zijn militaire dienst kwam hij in contact met de Indische gitarist Huib Liauw. Uiteindelijk kwamen zij terecht bij gitarist/zanger Rein de Vries, die al bekend was van The Rocking Sensation Boys.
De groep noemde zich aanvankelijk The Daggers. In de winter van 1961/1962 speelden zij vrijwel iedere avond in nachtclub L'Étoile in Den Haag. Daarna volgden optredens in onder meer De Fles en vanaf 1962 als huisorkest in Pam Pam in Scheveningen.
Van The Daggers naar The Firebirds
Voor een platenopname vond men de naam The Daggers niet geschikt. De groep werd daarom omgedoopt tot The Firebirds.
Eind 1962 verscheen een single met:
San Antonio Rose
La Bamba
Rein de Vries verzorgde de zang. De naam Firebirds leverde echter problemen op, want een andere Nederlandse groep had die naam al gedeponeerd. Daarom werd de Haagse groep begin 1963 uiteindelijk The Fire-Devils.
De bezetting
Een belangrijke bezetting van 1963-1964 was:
George Dankmeyer / Giorgio Dareno – sologitaar, zang
Hans "Jassy" Amo – gitaar, zang
Mike (Chiel) Nanlohy – gitaar
Hans de Koning – basgitaar
Don Hieronymus – drums
Voor een single werd bovendien pianist Tony Eyk als extra muzikant ingezet.
In 1964-1965 veranderde de bezetting opnieuw. Toen zien we onder andere:
George Dankmeyer
Hans "Jassy" Amo
Huib Liauw Goan Seng – gitaar
Roy de Chauvigny de Blot – gitaar/zang
Hans de Koning – bas
Don Hieronymus – drums
Dat is de bezetting die ook op de bekende foto uit Les Galeries in Scheveningen (1965) staat.
Platen
The Fire-Devils namen verschillende singles op voor Fontana en Delta Records.
Een belangrijke Delta-uitgave uit 1963 verscheen als:
Jassy Amo & The Fire-Devils
Que Sera Sera
Into Each Life Some Rain Must Fall
Deze plaat werd niet alleen in Nederland uitgebracht, maar ook in België, Zweden en Denemarken.
Een bijzonder nummer is hun Peter Gunn, opgenomen in 1964. Dat nummer werd door de groep met veel energie en een stevige beat gespeeld. De inspiratie kwam volgens de geschiedschrijving mede van The Crazy Rockers, die zij in 1963 in de Sheherazade hadden zien optreden. De B-kant was Slippin' and Slidin', eveneens gespeeld met een stevige Indo-Rockbeat.
Hun muziek is daardoor interessant voor verzamelaars: je hoort de overgang van de vroege Indorock naar de bredere beat- en rockmuziek van het midden van de jaren zestig.
Bijzondere muzikale achtergrond
Wat The Fire-Devils extra interessant maakt, is Hans Amo.
Hij was in Suriname geboren en bracht daardoor andere muzikale invloeden mee. Naast rock-'n-roll speelde de groep bijvoorbeeld:
Surinaamse muziek
Antilliaanse ritmes
Mexicaanse ranchera's
Amerikaanse soul
Everly Brothers-materiaal
Latin
Daardoor was The Fire-Devils muzikaal breder dan veel andere Indorockgroepen. Een prachtig voorbeeld is El Negro Zumbón, afkomstig uit de film Anna uit 1951. Van de uitvoering van de groep uit 1964 in de Pam Pam is zelfs een live-tape bewaard gebleven.
Scheveningen en het uitgaansleven
De band was vooral actief in het Haagse en Scheveningse nachtclubcircuit. Pam Pam en Les Galeries waren belangrijke podia.
Een bekende foto toont The Fire-Devils in Les Galeries, Scheveningen, 1965:
Hans "Jassy" Amo – Don Hieronymus – Huib Liauw Goan Seng – Roy de Chauvigny de Blot – George Dankmeyer.
De groep was dus een echte beroepsformatie en niet alleen een jongerenbandje dat op zaterdagavond in een buurthuis speelde.
Naar Duitsland
In het voorjaar van 1965 werden The Fire-Devils een fulltime beroepsorkest. Met onder andere Lodi de Bliek op saxofoon vertrokken ze naar Duitsland om daar te gaan optreden. Er kwamen later verschillende bezettingen, met onder andere gitarist Wout Janse, drummer Wim Onstein en saxofonist Lodi de Bliek.
Dat past in een groter patroon: veel Nederlandse Indorockers trokken in de jaren zestig naar Duitsland, waar het clubcircuit voor Nederlandse bands bijzonder aantrekkelijk was.
Een mooi detail
George Dankmeyer had al vóór The Fire-Devils een opmerkelijke internationale ervaring. Onder de naam Giorgio Dareno speelde hij in een Italiaans ensemble in Zwitserland. In Hamburg had hij bovendien in 1960 gespeeld met de Harry Bredow Band. Daar kwam hij in de Top Ten Club terecht en ontmoette hij de nog vrijwel onbekende The Beatles.
Waarom zijn The Fire-Devils belangrijk?
Hoewel ze meestal in de Indorockgeschiedenis worden genoemd, waren ze eigenlijk een muzikale overgangsband.
Ze begonnen vanuit de vroege rock-'n-roll en Indorock, maar ontwikkelden zich richting een veel internationaler repertoire. Daardoor vormen ze een interessante schakel tussen:
Indorock → rock-'n-roll → beat → soul/Latin → internationaal clubcircuit
The Fire-Devils worden dan ook in verschillende overzichten van de Nederlandse Indorock genoemd naast groepen als The Crazy Rockers, The Black Dynamites, The Hot Jumpers en The Real Room Rockers.
The Twangies
The Twangies – een bijzondere Haagse Indorockband
The Twangies waren een Haagse Indorockband die vooral actief was rond 1961–1963. Ze kwamen voort uit de Haagse Indische en Molukse muziekscene en ontwikkelden zich van een buurtbandje tot een beroepsgroep die in Duitsland optrad.
🎸 Ontstaan
De geschiedenis begint eigenlijk bij The Royal Teens, een Haags bandje uit ongeveer 1961. Daarin speelden onder anderen:
Carl (Karel) Habibuw – sologitaar
Frans Sulilatu – gitaar
Rudie Bierhuis – gitaar
Huib Liauw – gitaar
Pierre La Valette – drums
Jan Patty – zang
Uit deze kring ontstond vervolgens The Twangies. Een belangrijke figuur was Ruud 'Ritchie' Toorop, die na een periode op zee terugkeerde met Amerikaanse platen en veel nieuwe ideeën over rock-'n-roll.
Bezettingen
De bezetting veranderde nogal snel. Een vroege bezetting bestond uit:
1961
Carl Habibuw – sologitaar
Frans Sulilatu – gitaar
Ruud 'Ritchie' Toorop – gitaar/zang
Alex Habibuw – bas
Jan Patty – drums
Later kwam onder andere Leo Bennink erbij, die een belangrijke rol zou krijgen in het geluid van de groep.
In de periode eind 1961/begin 1962 bestond de groep onder meer uit Carl Habibuw, Leo Bennink, Ruud Toorop, Louis Noll en Jan Patty.
⭐ Leo Bennink
Een interessant verhaal is dat van Leo Bennink. Hij was nog maar 17 jaar toen hij met The Twangies naar Duitsland ging. Hij was eerder begonnen bij The Real Rhythm Teens en had zich sterk laten inspireren door de rock-'n-roll van onder anderen Oety & his Real Rockers.
Tijdens de Twangies-periode speelde Bennink onder andere op een witte Höfner-gitaar met tremolo. Op de bewaard gebleven opnamen is hij duidelijk te horen op instrumentals als "FBI", "Midnight" en "Johnny on His Strings".
🎶 Hun muziek
The Twangies speelden een typisch mengsel van Indorock, Amerikaanse rock-'n-roll en instrumentale gitaarmuziek.
Op hun repertoire stonden onder meer:
FBI
Midnight
Honky Tonk
Olé Guapa
Johnny on His Strings
Shakin' All Over
Lucille
Be-Bop-A-Lula
Sweet Little Rock 'n' Roller
Rockin' Robin
Wheels
Twangies Beat / Johnny's Beat
Bijzonder is dat "Olé Guapa" door Leo Bennink werd gespeeld naar het voorbeeld van de uitvoering van The Jumping Jewels.
De band combineerde dus de typische Haagse Indo-gitaarstijl met Amerikaanse rock-'n-roll. Dat maakte hen tot een mooie vertegenwoordiger van de overgang van de vroege Indorock naar de beatmuziek.
🎙️ De unieke opnamen van Sam Patty
Een van de belangrijkste redenen dat we tegenwoordig nog zo veel over The Twangies weten, is Sam Patty.
Sam was de broer van drummer Jan Patty en maakte in Den Haag privé-opnamen van Indorockbands. Eind 1961 nam hij in zaal Amicitia in Den Haag een repetitie/live-sessie van The Twangies op. In april 1962 maakte hij opnieuw een demoband in hun oefenruimte.
Dat is historisch bijzonder: we kunnen hierdoor daadwerkelijk horen hoe een relatief kleine Haagse Indorockband in die periode klonk.
Sam gebruikte onder andere ReVox-bandrecorders, die voor die tijd hoogwaardige opnamen konden maken. Hij was bovendien fotograaf en tekende zelfs het logo van The Twangies voor de drumkit van zijn broer Jan.
🇩🇪 Naar Duitsland
Eind 1962 maakten The Twangies de belangrijke stap naar Duitsland. Ze gingen daar als beroepsband werken.
Hun eerste contract begon op 15 december 1962 in de Ringstuben (Sputnik Bar) in Mannheim. Daar waren toevallig ook de Tielman Brothers bevriend met de eigenaar van het hotel. Andy Tielman kwam naar het optreden kijken en hielp de groep aan nieuwe Fender-apparatuur en gitaren.
Daarna volgde onder andere een maandcontract in Studio 15 in Essen.
Dat illustreert hoe belangrijk Duitsland voor Indorockbands was. Nederlandse bands konden daar als beroepsmuzikanten werken in clubs, bars en danszalen.
🎸 De laatste Twangies-bezetting
In 1963 werd de groep versterkt met twee uitstekende gitaristen:
Frits Galistan – sologitaar
Alex Dinsbach – gitaar
Ruud Toorop – slaggitaar/zang
Louis Noll – bas/zang
Jan Patty – drums
Deze bezetting legde in de zomer van 1963 een optreden vast in de Astoria Club in Freiburg. Volgens de Indorock-archieven behoort deze opname tot de bijzondere documenten van de oorspronkelijke Indo-Rockperiode.
💿 The Crackerjacks
In september 1963 kwam er een einde aan de naam The Twangies. Om contractuele redenen werd de groep voortgezet als The Crackerjacks.
Daarna gingen de muzikanten hun eigen weg. Ruud Toorop speelde later onder andere bij The Black Eye, terwijl Frits Galistan en Jan Patty verdergingen richting andere bekende Indo-formaties.
📻 Waarom The Twangies belangrijk zijn
The Twangies zijn misschien minder bekend geworden dan de Tielman Brothers of Crazy Rockers, maar voor de geschiedenis van de Haagse Indorock zijn ze bijzonder interessant.
Ze laten namelijk precies zien hoe die scene werkte:
Indische/Molukse buurtband → Haagse Indorock → professioneel optreden → Duitsland → overgang naar de beatperiode.
En dankzij de privé-opnamen van Sam Patty is The Twangies bovendien één van de groepen waarvan we niet alleen de namen kennen, maar ook daadwerkelijk historische geluidsopnamen uit 1961–1963 hebben.
The Eastern Aces
The Eastern Aces – Haagse pioniers van de Indorock
The Eastern Aces waren een Haagse Indo-rock-'n-rollband die rond 1959/1960 werd opgericht. Ze behoorden tot de belangrijke groepen uit de Haagse Indorockscene en traden niet alleen in Nederland op, maar ook veelvuldig in Duitsland, België en later Frankrijk.
De beginperiode
Tot de vroege bezetting worden onder andere genoemd:
Richard Bastiaans
Loeky Diks
Wally Swärz
Bob Lammers
Tony Lentze
In bronnen worden daarnaast Frans van den Brand Horninge, Harry Bredow, Tony van Ede van der Pals en Boy van der Voet genoemd. De bezetting veranderde in de loop der jaren regelmatig.
Een belangrijk moment kwam in 1961, toen de groep professioneel aan het werk ging in Duitsland. Ze speelden onder meer in Frankfurt, Hanau, Aschaffenburg, Kitzingen en München. Duitsland was in die jaren een bijzonder belangrijke markt voor Nederlandse Indorockbands.
Hun sound
The Eastern Aces combineerden typische Indorock-gitaarinstrumentals met vocale rock-'n-roll. Hun repertoire bevatte zowel Amerikaanse country- en rock-'n-rollklassiekers als romantische nummers en instrumentals.
Voorbeelden zijn:
Red River Valley
Mukwai Hula
San Antonio Rose
Harbour Lights
La Golondrina
Stand By Me
Tony's Boogie
Yellow Jacket
Pulau Ambon
Sweet Georgia Brown
Vooral Tony's Boogie, Red River Valley en Pulau Ambon zijn mooie voorbeelden van de instrumentale kant van de groep.
Platen uit de jaren 60
The Eastern Aces maakten in de jaren zestig verschillende opnamen.
1962 – Kris Doogan with The Eastern Aces
Tu as trouvé
C'est pas méchant
Uitgebracht op Newtone NT 735.
1964 – Show Records
Stand By Me / You Know I Love You
The Way You Treat Me / Everybody
Deze verschenen als singles op Show Records.
1965 – Franse EP
Op het Franse Warclay-label verscheen een EP met:
Danny Boy
You Are My Sunshine
Don't Let Me Be Misunderstood
Do You Wanna Dance
Deze plaat is bijzonder interessant omdat de groep toen inmiddels internationaal actief was.
Frankrijk en Tunesië
In 1965 werd The Eastern Aces gecontracteerd voor Frankrijk. De groep werkte vervolgens ruim twee jaar in clubs in Parijs en andere plaatsen in Frankrijk. Daar kwamen ze ook in contact met grote namen uit de internationale rock-'n-rollwereld, waaronder Chuck Berry.
In de zomer van 1966 volgde een contract in Tunesië. Daarna veranderde de bezetting opnieuw. Gitarist George Gabriël vertrok bijvoorbeeld naar Dutch Creation en werd vervangen door Billy Roberts; ook drummer John Pors kwam erbij.
Een belangrijke gitarist: George Gabriël
George Gabriël is een interessante naam in de geschiedenis van de band. Hij speelde van ongeveer 1965 tot 1967 bij The Eastern Aces. Daarvoor zat hij onder andere bij The Black Cats en The Cherokees; na The Eastern Aces ging hij naar Dutch Creation en later The Timebreakers.
Dat laat mooi zien hoe nauw de verschillende Nederlandse beat- en Indorockbands met elkaar verbonden waren.
The Royal Aces
Na het verdwijnen van de oorspronkelijke Eastern Aces ontstond in 1972 in Almelo een nieuwe formatie onder de naam The Royal Aces. Daarin kwamen muzikanten van The Eastern Aces en The Royal Four samen.
De naam veranderde later nog in The Seven Aces en Aces Unlimited. Uiteindelijk kwam in 1978 een einde aan deze Aces-periode.
De comeback
Bijzonder is dat The Eastern Aces niet definitief verdwenen.
In 1991 richtte Frans van den Brand Horninge de groep opnieuw op, samen met onder anderen:
Jack van Beek
Tony van Ede van der Pals
Nico Inkiriwang
De groep trad vervolgens weer op tijdens Indo-rockavonden en nam in 1993 een CD op.
Er bestaat ook een fraaie Best Of met veertien nummers, waaronder Red River Valley, Mukwai Hula, Tony's Boogie, Stand By Me, You Know I Love You en Pulau Ambon.
Frans van den Brand
Een van de belangrijkste gezichten van de latere Eastern Aces was Frans van den Brand Horninge. Hij behoorde tot de eerste generatie Indorockers en bleef tientallen jaren actief.
Frans overleed op 30 maart 2021, 81 jaar oud. Hij werd binnen de Indorockwereld beschouwd als een van de laatste vertegenwoordigers van de eerste generatie.
Eastern Aces en de Haagse Indorock
The Eastern Aces horen absoluut thuis in het rijtje bekende Haagse Indorockgroepen uit de jaren 50 en 60, naast bijvoorbeeld The Crazy Rockers, The Black Dynamites, The Black Magics, The Desmounts, The Hot Jumpers, The Fire Devils, The Twangies en The Valiants.
Hun verhaal is bovendien interessant omdat het niet alleen een Nederlands verhaal is: Den Haag → Duitsland → Frankrijk → Tunesië → terug naar Nederland, gevolgd door een comeback in de jaren 90. Dat maakt The Eastern Aces tot een van de meer internationaal opererende Haagse Indorockbands.
The Valiants
The Valiants waren een Haagse Indorockband die vooral actief was van 1961 tot en met 1963. Ze kwamen voort uit de schoolband The Lucky Stars en behoorden tot de Haagse groep Indorockbands die in het begin van de jaren zestig een belangrijke rol speelde in de Nederlandse rock-'n-rollscene.
Ontstaan
Rond 1960/1961 richtte Carry Beer met schoolvrienden The Lucky Stars op. In de loop van 1961 kwamen onder anderen Roel 'Oelie' Ros, Hans Consten en Bert Grijseels bij de groep. Grijseels gebruikte de artiestennaam Teddy Grey. Medio 1961 werd de naam veranderd in The Valiants.
De eerste bekende bezetting was:
Teddy Grey (Bert Grijseels) – zang en gitaar
Roel 'Oelie' Ros – sologitaar
Hans Consten – gitaar
Wouter Surie – basgitaar
Ben van Bergen – drums
In 1962 nam Eric Jahreis de drumpositie van Ben van Bergen over.
Hun muziek
The Valiants speelden typische vroege Indorock, maar hun repertoire was behoorlijk breed. Invloeden kwamen onder andere van Cliff Richard & The Shadows en The Ventures. Daarmee combineerden ze stevige instrumentale gitaarnummers met rock-'n-roll en zangnummers.
Een bewaard gebleven repertoirelijst bevat onder andere:
Mr. Moto
Move It
My Babe
Blueberry Hill
It'll Be Me
High School Confidential
Javalin's Beat
Moonshot
Carioca
Beyond the Reef
Walkin' the Blues
San Antonio Rose
Dat geeft goed aan hoe breed hun repertoire was: van Shadows/ Ventures-achtige instrumentals tot rock-'n-roll en blues.
Bijzonder: opnamen uit Rotterdam
Een belangrijk stukje geschiedenis is bewaard gebleven: The Valiants werden in 1963 opgenomen tijdens een optreden in het Odeon Theater in Rotterdam.
Hoewel ze in hun actieve periode geen officiële plaat mochten opnemen, is er wel een live-opname bewaard gebleven. Het nummer "Carioca" is later op cd verschenen. Deze opname is interessant omdat hij laat horen hoe goed The Valiants als liveband waren.
Duitsland
Net als verschillende andere Nederlandse Indorockbands trokken The Valiants ook naar Duitsland. In augustus 1963 traden ze op in de Moonlite Bar in Hanau. Duitse clubs waren voor Nederlandse Indorockers in die periode een belangrijke bron van optredens.
Einde van de eerste periode
Eind 1963 kwam er een einde aan The Valiants. Hans Consten vertrok naar The Jaguars en Wouter Surie ging naar The Surie Brothers. De overgebleven muzikanten gingen vervolgens verder als The Raylettes.
Dat maakt The Valiants eigenlijk onderdeel van een heel netwerk van Haagse Indorockbands. Muzikanten verhuisden voortdurend van de ene groep naar de andere.
Teddy Grey
Teddy Grey was een belangrijk gezicht van The Valiants. Hij was niet alleen zanger maar speelde ook gitaar. Later kreeg hij bekendheid als zanger bij Danny and his Favourites, waarmee hij onder andere singles voor Polydor opnam.
De comeback
Het verhaal eindigde echter niet in 1963.
The Valiants kwamen opnieuw bij elkaar voor de grote Rock & Roll Revival in de Houtrusthallen in Den Haag. Bij die gelegenheid stonden vier oorspronkelijke leden opnieuw samen op het podium:
Oelie Ros – Teddy Grey – Hans Consten – Eric Jahreis, aangevuld met bassist Victor de Graaff Guilloud.
Vanaf ongeveer 1993 gingen The Valiants weer regelmatig optreden tijdens Indorock-revivals. In 1993 verscheen een cd, gevolgd door nog een cd in 1994. Later werd Peter Layton de zanger nadat Teddy Grey in 1999 vertrok.
Een latere bezetting bestond onder meer uit:
Peter Layton – zang/gitaar
Oelie Ros – gitaar
Bas Riet – gitaar
Roy Poncin – bas
Eric Jahreis – drums
Er verschenen ook latere cd's, waaronder een album met de titel Indo Rock, met nummers als Don't Worry, Move It, Mr. Moto, Route 66 en Seapanggang Jalan Kenangan.
Belang voor de Indorock
The Valiants zijn vooral interessant omdat ze een mooi voorbeeld zijn van de Haagse Indorockscene rond 1960-1963. Ze waren geen grote hitmachine met veel singles, maar een echte liveband. Hun geschiedenis is bovendien sterk verweven met andere Haagse groepen zoals The Lucky Stars, The Jaguars, The Raylettes en The Surie Brothers.
En voor jouw overzicht van Rotterdamse/Haagse Indorock is vooral die Odeon-opname uit Rotterdam uit 1963 interessant: dat is een zeldzaam geluidsdocument van The Valiants in hun oorspronkelijke periode.
Kort samengevat: The Valiants waren een Haagse Indorockformatie uit 1961-1963, voortgekomen uit The Lucky Stars, met Teddy Grey als zanger en Oelie Ros en Hans Consten als belangrijke gitaristen. Ze maakten geen officiële singles in de jaren zestig, maar lieten wel een bijzondere live-opname uit Odeon Rotterdam (1963) na. Na een revival in de jaren tachtig/negentig volgde een langdurige tweede periode.
Oety & his Rollers
Oety & His Rollers is een bijzonder belangrijke naam in de vroege Rotterdamse Indorock. De groep was namelijk de eerste rock-'n-rollband van Rotterdam en vormde de basis voor latere formaties zoals Oety & His Real Rockers, The Javalins en verschillende andere Rotterdamse Indorockbands.
🎸 Oety & His Rollers – Rotterdam, 1958
De band werd in 1958 opgericht rond Oety Johannes. Hij speelde een belangrijke rol als bandleider, gitarist en later ook drummer. De band ontstond in een periode waarin de Amerikaanse rock-'n-roll in Rotterdam razendsnel populair werd.
De Rotterdamse haven speelde daarbij een grote rol. Zeelieden brachten grammofoonplaten uit Amerika mee met muziek van onder andere Elvis Presley, Bill Haley, Gene Vincent en Chuck Berry. Jonge Indische Rotterdammers begonnen deze nieuwe muziek na te spelen, vaak eerst instrumentaal.
👥 De eerste bezetting
De vroegste bezetting wordt als volgt beschreven:
Muzikant Instrument
Oety Johannes sologitaar
Errol Johannes gitaar, zang
Jimmy Johannes gitaar
Jan Schouten gitaar
Daan Schouten gitaar
Feike Blokstra contrabas
Jan van Herwaarden drums
De broers Jan en Daan Schouten speelden dus aanvankelijk mee bij Oety & His Rollers. Zij zouden vervolgens zelf een zeer belangrijke Rotterdamse band oprichten: Electric Johnny & His Skyrockets.
🏛️ Odeon: een historische plek
Een van de belangrijkste plaatsen voor de band was het Odeon aan de Gouvernestraat in Rotterdam.
In 1958 werd Odeon een belangrijk podium voor de nog jonge Rotterdamse rock-'n-rollscene. Oety & His Rollers traden daar op en maakten deel uit van de eerste generatie Rotterdamse Indo-rockers. Een Rotterdamse buurtkrant beschrijft Odeon zelfs als de "geboortegrond van de Rotterdamse rock & roll".
🔄 Van Rollers naar Rockers
Oety & His Rollers bleef niet lang onder die naam bestaan. In 1958 ontwikkelde de groep zich tot Oety Rock & His Rockers. Daarna werd de naam Oety & His Real Rockers.
Dat was niet zomaar een naamsverandering. De band groeide uit tot een veel grotere muzikale "kraamkamer" voor de Rotterdamse Indorock. Er kwamen steeds andere muzikanten bij, waardoor de bezetting regelmatig veranderde.
Onder de muzikanten die later bij Oety's formaties terechtkwamen zaten onder meer Franky Franken, Peter Theunissen, Gerard Buskop, Reggy Meeng, Freddy Noorlander en anderen.
⭐ Oety als muzikale leerschool
Het bijzondere aan Oety & His Rollers/Real Rockers is dat de band eigenlijk een soort opleidingsschool voor Rotterdamse Indorockers werd.
Veel muzikanten gingen later naar andere bekende bands. Een bijzonder voorbeeld zijn The Javalins. Een groot deel van de muzikanten die uiteindelijk The Javalins vormden, had zijn vak geleerd bij Oety & His Real Rockers.
Ook Jan en Daan Schouten begonnen bij Oety voordat zij met hun eigen groep Electric Johnny & His Skyrockets verdergingen.
🎶 Hoe klonk de band?
De vroegste Oety-bezetting speelde vooral instrumentale rock-'n-roll en Indorock. De typische sound bestond uit elektrische gitaren, contrabas en drums.
Later werd het geluid uitgebreider. Met onder andere piano, saxofoon en verschillende gitaristen kon Oety & His Real Rockers ook nummers van Little Richard en Jerry Lee Lewis spelen. Oety zelf was bovendien een veelzijdige muzikant die gitaar, drums en zang combineerde.
🇩🇪 Duitsland
De carrière van Oety ging vervolgens verder in Duitsland. Oety & His Real Rockers kreeg daar een goede reputatie in het clubcircuit. De band behoorde volgens de beschikbare Indorock-documentatie tot de belangrijke Nederlandse Indo-rockgroepen die in Duitsland actief waren.
Er vonden daar ook enorme personeelswisselingen plaats. Dat was kenmerkend voor de Indorockscene: muzikanten stapten regelmatig over van de ene band naar de andere. Een mooi voorbeeld is de uitwisseling van muzikanten tussen Oety & His Real Rockers en The Hurricane Rollers in München in 1961. Daaruit ontstond uiteindelijk The New Hurricane Rollers → The Crazy Strangers → The Javalins.
💿 Plaatopnamen
Een merkwaardig aspect van Oety's geschiedenis is dat er heel weinig officiële studio-opnamen van de band uit de glorietijd bestaan.
Dat is jammer, want volgens de beschikbare bronnen was de band vooral als live- en instrumentale formatie sterk. De bekende single "Susi Twist / Teen Beat Slop" uit 1964, met de Ierse zanger Jimmy Ward, kwam pas veel later en geeft volgens kenners geen goed beeld van de instrumentale kwaliteiten van Oety's band.
🕺 Oety Johannes
Oety Johannes was duidelijk de centrale figuur. Hij wordt beschreven als een charismatische bandleider en rasmuzikant die ook een belangrijke rol speelde bij het opleiden van jongere muzikanten.
Oety bleef nog jarenlang actief in de muziekwereld. Hij overleed op 12 mei 2022, op 88-jarige leeftijd.
📌 Waarom Oety & His Rollers zo belangrijk is
Als je de Rotterdamse Indorockgeschiedenis in kaart brengt, zou ik Oety & His Rollers helemaal aan het begin van de stamboom zetten:
Oety & His Rollers (1958)
↓
Oety Rock & His Rockers
↓
Oety & His Real Rockers
↓
muzikanten naar o.a. The Rocking Diamonds, The Strangers, The Crazy Strangers, The Javalins en andere bands.
Daarmee is Oety niet alleen een oude Rotterdamse bandnaam, maar een belangrijke schakel tussen de eerste rock-'n-roll in Rotterdam en de enorme explosie van de Nederlandse Indorock rond 1960–1963.
Electric Johnny & his Skyrockets
Electric Johnny & his Skyrockets
Electric Johnny & his Skyrockets behoort tot de belangrijkste Rotterdamse Indorockgroepen uit de late jaren 50 en vroege jaren 60. De groep werd in 1958 in Rotterdam opgericht rond gitarist Jan Schouten, beter bekend als Electric Johnny. Hun muziek was een bijzondere combinatie van instrumentale rock-'n-roll, Indorock, surfachtige gitaarmuziek en Latijns-Amerikaanse ritmes.
De naam Electric Johnny
Jan Schouten werd op 20 september 1933 in Bandung geboren. Zijn familie kwam in 1950 naar Nederland en vestigde zich in Rotterdam. Jan werkte overdag als elektricien, waardoor hij de bijnaam Electric Johnny kreeg. Ook technisch waren de broers bijzonder actief: ze bouwden bijvoorbeeld hun eigen buizenversterkers.
De oorspronkelijke bezetting bestond uit:
Jan "Electric Johnny" Schouten – leadgitaar
Daan (Daan/Dan) Schouten – tweede lead-/ritmegitaar
Cor Schouten – drums
Henk Schouten – basgitaar
De combinatie van meerdere gitaren werd kenmerkend voor hun geluid. Electric Johnny speelde onder meer op een Höfner Club 60, waarbij zijn gitaarspel volgens kenners een bijna mandolineachtig karakter had.
Een heel eigen Indorockgeluid
Wat Electric Johnny & his Skyrockets bijzonder maakte, was dat ze niet simpelweg Amerikaanse rock-'n-roll naspeelden. Ze ontwikkelden een eigen stijl die zij "South-American Rock" noemden.
Daarin kwamen samen:
rock-'n-roll + Indische muzikale invloeden + Latin + instrumentale gitaarrock.
Vooral de combinatie van gitaar, bas, drums en percussie gaf de muziek een heel eigen karakter. De band wordt zelfs genoemd als een van de groepen die een belangrijke bijdrage leverden aan de ontwikkeling van de instrumentale Nederlandse gitaarrock.
De invloed van de Schouten-broers
De groep was bovendien belangrijk voor andere jonge gitaristen. Veel beginnende Nederlandse gitaarbands probeerden in het begin van de jaren zestig nummers van Electric Johnny & his Skyrockets na te spelen. Hun platen werden daardoor een soort schoolvoorbeeld voor jonge Indorock- en gitaargroepen.
De eerste platen
Begin jaren zestig kreeg de groep een platencontract bij CNR. Hun eerste belangrijke plaat was:
"Black Eyes Rock" / "Johnny on His Strings"
De eerste opnamen verschenen in 1960. Er bestaan bovendien verschillende opnameversies; later werden de nummers opnieuw opgenomen met verbeterde apparatuur en arrangementen.
Vooral "Johnny on His Strings" werd een klassieker binnen de Nederlandse instrumentale gitaarrock.
Het bijzondere is dat hun platen niet alleen in Nederland verschenen. De muziek werd ook uitgebracht in onder meer:
🇺🇸 Verenigde Staten – Felsted
🇬🇧 Verenigd Koninkrijk – London
🇩🇰 Denemarken – Sonet
🇫🇷 Frankrijk – Ducretet-Thomson
🇩🇪 Duitsland – Elite Special
Daarmee was Electric Johnny één van de Nederlandse gitaaracts die al heel vroeg een internationaal platenpubliek bereikten.
Belangrijke nummers
Een aantal titels die je zeker moet kennen:
Jaar Nummer
1960 Black Eyes Rock
1960 Johnny on His Strings
1960 Johnny's Beat
1960 Swanee River
1961 Isle of Capri
1961 Siboney
1961 Should I
1961 Gitarren Spielt Auf!
1962 La Golondrina
1962 Guitar-Humoresque
1963 Barcarolle
1963 Begin the Beguine
Voor liefhebbers zijn vooral Isle of Capri, Siboney, La Golondrina, Guitar-Humoresque, Black Eyes Rock en Johnny on His Strings interessant.
South-American Rock
Een interessant onderdeel van hun geschiedenis zijn de EP's South American Rock Vol. 1 en Vol. 2.
Daarop stonden onder andere:
Carioca
Patricia
La Paloma
Isle of Capri
Ave Maria No Morro
South of the Border
O Sole Mio
Siboney
Dat laat goed horen hoe breed hun repertoire was. Het waren geen typische "harde" rockers; ze konden ook melodieus en dansbaar spelen.
Optredens in Rotterdam
Electric Johnny & his Skyrockets waren ook sterk verbonden met de Rotterdamse uitgaanswereld. Er zijn foto's bekend van optredens in Paviljoen Plaswijck in Rotterdam-Hillegersberg uit 1959 en 1960. Ook zijn foto's bekend van de band op het podium van de Blauwe Zaal aan het Weena.
Op 11 mei 1961 stonden ze bovendien op het internationale Teenager Festival in Blokker, samen met onder andere The Blue Diamonds, Anneke Grönloh, Jan & Kjeld en Rex Gildo.
Een advertentie uit 1962 noemt de groep zelfs een "fameuze Indock-formatie", wat iets zegt over hun populariteit in die periode.
Bezettingen veranderden regelmatig
Zoals bij veel Indorockbands uit Rotterdam en Den Haag was de bezetting niet altijd stabiel. Zo kwamen onder andere Roy Michaels (Rolf Pichell/Shorty Miller), Gerrit Krause, Harold de Groot en Frans Huysmans in verschillende perioden bij de groep. Frans Huysmans bracht vooral extra percussie in het geluid.
Dat sluit aan bij een groter verschijnsel binnen de Rotterdamse Indorockscene: muzikanten wisselden regelmatig van band. Rijnmond beschreef deze scene treffend als een soort "duiventil", waarbij muzikanten soms van de ene naar de andere groep gingen.
Einde van de band
De Skyrockets bleven tot ongeveer 1968 bestaan. Uiteindelijk viel de groep uiteen toen Daan Schouten naar Californië emigreerde. Jan en zijn broers traden daarna nog incidenteel op tijdens Indische feestavonden.
Jan Schouten overleed op 4 februari 2018 in Doornenburg. Zijn broer Cor Schouten was al op 27 maart 2012 in Rotterdam overleden.
Hun nalatenschap
Het verhaal van Electric Johnny stopte echter niet in 1968. In de jaren zeventig kwam de belangstelling voor de oude Nederlandse instrumentale gitaarmuziek terug. In 1974/1975 verscheen op het Diwa-label de LP Johnny on His Strings, samengesteld uit hun oudere materiaal. De plaat kreeg opnieuw aandacht via de radio.
In 1992 verscheen vervolgens de uitgebreide CD The Story of Electric Johnny & his Skyrockets op Rarity Records. Die verzameling bracht veel van hun singles, alternatieve versies en EP-materiaal bijeen.
Interessant voor jouw Rotterdamse Indorock-overzicht is dat Electric Johnny & his Skyrockets volgens de Indorock-historiek zelfs een inspiratiebron waren voor het gebruik van de term "Indo-Rock" als verzamelnaam voor deze muziek.
Kort gezegd: als je de geschiedenis van de Rotterdamse Indorock wilt begrijpen, zijn The Tielman Brothers, Oety & his Real Rockers en Electric Johnny & his Skyrockets drie namen die absoluut naast elkaar horen. Electric Johnny onderscheidde zich vooral door zijn instrumentale gitaarspel, meerdere gitaren, zelfgebouwde apparatuur en de unieke "South-American Rock"-stijl.
The Blue Eagles
The Blue Eagles – Rotterdamse Indorockpioniers
The Blue Eagles waren een van de vroege Rotterdamse Indorockbands. De groep werd rond 1959 opgericht en speelde vooral rock-'n-roll in de typische stijl van de Rotterdamse Indo-scene. Ze traden onder andere op in Odeon aan de Gouvernestraat en in Gebouw Zuid.
De band is vooral interessant vanwege zanger George "Djodji" Barendse, die in Rotterdam bekendstond als "de Rotterdamse Elvis". Hij had een Elvis Presley-imitatiewedstrijd gewonnen en zijn bijnaam verscheen daarna op affiches.
Eerste bezetting
Bij de oprichting worden onder meer genoemd:
René Monfils – sologitaar
Bill Snitker – gitaar
Elis van Galen – gitaar
Ferdi – basgitaar
Mouky George – drums
George "Djodji" Barendse – zang
Dit was dus een behoorlijk gitaargerichte bezetting, zoals we die bij veel vroege Indorockgroepen aantreffen.
Latere bezettingen
De samenstelling veranderde in de loop der jaren. Een tweede bezetting bestond volgens de beschikbare bronnen uit:
René Monfils – sologitaar
Ruud van Emmerik – gitaar
Maarten Bolt – bas
Hans van Rijswijk – drums
George "Djodji" Barendse – zang
Later kwamen onder anderen Simon Telepary, Stanley Barendse en Richard Meeuws in de groep.
Muziek en stijl
The Blue Eagles pasten uitstekend in de vroege Rotterdamse Indorockscene. Deze bands combineerden Amerikaanse rock-'n-roll, country & western, instrumentale gitaarmuziek en invloeden uit de Indonesische en Indische muziekcultuur. Vooral het samenspel van meerdere gitaren was kenmerkend.
In Rotterdam stonden The Blue Eagles naast groepen als Oety & his Real Rockers, Electric Johnny & his Skyrockets en The Rocking Diamonds aan het begin van de Indorockbeweging.
Odeon
Een belangrijke plek voor de band was Odeon aan de Gouvernestraat. Daar traden verschillende Rotterdamse Indorockbands op. Volgens een terugblik van Rijnmond behoorden The Blue Eagles tot de bands die regelmatig in Odeon speelden. Ze waren ook te zien in onder andere De Grot op Zuid en Café De Punt op Katendrecht.
Dat maakt de groep interessant binnen de geschiedenis van de Rotterdamse uitgaanscultuur rond 1958-1962: de Indorock was toen nog een echte livecultuur, met optredens in cafés, danszalen en nachtclubs.
De mysterieuze plaat uit 1959
Een bijzonder verhaal rond The Blue Eagles is een zeer zeldzame opname uit ongeveer 1959.
Volgens George Barendse maakte een liefhebber een opname van de band bij hem thuis met een bandrecorder. Van die opname zouden vervolgens één of slechts enkele exemplaren op een breekbare schellakplaat zijn geperst. Barendse herinnerde zich dat op een van de kanten "Sea of Love" stond.
Het is dus belangrijk om onderscheid te maken tussen een officiële commerciële single en deze vermoedelijke privé-opname. The Blue Eagles hebben voor zover bekend nooit een reguliere handelsplaat uitgebracht. Het bestaan en de huidige verblijfplaats van die opname zijn lange tijd een mysterie gebleven.
Dat verhaal kreeg extra bekendheid doordat Indorockliefhebber Piet de Bruin decennialang naar die plaat zocht. Rijnmond besteedde er in 2023 uitgebreid aandacht aan.
George "Djodji" Barendse
George Barendse is eigenlijk de sleutel tot het verhaal van The Blue Eagles.
Hij begon rond 1958 met rock-'n-roll spelen en richtte in 1959 The Blue Eagles op. Zijn Elvis-imago maakte hem bekend in Rotterdam. Later ontwikkelde hij zich verder als muzikant en speelde hij onder meer bas en gitaar bij The Shats, The Delft Blues en Tee-Set. Later kwam hij ook terecht bij Renée & his Alligators en Magic Dave & The Wheelers.
Een belangrijk stukje Rotterdamse muziekgeschiedenis
The Blue Eagles waren misschien nooit zo commercieel succesvol als de Tielman Brothers, maar historisch zijn ze bijzonder interessant. Ze behoren tot de vroege generatie die in Rotterdam hielp om de Indo-rock-'n-rollcultuur vorm te geven.
Hun verhaal laat bovendien goed zien hoe lokaal die scene was: Odeon, Katendrecht, Zuid, cafés en nachtclubs, jonge muzikanten die elkaar kenden en regelmatig van band wisselden. Veel muzikanten uit die periode zouden later opnieuw opduiken in andere bekende Rotterdamse groepen.
Kort samengevat:
Onderdeel The Blue Eagles
Stad Rotterdam
Actief vanaf ca. 1959
Genre Indorock / rock-'n-roll
Belangrijkste frontman George "Djodji" Barendse
Bijnaam De Rotterdamse Elvis
Belangrijke zaal Odeon, Gouvernestraat
Andere locaties Gebouw Zuid, De Grot, Café De Punt
Platen Geen bekende officiële handelsplaat
Zeldzame opname vermoedelijke privé-opname ca. 1959, o.a. "Sea of Love"
Betekenis Een van de vroege Rotterdamse Indorockbands
The Rocking Diamonds
The Rocking Diamonds waren een belangrijke Rotterdamse band uit de eerste jaren van de Nederlandse Indorock. Ze zijn vooral interessant omdat rond deze groep een aantal muzikanten actief was die later bij bekende Rotterdamse en Haagse Indorockformaties terechtkwamen.
🎸 Ontstaan
De groep werd rond 1958 in Rotterdam opgericht, bij de familie Van de Weghe. De Rocking Diamonds behoorden daarmee tot de vroege Rotterdamse Indorockscene, naast onder meer Oety & his Real Rockers, Electric Johnny & his Skyrockets en The Blue Eagles.
Een bijzonder belangrijk gezicht van de band was Freek 'Franky' Franken. Hij was zanger én gitarist en zou later uitgroeien tot een van de markante figuren binnen de Indorock. Franken was in 1940 geboren in Bandoeng en kwam na de oorlog met zijn familie in Rotterdam terecht.
👥 Eerste bezetting
De eerste bezetting rond 1959-1960 bestond volgens de beschikbare bronnen uit:
Freek 'Franky' Franken – gitaar, zang
Piet Kruithof – gitaar
Benno van de Weghe – gitaar
Peter Theunissen – basgitaar
Jan van Herwaarden – drums
Opvallend is dat Theunissen en Van Herwaarden afkomstig waren uit Oety & his Rockers. Dat laat goed zien hoe nauw de Rotterdamse Indorockwereld met elkaar verweven was.
🎶 De plaat uit 1960
Het belangrijkste wapenfeit van The Rocking Diamonds is de single:
Fred Franken & The Rocking Diamonds – "Wild One" / "A Voice in the Wilderness"
Label: Fontana
Catalogusnummer: TF 266.138
Jaar: 1960
"Wild One" was een cover van Bobby Rydell, terwijl "A Voice in the Wilderness" afkomstig was uit het repertoire van Cliff Richard & The Shadows.
De opname werd gemaakt in de Phonogram-studio. Daarmee behoorden The Rocking Diamonds tot de vroege Nederlandse rock-'n-roll/Indorockgroepen die daadwerkelijk een commerciële plaat uitbrachten.
🔄 Een echte Rotterdamse muzikantencarrousel
Wat The Rocking Diamonds extra interessant maakt, zijn de vele personeelswisselingen. Rond 1960 kwamen onder anderen Paul Snelders, Jimmy Johannes, Wim Dubois, Lodi Bliek, Reggy Meeng, Jack Meeng, Errol Johannes en Bennie Tönjes in verschillende bezettingen voorbij.
Dat lijkt tegenwoordig misschien verwarrend, maar het was heel normaal in de Indorockwereld. Muzikanten stapten regelmatig over naar andere bands als er een betere baan, buitenlandse tournee of aantrekkelijker aanbod kwam. Rijnmond beschrijft deze periode dan ook als een soort "duiventil" van voortdurend wisselende bezettingen.
⭐ Franky Franken
De geschiedenis van The Rocking Diamonds is eigenlijk niet los te zien van Franky Franken.
Na The Rocking Diamonds ging Franken in 1960 samen met Peter Theunissen spelen bij Oety & his Real Rockers in Duitsland. Vervolgens kwam hij terecht bij The Javalins, waar hij een belangrijke positie binnen de Indorock verwierf.
Zijn latere solocarrière leverde verschillende platen op. De Nederlandse discografie vermeldt bijvoorbeeld releases uit 1966-1970, waaronder "It Keeps Rainin'", "Mr. Bartender" en "Skinny Minny".
🕺 Rotterdamse optredens
The Rocking Diamonds maakten deel uit van de levendige Rotterdamse dans- en uitgaanswereld van rond 1960. Plaatsen als Odeon aan de Gouvernestraat waren belangrijke podia voor Indorockbands. Ook in andere Rotterdamse uitgaansgelegenheden was regelmatig live muziek.
Voor liefhebbers van de Rotterdamse muziekhistorie zijn The Rocking Diamonds daarom belangrijk: ze stonden precies op het kruispunt van de vroege rock-'n-roll, Indische muzikale tradities en de explosie van gitaarbands die Rotterdam rond 1958-1962 kende.
💿 Discografie
Jaar Artiest Titel Label
1960 Fred Franken & The Rocking Diamonds Wild One / A Voice in the Wilderness Fontana TF 266.138
Deze single is voor zover de geraadpleegde bronnen aangeven hun belangrijkste officiële plaatuitgave.
Kort samengevat: The Rocking Diamonds waren geen lang bestaande band met één vaste bezetting, maar wél een belangrijke kweekvijver van Rotterdamse Indorockmuzikanten. Hun single uit 1960 en vooral de aanwezigheid van Franky Franken maken de groep historisch interessant.
The Black Devils
🎸 The Black Devils – Rotterdam
The Black Devils behoorden tot de vroege Rotterdamse Indo-rockscene. Rond 1959 ontstonden in Rotterdam verschillende gitaarbands waarin jonge Indische en Indo-Europese muzikanten Amerikaanse rock-'n-roll, rhythm & blues en instrumentale gitaarmuziek speelden.
De band kwam uit de Rotterdamse wijk Spangen. De naam Black Devils was overigens niet uniek: er waren in Nederland meerdere bands met dezelfde naam.
Bezetting
Volgens de beschikbare historische gegevens kende de Rotterdamse groep verschillende bezettingen:
Eerste bezetting – 1959/1960
Rex von Harras – gitaar, zang
Benny Stevens – gitaar, zang
Jimmy Schöne – gitaar
Hans Kremers – basgitaar
Carly Schöne – drums
Rex von Harras was eerder actief bij The Real Rhythm Rockers.
Tweede bezetting – 1960
Rex von Harras – sologitaar, zang
Jimmy Schöne – gitaar, zang
Benny Stevens – gitaar
Leo Pichel – gitaar
Loek van der Ploeg – bas
Carly Schöne – drums
Leo Pichel zou later overstappen naar The Hurricane Rollers.
Derde bezetting – 1960, Duitsland
Rex von Harras
Benny Stevens
Jimmy Schöne
Loek van der Ploeg
Rinus van de Berg – piano, gitaar, zang
Carly Schöne – drums
Daarna veranderde de bezetting opnieuw toen de band in Duitsland actief werd.
🇩🇪 Ook actief in Duitsland
Een bijzonder aspect van The Black Devils is dat de band vanaf ongeveer medio 1960 ook in Duitsland optrad. Dat was in die periode voor Nederlandse Indo-rockbands niet ongewoon. Duitsland bood veel werk voor Nederlandse gitaarbands, vooral in clubs, danszalen en Amerikaanse legerplaatsen.
In de laatste Rotterdamse/Duitse bezetting kwamen onder andere Erik Jongenburger en Rinus van der Berg in beeld. Verschillende muzikanten zouden later opnieuw opduiken in andere Indo-rockgroepen.
🔄 Een echte kweekvijver
The Black Devils waren belangrijk omdat verschillende leden later in andere bands terechtkwamen.
Zo speelde Benny Stevens later bij:
The Rubins
The Starlights
The Cherokees
Loek van der Ploeg ging eveneens naar The Rubins en later The Cherokees.
Carly Schöne werd later drummer bij The Royal Teens.
Erik Jongenburger speelde later bij The Royal Six.
En Rex von Harras kwam later onder andere terecht bij The Black Orchids en Rex Rockets 5.
Dat maakt The Black Devils eigenlijk een interessante schakel in de ontwikkeling van de Rotterdamse en Nederlandse Indo-rock.
🎶 Plaats binnen de Rotterdamse Indorock
In 1959 was Rotterdam een belangrijk centrum voor de nieuwe rock-'n-rollcultuur. Naast The Black Devils waren onder andere Oety & his Real Rockers, Electric Johnny & his Skyrockets, The Rocking Diamonds, The Blue Eagles, The Rhythm Brothers en The Marlins actief.
Een belangrijke ontmoetingsplaats was Odeon aan de Gouvernestraat. Daar traden veel van de vroege Rotterdamse Indo-rockers op. Ook The Black Devils worden genoemd als een van de Indo-rockgroepen die daar speelden.
💿 Platen
Hier zit een interessant verschil met sommige andere Rotterdamse bands: voor zover de huidige bronnen aangeven, heeft de Rotterdamse bezetting van The Black Devils geen eigen single uitgebracht.
Dat verklaart waarschijnlijk waarom de band tegenwoordig veel minder bekend is dan bijvoorbeeld The Tielman Brothers, The Crazy Rockers, Oety & his Real Rockers of The Rocking Diamonds.
Hun betekenis ligt vooral in de live-scene en in de muzikanten die later in andere bands terechtkwamen.
⚠️ Niet verwarren met de andere Black Devils
Er zijn minstens twee belangrijke historische groepen met deze naam:
Band Plaats Periode
The Black Devils Rotterdam ca. 1959–1963
Douwe & his Black Devils Den Helder 1961–1965
De tweede groep was een sixties-rockband uit Den Helder en is een compleet andere band. Die had onder andere Leo Kerseboom, Willem Bijl, Theo Dokter, Douwe de Zee en Gerard de Vries in de gelederen.
The Real Rhythm Rockers
The Real Rhythm Rockers – Rotterdam
De Rotterdamse The Real Rhythm Rockers behoorden tot de vroege lichting Indo- en rock-'n-rollbands rond het einde van de jaren vijftig. De groep staat in de Indorock-overzichten expliciet vermeld als Rotterdamse formatie.
Een belangrijk aanknopingspunt is Freddy Noorlander. Hij wordt later genoemd als pianist bij Oety & his Real Rockers, waarbij de bron hem omschrijft als afkomstig uit The Real Rhythm Rockers. Ook drummer Reggy Meeng maakte eerder deel uit van The Real Rhythm Rockers voordat hij bij Oety terechtkwam.
De verbinding met Oety Johannes
Dat maakt The Real Rhythm Rockers bijzonder interessant binnen de Rotterdamse scene. De band stond namelijk dicht bij de kring rond Oety Johannes en zijn formaties.
Toen Oety in 1959 zijn naam wijzigde in Oety & his Real Rockers, kwam onder meer Freddy Noorlander bij hem spelen. De bezetting wordt voor 1959-1960 als volgt beschreven:
Oety Johannes – sologitaar
Errol Johannes – gitaar, zang
Jimmy Johannes – gitaar
Hennie Preyers – gitaar
Freddy Noorlander – piano, afkomstig uit The Real Rhythm Rockers
Peter Theunissen – basgitaar
Reggy Meeng – drums, afkomstig uit The Real Rhythm Rockers
Dat geeft aan dat The Real Rhythm Rockers niet zomaar een lokaal buurtbandje waren: muzikanten uit de groep stroomden door naar een van de belangrijkste vroege Rotterdamse Indorockbands.
De Rotterdamse Indorockscene
The Real Rhythm Rockers maakten deel uit van een bijzonder vruchtbare muziekscene in Rotterdam. Rond 1958-1960 waren daar onder andere:
Oety & his Real Rockers
Electric Johnny & his Skyrockets
The Rocking Diamonds
The Blue Eagles
The Black Devils
The Rhythm Brothers
The Marlins
The Real Rhythm Rockers
De Rotterdamse Indo-muzikanten speelden vooral instrumentale rock-'n-roll, beïnvloed door Amerikaanse platen die onder andere door zeevarenden Nederland binnenkwamen. Gitaarmuziek stond centraal, met invloeden van rock-'n-roll, country & western en de vroege instrumentale gitaarsound.
Een belangrijke naam: Leo Bennink
Een mooi detail is dat Leo Bennink volgens de beschikbare bronnen zijn muzikale leerschool had bij The Real Rhythm Rockers. Hij was eind jaren vijftig begonnen met vrienden in The Real Rhythm Teens, zag vervolgens Oety & his Real Rockers optreden en raakte daardoor sterk geïnspireerd door die Rotterdamse rock-'n-rollstijl. Daarna speelde hij onder andere bij The Black Arrows en The Sky Meteors, voordat hij bij The Twangies terechtkwam.
Dat laat zien hoe belangrijk de band was als opleidingsplek voor jonge gitaristen.
Niet verwarren met de Haagse groep
Hier zit een belangrijke historische valkuil.
Er bestond ook een Haagse formatie met de naam Willy & his Real Rhythm Rockers, rond Willy Wissink. Die groep speelde vooral in 1960-1961 in en rond het Zuiderpark. Wissink organiseerde bovendien grote dansavonden op een rolschaatsbaan, waar soms 1.500 tot 2.000 bezoekers kwamen.
Dus:
Band Plaats Periode Belangrijk verband
The Real Rhythm Rockers Rotterdam eind jaren 50 Freddy Noorlander, Reggy Meeng
Willy & his Real Rhythm Rockers Den Haag ca. 1960-61 Willy Wissink
Oety & his Real Rockers Rotterdam vanaf 1958 nam muzikanten uit de Rotterdamse scene over
Waarom de band historisch interessant is
The Real Rhythm Rockers zijn vooral belangrijk omdat ze onderdeel waren van de eerste generatie Rotterdamse Indo-gitaarbands. Hun betekenis zit niet zozeer in een uitgebreide platenproductie – daar lijkt nauwelijks sprake van te zijn – maar in de muzikanten die vanuit deze groep verder gingen.
De lijn loopt bijvoorbeeld:
The Real Rhythm Rockers → Oety & his Real Rockers → The Javalins / andere Rotterdamse en Duitse Indoformaties
Oety & his Real Rockers ontwikkelden zich vervolgens tot een zeer invloedrijke band. In 1960 vertrok Oety met zijn groep naar Duitsland, waar verschillende Rotterdamse en Haagse muzikanten elkaar opnieuw ontmoetten. Uit die internationale Duitse scene ontstonden later onder meer The New Hurricane Rollers en The Javalins.
Kortom: The Real Rhythm Rockers waren een van de minder goed gedocumenteerde, maar interessante schakels in de ontwikkeling van de Rotterdamse Indorock. Vooral de connectie met Freddy Noorlander, Reggy Meeng en later Oety & his Real Rockers maakt de groep belangrijk.
The Rainbow Diamonds
The Rainbow Diamonds – Rotterdamse Indorock
The Rainbow Diamonds was een Rotterdamse band die deel uitmaakte van de vroege Nederlandse Indorockscene. De groep wordt in overzichten van Nederlandse Indorock expliciet als Rotterdamse formatie vermeld.
Over The Rainbow Diamonds is helaas veel minder gedocumenteerd dan bijvoorbeeld over The Tielman Brothers of The Crazy Rockers. Toch zijn er interessante gegevens over de bandleden en vooral over de latere muzikale loopbanen van verschillende muzikanten.
Bezetting
In bronnen rond de Molukse muziek- en Indorockscene worden de volgende namen met The Rainbow Diamonds in verband gebracht:
Sam Rademaker
Rudi Reindorp
Rudi Wunderlich
Errol Maitimu
Nono Harmanus
Amy Bax
Joke Halbach
Willy Masius
Kees ? – achternaam niet vermeld
Deze opsomming komt uit een historische verzameling rond Molukse muziek en verwijst daarbij rechtstreeks naar het Rainbow Diamonds-overzicht van de Indorock Gallery.
Sam Rademaker
Een bijzonder interessante naam is Sam Rademaker. Hij begon zijn muzikale loopbaan als gitarist bij The Rainbow Diamonds. Later speelde hij bij The Fender Strings en werd hij leider van The Young Savages.
The Young Savages was in feite sterk verbonden met de familie Rademaker. Naast Sam speelden zijn broers Robert, David en Izaak Rademaker in de groep. De familie kwam oorspronkelijk uit Rotterdam; Sam vestigde zich later in Best.
Dat maakt The Rainbow Diamonds interessant als een van de vroege schakels in de ontwikkeling van deze Rotterdamse muzikanten.
Rudi Reindorp en Rudi Wunderlich
Ook Rudi Reindorp en Rudi Wunderlich kwamen later bij andere Rotterdamse groepen terecht.
Reindorp wordt genoemd als voormalig lid van The Rainbow Diamonds en werd later drummer/zanger bij The Evergreens.
Wunderlich wordt eveneens als voormalig lid van The Rainbow Diamonds genoemd; hij maakte later deel uit van The Evergreens.
Dit laat mooi zien hoe nauw de Rotterdamse Indorockwereld in de jaren vijftig en zestig met elkaar verweven was: muzikanten stapten regelmatig over van de ene band naar de andere.
Muzikale stijl
The Rainbow Diamonds moet vooral worden gezien binnen de Indorock/rhythm & blues/rock-'n-rolltraditie van de late jaren vijftig en vroege jaren zestig.
De Rotterdamse Indorockbands speelden doorgaans een combinatie van:
Amerikaanse rock-'n-roll
rhythm & blues
instrumentale gitaarnummers
Hawaiiaanse en krontjong-invloeden
snelle dansmuziek
vocale nummers met een sterk ritmische aanpak
De gitaristen vormden daarbij vaak het hart van de band. De invloed van Amerikaanse artiesten als Duane Eddy, Bill Haley, Gene Vincent en Elvis Presley was groot.
Rotterdam als Indorockstad
The Rainbow Diamonds pasten uitstekend in het Rotterdamse muzieklandschap van die periode. Rotterdam kende na de oorlog een grote groep Indische en Molukse jongeren en daarnaast een levendige dans- en clubcultuur.
Er ontstond daardoor een netwerk van bands waarvan de namen tegenwoordig grotendeels vergeten zijn. De Indorock Gallery noemt bijvoorbeeld naast The Rainbow Diamonds ook The Magneto's, The Poncho's, Oety & His Real Rockers, The Real Rhythm Rockers en diverse andere Rotterdamse formaties.
Dat maakt The Rainbow Diamonds vooral historisch interessant: niet alleen als afzonderlijke band, maar als onderdeel van de Rotterdamse Indorockfamilie.
Opnamen en platen
Hier moet ik voorzichtig zijn. Ik heb op dit moment geen betrouwbare bron gevonden die een concrete single, catalogusnummer en uitgiftedatum van The Rainbow Diamonds bevestigt. Daarom wil ik geen platen of titels verzinnen.
De groep staat wel vermeld in gespecialiseerde Indorock-overzichten en in een platenindex wordt Rainbow Diamonds eveneens als naam opgenomen.
Het ontbreken van gemakkelijk vindbare plaatgegevens kan erop wijzen dat de groep vooral een live-/dansband was, of dat eventuele opnamen zeer obscuur zijn.
Waarom The Rainbow Diamonds belangrijk zijn
Voor de geschiedenis van de Rotterdamse Indorock is de band toch belangrijk, vooral vanwege de muzikanten die later elders opdoken.
The Four Roses
The Four Roses – Rotterdam
The Four Roses wordt door de Indo-Rock-Gallery expliciet genoemd als een groep uit Rotterdam. De band staat daar tussen andere Rotterdamse indorockgroepen zoals The Black Devils, Electric Johnny & His Skyrockets en The Evergreens.
De groep lijkt vooral actief te zijn geweest in de late jaren 50 en/of vroege jaren 60, de periode waarin in Rotterdam een groot aantal Indo-rock- en gitaarbands ontstond.
Rex von Harras
Een belangrijke naam die met The Four Roses wordt verbonden is Rex von Harras. Hij was eerder actief bij de Rotterdamse The Black Devils. Volgens de beschikbare bronnen speelde hij later onder meer bij:
The Black Devils
Rex Rockets 5
The Four Roses
The Minstrels
Dat maakt The Four Roses onderdeel van het netwerk van Rotterdamse muzikanten dat in de vroege jaren zestig voortdurend van formatie wisselde.
Bij The Black Devils speelde Von Harras al rond 1959-1962, waardoor we een redelijk beeld krijgen van de periode waarin hij vervolgens bij The Four Roses actief kan zijn geweest.
Muziekstijl
The Four Roses moet worden geplaatst binnen de Rotterdamse indorockscene. Dat betekende doorgaans een combinatie van:
instrumentale rock-'n-roll
rockabilly
Indo-rock
Hawaiiaanse invloeden
stevige elektrische gitaarpartijen
invloeden van Amerikaanse rock-'n-roll
De Rotterdamse scene was in die jaren bijzonder levendig. Veel bands speelden in cafés, danszalen, sociëteiten en jeugdclubs en trokken daarnaast naar Duitsland om als beroepsorkest te werken.
Geen grote platenproductie bekend
Voor zover ik nu kan nagaan, is er geen betrouwbare discografie van The Four Roses met een eigen single of LP die duidelijk aan deze Rotterdamse groep kan worden toegeschreven. Dat is niet ongebruikelijk: een groot aantal Nederlandse indorockbands uit deze periode heeft nooit een plaat gemaakt.
Er bestaan namelijk meerdere groepen met de naam Four Roses, waardoor voorzichtigheid belangrijk is. Zo is er bijvoorbeeld ook een geheel andere Duitse Four Roses-band en zijn er buitenlandse groepen met dezelfde naam.
The Royal Strings
The Royal Strings – Rotterdam
De Royal Strings horen bij de grote groep Rotterdamse bands die ontstonden in de late jaren 50 en vroege jaren 60, toen Indo-rock in Nederland enorm populair was. Rotterdam was daarbij een belangrijk centrum. Vooral onder de Indische gemeenschap ontstonden talloze gitaarbands die zich lieten inspireren door onder andere de Tielman Brothers, Duane Eddy, Buddy Holly en Amerikaanse rock-'n-roll.
Wat de Royal Strings interessant maakt, is dat ze in gespecialiseerde Indo-rockoverzichten expliciet als Rotterdamse band worden genoemd.
Plaats binnen de Rotterdamse Indorock
The Royal Strings kunnen worden geplaatst naast Rotterdamse groepen zoals:
The Crazy Rockers
The Javalins
The Black Dynamites
The Black Arrows
The Real Room Rockers
The Rainbow Diamonds
The Rocking Diamonds
The Royal Teens
The Four Roses
Een belangrijk probleem met de naam
Er zijn online namelijk verschillende muziekgroepen met de naam Royal Strings. Zoekresultaten worden daardoor snel vervuild met bijvoorbeeld klassieke strijkorkesten en buitenlandse groepen. Een Deense groep met de naam Royal Strings komt bijvoorbeeld in muziekbronnen voor, maar dat is niet de Rotterdamse Indo-rockgroep